مشاوره و روان درمانی- مشاوره تلفنی
در این وبلاگ به طور محدود تجارب بالینی و راهکارهای تجربه شده در مشاوره و روان درمانی را با همکاران و مراجعین عزیز در میان می گذاریم
کلمات کلیدی مطالب
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩٢/۳/٤

پژ‍وهشگران موفق به درمان موش‌های آزمایشگاهی مبتلا به صرع به وسیله پیوند سلولی شدند، به طوریکه حمله‌های صرع در این موش‌ها کاملا از بین رفته یا به شدت کاهش یافته است.

دانشمندان دانشگاه کالیفرنیا موفق به مهار حمله‌های صرع در موش‌های آزمایشگاهی شدند.  در این روش، پزشکان، سلول‌های بنیادین قسمتی از مغز جنین را از طریق یک تزریق ساده به موش مبتلا به صرع پیوند زدند. این سلول‌ها باعث مهار سیگنال‌های سلول‌های عصبی بیش فعال در مغز موش بیمار شدند.

بر اساس نتایج این تحقیقات، دانشمندان امیدوارند عمل پیوند سلول‌های عصبی مهار کننده را بر روی انسان نیز با موفقیت به انجام برسانند.

به گفته پزشکان، حملات صرع زمانی اتفاق می‌افتد که گروهی از سلول‌های عصبی دچار اضافه بار الکتریکی شوند که این امر منجر به اختلال در عملکرد مغز خواهد شد.

این روش درمانی شامل تزریق سلول‌هایی است که باعث غیرفعال شدن سلول‌هایی می‌شود که دچار اضافه بار هستند که در نتیجه از حملات صرع جلوگیری می‌کنند.

در حال حاضر پژوهشگران در حال آزمایش بر روی سلول‌های بنیادین مغز جنین انسان هستند تا بتوانند این سلول‌ها را جایگزین سلول‌هایی کنند که در هنگام حملات صرع دچار اختلال می‌شوند.

نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩۱/۱۱/۱٢

اختلالهای روانی در مصروعین  را به دو گروه بزرگ تقسیم کرده است:
الف) اختلالهای روانی گذرا و برگشت پذیر شامل :
1- اختلالهایی که خود جزیی از حملات صرعی را تشکیل می دهند, مانند اختلال در هوشیاری و اگاهی .
2- اختلالهایی که علت ان حملات صرعی هستند و بسته به نوع و شدت حمله تفاوت دارند.
3- اختلالهایی که جزئی از حملات صرع به شمار نمی ایند, ولی بلافاصله بعد از حملات  تونیک کلونیک ( بزرگ) ظاهر می شوند. یعنی بیمار دچار گرفتگی شعور و با شدت های متفاوت می شود و اغلب در شناختن و به جا اوردن اماکن و انسانها اشتباه می کند.
4-اختلالهایی که شبیه به اسکیزوفرنی هستند که قبل از یا بعد از حملات صرعی و بدون وابستگی مستقیم با بروز حملات ظاهر می شوند, جریان فکر فرد سریع می شود و بیمار دچار گم گشتگی زمان و مکان می شود.
5 -تغییرات خلقی و بحرانهای هیجانی به صورت شیدایی یا افسردگی .
6- تغییرات گذرای روانی و حالاتی شبیه زوال عقل ( دمانس) که در اثر نامناسب بودن داروی مصرفی است.
7- اخلالهای روانی گذرای واکنشی مانند تخریب اطراف, وحشت شدید , فرار کورکورانه و عصبانیت شدید.
ب) تغییرات روانی برگشت ناپذیر :
که بسته به تعداد حملات صرعی و دوام حملات , تغییرات واضحی در توانایی های ذهنی و شناختی بیمار ایجاد می شود. از بین رفتن بافت های  مغزی به مرور باعث زوال عقل می شود. دقت و تمرکز , انعطاف پذیری و قضاوت فرد مختل می شود و اختلالاتی در قدرت یادگیری و یاداوری به وجود می اید. بیماران تحت تاثیر فشار عواطف خود دچار افکار پارانوئیدی و هذیانی می شوند. تحریک پذیری , بحران های خشم , لجاجت و سرسختی و اعمال ناگهانی از خصوصیات دیگری است که در بیماران صرعی به وفور یافت می شود.
صرع یکی از سخت ترین پدیده های حوزه اعصاب و روان می باشد که می تواند تاثیر متفاوتی بر ویژگی های روان شناختی فرد گذاشته و سلامت روانی و عملکرد روزمره فرد مبتلا را مختل سازد. اشنایی با این عارضه و دادن شناخت و اگاهی اجتماعی از طرق مختلف مثل رسانه ها و نشست های علمی و ارایه مطالب در سطح دانشگاه باعث تغییر نگرش اجتماع شده و در کمک به انان به عنوان افراد دارای حق حیات و برخوردار از مواهب ان کمک می کند.
در این راستا چند صباحی است که انجمن صرع ایران فعالیت های خود را اغاز نموده که با تمام تلاشها هنوز در اغاز راه است و باید در تمام نقاط کشور و به صورت فراگیر فعالیت نماید.  امید است که روزی در کشور ما تحت تاثیر تعالیم نجات بخش اسلام و با مدد توان و سبقه ملی قوی و ارزنده ایران کهن , دریچه نگاه و حمایت به این انسانها منتظر اصلاح و همه یاریگر انها باشیم.

نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩٠/۸/۱٢


پژوهش در زمینه ویژگی های روان شناختی افراد مصروع  و داشتن اطلاعات کافی و وافی در این زمینه از دیر باز ذهن جستجوگر بشر را به خود معطوف داشته است. از زمانی که به افراد مصروع به عنوان انسانی عادی و نه افراد جن زده و متنفر نگاه شد, پژوهش در بعد روان شناختی انها هم شکل گرفت. مورل به نظر می رسد که اولین فردی بود که به مطالعه منش ا فراد مبتلا به صرع پرداخت و عنوان کردکه تحریک پذیری  و خشم از ویژگی های اساسی این نوع افراد است. گاورز بیان داشت که این افراد خصوصیاتی چون دگر ازاری , نا ارامی و تحریک پذیری در سنین کودکی دارند که در بزرگسالی به رفتارهای جنایی و شرارت ختم می شوند.
ترنز عنوان می کند که افراد مصروع خود رای و خود خواهند و براساس باورهای شخصی عمل می کنند و استدلالات انها خسته کننده و پر از خود نمایی است. با این تفاسیر اولین بار اصطلاح شخصیت صرعی توسط لنوکس زیر سوال رفت و اظهار داشت که صفاتی چون پرخاشگری , پرحرفی , بداخلاقی , سو» ظن , بزهکاری و اسکیزوئید بودن, که در پژوهش های گذشته با عنوان ویژگی های اساسی مصروعین شناخته شده است , قابل اتکا نیست و عنوان می کند که اکثر این مطالعات دارای سوگیری بوده اند و تلاششان در جهت یافتن خصوصیاتی به عنوان ویژگی های ثابت شخصیتی مصروعین و ان هم از دریچه منفی بوده است. اولین مطالعات دقیق و بدون پیش داوری در زمینه صرع در کارهای لنوکس و تیزارد مشاهده می شود. انها با توسل به ازمونهای رورشاخ و اندریافت موضوع به مطالعه دقیق مصروعین  پرداختند و برداشتهای خام قبل از مصروعین را اصلاح کرده و عنوان کردند که لزوما برخورد مصروعی دارای ویژگی های منفی شخصیتی نمی باشد, بلکه این نحوه برخورد اطرافیان و نگرش فرد بیمار است که او را منفی یا مثبت نشان می دهد.
ویش در سال 1972 نشان داد که افراد مصروع تا موقعی که از لحاظ شخصیتی زیاد اسیب ندیده باشند , از نظر اعمال جنایی وانحرافی تفاوتی با افراد عادی جامعه ندارند. انها به ندرت دست به سرقت می زنند و شدت  اعمال خرابکاری و خطا و جرم هم به سبب شدت اسیب اجتماعی وارده تفاوت می کند. بنابراین ملاحظه می شود که تا دهه های اخیر مطالعه بر روی ویژگی های روان شناختی و شخصیتی مصروعین مورد علاقه پژوهشگران بوده است و این فرایند ادامه داشته است و در سالهای اخیر که در استانه قرن بیست و یکم قرار داریم باز هم از موضوعات مهم و داغ محافل علمی بوده است . در فاصله بین سالهای 1972 تا 1987  شاهد پژوهش های خانم مینکوفسکار و دولی بوده ایم که دو نوع شخصیت برای مصروعین قائل شدند , که یکی نوع خموش که معمولا قرصت سازگاری با محیط را داشته و اختلال رفتاری قابل توجهی ندارند و دیگر نوع هیجانی که معمولا قوه انطباق با محیط را نداشته و دچار اختلالات روانی می باشند . انها احساس استرس و فشار روانی می کنند و در رفتارهای عادی روزانه هم احساس یاس و دلزدگی دارند.
کافمن عقیده دارد فردی که مبتلا به یک بیماری مزمن است, دارای احساسات منفی گرایانه از قبیل افسردگی احساس بی پناهی , اضطراب , ترس و تنهایی می باشد. این احساسات به راحتی می تواند به سایر افراد خانواده و به ویژه به انهایی که نقش مراقب را برعهده دارند, منتقل شود و موجب تغییر در ایفای نقش انان گردد.
دوریل و همکاران در ارتباط با مشکلات روانی اجتماعی مصروعین پژوهشی را انجام دادند. این پژوهش شدت نسبی یا مطلق بودن مشکلات روانی را در پنج منطقه متفاوت در امریکا مورد بررسی قرار می داد . نمونه ها با استفاده از پرسشنامه مورد مطالعه قرار گرفتند . نتایج نشان داد که انها مشکلاتی در زمینه های روابط بین فردی , شغلی , جسمی و روانی داشتند. سازگاری عاطفی , نحوه برقراری ارتباط بین فردی و سازگاری عمومی در تمام گروه ها در یک سطح بود. بنابراین ملاحظه می شود که مشکلات روانی اجتماعی دامن گیر این بیماران است.
لوئیس عنوان می کند که کودکان مبتلا به اختلال مزمن صرع احساس عدم کفایت و کارایی می کنند و ممکن است که در سنین نوجوانی دست به خودکشی بزنند . هرچقدر دوام حملات ادامه یابد , کودک بیشتر مستعد بروز مشکلات و عوارض ناشی از اختلال است.
سیلانپا در 2003 پژوهشی در زمینه نقایص بدنی و شناختی افراد مصروع بر روی نمونه ای که در محدوده سنی 4 تا 15 سال قرار داشتند , انجام داد. نتایج نشان داد که 39 و 9 درصد مصروعین مبتلا به نقص سیستم عصبی 31 ,و4 درصد دچار عقب ماندگی ذهنی ( درجه خفیف و نیمه شدید) و 27و نیم درصد نیز اختلالات و مشکلات گویایی و تکلم داشتند. از طرفی وقوع ناتوانی با موقعیت اجتماعی , فرهنگی و اقتصادی خانواده ارتباط مستقیم داشت.
پژوهش هگسون به منظور ارزیابی کارامدی برنامه های روانی  اموزشی در درمان جنبه های روانی اجتماعی صرع صورت گرفت, نشان داد که افراد مصروع در مقایسه با  افراد غیر مصروع از اعتماد به نفس پائین تر, رضایت از زندگی کمتر , مشکلات اجتماعی بیشتر, سلامت جسمانی کمتر, نگرانی بیشتر و تعادل عاطفی کمتر برخوردارند. انها همچنین در روابط خصوصی با افراد نیز دچار مشکل هستند. در بررسی رابطه بین استرس و صرع , الای و تریمبل عقیده دارند که بین استرس و صرع رابطه وجود دارد. انها براین باورند که استرس کیفیت زندگی مصروعین را مختل کرده و باعث اضطراب همراه با طپش بالای قلب , محرومیت از خواب متعادل , عدم پذیرش داروهای ضد صرع , عود افسردگی , افزایش گرایش به الکل شده و باعث تشدید حملات صرع می شود.
به تبع ان حملات صرع هم باعث تشدید استرس می شود که در نتیجه G.E.E به صورت امواج صرع دار مشخص می شود.
بنابراین می توان عنوان کرد که بین استرس و صرع یک رابطه دوسویه وجود دارد . در رابطه با همراهی افسردگی با صرع , پژوهشگران فوق براین نکته تاکید دارند که برای موفقیت در درمان افسردگی ناشی از صرع باید به عناصری چون اثرات کاتکولامین ها همراه با سروتونین, کرتیکوتروفین و اسید گاما امینو باتریک توجه داشت . بنابراین با  فرض رابطه بین صرع و افسردگی است که توصیه های درمانی  فوق ارائه شده  است.
ارزیابی میزان اختلالات روان شناختی در بین افراد مصروع با استفاده از دو ابزار BSI و D-CES نشان داد که میانگین کلی نمرات در مصروعین به طور محسوسی بالاست. در ریز نمرات مقیاس BSI بین گروهی از بیماران که دارای نشانه های لایمی بودند و افراد مصروع تفاوتی وجود نداشت. در بین افراد مصروع و سایر گروه ها  از نظر نشانگان پارانوئید تفاوتی مشاهده نشد.
در اختلالاتی چون افسردگی و پریشانی عاطفی بین گروه ها تفاوت معنی داری وجود داشت و گروه مصروعین در این اختلالات نمرات بالایی کسب کرده بودند.
مطابق با طبقه بندی اختلالات روان پزشکی در پدیده صرع ما دو نوع عمده تغییرات خلقی یا عاطفی را مشاهده می کنیم که اولی تغییراتی است که با حملات صرع در ارتباطند و دومی اختلالاتی که به صورت مزمن هستند و مستقیما تحت تاثیر تخلیه نورونی ( دشارژهای عصبی ) قرار ندارند.
تغییرات خلقی اولیه شامل مانیا و هیپومانیا است و تا حدی هم افسردگی جزئی را در بر می گیرد. تغییرات خلقی دوم شامل خود افسردگی است که بیشترین درجه شیوع و نشانگان بالینی را در افراد مصروع شامل می شود. رابطه حملات صرع با اختلال روان گسستگی از دیر باز مورد توجه بوده است . در سالهای اخیر هم مطالعاتی برای بررسی این رابطه صورت گرفته است. روان گسستگی به عنوان نتیجه بیماری صرع در مطالعات بری ورتون و تاندون مورد توجه قرار گرفته است. انها اظهار می کنند که این اختلال روانی ارتباط مستقیم با حملات صرعی و شدت و نوع حملات دارد. اما در این باره که ایا حملات صرعی باعث شکل گیری روان گسستگی شده است یا بالعکس , اظهار نکرده اند . اما یافته های برجسته حاکی از این نکته است که هیچ ارتباطی بین روان  گسستگی و صرع وجود ندارد. در تفسیر این پدیده که ایا صرع باعث شکل گیری روان گسستگی و اسکیزوفرنی می شود و یا یک  ارتباط دو سویه بین انها برقرار است , هیچ نظری را ابراز نداشته اند . رابطه بین ویژگی های روان شناختی و حملات صرعی با سایر فاکتورها و مسائل درگیر در پدیده صرع به صورت طرح واره ای ارائه شده است که برای فهم بهتر این ارتباط متقابل انها بر همدیگر ان را در شکل زیر ترسم میکنیم .

