مشاوره و روان درمانی- مشاوره تلفنی
در این وبلاگ به طور محدود تجارب بالینی و راهکارهای تجربه شده در مشاوره و روان درمانی را با همکاران و مراجعین عزیز در میان می گذاریم
کلمات کلیدی مطالب
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩٢/٥/۱۸

مصرف شیشه و کوکائین از راههای جدید انتقال بیماری هپاتیت است.

این افراد لازم است که حتماً آزمایش بدهند در واقع  افرادی که قبل از سال 1375 خون و فرآورده های خونی دریافت کرده اند (چون قبل از این سال ، ویروس هپاتیت C شناخته شده نبود) باید آزمایش بدهند.
افراد خانواده ای که در آن خانواده فرد مبتلا وجود دارد و یا کسانی که بیماری های خاصی دارند، باید آزمایش بدهند، اهمیت آن به این دلیل است که هر چقدر زودتر تشخیص داده شود ، عوارض آن کمتر بوده و درمان آن میسرتر می شود.
پوشش واکسیناسیون هپاتیت B در کشور ایران؛ بالای 95 درصد و در استان فارس بالای 97 درصد می باشد در صورتیکه پوشش واکسیناسیون هپاتیت B در کشور آمریکا 75 درصد است.
راههای جدید انتقال بیماری هپاتیت عبارتند از  تاتو ، حجامت (موفق بودنش بستگی به روش صحیح انجام و مراقبت از Sterility و پرهیز از انتقال بیماری دارد)، دندانپزشکان تجربی، اعتیاد تزریقی، رفتارهای پر خطر جنسی، مصرف شیشه و کوکائین.
بیماری هپاتیت اگر به موقع شناخته و درمان شود، هیچ تأثیری در طول عمر افراد ندارد اما اگر به موقع شناخته و درمان نشود، منجر به سرطان کبد و نارسائی کبدی می شود.

نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩٢/۱/٢٠

محققان آمریکایی با تاباندن پالس های نور لیزر به مغز موش های صحرایی موفق به روشن و خاموش کردن اعتیاد به کوکائین در این حیوانات شده اند.
 کوکائین یکی از مواد مخدر اعتیادآور و مخرب محسوب می شود و روش های درمانی مختلفی برای رهایی از اعتیاد به این ماده توسعه یافته است. در مطالعه مشترک محققان موسسه ملی بهداشت (NIH)، مرکز تحقیقات دانشگاه کالیفرنیا در سانفرانسیسکو (UCSF) و کلینیک ارنست گالو از روش تاباندن پرتوهای لیزر به مغز برای ترک اعتیاد به کوکائین استفاده شده است.

محققان از پروتئین های حساس به نور موسوم به رودوپسین (rhodopsin) استفاده کرده و آنها را از طریق روش مهندسی ژنتیک داخل سلول های عصبی قشر جلوی پیشانی (prefrontal cortex) موش ها قرار دادند. این قشر مرتبط با تمایل و کنترل مصرف مواد مخدر شناخته می شود.از طریق کابل های فیبر نوری که درون مغز موش های صحرایی کاشته شده بودند، نور لیزر به نورون ها تابانده شده و سلول ها فعال شدند؛ نتیجه به دست آمده نشان می دهد که با روشن کردن و تاباندن نور به نورون ها، اعتیاد به کوکائین از بین می رود.در مقابل با غیر فعال کردن نورون ها یا خاموش کردن نور، رفتار اعتیاد به کوکائین بار دیگر در موش ها ایجاد شد.تحقیقات نشان می دهد که هر دو گروه موش های صحرایی و انسان های معتاد به کوکائین دارای فعالیت کم قشر جلوی پیشانی مغز هستند. محققان معتقدند که روش تحریک مغناطیسی کرانیال (TMS) که از اتصال میدان الکترومغناطیسی به پوست سر استفاده می کند، برای ترک اعتیاد به کوکائین در انسان قابل استفاده خواهد بود.

نتایج این مطالعه در مجله Nature منتشر شده است.

نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳۸٩/۱۱/٢٠

  
کوکائین (cocaine) که بین مردم انگلیسی‌زبان ”coke“ هم نامیده می‌شود، ماده‌ای است که از برگ‌های خشک گیاه کوکا به‌دست می‌آید و مثل سایر داروهای محرک، موجب افزایش انرژی و اعتماد به‌نفس می‌شود. کوکائین شخص را بذله‌گو و بیش از حد گوش به‌زنگ و هوشیار می‌سازد. در اوایل این قرن، کوکائین آسان به‌دست می‌آمد و زیاد مصرف می‌شد. در واقع کوکائین از موادی بود که در اوایل در ساخت کوکاکولا به‌کار می‌رفت. بعدها از مصرف آن کاسته شد، اما اخیراً رواج آن رو به افزایش است، حال آنکه از داروهای غیرقانونی محسوب می‌شود.     


