مشاوره و روان درمانی- مشاوره تلفنی
در این وبلاگ به طور محدود تجارب بالینی و راهکارهای تجربه شده در مشاوره و روان درمانی را با همکاران و مراجعین عزیز در میان می گذاریم
کلمات کلیدی مطالب
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳۸٩/٦/٧

بین هفت تا دوازده‌سالگی، کودکان بر مفاهیم گوناگون نگهداری تسلط می‌یابند و به عملیات منطقی دیگری دست می‌زنند. این کودکان می‌توانند اشیاء را براساس یک‌بعد، مثلاً طول یا وزن، به‌ترتیب بچینند، و بازنمائی ذهنی از زنجیره‌ای از اعمال داشته باشند. کودکان پنج‌ساله، می‌توانندراه خانهٔ دوست خود را پیدا کنند ولی نمی‌توانند راه رسیدن به آنجا را به کسی توضیح دهند یا روی کاغذ رسم کنند. اگر مقصد را پیدا می‌کنند به این علت است که می‌دانند کجاها باید به چه سمتی بپیچند، ولی تصویری کلی از مسیر ندارند. اما کودکان هشت‌ساله، به‌راحتی می‌توانند نقشهٔ مسیر را رسم کنند. پیاژه این دوره را مرحلهٔ عملیات عینی (concrete operational stage) می‌نامد. هرچند کودکان در این مرحله واژگان انتزاعی به‌کار می‌برند، اما محدودهٔ کاربرد این واژه‌ها اشبائی است که مستقیماً حس می‌شوند.


ادامه مطلب ...
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩٢/٦/٧

هرچند بیشتر والدین از تغییرات فکری که با رشد جسمانی فرزندانشان همراه است آگاه هستند، ولی توصیف ماهیت این تغییرات برایشان دشوار است. شیوه‌های توصیف روانشناسان معاصر از این تغییرات، به‌شدت تحت تأثیر اندیشه‌های روانشناس سویسی، ژان‌ پیاژه (۱۹۸۰-۱۸۹۶)، قرار گرفته است، که به اعتقاد بسیاری، یکی از بانفوذترین متفکران قرن حاضر است.


ادامه مطلب ...
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳۸٩/۱٢/٢٦


در پی انتقادات وارد شده به نظریه شناختی پیاژه، گروهی از شاگردان و هواداران نظریه وی به منظور رفع جنبه های آسیب پذیر آن براساس پژوهش های تجربی تغییراتی را به وجود آوردند. نظریه پردازان نو پیاژه ای اصول نظریه پردازش اطلاعات را با نظریه های مبتنی بر ساخت گرایی در هم آمیختند، در طول بیش از 25 سالی که از فعالیت نظریه پردازان نو پیاژه ای می گذرد، تلاش آنان به چند موضوع توجه شده است.
1) حفظ جنبه های اصلی نظریه سنتی پیاژه 2) تدوین و گسترش جنبه هایی که اکتشاف بیشتر نیاز داشتند. 3) تغییر جنبه هایی از نظریه پیاژه به منظور همساز ساختن آنها با پژوهش های تجربی جدید.
در حالی که نظریه پردازان نو پیاژه ای در شماری از جنبه های با یکدیگر هم رای نیستند، تا حدی به این سبب که هر یک دیدگاهی متفاوت دارند، در برخی نتیجه گیری ها هم رای اند نخستین نافذ اندیشه در نظریه پیاژه را می توان لئوسیمون ویچ ویگوتسکی از اندیشمندان روس که هم عصر با پیاژه بوده دانست و نیز می توان به پاسکوال لئون که نیم دوره های پیاژه را به عنوان یک مرحله معرفی نمود و نیز میخائیل کومونز و کورت فیشر که هر کدام برای دوران پس از عملیات صوری مراحلی را پیشنهاد داده اند. نظریه پردازان نو پیاژه ای حداقل در مورد حفظ پنج اصل مندرج در نظریه پیاژه هم رایند:
1- نخست آنکه به ساخت گرایی شناختی باور دارند به طوری که پیاژه، ویگوتسکی، بروند را می توان پایه گذاران تئوری ساخت گرایی دانست آنها در این زمینه بر طرح  داده ها و مراحل پیاژه ای و ویژگی های سازمان بخش متمرکز شده اند.