ملاحظه می شود که حملات صرعی در ارتباط مستقیم یا اسیب مغزی , حساسیت های مغزی و مشکلات روان شناختی هستند. مشکلات رفتاری هم تحت تاثیر اسیب مغزی , داروهای ضد صرع و مشکلات روان شناختی بوده و به صورت غیر مستقیم با حملات صرع در ارتباط می باشند.
تاثیر داروهای ضد صرع هم به این صورت است که باعث کاهش حملات صرعی می شود, ولی روی رفتارهای فرد و ویژگی های روان شناختی او گاه اثر نامطلوب داشته و باعث مشکلات خاص خود می شود. اسیب های مغزی هم به صورت مستقیم روی حملات صرعی, مشکلات رفتاری و مشکلات روان شناختی اثر گذاشته و باعث شکل گیری انها در فرد می شوند.
محققی در پژوهشی در راستای شناسایی تاثیر حمله های صرعی بر اختلالهای روانشناختی نوجوانان مصروع نشان داد که در نوجوانان دختر مصروع علائمی چون شکایتهای جسمانی , وسواس , نقص در روابط , افسردگی و اضطراب و در نوجوانان پسر علائمی چون نقص در روابط , افسردگی , اضطر اب و پرخاشگری به طور معنی داری بالاتر از حد طبیعی است.
در بررسی میزان تفاوت در تاثیر پذیری , نمرات دختران در شکایت های جسمانی , وسواس , حساسیت در روابط , افسردگی , اضطراب , ترس مرضی بالاتر از پسران است که تفاوت در ویژگی هایی چون وسواس , اضطراب و افسردگی معنادار بود.

نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳۸٩/٦/۱٢


درطول سالیان متمادی, شماری از یافته های  علمی نشان دهنده این حقیقت بوده است که زندگی  فرد مصروع تنها شامل انطباق و سازگاری با پیامدهای روانی اجتماعی ناشی از حملات و مراقبت و درمان طولانی پزشکی نیست. بلکه علاوه بر ان افراد مصروع بایستی با نگرشهای منفی و باورهای نادرستی که در اکثر جوامع نسبت به صرع وجود دارد و از خود حملات هم ناگوارتر است روبرو شوند.
با اغاز اولین حمله صرع و استمرار ان , تغییرات عمیقی در زمینه های مختلف شخصیتی , عاطفی , تربیتی, رفتاری , شغلی , خانوادگی و اجتماعی به وقوع می پیوندد که تمام این عوامل ناشی از بر چسب مصروع بودن است. در نهایت تداوم  این نگرش ها و برچسب ها منجر به اختلالات و نابهنجاری های رفتاری , عاطفی , شناختی و اختلال در روابط خانوادگی , زناشویی , حرفه ای و شغلی و اجتماعی می گردد.
هارتشورن و بیز در مطالعه ای برای بررسی وضعیت روانی اجتماعی افراد مصروع اظهار می کنند که عارضه صرع به دلیل طولانی بودن و مادام العمر بودن , اغلب باعث مشکلات روانی اجتماعی می شود و از زوایای مختلفی زندگی این افراد را تحت تاثیر قرار می دهد و در نهایت منجر به مسائلی چون فقدان احترام به خود،  افسردگی, اضطراب , انزوای اجتماعی و ترس از مرگ ( در زمان حمله ) می شود.