    
کوکائین را می‌توان استنشاق کرد یا به‌صورت محلول درآورد و مستقیماً به ورید تزریق کرد. هم‌چنین، می‌توان آن را به‌صورت مادهٔ سوختنی به‌نام کراک (crack) درآورد و دود کرد.     


    
یکی از نخستین بررسی‌ها دربارهٔ آثار کوکائین را فروید (۱۸۸۵) گزارش کرده است. فروید در گزارشی از مصرف خودش، در ابتدا نظر مساعدی نسبت به این دارو داشت و مصرف آن را تشویق می‌کرد. می‌نویسد:     


    
... احساس نشاط و سرخوشی پایداری که دست می‌دهد هیچ تفاوتی با سرخوشی طبیعی یک آدم سالم ندارد... آدمی احساس می‌کند کنترل بیشتری بر خود دارد و از نیروی حیاتی و توان بیشتری برای کار کردن برخوردار است... به‌عبارت دیگر، حالتی کاملاً طبیعی است و آدم باور نمی‌کند که تحت تأثیر داروی به‌خصوصی قرار گرفته است... می‌تواند کار فکری یا جسمی سخت و طولانی را بدون احساس هیچ‌گونه خستگی انجام دهد... این پیامد لذت‌بخش با هیچ‌یک از آثار ناخوشایندی که سرخوشی ناشی از الکل در پی دارد، همراه نیست (۱۹۷۴/۱۸۸۵، صفحهٔ ۹).     


    
اما بعدها فروید از تأیید کامل این دارو دست کشید، چون معالجهٔ یکی از دوستانش با کوکائین به فاجعه انجامیده بود. این دوست اعتیاد شدیدی به کوکائین پیدا کرد، هر روز به‌مقدار بیشتری از آن نیاز پیدا کرد، و تا پایا عمر ناتوان و علیل شد.     


    
برخلاف گزارش‌های اولیه، و همان‌طور که خود فروید نیز به‌زودی دریافت، کوکائین شدیداً اعتیاد‌آور است. در واقع، در سال‌های اخیر با ظهور ”کراک“ (کوکائین دودکردنی)، کوکائین اعتیاد‌آور و خطرناکتر هم شده است. با تکرار مصرف آن، تحمل این ماده افزایش می‌یابد. نشانه‌های ترک دارو نیز در مورد کوکائین دیده می‌شود، گرچه به‌شدت آثار ترک مواد افیونی نیست. تحریک‌پذیری توأم با بی‌قراری که به‌دنبال سرخوشی می‌آید، با مصرف مکرر دارو جای خود را به احساس افسردگی دلهره‌آمیزی می‌دهد. همان‌قدر که سرخوشی کوکائین لذت‌بخش است، خماری آن رنج‌آور است، و تنها با مصرف بیشتر کوکائین می‌توان آن را تسکین داد. (شکل آثار مولکولی کوکائین)     



    

        




آثار مولکولی کوکائین.



    
    



    
الف- تکانه‌های عصبی موجب آزادشدن پیک‌های عصبی‌ای می‌شود که پیام را از طرق سیناپس به نورون دریافت‌کننده می‌رسانند. سپس بعضی از پیک‌‌های عصبی مجدداً جذب نورون فرستدهٔ پیام می‌شوند (فرآیند بازگیری) (reuptake)، و بقیه تجزیه شیمیائی شده و نافعال می‌گردند (فرآیند تجزیه). دربارهٔ این فرآیندها در مباحث قبل گفتگو کرده‌ایم.     


    
ب- چندین پژوهش حاکی از آن هستند که کوکائین مانع از بازگیری سه پیک عصبی (دوپامین، سروتونین، و نوراپی‌نفرین) می‌شود - همان موادی که در تنظیم خلق‌وخو دخالت دارند. جلوگیری از بازگیری این سه پیک عصبی توسط کوکائین سبب می‌شود اثر طبیعی آنها تقویت شود. به‌ویژه، افزایش دوپامین با احساس سرخوشی ارتباط دارد. با این‌حال، مصرف طولانی‌مدت کوکائین موجب کاهش این پیک‌های عصبی می‌شود، زیرا از بازگیری آنها برای استفادهٔ بعدی جلگیری می‌کند، به این معنی‌ که که تجزیهٔ آنها در بدن بر سرعت تولید آنها پیشی می‌گیرد. با تهی شدن ذخیرهٔ طبیعی این مواد که در اثر مصرف مکرر کوکائین روی می‌دهد، سرخوشی جای خود را به اضطراب و افسردگی می‌دهد.     


