مشاوره و روان درمانی- مشاوره تلفنی
در این وبلاگ به طور محدود تجارب بالینی و راهکارهای تجربه شده در مشاوره و روان درمانی را با همکاران و مراجعین عزیز در میان می گذاریم
کلمات کلیدی مطالب
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩٤/۳/۱٢

البته این موضوع جالبی است که بدانیم چرا یک کودک در یک موقعیت دروغ می‌گوید؛ درباره علل دروغگویی در کودکان می‌توان گفت ترس در کودک می‌تواند یکی از علل دروغگویی باشد. در واقع گاهی کودک دروغ می‌گوید، زیرا از راست گفتن و پیامدهایش و تنبیه و سرزنش شدن می‌ترسد. همچنین گاهی کودک برای جلب توجه دروغ می‌گوید، زیرا فکر می‌کند والدینش به‌اندازه کافی او را دوست ندارند.

علت دیگر دروغگویی در کودک را می‌توان بی‌اعتمادی وی به والدینش دانست و اینکه کودک فکر می‌کند آنها راز او را فاش می‌کنند. گاهی نیز کودک مسائل بسیاری را به زبان می‌آورد و آنها را حقیقت می‌داند در حالی که خیالی بیش نیست و این دروغ تنها در اثر خیال پردازی در کودکان است.


ادامه مطلب ...
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩٤/۱/٢٥


تضاد بین والدین و فرزند ریشه در باورها و رفتار پدر و مادر در دوران کودکی و نوجوانی دارد . اعم از رفتار تند و سرزنش آمیز و یا محبت ها و دلسوزی های بیجا که به تدریج به نوعی مزاحمت آزار دهنده و بیماری زا تبدیل می گردد. این عشق های تحمیلی و رفتارهای نابجای والدین در کودکی و نوجوانی و بعد هم، دخالت و تحمیل سلیقه ها در انتخاب راه آینده ی جوانان منجر به واکنش های گاه تلخ و دور از انتظار و رنج آور از سوی فرزندان نسبت به والدین می شود . در زیر به تعدادی از رفتارهای والدین که سبب ایجاد تضاد بین آنها و فرزندشان می شود، اشاره می کنیم.


ادامه مطلب ...
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩۳/٩/٢٧

با آنکه کودکان دنیای متفاوتی دارند، اما آنان نیز مانند بزرگسالان در طول روز با مسائلی مواجه می شوند که باعث شادمانی یا ناراحتی شان می شود؛ بنابراین، احساس غمگینی نیز یک واکنش طبیعی از سوی کودک است با این حال گاه چنین احساساتی در کودکان به یک اختلال تبدیل می شود.


ادامه مطلب ...
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩۳/٩/٢۳

تفاوت هایی در گرایش دو جنس دختر و پسر به کتابخوانی وجود دارد . تلخی حقایقی که در چند دهه اخیر و طی مطالعات زیاد به دست آمده نشان می دهد که در بین پسرها بیشتر بی علاقه به مطالعه دیده می شود.

 


ادامه مطلب ...
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩۳/٩/۳
 
 
1. تحسین و پاداش

بهترین پاداش برای کودکان تعریف، تمجید، تحسین و محبت شماست. استفاده از اسباب بازی و خوراکی های متنوع برای پاداش به کودکان الزامی نیست. شاید استفاده از تابلوی ساده ای که در آن ها رفتار خوب فرزندتان را با یک ستاره پاداش دهید، موثرترین تمجید از وی باشد.

ادامه مطلب ...
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩۳/۸/٢٧

راهکارهای مناسب برای والدینی که می خواهند کودکشان حرف شنو باشد.  بیشتر مادران در رویای خود هم نمی‌بینند فرزندشان روزی حرفشان را براحتی گوش کند و مطیع آنها شود. معمولا پدران، ساعات کمتری را با فرزندان می‌گذرانند و کمتر بر سر مسائل پیش پاافتاده و جزئی با آنها بحث می‌کنند.