شایع ترین اثار روانی اجتاعی حملات صرع شامل احساس انگشت نما شدن, تبعیض , حذف از جامعه و مشکلات کار و اشتغال و رفت و امد با وسایل نقلیه عمومی ا ست.
بنابراین فرد احساس مطلوبی از زندگی نداشته و سلامتی , جسمانی کیفیت زندگی ( تفریح , کار , سرگرمی ها وفعالیت های جنسی) تحت  تاثیر قرار می گیرد. از جمله مسایل دیگری که در ابعاد اجتماعی افراد مصروع باید به ان توجه کرد , تاثیر حملات صرع بر فعالیت های اجتماعی می باشد.
اغلب مصروعین معتقدند که عارضه موجب محدودیت در فعالیت های عادی و روز مره شده و انتظارات انها را از زندگی براورده نمی سازد.
این افراد از تبعیضات  فردی و اجتماعی در اموری نظیر استخدام, دریافت گواهینامه رانندگی, بیمه و تحصیل شکایت دارند . از جمله دیگر مسائل و مشکلاتی که افراد مصروع با ان روبرو هستند شامل برخوردهای  افراطی از ناحیه افراد خانواده با انهاست.
به این صورت که تعدادی از اعضای خانواده در برخورد با فرد مبتلا به صرع بیش از حد مراقب خاص اعمال می کنند که تحت عنوان حمایت افراطی اورده می شود, این عمل عمدتا در کودکان باعث اختلال در شکل گیری شخصیت می شود. از طرفی گاه خانواده ها واکنش طرد افراطی نشان می دهند که به هر حال روابط سالم و سازنده خانودگی را مختل می سازد.
مشکل دوم مواجهه با نگرشهای غلط شکل گرفته در اجتماعی است . تصور اینکه فرد مصروع جن زده , غشی , گناهکار و مستوجب عذاب است ( که در اکثر جوامع و به ویژه جامعه ما مشاهده می شود) , رفتارهای متفاوتی را شکل می دهد که یا افراد اجتماع به صورت ترحم امیز با مصروعین برخورد می کنند ویا به صورت تنفر امیز انها را از خود می رانند.
متعاقب ان فرد مصروع احساس حقارت کرده و دست به رفتارهای نسنجیده پرخاشگری و ضد اجتماعی می زند که در هر حال عواقب سویی به همراه دارد. از جمله عوارض دیگر تغییرات شخصیتی است که در سنین کودکی عمدتا به صورت شخصیت های نامتعارف , ناپایدار و مواردی هم ناسازگار مشاهده می شود و در سنین بالادر تعدادی از مصروعین رفتارهای شخصیتی تغییر می یابد و گاه  تعصب افراطی یه مسائل مذهبی در فرد شکل می گیرد. در سخن گفتن شاید حاشیه پردازی نمایند و سماجت در رفتار و گفتار مشاهده می شود. گاه حالتهای هیجانی انفجاری پیدا می کند.
در بعد اسیب های شناختی , تمرکز و  توجه انها مختل می شود,  اگر صرع در سنین پائین عارض شده باشد , شدت اسیب ها بالاست. بنابراین سطح, سطح اسیب بسته به تعداد حملات , تکرار حملات , کنترل حملات و داروهای مصرفی فرق می کند.
از دیگر موقعیت هایی که در  پهنه اجتماع بیماران مصروع با انها درگیر هستند و گاه برایشان مساله افرین می شود به اختصار به عوامل زیر می توان اشاره کرد:
الف) ازدواج:
در بعد ازدواج مساله  اول پیدا کردن فردی است که بتواند به  عنوان همسر در کنار   فرد مصروع باقی بماند. مساله دوم احتمال ارثی بودن بیماری است که تا حد زیادی حاملگی و بارداری را تحت تاثیر قرار می دهد. اگر حملات صرع طوری تحت کنترل قرار امده باشد که شوهر بتواند به دنبال شغل خود برود و یا زن قادر باشد که اداره امور خانه را بر  دوش بکشد و مسائل و  خطرهای بارداری را پشت سربگذارد, بنابراین مقدمات یک زندگی بدون دغدغه مرتفع شده است.
اصل مهم در بعد ازدواج مصروعین اگاه کردن زوجین از پدیده صرع است.
ب) مدرسه :
مدرسه در زندگی بچه ها نقش حساس و مهمی دارد. این عارضه تاثیر ناتوان کننده ای بر عملکرد تحصیلی دانش اموزان دارد که تحت تاثیر نگرش منفی معلمان و برخورد نامناسب مدیران و کادر مدارس و همسالان , عملکرد انان مختل می شود و گاهی رفتارهای  نسنجیده و نامطلوب باعث افت تحصیلی می شود . والیدن حتما بایستی اطلاعات درستی از وضعیت فرزند خود در اختیار کادر مدارس قرار دهند تا در هنگام وقوع حمله , با استفاده از کمک های اولیه بتوانند به یاری دانش اموزان بشتابند . داشتن اطلاعاتی در زمینه هایی چون مدت زمان حمله , علایم هشدار دهنده قبل از حملمه  فراوانی وقوع حمله, عوامل مستعد ساز , نوع داروی مصر فی و مدت زمان مورد نیاز جهت استراحت پس از حمله برا ی اولیا مدرسه لازم و مفید است. بنابراین اطلاعات لازم را در این زمینه باید کسب نمایند و به ویژه معلمان و مدیران مدارس کودکانی استثنایی که در صد حملات صرع دردانش اموزان ان مدارس بالاست.
ج) ورزش :
ورزش و بازی از عوامل مهم رشد و نمو کودک و نوجوان است. ورزش باعث افزایش حرمت خود گشته و گاه ورزش های سبک و ساده احتمال وقوع حملات صرع را کاهش می دهد. برای انکه افراد مصروع فعالیت های ورزشی را به خوبی و کامل انجام دهند می بایستی به سه عامل توجه کرد :
طبیعت و فرم فعالیت ورزشی, نوع صرع فرد, امکانات موجود و تجهیزات در دسترس که به عنوان عوامل اصلی در هر ورزش باید لحاظ شوند. گاه به خاطر خود فرد و سلامتی او اجرای برخی از ورزش ها محدودیت دارد.
د) تلویزیون و سینما:
محرکهای نوری متناوب ممکن است صرع زا باشند و لذا تماشای تلویزیون از جمله این محرک هاست. به کمک G.E.E می توان حساس بودن بیمار به نور متناوب را سنجید و اگر نتیجه مثبت باشد , باید توصیه های اولیه را در هنگام تماشا رعایت کرد. مثلا فقط تا ساعت 8 شب برنامه ها را تماشا کرد و یا هنگام تماشای تلویزیون لامپ رنگی ( ترجیحا قرمز ) در کنار یا بالای تلویزیون روشن باشد و مهمتر اینکه از تماشای برنامه های   هیجان انگیز که امکان وقوع حمله را بالا می  برد , خودداری کرد.
ه ) شغل :
امکانات شغلی و کیفیت محل کار از نکات مهمی است که در موقع تصمیم گیری برای انتخاب شغل برای مصروعین باید در نظر گرفت. امروزه عقیده براین است که هر بیمار صرعی مثل افراد سالم حق انتخاب شغل دلخواه خود را دارد , به شرطی که سطح هوشی , علاقه و توان انجام ان را دارا باشد. محدودیت در زمانی است که بیمار در حین کار به علت مصرف دارو و یا حملات ناگهانی ممکن است  با خطراتی مانند سوانح کار و تصادم مواجه شود و یا  به علت شغلش ریتم شبانه روزی خواب و بیداری او به هم بخورد که باعث بروز حملات گردد. بنابراین در ارزشیابی حرفه ای تا موقعی که فرد کاملا از حملات صرعی رها نشده است , باید در جایی که خطر انها را تهدید  می کند کار نکند و اگر فردی از حملات خلاصی یافته است ولی از لحاظ جسمی و روانی مشکلاتی دارد, بایستی شغل مناسب با تغییرات صورت گرفته باشد و افرادی که حملاتشان کاملا کنترل شده است, محدودیتی از بابت شغل و حرفه متوجه انها نیست.
از دیگر مسائلی که مصروعین با ان درگیر هستند می توان به رانندگی و صدور گواهینامه , خدمت سربازی , مسافرت با هواپیما , ادامه تحصیل , تکالیف درسی , تفریح , اوقات فراغت و بیمه درمانی اشاره کرد که اصلاح این امور نیازمند  تلاش تمام متخصصان وسازمان های درگیر با این افراد است که اولا نگرش های منفی در مورد مصروعین تعدیل یابد و ثانیا توانمندیها و ارزش واقعی انها به سایرین اثبات شود و طوری نباشد که این بیماران را تافته ای جدا بافته فرض نمایند , بلکه به عنوان همنوعان خود که زندگی کردن حق طبیعی انهاست قبول کنند تا از رنج و عذاب درونی این انسان ها کاسته شود.

نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩۱/۱۱/٦


الگوی درمان صرع در کشورهای پیشرفته به واسطه وجود متخصصان و کارشناسان مختلف و استفاده از ابزارهای تشخیصی مدرن  با الگوی به کار رفته در کشورهای جهان سوم متفاوت است و همچنین روشهای مختلفی که برای درمان مصروعین به کار می رود در بین متخصصان متفاوت است . در این بین می توان از روشهایی چون دارو درمانی , جراحی ، تحریک عصب واگ , حذف علل و فاکتورهای مستعد کننده, تنظیم مسائل بهداشتی و درمان روانی اجتماعی نام برد.
در میان روشهای مطرح شده, درمان روانی اجتماعی بیشتر از سایر روشها به وجود متخصصان روان شناسی نیازمند است .امروزه پس از گذشت قرن ها تلاش و تحقیق در امر تشخیص و درمان صرع, متخصصان معتقدند که جراحی عضو یا استفاده از دارو به تنهایی نمی تواند حملات صرع را مهار کند. بلکه علاوه بر دار و مجموعه عواملی در زندگی روزانه بیمار نقش  دارند که باید تنظیم شوند. این عوامل شامل سبک زندگی فرد , زندگی مشترک خانوادگی, روابط اجتماعی ,  شرایط تحصیلی , محیط شغلی و ازدواج است. از طرف دیگر به همراه پیشرفت علم و تکنولوژی و به وجود امدن تغییرات شگرف در اجتماعات , شاهد بالا رفتن فشار ها و هیجانات روانی بوده که بالطبع بهداشت روانی فرد را به مخاطره می اندازد و او را مستعد حملات صرع می نماید . علاوه بر دارو به عنوان یک فاکتور اولیه , مسائلی چون پذیرش دارو , در دسترس بودن دارو، نگرشهای مثبت و منفی اطرافیان , اینده نگری فرد مصروع و جامعه از جمله نکات مهمی است که شاید بیشتر از خود صرع در درمان بیماران موثر باشد, بنابراین ملاحظه می شود که درمان پدیده صرع در ارتباط با عوامل گوناگونی معنی پیدا می کند و در این مسیر اهمیت بعد پیشگیری هم مطرح می شود که در سطوح سه گانه باید مورد توجه قرار بگیرد. اقداماتی مانند مشاوره ژنتیکی , مراقبت های دوران جنینی , ایمن سازی , جلوگیری از تشنجات ناشی از تب, جلوگیری از صدمات سر و جمجمه , در پیشگیری اولیه مطرح می شوند. دارو درمانی , اموزش نحوه مراقبت از خود, حفظ سلامت و بهداشت فردی و خانوادگی در سطح پیشگیری ثانویه و جلوگیری از عود و شدت عارضه با استفاده از راهبردهای ویژه در سطح پیشگیری ثالث مطح میشود. اموزش نحوه کنار امدن با این پدیده ( صرع) از مهمترین اهداف پیشگیری در سطح ثالث است . اموزش مسائلی چون نحوه استفاده از دارو , پرهیز از قطع خود سرانه دارو, اموزش نحوه تنفس ( تنفس عمیق و طولانی باعث ایجاد جمله می شود ) , در مقابله با هیجان و استرس , نحوه رفع خستگی , نحوه مطالعه و نوشتن و دوری از سر وصدا و مرکز الوده صوتی و نوری( متناوب) در سطح پیشگیری ثالث مطرح می شوند.

نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩۱/۱۱/٢


مبحث دارو درمانی و دارو شناسی یک فصل مجزا در زمینه فرایند درمان بیماران مصروع است. بنابراین در چند جمله و در یک جدول به مختصر اطلاعاتی در این زمینه بسنده کرده و علاقه مندان را جهت مطالعه بیشتر به کتب داروشناسی ارجاع می دهیم تا قبل از کشف داروهای ضد صرع از روشهای گوناگونی برای درمان استفاده می شد که هیچکدام پاسخ مثبتی به همراه نداشت. اولین بار درمان دارویی صرع در سال 1857 توسط اقای چارلز لوکک شروع شد. درسال 1912 مصرف موفقیت امیز فنوباربیتال به وسیله اقای هاتمن گزارش گردید.
این کشف بزرگ دروازه دارو درمانی را بر روی پزشکان گشود و امروزه داروهای ضد صرع متنوعی در دسترس است که می توان انها را در 5 گروه شامل هیدانتوئین , استیل اوره ها, باربیتوراتها و سوکسینیمیدها طبقه بندی کرد

نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩۱/۳/۱٢


تشخیص صرع امری سهل و ممتنع است. سهل از این جهت که  حملات صرع تونیک کلونیک ژنرالیزه برای همه و حتی مردم عادی قابل شناسایی است و ممتنع به این خاطر که گاهی تشخیص حملات غیر تشنجی یا حتی تشنجی از سایر اختلالات دوره ای دشوار است. تشخیص صرع به خاطر اینکه نوعی برچسب به بیمار محسوب می شود. اهمیت زیادی دارد, زیرا علاوه براینکه ممکن است بیمار در معرض عوارض ناخواسته داروها قرار گیرد, احتمال دارد که از سایر درمانهای مناسب نیز محروم گردد. نخستین گام در این فرایند اثبات و تشخیص این نکته است  که بیمار مبتلا به صرع است و نه اختلال حمله ای دیگر. بنابراین فرایند تشخیص در درجه اول یک کاربالینی است.
یعنی باید به شرایط و زمان بروز حملات, مدت ان, عوامل اشکار ساز , علایم قبل از حمله , علایم در طول حمله و پس از حمله , اظهارات پزشک معالج و اطرافیان توجه کافی داشت. به علاوه سابقه بیمار را از نظر مسائل نورولوژی , روانی, عوامل مستعد ساز و تاریخچه و زمینه خانوادگی مورد بررسی قرار داد. البته باید توجه داشت که تشخیص صرع هیچگاه منحصرا بر پایه یافته های G.E.E و بدون توجه به علایم بالینی معتبر نیست و در 15 تا 20 درصد موارد صرعی G.E.E , طبیعی مشاهده می شود.
مهمترین ابعاد تشخیص افتراقی پدیده صرع با سایر اختلالات دوره ای نظیر سنکوپ, میگرن , حملات پانیک, وحشت شبانه وکابوس و تشنجات کاذب روان زا  در حفظ یا از دست دادن سطح هوشیاری است.
مرحله دوم پس از تشخیص افتراقی, تشخیص قطعی صرع براساس نتایج و ا طلاعات  تشخیص افتراقی و گرداوری اطلاعات خاص پزشکی است.
در این مرحله مشخص می شود که ایا فرد مصروع است و یا اینکه به سایر اختلالات دوره ای مبتلاست . پس فرایند تشخیص گام مهم در امر کمک به مصروعان است و در صورت انجام موفقیت امیز این امر می توان به جنبه های پیشگیری و درمان هم امیدوار بود.

نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩٠/٦/۱٢


اتیولوژی احتمالی هر مرحله تشنجی, به سن  بیمار و نوع حمله تشنجی بستگی دارد. در شیرخواران تا 2 ساله , صدمات مغزی هنگام تولد, اختلالات سوخت و ساز , نابهنجاری های مادر زادی مغزی و عفونت های شایع ترین علل محسوب می شوند.
عوامل ژنتیکی هم می توانند در پیدایش صرع موثر بوده و بر الگوی G.E.E تاثیر بگذارند. کودکان به طور شایعی ( تقریبا 2 تا 5 درصد) در جریان بیماریهای تب دار به حملات تشنجی دچار می شوند. تشنجات حاصل از تب به صورت حملات تونیک کلونیک ژنرالیزه و کوتاه مدتی هستند که ممکن است در مراحل اولیه یک بیماری تب دار در کودکان 3 ماهه تا 5 ساله مشاهده شوند که با پائین اوردن فوری تب می توان از پیدایش این قبیل حملات تشنجی در کودکان جلوگیری کرد.  در دوره بلوغ و اوایل جوانی صدمات جمجمه علت عمده صرع موضعی محسوب می گردد. صدماتی که به سمت شامه نفوذ می کنند ویا منجر به ایجاد فراموشی پس از ضربه برای  بیش از 24 ساعت می گردند, به احتمال 40 تا 50 درصد ممکن است در اینده به صرع منجر شوند. حملات تشنجی که بلافاصله یا ظرف 24 ساعت پس از ضربه ظاهر می شوند, پیش  اگهی چندان بدی ندارند. در حالیکه حملات تشنجی که بعد از اولین شبانه روز و طی دو هفته بعد ظاهر می شوند , حاکی از پیدایش صرع پس از ضربه می باشند.

در نوجوانان و جوانان حملات صرع ناشی از قطع دارو و به خصوص باربیتورات ها و مصرف یا ترک الکل میباشد. . بین سنین 30 تا 50 سالگی تومورهای مغزی علل شایع تری برای پیدایش صرع محسوب می شوند و 30 درصد بیماران , دارای تومور مغزی می باشند. بعد از 50 سالگی بیماری های عروقی مغز شایع ترین علت پیدایش  حملات تشنجی ژنرالیزه یا موضعی به حساب می ایند و نقش تومورهای مغزی هم در این سنین به قوت خود باقی است.
بیماری های سیستمیک مختلف نیز در هر سنی , می توانند با ایجاد اختلالات متابولیک به حملات تشنجی منجر شوند. نارسایی کبدی, افزایش یا کاهش کلسیم خون , افزایش یا کاهش سدیم خون و هیپوگلیسمی می توانند به ظهور حملات تشنجی تونیک کلونیک ژنرالیزه کمک نمایند.

نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳۸٩/٤/۱۱


حملات صرع تشنجی طولانی یا مکرر, بدون دوره های بهبودی در فواصل حملات, از نشانه های این نوع تشنج هاست . در صورتیکه حملات تونیک - کلونیک در کار باشد, ممکن است زندگی بیمار به خطر بیفتند . تبدیل حملات تشنجی موضعی ( حرکتی , حسی یا احشایی) به صرع پایدار تحت عنوان صرع موضعی ممتد خوانده می شود. حملات صرع موضعی پیچیده نیز می تواند به صورت پایدار تظاهر کند.
الگوهای عود کننده :
کلیه انواع حملات تشنجی که ممکن است بدون هیچ عامل مستعد کننده واضح یا به صورت دوره ای روی دهند و یا در پاسخ به یک محرک مخصوص ایجاد شوند( صرع رفلکسی ) . از این نوع می توان حملات تشنجی ناشی از تحریکات نوری , قطعات موسیقی , تحریکات لمسی و یا مطالعه ممتد را نام برد. در صرع مطالعه انقباضات میوکلونیک خفیفی در فک , چانه و زبان ایچاد می شود که ممکن است تا حد حملات تشنجی تونیک - کلونیک ژنرالیزه پیشرفت نماید.

نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳۸٩/۸/۱۱


این نوع حملات با فعال شدن نورونهای یک ناحیه از قشر مغز ظاهر می شوند. علل ضایعه عبارت است از صدمات مغزی در  هنگام تولد, تومورها, ضربات بعد از تولد, ابسه. در حملات تشنجی نوع ساده یک حمله تشنجی موضعی ساده با علائم حرکتی نظیر  انقباضات مکرر عضلات یک قسمت از بدن( انگشت , سر , پا و صورت و غیره) بدون از دست رفتن هوشیاری همراه است. فعالیت حرکتی ممکن است که در یک ناحیه باقی بماند و یا از منطقه مبتلا به مناطق مجاور در همان طرف بدن ( از شست راست به دست راست) انتشار یابد که این پدیده را انتشار پیش رونده جاکسونی می نامند. در نوع حملات تشنجی پیچیده  فرد تماس اگاهانه خود را با محیط اطراف از دست می دهد. شروع حمله در ابتدا شاید با  اورا  همراه باشد. در جریان حملات صرع موضعی پیچیده ممکن است , قطع فعالیت همراه با اختلالات حرکتی جزئی نظیر مزه کردن, بلعیدن , بی هدف راه رفتن و با اشیا»  ور رفتن مشاهده شود. در طول حمله بیمار حالت ناهشیاری است و ممکن است چندین دقیقه تا چندین ساعت طول بکشد تا فرد هوشیاری کامل خود را بازیابد.
در نوع حملات تشنجی موضعی که به طور ثانویه ژنرالیزه شده اند حملات ساده و پیچیده می توانند به حملات ژنرالیزه همراه با فعالیت حرکتی تشنجی و از بین رفتن هوشیاری تبدیل شوند.
حملات تشنجی ژنرالیزه اولیه :
یکی  از شایع ترین انواع حملات ناگهانی صرع, حمله تونیک کلونیک می باشد. حمله با از دست رفتن ناگهانی هوشیاری, انقباض تونیک عضلات , از دست دادن تعادل وضعیتی و فریادی  که به واسطه بازدم شدید ناشی از انقباض عضلات تنفسی ایجاد می شود , اغاز می گردد. فرد به زمین افتاده و دچار صدماتی می شود و برای چندین ثانیه در این حالت خشک و سفت می ماند. اندکی بعد یک سری انقباضات ریتمیک در اندام پدید می اید.
این مرحله  کلونیک تا مدتی طول می کشد و با انبساط عضلات پایان می پذیرد . مصروع برای چندین دقیقه یا بیشتر بیهوش و تحریک ناپذیر باقی می ماند . در طول حمله امکان دارد که ادرار بی اختیاری یا مدفوعی و گاز گرفتن زبان روی دهد. پس از پایان حمله مصروع گذشته را به یاد نمی اورد. در حملات تشنجی نوع تونیک اندامها سفت و سخت می شود و سر و چشم ها به یک سمت منحرف می شوند و بعد از گذشت زمان به حالت اولیه بر می گردند.
حملات نوع ابسانس به صورت توقف ناگهانی یک فعالیت هوشیارانه بروز می کند که با تکان های تشنجی عضلات از دست دادن تعادل همراه نیست . این حملات از چندین ثانیه تا ندرتا چند دقیقه طول می کشند. در پایان حمله مصروع به سرعت اگاهی خود را از محیط باز می یابد و معمولا سریع به حالت هوشیاری می رسد. نمونه های عینی  این حمله در طول انجام تکالیف درسی و به ویژه زمان دیکته نویسی مشخص می شود که گاه دانش اموز دچار حمله صرع چندین کلمه یا جمله را جا می اندازد که متاسفانه معلمان ما کمتر توجهی به این امر نمی کنند.
در نوع ابسانس اتیپیک G.E.E ناهمگون تر است و به طور شایع در کودکان  مبتلا به این سندروم به انواع متعددی از حملات تشنجی ژنرالیزه دچار هستند و از عقب ماندگی ذهنی هم رنج می بردند. این نوع صرع با نشانه های حرکتی نظیر باز کردن چشم ها, انحراف چشم و سخت شدن بدن همراه است.
حملات تشنجی میوکلونیک همراه با انقباضات عضلانی ناگهانی , خفیف , منفرد یا تکرار شونده ای هستند که یک قسمت از بدن یا کل ان را گرفتار می کنند. این حملات به  تنهایی یا با سایر حملات مشاهده می شوند و اگر تمام بدن را فرا بگیرند, فرد بدون از دست دادن هوشیاری, یکباره به زمین می افتد.
در حملات صرعی نوع اتونیک شاهد از دست دادن هوشیاری و تعادل برای مدتی کوتاه می باشیم که با انقباضات عضلانی تونیک همراه نیستند. بیمار بدون علت به زمین می افتد و بیشتر در خردسالان مشاهده می شود.
اسپاسم های شیرخوران که از زمان تولد تا حدود 12 ماهگی مشاهده می گردند, که شامل انواع متعددی از انقباضات سریع و همزمان گردن , تنه و هر دو بازو می باشند. اسپاسم ها معمولا در کودکی که دچار انسفالوپاتی یا اسکلروزتوبروس هستند دیده می شود و در 90 درصد موارد، شیر خواران دچار عقب ماندگی ذهنی می شوند. اسپاسم ها در محدوده 3 تا 5 سالگی برطرف شده و به جای انها سایر حملات تشنجی ژنرالیزه ظاهر می شوند و معمولا به درمان با ولپوریک اسید پاسخ می دهند .

نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩٠/۳/۱۱


تظاهرات عصبی حملات صرعی, متنوع می باشد و از یک حواس پرتی کوتاه تا از دست رفتن هوشیاری به مدت طولانی همراه با فعالیت حرکتی غیر طبیعی متغیر است. طبقه بندی صحیح انواع حملات  تشنجی که بیماران به انها دچار هستند, به علت اتخاذ تدابیر تشخیصی مناسب , ارزیابی پیش اگهی و انتخاب روش درمانی حائز اهمیت است . طبقه بندی که در ادامه ارائه می شود مطابق با طبقه بندی بین المللی حملات تشنجی ( صرعی ) است. در این طبقه بندی تاکید برخصوصیات حمله تشنجی , الگوی G.E.E ایکتال ( در حین حمله ) و اینترایکتال ( در فواصل حملات) است. واژه های قدیمی نظیر گراندمال و پتی مال , صرع روانی حرکتی و صرع لوب تامپورال در این طبقه بندی به صورت ترکیبات جدید ارائه شده اند. اصلی ترین ملاک تقسیم بندی حملات تشنجی این است که ایا حملات در یک ناحیه از مغز ( کورتکس ) اغاز گردیده , سپس ژنرالیزه می شوند ( درسراسر مغز انتشار می یابند ) یا از همان ابتدا ژنرالیزه هستند. با این تفاسیر طبقه بندی بین المللی صرع ارائه می شود:
1 -حملات تشنجی موضعی یا فوکال
- حملات تشنجی موضعی ساده ( همراه با نشانه های حرکتی, حسی و روانی)
-حملات تشنجی موضعی پیچیده ( حملات سایکوموتور یا لوب تامپورال )
-  حملات تشنجی موضعی که به طور ثانویه ژنرالیزه شده اند. 
2- حملات تشنجی ژنرالزه اولیه
- تونیک کلونیک ( گراندمال)
- تونیک
- ابسانس ( پتی مال ) یا غیاب
- میوکلونیک ( پرش اندام ها )
- اتونیک
-  اسپاسمهای شیرخواران ( صرع سلامی )
3- صرع پایدار
- تونیک کلیونیک پایدار
- ابسانس پایدار
- صرع پارسیل ممتد
4-  الگوهای عود کننده
- اسپورادیک ( پراکنده )
- سیکلیک ( دوره ای )
- رفلکس ( فوتومیوکلونیک , جسمی حسی , موزیکوژن , صرع مطالعه )

 شناخت  هریک از انواع حملات  صرع و داشتن اگاهی و ا طلاعات از ویژگی های هر یک از اجزا» طبقه بندی فوق در درمان و پیشگیری انواع صرع کمک ارزنده ای  خواهد کرد .

نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩۱/۱۱/۱


ارزیابی میزان بروز یا به موقع صرع ( تعداد ا فراد جدید مصروع در کل جمعیت در طول یک سال) و شیوع ان ( نسبت مبتلایان به کل جمعیت در هر زمان ) با مشکلات عدیده ای همراه است. به همین دلیل جمع اوری امار صحیح و دقیق از تعداد مبتلایان به صرع کار بسیار دشواری است. با این حال این عارضه شایع ترین اختلال عصبی پس از سکته های مغزی است.
براساس امار بدست امده در دنیا تقریبا در هر هزار نفر 5 , نفر مبتلا به صرع می باشند و این رقم در کودکان به یک و نیم درصد می رسد و در  حدود 7 تا 8 درصد افراد در طول زندگی خود یک یا چند بار دچار تشنج می گردند که اغلب همراه با تب است .نایدمایرگزارش می دهد که میزان ابتلا در حدود نیم تا 2 درصد جمعیت جامعه است و این رقم در کودکان به 2 تا 3 درصد و در جمعیت عقب ماندگان ذهنی تا 5 برابر افراد عادی می رسد.
پژوهش در زمینه میزان وقوع و شیوع انواع حملات صرع نشان می دهد که عوامل چندی در شیوع موثرند که عبارتند از :
1)- جنس:
به دلیل انکه ضربه های مغزی بیشتر در مردان ایجاد می شود , بروز صرع نیز در انها بیشتر است, گورس و لنوکسل نشان داده اند که میزان ابتلا در مردان و پسران بالاست. اما تحقیقات گلدن , گلاسر , تاور و پرت میزان شیوع را در دو جنس یکسان گزارش کرده بودند.
2) -سن:
حملات صرعی در هر سنی ممکن است ایجاد شوند, ولی تا قبل از دو سالگی شایع تر می باشد. هرچه سن شخص بیشتر شود, احتمال ابتلا به صرع کمتر می گردد. در سن یک سالگی میزان ابتلا 72 درصد و در 6 سالگی به 18 درصد کاهش می یابد.
3)- ترتیب تولد:
برطبق مطالعات گورس , بروز صرع در فرزندان اول خانواده بیشتر از سایرین است و در فرزندان دوم نیز به طور نسبی بالاست ولی در مابقی فرزندان تفاوتی ندارد. به نظر می رسد که فشار وارده به سر نوزاد در هنگام تولد به خاطر تنگ بودن جداره رحم در زایمان های طبیعی می تواند دلیل این امر باشد.
4) -زمان:
 به طور  کلی بیشتر حملات صرعی در روز روی می دهد و در نمونه مورد مطالعه گورس در حدود 40 تا 50 درصد حملات در روز و 15 تا 20 درصد در شب و مابقی در فاصله این دو گزارش شده است و زمان دقیقی مشخص نشده است. ملاحظه می شود که وقوع و شیوع حملات صرعی با فاکتور های مختلفی در ارتباط است . در کشور ایران با توجه به جمعیت حدودا شصت و پنج میلیونی و با توجه به درصد متغیر 5 دهم تا 2 درصدی در حدود سیصد و بیست هزار تا یک میلیون و سیصد هزار نفر مصروع خواهیم داشت که متاسفانه اکثرا ناشناخته باقی مانده اند.

نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩٠/۱۱/۱۱


صرع در واقع تغییر ناگهانی اختلاف پتانسیل داخل و خارج سلول عصبی است که برحسب نوع سلول عصبی مبتلا , تظاهرات کلینیکی متعددی به صورت تغییر در سطح هوشیاری, فعالیت های حرکتی , تغییرات رفتاری , روانشناختی, حسی و سیستم عصبی خودکار ایجاد می کند. مشخصه اصلی تغییر حالت فیزیولوژیکی در صرع عبارت است از تخلیه های الکتریکی همزمان, ریتمیک و مکرر بسیاری از نرون ها در یک منطقه محدود از مغز که اثار ان را در G.E.E می توان دید.
از نواحی مرکزی مغز که حساسیت و تحریک پذیری بیشتری دارد تا قشر لوب گیجگاهی , بیشتر از سایر نقاط مغز , کانونهای صرعی به وجود می اید که ناشی از تحریک پذیری بالای انهاست.
این نواحی اگر مستقیما مورد ضربه قرار گیرند( که در اسیب های جنگی مشاهده می شود) نواحی مختلف مجاور خود را تحت تاثیر قرار می دهند. یکی از علل مهم این تاثیر کمبود اکسیژن است که در اثر کمی جریان خون در مناطق جوش خوردگی و فشار ناشی از خیز به روی عروق اطراف ضایعه های فضاگیر مغزی پدید می اید.
تخلیه نورونی اگر در یک بخش خاموش مغز محدود بماند , از لحاظ بالینی تغییری  ایجاد نمی کند. حال اگر این تخلیه در یک منطقه دیگر که مثلا حاوی مراکز حسی است صورت بگیرد, باعث اختلالات حسی می شود. 

