مشاوره و روان درمانی- مشاوره تلفنی
در این وبلاگ به طور محدود تجارب بالینی و راهکارهای تجربه شده در مشاوره و روان درمانی را با همکاران و مراجعین عزیز در میان می گذاریم
کلمات کلیدی مطالب
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩۳/۱/۱

نتیجه مطالعه بر روی بافت های مغز موش و انسان نشان داد، دود کردن ماری جوآنا در طول دوران بارداری می تواند در رشد سلول های مغز نوزاد تداخل ایجاد کند. 

 محققان پس از بررسی تاثیر ماری جوانا بر بافت مغز موش و جنین انسان دریافتند، ماده فعال درون ماری جوانا ( THC )، در تشکیل و رشد ارتباط بین سلول های عصبی قشر مغز که وظیفه تفکر و تشکیل خاطره را بر عهده دارند اخلال ایجاد می کند.


ادامه مطلب ...
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩٢/۱۱/٧

به تازگی ماده‌ای به عنوان "گُل" توسط جوانان به منظور تفریح مصرف می‌شود که در اصل گلها و سرشاخه‌های گیاه شاهدانه هستند.
  این ماده که در کشورهای اروپایی به نام ماری جوانا شناخته می‌شود اثرات قویتری نسبت به حشیش داشته و مصرف مداوم آن موجب اعتیاد روانی فرد می‌شود.
  سرخوشی، اضطراب، حملات همراه با وحشت‌زدگی، خنده‌های بی‌مورد، خشکی دهان، ضربان قلب بالا، فراموشکاری، سندروم بی انگیزگی و اشتهای سیری ناپذیر را از علایم مصرف ماری جوانا است و جوانان و نوجوانان با این تفکر که مصرف ماریجوانا خطر اعتیاد ندارد به مصرف آن روی می‌آورند این در حالی است که به اعتقاد اکثر محققان حوزه اعتیاد، مصرف حشیش و ماری جوانا دروازه ورود به مصرف مواد مخدر و روانگردانهای خطرناکتر است.

نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩٢/۱/٧

مصرف ماری‌جوانا یا حشیش تاثیر زیادی بر ابتلا به اختلالات روانی دارد. 
 دانشمندان طی مطالعه‌ای بیش از دو هزار فرد 14 تا 24 ساله را در ده سال اخیر مورد بررسی قرار دادند. این مطالعه نشان داد که در صورت تداوم مصرف این ماده مخدر، احتمال ابتلای مصرف‌کنندگان به اختلالاتی مانند توهم دو برابر می‌شود. افرادی که در سنین جوانی به مصرف ماری‌جوانا روی می‌آورند، با اختلالات روانی در اواخر زندگی مواجه می‌شوند. این مساله برای دیگر افراد رخ نمی‌دهد. به گفته یکی از نویسندگان نتایج به دست آمده، این تحقیق گام دیگری در اثبات این مساله است که مصرف شاهدانه‌های سنتی عامل موثری در ابتلا به بیماری‌های روانی مانند جنون جوانی است.

نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩۱/٤/٢٠



    
گیاه شاهدانه به‌خاطر آثار روان‌گردانی از زمان‌های قدیم کشت می‌شده است. در آمریکا، غالباً برگ‌ها و گل‌های خشک‌شدهٔ این گیاه، مصرف می‌شود که به آن ماری‌جوآنا (marijuana) می‌گویند، اما در خاورمیانه معمولاً صمغ جامد این گیاه که حشیش (hashish) (یا بنگ) نام دارد، مصرف می‌شود. ماری‌جوآنا و حشیش را معمولاً دود می‌کنند، اما ممکن است به‌صورت خوراکی و مخلوط با چای یا غذا نیز مصرف شود. عنصر مؤثر در هر دو ماده، تی‌اچ‌سی (تتراهیدرو کانابینول) (tetrahydrocannabinol - THC) است. مصرف اندکی تی‌اچ‌سی از راه دهان (۵ تا ۱۰ میلی‌گرم) سرخوشی ملایمی ایجاد می‌کند، اما مصرف مقادیر بین ۳۰ تا ۷۰ میلی‌گرم واکنش‌های شدید و دیرپاتری همانند واکنش‌های ناشی از داروهای توهم‌زا به‌وجود می‌آورد. همانند واکنش به الکل، واکنش به ماری‌جوآنا نیز غالباً دو مرحله دارد: مرحلهٔ تحریک و سرخوشی، و به‌دنبال آن دورهٔ آرامش و خواب.     