ادامه مطلب ...
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩۳/٧/۱۸

ارتباط والدین و فرزندان از جمله موارد مهمی است که سالها نظر صاحب نظران و متخصصان تعلیم و تربیت را به خود جلب کرده است. خانواده نخستین پایگاهی است که پیوند بین کودک و محیط اطراف او را به وجود می آورد. کودک در خانواده پندارهای اولیه را در مورد جهان فرا می گیرد; از لحاظ جسمی و ذهنی رشد می یابد; شیوه های سخن گفتن را می آموزد; هنجارهای اساسی رفتار را یاد می گیرد; و سرانجام نگرش ها، اخلاق و روحیاتش شکل می گیرد و به عبارتی اجتماعی می شود (اقلیدس; نقل از هیبتی، 1381).


ادامه مطلب ...
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩۳/٦/۱٠

 در تربیت فرزندان، تنبیه باید در کنار تشویق انجام شود به این معنی که وقتی کودک کار خوبی انجام می‌دهد باید تشویق شود تا آن رفتار خوب را تکرار کند و تشویق تقویت‌کننده یک حالت مثبت است در مقابل تنبیه از یک فعالیت یا رفتار بد بازدارندگی ایجاد می‌کند.

 متأسفانه در فرهنگ ما و در ذهن والدین نخستین چیزی که شکل می‌گیرد داد زدن بر سر کودک یا تنبیه بدنی است در حالی که این تنبیه به هیچ عنوان مورد تأیید نیست. این رفتار والدین به عنوان بازدارنده کارایی نخواهد داشت. چرا که هر رفتاری از سوی والدین که باعث ترس و نگرانی کودک شود مانند چشم‌غره یا کتک باعث ناهنجاری رفتاری در آینده می‌شود.

 بهترین تنبیه کودک، تشویق نکردن اوست. به عبارتی باید کودک را از فعالیت‌ها و کاری که مطابق میل و خواسته اوست به طور موقت محروم کرد. مثلاً اگر کودک درس نخواند، خواهر یا برادر خود را اذیت کرد یا بی‌انضباطی کرد می‌توان در مقابل او را از رفتن به سینما یا مهمانی موقتاً منع کرد. متأسفانه والدین در مواجهه با کار بد کودکان می‌خندند یا به او باج می‌دهند.تنبیه در کنار تشویق اگر به موقع استفاده شود، باعث سوق دادن رفتار کودک یا نوجوان به مسیر صحیح، منطقی و جامعه‌پسند خواهد شد.

برای تنبیه سن خاصی مطرح نیست و حتی برای کودکان 3-2 ساله در صورت انجام رفتار بد، باید تنبیه یا رفتار بازدارنده اعمال شود.برخی والدین اگر چه تنبیه بدنی را برای کودکان خود به کار نمی‌گیرند اما با «چشم‌غره» سعی در تربیت فرزندان خود دارند و معتقد هستند «یک نگاه برای بازداشتن کودک کافی است» غافل از اینکه این نگاه از 100بار کتک زدن بدتر است. زیرا کودک برای مقابله با پدر و مادر مبادرت به تکرار آن رفتار ناپسند می‌کند.

 این امر باعث برانگیختن نفرت و احساس خشم کودک نسبت به والدین می‌شود.

شاید این طور به نظر برسد که کودک بعد از چند دقیقه کتک را فراموش می‌کند و به بازی ادامه می‌دهد اما در واقع این تنبیه در ناخودآگاه او می‌ماند و نوعی عقده حقارت، ناراحتی و خشم نسبت به والدین پیدا می‌کند چرا که ضعف و قوانین اجتماعی مانع مقابله به مثل می‌شود. کودک در مقابل پدر یا مادر کوتاه می‌آید و همین مسئله احساس سرخوردگی را در او ایجاد می‌کند.

 این رفتار، تنبیه همراه با تبعیض است که علاوه بر ایجاد نفرت نسبت به والدین، نفرت و ناراحتی نسبت به خواهر، برادر یا دیگر همسالان را نیز به دنبال دارد.