2- آنها به ماهیت فعال یادگیرندگان اذعان داشته و معتقدند که ساختارهای شناختی از طریق فعالیت یادگیرندگان خلق می شوند یعنی یادگیرندگان به نحو فعال آگاهی های خود را می سازند و آنها را سازمان می دهند نه اینکه فقط کلمه به کلمه اطلاعات مندرج در آن داده ها را همانند دستگاه های ضبط صوت یا تصویر به حافظه بسپارند.
3- توجه آنها به اینکه شناخت یک جریان پویاست. و دستیابی به ساختارشناختی و سازمان دهی آنها معلول رابطه متقابل استعدادهای ذهنی فرد و تاثیرات محیط خارج در طی فرایند چرخش آگاهی ها به طور روز افزون پیچیدگی می یابد. آنها میزان پیچیدگی روزافزون را برحسب سطوح یا مراحل کیفی متفاوت در شناخت، دسته بندی می کنند، اگرچه ممکن است آنها در مورد ویژگی های این سطوح هم رای نباشند.
4- سطوح پیچیده تر و انتزاعی تر شناخت بر پایه و در اثر تغییر شکل سطوح پایین تر و ساده تر آگاهی و فهم ساخته می شوند.
5 -این تبدیل ها یا سطوح مربوط به کیفیت شناخت یادگیرندگان، در اغلب موارد با ترتیبی جهان شمول رخ می دهد. و همچنین این تغییرات با سن افراد رابطه دارند، اما این موضوع بدین منظور نیست که کیفیت شناخت در سطوح یادگیری توسط سن افراد تعیین می شود.
پژوهشگران زبادی تحقیقات پیاژه را، به منظور تایید و عمیق تر کردن نظریه او یا نقد آن، دنبال کرده اند. اما اصولی که نظریه پردازان نو پیاژه ای تغییر داده اند عبارتند از: 1- تداوم رشد شناختی تا بزرگسالی با عنوان تفکر پس از عملیات صوری (اوایل بزرگسالی تا حدود 30 سالگی)  2- به رسمیت شناختن نقش بنیانی حمایت در بافت و نوع میدانی که رشد در آن رخ می دهد.  3- تبیین ماهیت فردی در حیطه شناختی
الف) تداوم رشد شناختی، در دوره بزرگسالی، تفکر در دوره بزرگسالی به طور فزاینده، منعطف، مبتنی بر بافت و ثمربخش تر از تفکر دوره پیش است. با وجود تفاوت در رویکردهای نظریه پردازان نو پیاژه ای، در زمینه، میان آنان همساز به نظر می رسند.
اول، آن که نه تنها تفکر در این دوران منطقی است بلکه با تامل در مورد تفکر منطقی همراه است که به این نوع جدید تفکر- تفکر فرا نظام گفته می شود.
دوم، این نوع تفکر نه تنها از خود مرکزگرایی  رها می شود در سطوح پختگی یافته تفکر در دوره بزرگسالی به بازشناسی این امر منجر می گردد که حل مساله پیچیده نه تنها به مراقبت برای حفظ ویژگی های تفکر نظامدار منطقی در عملیات صوری نیازمند است بلکه به انتخاب و تفسیر پیش فرض های این تفکر منطقی محتاج است. معنی این امر آن است که فرد باید نقش خود در تفسیر و تعامل با این نظام اندیشه های انتزاعی را در تفکر لحاظ نماید. در واقع برخی از نظریه پردازان معتقد به دوره تفکر پس صوری هستند که در آن شناخت فرد بزرگسال معمولا آگاهی از واقعیت متعدد، آمیختگی منطق با واقعیت، و تحمل اختلاف بین آرمان و واقعیت را منعکس می کند. برخی از این نظریه پردازان همچون پری (Perry Willoiam) معتقد بود که افراد بزرگسال تفکر نسبت گرا (thinking relativistic) در مواجه با دشواری های زندگی انتخاب می نمودند که در آن کل دانش را در چارچوب دانش در نظر گرفتند و همچنین ک. وارنر شای (schaie Warner .K) معتقد بود که اهداف فعالیت  ذهنی از فراگیری دانش به استفاده از آن طبق مراحل زیر تغییر می کند: مرحله فراگیری در کودکی و نوجوانی- مرحله دستیابی در اوایل بزرگسالی- مرحله مسئولیت در برخی افراد، مرحله اجرایی در میانسالی، و بالاخره مرحله ادغام مجدد در اواخر بزرگسالی- از جمله دیگر پژوهش ها که به تداوم رشد شناختی به طور فعال می پرداخت نظریه لابووی- ویف (vief -Ladouvie) است که به نظر او نوجوانی به فرد امکان می دهد تا در دنیای احتمالات عمل کند. بزرگسالی، برگشت به مسایل عمل گرایانه را به همراه دارد، به این صورت که تفکر بر موقعیت های عینی متمرکز می شود. اما به جای برگشت به تفکر ناپخته، حرکت از تفکر فرضی به تفکر عمل گرایانه، پیشرفتی است که طی آن، منطق ابزاری برای حل کردن مسایل واقعی زندگی می شود.