    
مصرف‌کنندگان افراطی کوکائین ممکن است همان نشانه‌های نابهنجاری را تجربه کنند که مصرف‌کنندگان افراطی آمفتامین تجربه می‌کنند. یکی از توهم‌های بینائی معمول، تجربه‌های پرتوهای نور (بارش ”برف نوری“) یا نورهای متحرک است. توهمی که کمتر شایع اما بسیار ناراحت‌کننده است، احساس خزیدن حشرات در زیر پوست است که به آن ”حشرات کوکائین“ می‌گویند. این توهم ممکن است چنان نیرومند باشد که شخص برای درآوردن ”حشرات“ چاقو به‌کار ببرد. این تجربه‌ها به این علت رخ می‌دهند که کوکائین موجب شلیک خود به‌خودی نورون‌های حسی می‌شود (وایس - Weiss، میرین - Mirin، و بارتل - Bartel در ۱۹۹۴).     


    
بررسی دوباره نوزادانی که پیش از تولد در معرض کوکائین قرار گرفته‌اند حاکی از آن است که کوکائین موجب افزایش نوزادان ناقص می‌شود، و بعضی از آنان در سراسر عمر خود از معلولیت رنج می‌برند، تنها به این‌ خاطر که مادرانشان در زمان بارداری کوکائین مصرف کرده‌اند. اثرات ویرانگر کوکائین شامل عقب‌ماندگی رشد در رحم، نابهنجاری‌های عصبی، بدشکلی اندام‌های تناسلی و ادراری، و سکته‌های مغزی است. این پژوهش‌ها حاکی از آن است که حتی یک‌بار مصرف کوکائین در طول بارداری می‌تواند آسیبی دیرپا در نوزاد ایجاد کند. کوکائین به‌سهولت از جفت عبور می‌کند و جنین بخش عمدهٔ آن را به‌ نورکوکائین (norcocaine) که داروی قوی‌تری است تبدیل می‌سازد. نورکوکائین در زهدان باقی مانده، جنین آن را به‌داخل مایع مشیمیه رها می‌کند و سپس آن را می‌بلعد، و با این کار، خود را مکرراً در معرض نورکوکائین قرار می‌دهد. در حالی‌که یک وعده مصرف کوکائین و مواد حاصل از سوخت و ساز آن ظرف ۲ روز از بدن شخص بزرگسال خارج می‌شود، این‌کار در مورد جنین ۵ یا ۶ روز طول می‌کشد. درنتیجه، هیچ‌یک از نوزادانی که در معرض کوکائین قرار گیرند از اثرات ویرانگر آن مصون نمی‌مانند (جولین، ۱۹۹۲).     


    
همان‌طور که رابطه‌ای بین هروئین و ایدز وجود دارد، تزریق کوکائین نیز در صورت استفادهٔ افراد از سرنگ مشترک می‌تواند منجر به ایدز و سایر بیماری‌ها شود. از بعضی جهات، ایدز ممکن است بیشتر برای مصرف‌کنندگان کوکائین مشکل‌آفرین باشد تا برای مصر‌ف‌کنندگان هروئین. یکی از دلایل این امر پدیدهٔ ”مصرف گروهی و افراطی“ کوکائین است که طی آن چند نفر با سرنگ مشترکی در مدتی کوتاه چندین‌بار کوکائین به‌خود تزریق می‌کنند - حال آنکه معتادان به هروئین بعد از تزریق به‌خواب می‌روند.

نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩۱/۱٠/۱٩


 کوکایین، آلکالوئید اصلی برگ کوکا است که از برگهای بوته ای به نام (Ergthroxglom Coca) بدست می آید، که مرکز اصلی رویش آن آمریکای جنوبی است. کوکایین به عنوان ماده موثر در سالهای 60- 1859 م. از برگ کوکا (تصویر 1) مجزا و استحصال شد. کراک را نیز از کوکایین تهیه و در اواخر تابستان و اوایل پاییز سال 1985 م. به بازار شهر نیویورک عرضه کردند. کراک خطرناکترین ماده اعتیاد آوری است که تا کنون به بازار آمده و به حدی وابستگی آور است که یک بار مصرف آن، فرد را معتاد می کند. از نظر طبقه بندی فارماکولوژی، محرک سیستم اعصاب مرکزی است.


ادامه مطلب ...
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳۸٩/٥/٢٥

وابستگی به کوکائین چیست؟

وابستگی به کوکائین به معنی داشتن نیاز عاطفی, روانشناختی و در مواردی جسمانی شدید به مصرف آن است.
وابستگی فقط به مداخله منفی دارو در زندگی محدود نمی شود بلکه به مصرف دارو برای مدت زمان طولانی تر اشاره دارد.

ترجمه : بیوک تاجری:کارشناس دفتر مرکزی مشاوره وزارت علوم, تحقیقات و فناوری و  همکار مرکز مشاوره دانشگاه تهران

 


ادامه مطلب ...
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳۸٩/٥/۱۱

کوکایین پودر سفید نرم شفاف کریستالی با طعمی تلخ است که اغلب با پودر تالک، یا ملین ها یا شکر مخلوط می شود و معمولا به صورت استنشاق، تزریقی، خوراکی یا دود کردن و گاهی هم به طریق پاشیدن روی دستگاه تناسلی مصرف می کنند.  


ادامه مطلب ...
کدهای اضافی کاربر :






Powered by WebGozar