 تنبیه‌های مکرر در بزرگسالی به افسردگی و اضطراب منجر می‌شود. به طور مثال کودکی که پدر یا مادر عصبی دارد، با انجام هر کار بد دائم دچار اضطراب و نگرانی ناشی از ترس تنبیه بدنی و کتک می‌شود.

کودکانی که زیاد تنبیه می‌شوند در زندگی اجتماعی موفق نخواهند بود. والدین باید این واقعیت را بپذیرند که تنبیه بدنی کودکان مشکلات زیادی برای آحاد جامعه به وجود می‌آورد.

 افرادی که از تنبیه‌‌ بدنی به عنوان ابزار استفاده می‌کنند به نوعی بیمار و نیازمند روان درمانی هستند چون نتوانسته‌اند تحمل کنند و آستانه تحمل‌پذیری پایین دارند. افرادی که تنبیه می‌شوند نیز در آینده نیاز به درمان پیدا می‌کنند و اغلب در بزرگسالی به دلیل افسردگی به پزشک مراجعه می‌کنند.

نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩۳/٥/٧

«وقتی موهایم را مرتب می‌بافم و پشت سرم می‌بندم و هنگام آمدن بابا دم در به استقبالش می‌روم و می‌گویم: باباجون امروز من از شما پذیرایی می‌کنم، بابا گل از گلش می‌شکفد و می‌گوید: این یعنی که دختر کوچولوی من بزرگ شده. خوش به حال آن مرد خوشبختی که تو همسرش خواهی شد».


ادامه مطلب ...
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩۳/۳/٢٠

با پدر و مادرش در خیابان مشغول قدم زدن است. به اولین مغازه اسباب بازی که می رسد، دست پدر یا مادرش را می کشد و آن ها را به جلوی ویترین مغازه می آورد. به یکی از اسباب بازی ها اشاره می کند و فریاد می زند: «من اینو می خوام!». همان جا روی زمین می نشیند و آن قدر گریه می کند که پدر و مادرش مجبور می شوند، آن اسباب بازی را برایش بخرند.


ادامه مطلب ...
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩۳/۳/٢٠

اصولا پذیرش این مطلب برای بچه ها، کمی سخت است و والدین نیز از اینکه وسائل بازی کودک خود را همواره در زیر دست و پای خویش ببینند، احساس خوبی ندارند. اما یک سوال اساسی در این میان وجود دارد که موجب سردرگمی و عدم موفقیت والدین در رابطه با آموزش نظم به کودکان می باشد و آن این است که به راستی، بهترین سن برای آموزش انضباط به کودکان چه زمانی است؟


ادامه مطلب ...
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩۳/۳/۱٩
دنیای کودکان پر از سوالات مختلف است و گهگاه سوالات عجیب و غریبشان والدین را دچار سردرگمی عجیبی می‌کند.عده‌ای معتقدند فرزندانی که زیاد سوال می‌پرسند کمی غیرعادی هستند و کودکان ساکت را به داشتن یک کودک کنجکاو ترجیح می‌دهند اما نه سوال پرسیدن کودکان موضوعی غیرعادی است و نه جواب دادن به آن کاری دشوار. دکتر بنفشه غرایی، روان‌شناس بالینی راهکارهایی را در مورد نحوه جواب دادن به سوالات کودکان در اختیار شما قرار می‌دهد.