 


ب) به رسمیت شناختن نقش بنیادین بافت:
اگرچه پیاژه در آغاز به اهمیت نقش محیط در رشدشناختی توجهی نداشت و معتقد بود تمامی افراد در محیط های متفاوت، همان ترتیب معمول رشد شناختی را طی خواهند کرد، اما بعدها این موضع خود را تعدیل کرد. نو پیاژه ای ها به سرعت این موضع را پذیرفتند که یادگیری و رشد، کمتر در بین حوزه های متفاوت همخوان است و بیشتر بر بافت متکی است. اثرگذارترین نظریه پردازی که بر تعدیل نظریات طرفداران نظریه پیاژه در این زمینه موفق شد ویگوتسکی بود. دو اندیشه وی که اثربخش تر بودند مفاهیم حوزه رشد تقریبی و بهبود چارچوب سازی می  باشند که به نقش محیط اجتماعی و زمان در جهت دادن به تفکر و کمال آن و در هم آمیختگی رشد زبان و شناخت اشاره دارند در واقع در این دیدگاه بر نحوه ای که فرهنگ، ارزش ها، اعتقادات، سنت ها، و مهارت های یک گروه اجتماعی. به نسل بعدی منتقل می شود، تمرکز می کند. نظریه اجتماعی- فرهنگی ویگوتسکی موجب شده است پژوهشگران پی ببرند که کودکان در بسترهای اجتماعی پرمایه ای زندگی می کنند که بر نحوه سازمان یافتن دنیای شناختی آنها تاثیر می گذارند ویگوتسکی معتقد بود که فعالیت های ذهنی پیچیده، مانند توجه ارادی، حافظه سنجیده، و مسئله  گشایی، در مقابل اجتماعی ریشه دارند. کودکان از طریق فعالیت های مشترک با اعضای بزرگتر جامعه خود، بر فعالیت های گوناگون مسلط می شوند و در صورتی فکر می کنند که در فرهنگ آنها معنی دارد. مفهوم خاص ویگوتسکی، منطقه مجاور رشد (zbevelopment proximal of one) توضیح می دهد که چگونه این اتفاق روی می دهد.
ج) تبیین ماهیت تفاوت های فردی در حیطه شناختی، در این نظریه ساختارهای شناختی علاوه بر عمومیت در حوزه (که در نظریه پیاژه نیز مشاهده می شود) بر آگاهی های ویژه حوزه نیز سیطره می یابند. علاوه بر این، اگرچه شناخت های عمومی در حال رشد، نوسازی می شوند (بر مبنای رویکرد پیاژه ای)، تجربیات ویژه نیز تغییر شناخت را باعث می شوند (بر مبنای رویکرد پردازش اطلاعات)، بنابراین یادگیری و رشد، هم تحت تاثیر حوزه ویژه و هم تحت تاثیر حوزه های عمومی هستند.
اصولی که نو پیاژه ای ها بوجود آوردند:
 1- بر رابطه میان یادگیری و رشد به نحو مفصل تری متمرکز شده اند. در واقع پژوهش های اخیر نشان می دهد که یادگیری و رشد، هر دو در برگیرنده تغییرات در سازمان و ساختار شناخت تلقی می شوند. در واقع تمرکز عمده بسیاری از نظریه پردازان نو پیاژه ای بر تشخیص- پویایی های زیرمبنایی، یادگیری و رشد و شرایطی که این فرایندها را پشتیبانی می کنند قرار گرفته است.
2- نو پیاژه ای ها به بررسی این موضوع پرداخته اند، که ساختارهای شناختی در ماهیت خود، منطقه ای و مختص به حوزه ویژه ای از شناخت هستند نه گسترده در سرتاسر نظام شناختی. این موضوع را پیاژه نیز در کارهای اخیر خود این پیشنهاد را مطرح کرده بود که فرایندهای شناختی، در هر زمان بر یک خرده گروه از ساختارها (مربوط به یک حوزه) عمل می کنند نه بر کل نظام شناختی.

نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩۱/۱۱/٢٦


1- ادعای جهان شمول بودن فرایند و ساختارهای رشد شناختی در حالی که پژوهش ها به صورت روزافزون نشان داده اند که تغییرپذیری چشمگیری میان افراد وجود دارد و این تفاوت ها برحسب نوع تکلیف و فرهنگ توجیه پذیرند. آنچه جهان شمول است فرایند رشد شناختی و متباین آن است نه ساختارهای آن، و علاوه بر آن نقش پختگی زیستی در این فرایند مورد توجه کافی واقع نشده است.
2- ادعای این که هر مرحله از رشد شناختی، نظامی کامل است یعنی کلیتی ساخت یافته که در هنگام ورود کودک به هر مرحله در اختیار کودک قرار می گیرند. این در حالی است که نتایج پژوهش های تجربی به تکرار نشان می دهد که کودکان در هر مرحله بسیاری از تکالیف معین برای آن مرحله را نمی توانند انجام دهند، این موضوع به معنای اصرار بر انتقال بدون نقص به مرحله ای جدید است که نمی توان آن را دید. علاوه بر این زندگی پیاژه و سایر کودکان نشان می دهد که ممکن است کودکی در حیطه ای خاص بالاتر از سطح معمول رشد شناختی خود عمل کند.


3- بسیاری از بزرگسالان به مرحله عملیات صوری در نظریه پیاژه دست نمی یابند و در واقع او معتقد بود که به خاطر فقدان فرصت حل کردن مسایل فرضی تفکر انتزاعی در برخی جوامع وجود ندارد.
4- در توالی مراحل رشدشناختی، برخلاف ادعای نظریه پیاژه، میان کودکان متفاوت، تفاوت دارد و این موضوع توالی پیش بینی شده در نظریه را بر مبنای نوع تکالیف و فرهنگ ها تغییر می دهد.
5- بسیاری از پژوهشگران مدعی شده اند که پس از عملیات صوری، یعنی آخرین مرحله نظریه رشدشناختی پیاژه، مراحلی وجود دارد که لازم است به مراحل نظریه مذبور افزوده شوند در واقع برخی از پژوهشگران عمر با نتیجه گیری پیاژه که تغییرات شناختی مهمی بعد از نوجوانی روی نمی دهد، مخالف هستند چند پژوهشگر از جمله لابووی- ویف و آرلین دیدگاه هایی را در مورد تفکر پس صوری (formal post) مطرح کرده اند که بر تغییرات مهم در بزرگسالی تاکید می ورزند.
6- این نظریه در رشدشناختی نقش ناچیزی را برای تاثیر عمده نیروهای فرهنگی، اجتماعی و فناوری و تاریخی قائل است. به نظر می رسد که این نظریه به نحو ویژه ای تناقضی را به وجود آورده است، یعنی از سویی الهام بخش اصلاح در آموزش و پرورش بوده است و از سوی دیگر نقش مهمی را برای متغیرهای فرهنگی و اجتماعی از جمله آموزش های مربیان و آموزگاران در نظر نمی گیرد.
7- نظریه رشد شناختی پیاژه توانمندی های کودکان را دست کم می گیرد این موضوع به ویژه در مورد دوران پیش عملیاتی صحت دارد. در واقع تکالیف پیاژه ای به خطاهای منفی کاذب منجر می شود. در واقع عوامل دیگری با توانمندی های شناختی کودکان اشتباه گرفته می شوند مانند توانمندی زبان شناختی، متغیرهای بافت، حافظه ضروری برای هر تکلیف، مواد مورد استفاده در تکلیف، ماهیت تکلیف، تعداد اشیا» حاضر در تکلیف، نوع پرسش های مطرح شده و پاسخ هایی که خواسته شده و تعدادی از عوامل دیگر در واقع همچنین می توان اشاره کرد که بین 2 تا 7 سالگی کودک می تواند به توانایی بالاتر از آنچه پیاژه تصور می کرد، نایل شود. ظاهرا توانایی های کودک به ماهیت محتوای فعالیتی وابسته است که برای او ارائه می شود، زیرا با تغییر دادن عناصر تشکیل دهنده یک فعالیت شناختی، می توان تفکر عملیات عینی یا حتی تفکر عملیات صوری را به کار انداخت.
8- نظریه پیاژه به تفاوت های فردی توجهی ندارد و همچنین روش نظامداری برای توضیح هیجانات ندارد.

نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩۱/۱۱/٢٦


چنانکه پیش از این بیان شد مساله اصلی پیاژه این بود که شناخت آدمی از جهان خارج حاصل می شود هنگامی که سخن از مفهوم شناخت به میان می آید مقصود تمام دانشی است که آدمی به دست می آورد و در مجموع تفکر، حافظه، تشکیل مفهوم و ادراک را در بر می گیرد. در نگاه رایج به مساله شناخت، شناخت آدمی به منزله رونوشت و عکسی از واقعیت خارجی در نظر گرفته شود که از طریق حواس بر ذهن کودک نقش می بندد.


ادامه مطلب ...
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩۱/۱۱/٢٠

پیش از بررسی آرا و نظرات پیاژه در خصوص مساله شناخت، مناسب است که نگاه او فاعل شناس مورد بررسی قرار گیرد. تشابه بسیار زیادی میان دیدگاه های پیاژه و فیلسوفان بنامی همچون ارسطو و دکارت در باب انسان وجود دارد. چنانچه می دانیم ارسطو و دکارت هر دو اساس و بنیان اصلی وجود آدمی را عقل می دانستند. چنانچه ارسطو انسان را حیوان ناطق تعریف کرده و دکارت نیز از جوهر عقل در آدمی سخن به میان آورده است. پیاژه نیز به تبعیت از آنها به جایگاه عقل اشاره و هوش و عملکردهای آن را اساس هستی آدمی در نظر می گیرد. پیاژه در بحث رشد، آدمی، آن را به عنوان یک کل واحد در نظر می گیرد که در این فرایند رشد شناخت، عواطف، خواسته ها و اعمال فرد در ارتباطی متقابل تحول می یابند. به عبارت دیگر او معتقد است که محتوای شناخت آدمی مجموعه ای از دریافت های فکری، عاطفی، اجتماعی و اخلاقی است. در بسط این مطلب می توان چنین گفت که نه تنها نمی توان میان روان کودک و ساختمان وجودی او مرزبندی کرد بلکه حتی نمی توان روان کودک را به اجزای مجزا از هم از قبیل تفکر، احساسات و اعمال تقسیم کرد. این به علت آن است که از نگاه پیاژه انسان از همان بدو تولد یک موجود واحد است که در جریان رشد در قالب یک کلیت واحد تحول می یابد. در یک کلام روان متحول آدمی همچون شبکه در هم تنیده ای است که همواره در حال رشد و پیچیده تر شدن است. در واقع پیاژه در بیان آرا و نظرات خود پیرامون روان کودک، با نگرش جان لاک به این موضوع مخالف است. چنانکه می دانیم جان لاک معتقد بود روان کودک همچون لوح سفیدی است که تنها عوامل خارجی به آن شکل می دهد.
پیاژه همانگونه که با جان لاک مخالف است با دیدگاه برخی روان شناسان که روان کودک را به یک دستگاه پیچیده و آماده تشبیه کرده اند که فارغ از جهان خارج و تحولات و تغییرات آن به کار خود مشغول است، مورد نقد قرار می دهد.
او روان کودک را به گیاهی تشبیه می کند که از یک سو تحت تاثیر محیط خارجی است و از سوی دیگر از درون و متناسب با نیروهای داخلی به رشد خود ادامه می دهد. او با طرح چنین دیدگاهی به فعال بودن روان کودک و تاثیرگذاری بر محیط خارجی تاکید می کند. به چنین تاثیرگذاری و تاثیرپذیری، الگوی تاثیر متقابل زیستی (mobel interplay diological the) گفته می شود.

نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩۱/۱۱/٢٠

ژان پیاژه در نهم اوت 1986 در شهر نوشاتل (در کشور سوئیس) به دنیا آمد از همان دوران کودکی پیش رس بودن ذهن پیاژه علاقه های مکرر به مطالعات زیست شناسی از سویی و فلسفه از سوی دیگر به خوبی آشکار بوده وی در فاصله سالهای 1923 تا 1962 پیاژه 41 جلد کتاب به رشته تحریر درآورده است البته این به استثنای مقالات و سخنرانی های او و 24 جلد کتابی است که با همکاران و محققان دیگر، به صورت مشترک نوشته است.
نام اولین اثر وی که در سال 1923 انتشار یافت زبان و تفکر نزدیک کودک نام دارد و آخرین کتاب وی که تعلیم و تربیت در روان شناسی می باشد به سال 1969 انتشار یافت. پرفسور ژان پیاژه در 16 سپتامبر 1980 (59/6/29) در سن 84 سالگی دارفانی را وداع گفت. در واقع وی پس از اخذ مدرک دکتری در رشته جانورشناسی در مدرسه پاریس به مطالعه در خصوص استاندارد کردن آزمودنی ها درباره تفکر منطقی کودکان پرداخت. او در روند این مطالعات پی برد که به اقتضای سن، پاسخ کودکان نسبت به سوالات واحد یکسان نیست و پاسخ دادن آنها نشان می دهد کودک هنگام پاسخ دادن از روش معینی پیروی می کند که چنین امری ریشه در ساخت فکری کودک دارد.
هر چند سوال کلیدی پیاژه در این جمله خلاصه می شد که انسان چگونه فکر می کند؟ ولی در دوران حیات علمی خویش تنها توانست به بخش اندکی از این سوال یعنی بررسی تحول شناختی کودکان و نوجوانان بپردازد. مسلما ژان پیاژه یکی از پرکارترین اندیشمندان قرن بیستم به حساب می آید که علاوه بر نگارش آثار عمیق و بدیع، به لحاظ حجم آثار نیز جایگاه برجسته ای دارد. برخی از کتبی که پیاژه به نگارش در آورد، حاصل مطالعات او درباره چگونه رشدشناختی سه فرزند دخترش است که می توان کتاب هایی همچون اساس هوش کودک (1935) شکل گیری واقعیت در ذهن کودک 1937 و بازی و تقلید در کودکی 1940 را نام برد.
مساله اصلی برای پیاژه بررسی این سوال بود که شناخت برای آدمی چگونه حاصل می شود. شیوه اتخاذ شده توسط پیاژه نشان از نگاه عملگرایانه او دارد. او برای پاسخ گویی به این سوال در صدد برآمد تا تمام مراحل تحولات رشدشناختی کودک را از نخستین حرکات انعکاسی نوزاد تا اندیشیدن در قالب تفکر منطقی و انتزاعی دوره بزرگسالان را مورد کنکاش و بررسی قرار دهد. او از طریق روش بالینی تلاش کرد روش طبیعی کودک برای اندیشیدن را بیابد. مسلما نمی توان آرای او را صرفا محصور در قلمرو روان شناسی دانست. او در نگارش آثارش از شعب مختلف علوم مانند زیست شناسی، فلسفه، منطق و ریاضی استفاده کرده است. برخی بر این اعتقادند که مطالعات عمیق و دقیق او معلول بهره مندی او از فلسفه و زیست شناسی بوده است.

نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩٠/۱/٢٥

ب) به رسمیت شناختن نقش بنیادین بافت:

اگرچه پیاژه در آغاز به اهمیت نقش محیط در رشدشناختی توجهی نداشت و معتقد بود تمامی افراد در محیط‌های متفاوت، همان ترتیب معمول رشد شناختی را طی خواهند کرد، اما بعدها این موضع خود را تعدیل کرد. نو پیاژه‌ای‌ها به سرعت این موضع را پذیرفتند که یادگیری و رشد، کمتر در بین حوزه‌های متفاوت همخوان است و بیشتر بر بافت متکی است. اثرگذارترین نظریه‌پردازی که بر تعدیل نظریات طرفداران نظریه پیاژه در این زمینه موفق شد ویگوتسکی بود. دو اندیشه وی که اثربخش‌تر بودند


ادامه مطلب ...
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩٠/۱/٢٠

نظریه‌های نو پیاژه‌ای:

در پی انتقادات وارد شده به نظریه‌شناختی پیاژه، گروهی از شاگردان و هواداران نظریه وی به منظور رفع جنبه‌های آسیب‌پذیر آن براساس پژوهش‌های تجربی تغییراتی را به وجود آوردند.نظریه‌پردازان نو پیاژه‌ای اصول نظریه پردازش اطلاعات را با نظریه‌های مبتنی بر ساخت‌گرایی در هم آمیختند، در طول بیش از 25 سالی که از فعالیت نظریه‌پردازان نو پیاژه‌ای می‌گذرد، تلاش آنان به چند موضوع توجه شده است.


ادامه مطلب ...
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩٠/۱/۱٦

نظم موجود در پیشرفت مراحل پایدار و ثابت و در همه افراد همانند است ولی هر فرد ضمن پیروی از طرح‌های عمومی رشد شناختی، ویژگی‌های رشدی خاص خود را دارد به عبارت دیگر دامنه زمانی تحول شناختی، از یک مرحله به مرحله دیگر، مطابق وضعیت درونی و شرایط محیط کودک، تفاوت می‌کند.مثلاً ممکن است که یک کودک شش ساله به سطحی از تفکر برسد که ویژگی سال‌های اول دبستان است و چه بسا کودک هشت ساله‌ی که در سطح شناختی یک کودک پنج ساله باشد.منظور این است...


ادامه مطلب ...
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳۸٩/۱٢/٢٥

مسأله شناخت:

چنانکه پیش از این بیان شد مسأله اصلی پیاژه این بود که شناخت آدمی از جهان خارج حاصل می‌شود هنگامی که سخن از مفهوم شناخت به میان می‌آید مقصود تمام دانشی است که آدمی به دست می‌آورد و در مجموع تفکر، حافظه، تشکیل مفهوم و ادراک را در بر می‌گیرد.در نگاه رایج به مسأله شناخت، شناخت آدمی به منزله رونوشت و عکسی از واقعیت خارجی در نظر گرفته شود که از طریق حواس بر ذهن کودک نقش می‌بندد.برخلاف چنین دیدگاهی،


ادامه مطلب ...
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳۸٩/۱٢/٢٥

 

زیرمرحله اول بازتاب های کلی : 
در این مرحله که  از تولد تا 1 ماهگی را شامل می شود، رفتار کودک به شکل یک سلسله اعمال انعکاسی است. عمل برون سازی یا شناخت واقعیت جهان برونی تدریجا صورت می گیرد. درون سازی از همین نخستین مرحله از ظرفیت تکرار ، تعمیم ، بازپدید اوری و بازشناسی برخوردار است. (حافظه شناسی)


ادامه مطلب ...
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳۸٩/۱٢/٢۱

ژان پیاژه در نهم اوت 1986 در شهر نوشاتل (در کشور سوئیس) به دنیا آمد از همان دوران کودکی پیش‌رس بودن ذهن پیاژه علاقه‌های مکرر به مطالعات زیست‌شناسی از سویی و فلسفه از سوی دیگر به خوبی آشکار بوده وی در فاصله سالهای 1923 تا 1962 پیاژه 41 جلد کتاب به رشته تحریر درآورده است.البته این به استثنای مقالات و سخنرانی‌های او و 24 جلد کتابی است که با همکاران و محققان دیگر، ...


ادامه مطلب ...
کدهای اضافی کاربر :






Powered by WebGozar