    
کسانی که مرتب ماری‌جوآنا مصرف می‌کنند، چه تغییر حسی و ادراکی در خود گزارش می‌دهند: حالت سرخوشی کلی و احساس بهزیستی، مقداری تحریف زمان و مکان، و تغییراتی در ادراک اجتماعی. همهٔ تجربه‌های ناشی از مصرف ماری‌جوآنا خوشایند نیست. برای شانزده درصد از معتادان به ماری‌جوآنا احساس اضطراب، ترس، و گم‌گشتگی، امری عادی است، و تقریباً یک‌سوم آنان به‌گفتهٔ خود گاهگاهی نشانه‌هائی چون وحشت‌زدگی شدید، توهمات، و تحریف‌های ناخوشایند در تصویر بدنی خود تجربه می‌کنند (نگریت - Negrete و کوان - Kwan در ۱۹۷۲، هالیکاس - Halikas، گودوین - Goodwin، و گیوز - Guze در ۱۹۷۱). کسانی که به‌طور مرتب (هرروز یا تقریباً هر روز) ماری‌جوآنا مصرف می‌کنند غالباً از احساس خمودگی جسمی و روانی شکایت دارند، و تقریباً یک‌سوم آنان دچار انواع خفیف افسردگی، اضطراب، یا بی‌قراری هستند (انجمن روانپزشکی آمریکا، ۱۹۹۴). باید یادآور شویم که دود ماری‌جوآنا حتی بیشتر از دود توتون، حاوی مادهٔ سرطان‌زا است.     


    
در اجراء تکالیف پیچیده، ماری‌جوآنا عملکرد را مختل می‌کند: به این‌ ترتیب که با مصرف مقدار اندک تا متوسط آن، هماهنگی حرکتی به‌میزان چشمگیری آسیب می‌بیند، زمان واکنش برای متوقف‌کردن اتومبیل طولانی‌تر می‌شود، و توانائی رانندگی در جاده‌های پرپیچ و خم کاهش می‌یابد (انستیتوی پزشکی، ۱۹۸۲). این یافته‌ها نشان می‌دهند که پس از مصرف این دارو، رانندگی بسیار خطرناک است. تعیین تعداد تصادفات رانندگی ناشی از مصرف ماری‌جوآنا مشکل است، زیرا برخلاف الکل، تی‌اچ‌سی به‌سرعت در خون کاهش می‌یابد و وارد بافت‌ها و اندام‌های پرچربی بدن می‌شود. تجزیهٔ خون به‌فاصلهٔ دو ساعت پس از مصرف مقادیر زیاد ماری‌جوآنا ممکن است هیچ نشانه‌ای از وجود تی‌اچ‌سی به‌دست ندهد، در حالی‌که از ظاهر شخص مختل بودن حالش کاملاً آشکار باشد. تخمین می‌زنند یک‌چهارم رانندگانی که تصادف می‌کنند فقط ماری‌جوآنا یا ماری‌جوآنا با الکل مصرف کرده باشند (جونز و لاوینگر - Lovinger در ۱۹۸۵).     


    
اثرات ماری‌جوآنا ممکن است مدت‌ها پس از زائل شدن احساس سرخوشی یا خواب‌آلودگی هم باقی بماند. تحقیقی با استفاده از ”دستگاه شبیه‌سازی پرواز - فرود“، نشان داد که تا ۲۴ ساعت پس از دودکردن یک سیگار ماری‌جوآنا حاوی ۱۹ میلی‌گرم تی‌اچ‌سی، عملکرد خلبانان به‌طور قابل ملاحظه‌ای مختل بود، به‌رغم آنکه خود آنان به‌هیچ‌وجه به اثرات دارو بر هوشیاری یا عملکرد خویش اشعار نداشتند (یساویج - Yesavage، لی‌یر - Leier، دناری - Denari و هالیستر - Hollister در ۱۹۸۵). این یافته‌ها نگرانی‌هائی دربارهٔ مصرف ماری‌جوآنا توسط کسانی که شغلشان با تأمین سلامت مردم سروکار دارد، به‌وجود آورده زده است.     


    
تجارب خود افراد عموماً حکایت از آن دارد که ماری‌جوآنا کارکردهای حافظه را مختل می‌کند، و پژوهش‌ها نیز مؤید این نکته هستند. ماری‌جوآنا دو اثر مشخص بر حافظه دارد: ۱. در حافظهٔ کوتاه‌مدت امکان تداخل را افزایش می‌دهد. مثلاً، ممکن است بر اثر حواس‌پرتی‌های زودگذر رشتهٔ کلام از دست برود، یا شخص در وسط جمله فراموش کند چه می‌خواسته بگوید (دارلی - Darley و همکاران، الف ۱۹۷۳). ۲. ماری‌جوآنا در یادگیری نیز اثر زیانبار دارد، به این معنی که در انتقال اطلاعات تازه از حافظه‌ٔ کوتاه‌مدت به حافظهٔ درازمدت اختلال به‌وجود می‌آورد (دارلی و همکاران، ۱۹۷۷ و ب ۱۹۷۳). از این یافته‌ها چنین برمی‌آید که وقتی شخص تحت تأثیر ماری‌جوآنا باشد، مطالعه کردن برای او کار چندان ثمربخشی نیست، چون یادآوری مطالب ضعیف خواهد بود.

نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳۸٩/٩/٧

کانابیس (حشیش یا ماری جوانا) از ۵۰۰۰ سال پیش هم برای مقاصد تفریحی و هم برای مقاصد طبی مورد استفاده بود.این ماده که منشاء آن را چین یا آشور دانسته اند، قرن ها برای بیماری هایی مانند روماتیسم، جراحات و بیماری هایی مربوط به مواد زاید بدن به کار می رفته است. در کشورهای غربی پس از دوره ای از رواج مصرف آن در دهه های ۶۰ و اوایل ۷۰ که آن را به یکی از نمودهای اعتراض اجتماعی جوانان بدل کرد، طی دو دهه گذشته مصرف آن به شدت افزایش یافته است، به طوری که در بعضی از کشورها مصرف آن حتی از سیگار هم بیشتر شده است. در عین حال اختلاف نظرهای عمده ای حتی بین پژوهشگران در مورد میزان اثرات مضر آن و اثرات مفید آن در درمان بعضی از بیماری ها و نحوه مواجهه با مصرف آن در سطح جامعه بروز کرده است.


ادامه مطلب ...
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳۸٩/٦/۱۸

منبع: اعتیاد سبب شناسی و درمان، تالیف: دکتر بیوک تاجری

خلاصه­ی بحث

حشیش که از 4000 سال پیش در چین و آسیا شناخته شده بود از گیاه شاهدانه به‌ دست می‌آید. ماده­ مؤثر همه مواد معروف به حشیش، ماری­جوانا، گراس، بنگ و... دلتا، 9- تتراهیدرو کانابینول (‎∆9 -THC‏ ) است که به همراه بیش از 60  ماده مشابه دیگر در گیاه وجود دارد.


ادامه مطلب ...
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳۸٩/٦/۱٦

 

سوالاتی در مورد مصرف حشیش

 

 

آیا امکان دارد یک نفر به مصرف حشیش معتاد شود؟

بله. چه دلیلی وجود دارد که ما فردی که حشیش مصرف می­کند، معتاد نخوانیم؟وقتی یک فرد با اولین مصرف احساس کند برای حفظ روحیه خود نیاز دارد تا مصرف حشیش را ادامه دهد این شخص به حشیش وابسته شده یا به عبارت دیگر به حشیش معتاد است. در کشور ما


ادامه مطلب ...
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳۸٩/٦/٤

اگر در حالت اعتیادی شما تلاش کنید مصرف را متوقف کنید با نوعی سندرم واقعی محرومیت روبرو می­شوید و دردهای ناشی از ترک و وسوسه­های آن بسیار ناراحت­کننده خواهد بود. در این قسمت یاد می­گیریم چه انتظاری از سم­زدایی داشته باشیم، چطور می­توان هفته نخست محرومیت از مواد را سر کر


ادامه مطلب ...
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳۸٩/٦/۱

آیا به حشیش معتادید؟  

 

هرکسی که به اعتیادآوری حشیش باور ندارد کافی است به یکی از هزاران جلسات معتادان گمنام در سرتاسر کشور سری بزند، در سال­های اخیر با افزایش روزافزون میزان نیرومندی، حشیش تبدیل به ماده­ای نشئه­کننده و کاملاً اعتیادآور شده است. ا


ادامه مطلب ...
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳۸٩/٥/٢۱

مشخصه اصلی بیماری اختلال در انجام تکالیف شناختی و عملی است. میزان بالای مصرف، سطح هوشیاری را تخریب کرده و مشکلات حافظه، ادراک، هماهنگی حرکتی، توجه، تمرکز و زمان واکنش را در پی دارد.


ادامه مطلب ...
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳۸٩/٥/۱۱

 وابستگی به حشیش، روانی و غیر جسمی است. نشانه‌ های ناشی از ترک در معتادین محدود به افزایش تحریک ‌پذیری، بی‌ قراری، بی ‌خوابی، بی ‌اشتهایی و تهوع خفیف است و همه این نشانه‌ ها هنگامی بروز می‌ کنند که شخص به طور ناگهانی مصرف مقادیر زیاد حشیش را قطع کند.


ادامه مطلب ...
کدهای اضافی کاربر :






Powered by WebGozar