ادامه مطلب ...
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩۳/۳/۱٩

از دست دادن افرادی که برای کودک از اهمیت ویژه ای برخوردار هستند، تجربه سختی در زندگی او محسوب می شود. به طور کلی فشار ناشی از مرگ عزیزان در زمره دشوارترین و استرس زا ترین مسائلی است که یک انسان با آن مواجه می شود. اما زمانی که یک کودک، فقدان عزیزی را تجربه می کند این موقعیت چالش های بیشتری را ایجاد می کند زیرا کودک با محدودیت های شناختی فراوانی روبه رو است که درک موضوع مرگ را برای او دشوارتر و پیچیده تر می سازد. در ادامه ضمن ارائه پاسخ به سوال شما مخاطب گرامی، به سوالات متداول دیگر در این باره نیز پاسخ می دهیم:

ادامه مطلب ...
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩۳/۳/۱۸

مسائل جنسی  غالباً فکر نوجوان را مشغول می کند و سوالاتی را در ذهن او ایجاد می کند. رفتارهای جنسی برای نوجوان، والدین و کسانی که به نوعی با نوجوان ارتباط دارند مسائل و مشکلاتی تولید می کند، این مسئله باعث می شود برای حل و کاهش این مشکل به دنبال چاره باشند تابتوانند تا اندازه ای از ناراحتی های نوجوان کم کنند و راه صحیح را به او نشان دهند.


ادامه مطلب ...
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩۳/۳/۱۸

برای بسیاری از مادران این اتفاق می‌افتد که برای تولد نخستین فرزند، خود را به آب و آتش می‌زنند و تمام نکات بهداشتی و مراقبتی را برای نگهداری صحیح و حفظ سلامت فرزند اول خود رعایت می‌کنند اما هنگام تولد کودک دوم معمولا تمام این قوانین و مقررات به بوته فراموشی سپرده می‌شوند.

این یک واقعیت است که در مورد فرزند دوم دیگر حساسیت مادر نسبت به مسائل بهداشتی و رفاهی به اندازه فرزند اول نیست و این مقررات سختگیرانه درباره دومین فرزند رنگ می‌بازد. در ادامه به برخی از قوانینی که با تولد فرزند دوم خانواده برای والدین ازجمله مادران کم‌رنگ‌تر و کم‌اهمیت‌تر می‌شود، اشاره می‌کنیم.

پاکیزگی

حتما به خاطر می‌آورید که وقتی فرزند اولتان تازه به دنیا آمده بود هر روز کف اتاق را جارو و تی می‌کشیدید چون مدام نگران بودید که نکند خدای‌ناکرده فرزند دلبندتان کف کثیف اتاق را لمس کند و مریض شود. اما برای فرزند دوم مثل کودک اول این حساسیت و انرژی را ندارید و در نهایت هفته‌ای یک‌بار این کار را انجام می‌دهید.

استریل‌کردن

وقتی صاحب اولین فرزند می‌شوید همه ظروف و وسایل نوزاد را بارها و بارها ضدعفونی می‌کنید. حتی اگر روزانه هم این کار را نکنید، دست‌کم هفته‌ای یک بار وسایل و ظروف نوزاد خود را می‌جوشانید. اما کدام مادر این‌قدر وقت دارد که برای فرزند دوم نیز همین کارها را بکند؟ تازه بچه دوم اگر خیلی خوش‌شانس باشد پستانک زمین‌افتاده‌اش را زیر آب‌داغ می‌گیرند و در دهانش می‌گذارند. بعد هم می‌گویند: خوب کمی میکروب هم برای بدن لازم است و سیستم ایمنی بچه را تقویت می‌کند.

حمام روزانه

برای مادرانی که تازه صاحب فرزند شده‌اند، استحمام منظم و شبانه کودکان جزیی از برنامه همیشگی برای فرزند اول‌شان است و از این‌که هر شب قبل از خواب فرزند دلبندشان را به حمام برده، ماساژ داده و برایش کتاب بخوانند، لذت می‌برند اما آیا فرزند دوم نیز همین شانس را دارد؟ در بیشتر اوقات فرزند دوم نه‌تنها از لذت حمام روزانه محروم است بلکه تاریخ حمام کردن او با تاریخ استحمام مادر تنظیم می‌شود و تازه اگر خیلی خوش‌شانس باشد، هفته‌ای چند نوبت حمام می‌کند.