انتشار فعالیت صرعی توسط اسکون ها و از راه انشعابات زیادی که دران صورت می گیرد که این انتشار شبیه بمباران نرونهای همسایه است که باعث می شود مناطق دورتری را فرابگیرد و این مناطق هم وارد فعالیت شدیدی بشوند که این انتقال و انتشار از طریق دندیریت ها است که بسته به شدت تخلیه نورونی , نوع انتشار , محل ایجاد تحریکات و زمان تخلیه , نوع حمله تفاوت پیدا می کند. گاه به عللی که هنوز معلوم نیست تخلیه نورونی صورت می گیرد، اما دستگاه مهار کننده ای در سطح بالاتر باعث می شود که این تخلیه در یک محل از مغز محدود بماند و به اصطلاح حمله ناقص رخ دهد. اگر این سد مهار کننده شکسته شود, حمله به صورت عمومی عارض می شود. شاید بتوان گفت که حالات نیمه روشن ( نیمه اگاه ) شعور بعد از حملات صرع بزرگ در اثر فعالیت فراوان این مکانیسم مهار کننده به وجود می اید, چون بعد از این حملات در نوار مغزی فقط امواج اهسته و پردامنه دیده می شوند.
 عواملی که می توانند به ندرت سد مهاری را تخریب کنند و باعث بروز حمله شوند شامل محرکهای متناوب خارجی مثل تحریک با نور متناوب , کمبود اکسیژن , کمبود گلوکز خون , کمبود کلسیم خون, تغییرات هورمونی, بالارفتن میزان اب بدن و کمبود خواب است که در نوجوانان دختر و همزمان با دوره عادات ماهیانه به وفور می توان نشانه های اولیه ا ین علائم را یافت.
دیچر می نویسد که علائم و تظاهرات صرع بسیار متنوع است. اما حملات در یک یا چند مشخصه زیر که عود کننده و غیر ارادی هستند اشتراک دارند:
1)- بیماری ناگهانی بوده و به صورت حمله در بیمار ظاهر می گردد.
2)- اراده بیمار در بروز ان دخالتی ندارد.
3)- تغییر در سطح هوشیاری ایجاد می گردد.
4)- حمله تکرار می شود و زمان ان گاهی کوتاه است و بهبودی سریع صورت می گیرد.
5) -فواصل بین حمله ممکن است که چند دقیقه , چند هفته و حتی گاهی سالها طول بکشد.
6) -گاهی علائم هشدار دهنده ( اورا )  قبل از شروع حمله وجود دارد که منشا» و محل تخلیه نرون را اشکار می سازد.
بنابراین ملاحظه می شود که بسته به سطح اسیب و نوع ان و بسته به نوع تخلیه و جایگاه ان حملات صرعی تغییر پیدا می کنند . اما مشخصه اصلی انها شامل مسائلی بود که در بال امطرح شد.

نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳۸٩/۱۱/۱۱


دیکنز در تعریف صرع می نویسد ک صرع یکی از شایع ترین اختلالات عصبی در انسان می باشد که به علت فعالیت الکتریکی غیر طبیعی در مغز ایجاد شده و با تغییرات مزمن, عود کننده و ناگهانی عملکرد عصبی مشخص می شود.
تعریف فوق با توجه به ویژگیهای حمله و تظاهرات ان در طول حمله قابل تبیین می باشد. اما  تعاریف دیگری هم ارائه شده است که مثلا صرع عبارتست از تغییر ناگهانی اختلاف پتانسیل بین داخل و خارج غشا» سلولهای مغزی . این تعریف بر اساس فیزیولوژی حمله ارائه شده است. اما در حال حاضر تعریف جامع تری برای صرع ارائه شده است که در زیر عنوان می شود:
صرع عبارتست از اختلال مزمن در عملکرد مغز که در اثر دشارژهای ( تخلیه ) غیر طبیعی نورونهای مغزی ایجاد می شود و با علائمی چون ناگهانی بودن , زودگذربودن, مختلط بودن و عود کننده بودن همراه است, که معمولا سطح هوشیاری را نیز دچار اختلال می کند.

 

نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩٠/۱٠/٥

  عضو انجمن صرع ایران گفت: کمبود ویتامین B6 موجب بروز حملات تشنجی صرع یا تشدید حملات در اطفال و نوزادان می شود.
  ابراهیم خوشرفتار، عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی همدان و عضو انجمن صرع ایران با بیان این مطلب که کمبود ویتامین B6 موجب بروز تشنج در اطفال و نوزادان شده و یا تعداد حملات تشنجی صرع را افزایش می دهد، افزود: در صورتی که کمبود این ویتامین در اطفال رفع نشود، درمان و یا کنترل حملات تشنجی صرع در آنها به سختی صورت خواهد گرفت.
عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی همدان و عضو انجمن صرع ایران تصریح کرد: ممکن است در برخی موارد بروز حملات تشنجی صرع ناشی از کمبود ویتامین B6 باشد، که در این صورت پزشکان به وسیله تزریق ویتامین داخل وریدی همزمان با ثبت نوار الکترو کاردیوگرام، این کمبود را جبران می کنند.
خوشرفتار، یادآور شد: چنانچه نوار الکترو کاردیوگرام اصلاح حملات تشنجی صرع را در کودکان نشان دهد، بیانگر این است که در آنان کمبود ویتامین B6 وجود داشته و مصرف ویتامین B6 برای تمام کودکان مصروع ضروری است.

نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩٠/۱/٢٠

متخصصان آمریکایی تاکید کردند خطر ابتلا به صرع در افراد 50 سال به بالا به مراتب بیشتر از اشخاص زیر50 سال است. ‌دکتر دالی هسدورفر متخصص مرکز سرگیواسکای در مرکز پزشکی دانشگاه کلمبیا در نیویورک با ارائه آماری اعلام کرد که از هر 26 نفر حداقل یک نفر در طول عمر خود دچار حمله صرع می‌شود اما این خطر در سالمندان بالای 50 سال بیشتر است به طوری که در افراد زیر 50 سال 6/1 درصد و در افراد بین 50 تا 80 سال احتمال آن 3 دهم درصد برآورد شده است. به گزارش خبرگزاری یونایتدپرس، دکتر سرگیو اسکای در بیانیه‌ای تاکید کرد: یافته‌های ما نشان می‌دهد که مطالعات بیشتری با استفاده از اطلاعات نظارت و بررسی حملات صرع در مبتلایان باید صورت گیرد بویژه با توجه به جمعیت سالمندان در کشورها این بررسی‌ها باید به شکل گسترده‌تری انجام گیرد. این نظارت‌ها هم چنین برای برنامه ریزان مراقبت‌های بهداشتی با ارائه اطلاعات مفید، سودمند خواهد بود چون با در اختیار داشتن این اطلاعات می‌توانند خدمات درمانی بهتری را در اختیار بیماران قرار دهند. صرع شامل گروهی از اختلالات سیستم اعصاب مرکزی است که در اثر آشفتگی، سیگنال‌های الکتریکی در مغز بروز می‌کند و در برخی افراد با حملات صرع همراه است.

 

نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳۸٩/۱٢/۱٥


سکته های مغزی،عروق غیر طبیعی و علت های مادرزادی در بیماران از جمله عوامل ایجاد بیماری صرع هستند.
زینب محمدعلی نیا،کارشناس پرستاری در پژوهشی به درمان های دارویی و غیردارویی در درمان صرع پرداخت.
در این پژوهش آمده است : صرع از جمله بیماری های مزمنی است که در آن حملات به اشکال خاصی، به صورت غیر قابل پیش بینی ایجاد می شود.
سکته های مغزی،عروق غیر طبیعی،علل مادرزادی،ضربه های مغزی،تومورهای مغزی، بیماری های تحلیل برنده، الزایمر و عفونت های مغزی از جمله علل این بیماری هستند.
درصد قابل توجهی از موارد صرع را می توان با برطرف نمودن علت زمینه ای درمان کرده و نیاز به داروهای ضد صرع را کم نمود.
هدف از درمان دارویی قطع و یا به حداقل رسانیدن تعداد حملات تشنج بدون ایجاد عوارض جانبی جدی و خطرناک است.
روش های غیر دارویی این بیماری منحصر به مواردی است که بیمار به درمان دارویی پاسخ نداده و نوع و تعداد حملات صرع به شکلی باشد که زندگی عادی فرد را از نظر فیزیکی و روانی مختل کند.

کدهای اضافی کاربر :






Powered by WebGozar