بچه دوم یا بچه شیرخشکی

حتما همه مادران در نخستین بارداری خود این جمله را بارها شنیده‌اند که «شیر مادر بهترین غذا است.» اما با تولد فرزند دوم در بسیاری از مادران دیگر فرمول قبلی جواب نمی‌دهد و آنها به گزینه آسان‌تر و کم‌استرس‌تری به نام شیرخشک روی می‌آورند.

اولین اتفاقات مهم

البته هنوز تعداد کمی از والدین هستند که اولین لبخند و سینه‌خیز رفتن نوزاد دوم خود را هم به خاطر داشته باشند اما اگر از آنها بخواهید زمان دقیق آن را بگویند باید کلی به ذهن خود فشار بیاورند و آخر سر هم چیزی به خاطر نمی‌آورند.میگنا دات آی آر،اما درباره نوزاد اول آنها می‌توانند دقیقا بگویند در چندمین هفته این اتفاق افتاد. با این‌ حال فرزند دوم اگر خیلی خوش‌شانس باشد شاید والدین با کلی فکر کردن تازه بتوانند حدس بزنند در چند ماهگی این اتفاقات برای کودکشان رخ داده است.

نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩۳/۳/۱۸

بهترین زمان آموختن انواع دانستنیها و تحریک توانایی های اساسی کودک، دوران شش ساله اول زندگی تا قبل از رفتن به دبستان است. آموزش قبل از دبستان عبارت از این است که اطلاعاتی در اختیارفرزندتان بگذارید که مغز در حال رشد کودک، به آن نیاز دارد تا او در اولین سالهای شکل گیری مغز و فکرش بتواند به رشد ممکنه خود برسد. در این صورت است که طفل شما با استعداد تر و با نشاط تر می گردد. والدین خوب شانس رشد ادراک در آغاز مرحله طفولیت را به فرزند خود می دهند. طفل در اولین شش ساله زندگی با به کار گرفتن حواس پنجگانه خود سعی در شناسایی دنیای اطراف خود می کند.


ادامه مطلب ...
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩۳/٢/٢٦
کودک سالم کودکی نیست که همواره به پیروی از شما بپردازد و هر دیدگاهی را که شما به او ارائه می کنید بپذیرد.

هدف خود را مشخص کنید
برای آن که رفتارهای صحیحی را به منظور پرورش فرزند خود در پیش بگیرید بهترین روش این است که در مقابل هر رفتاری که انجام می دهید از خود بپرسید هدف من از این کار چه بود و در واقع می خواستم با این کار به کجا برسم. 


ادامه مطلب ...
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩۳/۱/۱۳

همه ی والدین امیدوارند که فرزندانشان به یکدیگر عشق ورزیده و احترام بگذارند، یا حداقل از آنها انتظار دارند که همبازی خوبی برای یکدیگر باشند و رفاقت و سازگاری داشته باشند. با وجود این، سروصداها و برخوردهای بین فرزندان تنشهای زیادی در خانه ایجاد می کند و پدرو مادر را درمانده می سازد.


ادامه مطلب ...
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩۳/۱/۱۳


شکل گیری این پیوندها روندی بسیار ویژه است ؛ تجربه ای است شگفت انگیز که در طی آن ، شما و کودکتان یاد می گیرید که یکدیگر را دوست بدارید . این ارتباط ممکن است به محض آن که چشمان خود را برای نخستین بار به روی کودک می گشایید، شکل بگیرد و یا ممکن است ماهها طول بکشد.


ادامه مطلب ...
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩۳/۱/٩

 

 تربیت کامل یعنی تربیت با برنامه. انجام اینکار بر کنش نه واکنش، دانش نه شانس، فکر کردن نه عصبانیت، عقل سلیم نه بی‌منطق، استوار است. منظور از تربیت کامل این نیست که پدر یا مادر می‌تواند حتی با تلاش زیاد «کامل» باشد.  تربیت کامل روندی است که طی آن والدین با تمام نقاط قوت و ضعف خود به عنوان یک انسان نهایت تلاش خود را در تربیت فرزندانی توانا، مسئول و شاد به کار می‌گیرند. پرورش و تربیت فرزند، امری پیچیده است.


ادامه مطلب ...
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩۳/۱/۳

 بچه‌ها را باید تحلیل‌محور نه اطلاعات محور بار آورد.

  یکی از مشکلات رسانه ما عدم توجه به سلامت روان کودکان است و متأسفانه بچه‌ها چندان جدی گرفته نمی‌شوند. بچه‌ها فیلسوفان دوره ما هستند.

متأسفانه مشکلات اقتصادی و مسئله اسپانسر موجب می‌شود تا برخی برنامه‌های کودک اسپانسرهایی بگیرند که سطح برنامه را پائین می‌آورد در یکی از برنامه‌ها که رئیس یکی از کارخانه‌های ماکارانی در آن حضور داشت و اتفاقاً اسپانسر برنامه بود مجری برنامه با اشاره به یکی از شرکت‌کنندگان، گفت که‌ به این آقا نیز یک سال محصولات شرکت را بدهید، معلوم است که خیلی بدبخت است و چهره‌اش نشان می‌دهد که بدبخت است و گناه دارد. متأسفم که در یک رسانه عمومی در حضور همسر و فرزند یک مرد با او چنین برخوردی می‌شود.

نباید کودکان را دست کم بگیریم در بسیاری از برنامه‌ها کودکان دست کم گرفته می‌شوند هر چند که برخی برنامه‌ها نیز عکس مطلب را نشان می‌دهد.

 متأسفانه خانواده‌ها به جای تحلیل،‌ اطلاعات به بچه یاد می‌دهند، بچه‌ها را باید تحلیل‌محور بار آورد نه اطلاعات محور.

نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩٢/۱٢/٢۸

زمانی که متوجه دروغ کودک یا نوجوان پسر یا دخترتان می‌شوید، متأسف یا خشمگین شده و از خودتان می‌پرسید چرا درباره این مسئله به من دروغ گفت؟ نخستین و مستقیم‌ترین نتیجه دروغ بی‌اعتمادی است و اینکه از این به بعد چقدر می‌توانید به فرزندتان اعتماد کنید.

این نوشتار به شما توضیح می‌دهد که چرا فرزند شما دروغ می‌گوید و به شما درباره اینکه چه و چگونه عکس‌العملی درباره او داشته باشید کمک می‌کند. پرسش مهم درباره دروغگویی این است که چرا بزرگ‌ترها از دروغگویی فرزندانشان نگران یا خشمگین می‌شوند و گاه از کوره در می‌روند؟


ادامه مطلب ...
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩٢/۱٢/٢٤

 

اکثر کلمات و رفتارهای آنها ناشی از تقلید از والدینشان  یا بزرگترهای دیگر در اطرافشان است. خیلی وقت‌ها از کلماتی که از دهان آنها بیرون می‌آید حسابی شگفت‌زده می‌شوید. و وقتی مدرسه را شروع می‌کنند، با تاثیرات همسالانشان  بمباران شده و دنیای امن و راحتشان زیر و رو می‌شود.


ادامه مطلب ...
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩٢/۱٢/٩

برخی مسایل هستند که باید حتما به فرزندان عزیز خود بیاموزید. کودکان آسیب‌پذیر، ساده و ترسو هستند. این وظیفه والدین است آنها را برای رویارویی با برخی مشکلات و بلاها آماده کنند.

1. حرف زدن با غریبه ها

آموزش و هشدار دادن به کودکان در مورد ارتباط با غریبه ها از جمله مواردی است


ادامه مطلب ...
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩٢/۱٢/٩

قطعاً همه شما وابستگی‌های بی‌شمار یک نوزاد به پدر و مادر و به خصوص مادر را درک خواهید کرد. وابستگی‌هایی که پدر و مادر را به گونه‌ای عاطفی وادار می‌سازد تا از نوزاد مراقبت کرده و نیازهای او را مرتفع گردانند. اما گاهی اوقات با بکار‌گیری روش‌هایی خارج از اسلوب صحیح رفتاری‌، کودکان بیش از آن‌چه که باید به پدر و مادر وابسته می‌شوند و همین سبب می‌شوند تا آن‌ها مدت بیشتری در حریم پدر و مادر خود سکنی داشته باشند!


ادامه مطلب ...
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩٢/۱۱/٢٩

افرادی که نمی‌توانند بچه‌دار شوند، کسانی که احتمالا اختلال ژنتیکی‌ای را انتقال می‌دهند، با آنهایی که مسن و مجرد هستند، ولی دوست دارند خانواده‌ای داشته باشند، بطور فزاینده‌ا‌ی به فرزند خواندگی روی می‌آورند. آژانسهای فرزند خواندگی معمولا سعی می‌کنند والدینی را بیابند که از نظر پیشینه قومی و مذهبی مشابه پیشینه کودک باشند. در صورت امکان ، آنها سعی می‌کنند والدینی را برگزینند که همسن اغلب والدین تنی باشند. چون دستیابی به نوزادان سالم کاهش یافته است.

اغلب افراد از کشورهای خارجی فرزند خوانده می‌پذیرند. یا کودکانی را می‌پذیرند که بزرگتر هستند یا مشکلات رشدی دارند. گزینش والدین اختیاری هم است، زیرا گاهی بین والدین اختیاری و فرزند خوانده آنها روابط مناسبی برقرار نمی‌شود. خطر شکست فرزند خواندگی برای کودکانی که در سنین بالاتر به فرزندی پذیرفته شده‌اند و کودکان معلول بیشتر است، اما خیلی زیاد نیست، بیش از 85 درصد این کودکان در خانه‌های اختیاری خوب عمل می‌کنند. 9 نفر از 10 نفری که خوب عمل نمی‌کنند، به والدین تازه‌ای سپرده می‌شوند و اغلب آنها از تجربه فرزند خواندگی احساس رضایت می‌کنند.

مشکلات روانی فرزند خوانده‌ها

با وجود این ، فرزند خوانده‌های کودک و نوجوان خواه در یک کشور خارجی متولد شده باشند یا در کشور والدین اختیاری خود از جمعیت کلی کودک ، مشکلات یادگیری و عاطفی بیشتری دارند. برای این روند چندین علت وجود دارد. مادر تنی به خاطر مشکلات هیجانی که تصور می‌شود تا اندازه‌ای ژنتیکی باشند، مثل الکلیسم یا افسردگی شدید ، ممکن است نتوانسته باشد از فرزند خود مراقبت کند. شاید او این گزینش را به فرزند خود منتقل کرده باشد یا اینکه شاید او در مدت حاملگی دچار استرس ، سوء تغذیه ، یا مراقبت پزشکی ناکافی بوده باشد.

علاوه بر این ، کودکانی که بعد از نوباوگی به فرزندی پذیرفته می‌شوند. اغلب سابقه روابط خانوادگی پر از تعارض و کمبود محبت دارند. بالاخره اینکه ، والدین یا کودکان اختیاری ، که ارتباط ژنتیکی ندارند، از نظر هوش و شخصیت کمتر از خویشاوندان تنی بهم شباهت دارند، تفاوتهایی که می‌توانند سازگاری خانواده را تهدید کنند. به رغم این مخاطرات ، اغلب فرزند خانواده‌ها به نحو شگفت انگیزی خوب رفتار می‌کنند.

در یک بررسی طولی سوئدی ، پژوهشگران بیش از 600 نوباوه را که موارد مناسبی برای فرزند خواندگی بودند تا نوجوانی دنبال کردند. برخی از آنها مدت کوتاهی بعد از تولد به فرزندی پذیرفته شده بودند، و برخی دیگر توسط مادران تنی خود پرورش یافته بودند که عقیده خودشان را در مورد ترک کردن فرزندشان تغییر داده بودند. معمولا در نوجوانی ، کنجکاوی حل نشده درباره اصل و نسب ، زندگی فرزند خوانده‌ها را آشفته می‌کند. برخی از آنها به سختی می‌توانند قبول کنند که شاید هرگز والدین تنی خود را نبینند.

برخی دیگر نگران هستند که اگر والدین آنها ناگهان پیدا شوند چه کاری خواهند کرد. با این حال ، تصمیم به یافتن والدین تنی معمولا تا اوایل بزرگسالی ، زمانی که ازدواج و بچه‌دار شدن ممکن است آن را برانگیزد، به تعویق می‌افتد. اغلب فرزند خوانده‌ها به رغم نگرانی درباره اصل و نسب ، در بزرگسالی خوب سازگار می‌شوند. و اگر والدین اختیار شده این فرزند خوانده‌ها به آنها کمک کنند تا از میراث خود در کودکی باخبر شوند، عمدتا هویتی را پرورش می‌دهند که آمیزه‌ای از پیشینه تولد و تربیت آنهاست.

نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩٢/۱۱/٢٩

این داستان خیلی از بچه‌هایی است که پدرهایشان صبح زود می‌روند و آخر شب​ خسته به خانه بازمی‌گردند. پدرهایی که آن قدر درگیر مشغله‌های زندگی شده‌اند که فراموش کرده‌اند پدر خوب بودن یعنی چه؟


ادامه مطلب ...
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩٢/۱۱/٢٦

در خواندن برنامه های تربیتی مختلف شما لغت کاروالدین و تربیت مشترک پیدامی کنید که معنی آنها جابجا شده است
ولی این خیلی مهم است که معنی اصلی آن روشن شود . بگذارید در ابتدا معنی کار والدین را زیر ذره بین ببریم .
کار والدین- یک برداشت قدیمی


ادامه مطلب ...
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩٢/۱۱/۸

رفتار ماست که شخصیت فرزندانمان را شکل می دهد و استفاده از اصول روانشناسی در تربیت کودکان باید مد نظر هر پدر و مادری باشد . شما در برابر او مسئول هستید ، پس وقت بیشتری بگذارید و این نکات را به خاطر بسپارید .


ادامه مطلب ...
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩٢/۱٠/٢

متخصصین کودکان متعقدند که اولین سالهای زندگی کودک اولین سالهای یادگیری است.
شما برای تحریک کودک یا نوزاد نوپای تان نیازی به موزیک کلاسیک، نوارهای زبان، یا کارتهای رنگی براق ندارید. بهترین وسیله یادگیری خود شما هستید. حرف بزنید، آواز بخوانید، کتاب بخوانید، و با همدیگر بخندید.
این همه آن چیزی است که بهتر است هرروز انجام دهید. اما بعضی وقتها فکرکردن به راه های جدید برای تشویق و تحریک کوچولویتان سخت است به خصوص بعد از یک بیدار خوابی شبانه برای آرام کردن گریه اش این کار را سخت‌تر نیز می‌کند.
اما پنجاه راه علمی، سرگرم کننده و با کارآمد ما الهام بخش شما خواهد بود.


ادامه مطلب ...
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩٢/٩/٢٩


از شلوار گشاد با کمرکش دار استفاده کنید . در تمام مدت برنامه کودک را به خاطر هر گونه پیشرفتی تحسین کنید . همچنین در هر گام با مقدار کمی از تقویت مورد استفاده به کودک پاداش دهید . شمه به نگاره ای نیز برای ثبت پیشرفت کودک نیاز دارید .
خط عمودی باید تعداد گامها را نشان دهد و خط افقی جلسات را .


ادامه مطلب ...
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩٢/٩/٢٩

شما با دیدن واکنش ها و رفتارهای کودکتان ذوق زده میشوید، او را تشویق میکنید تا بیشتر پیشرفت کند، هیجان زده میشوید؛ اما بعضی وقتها، از تأخیر او در ارتباط برقرار کردن، احساس نگرانی میکنید. نگران رشد او هستید، چون فکر میکنید او هنوز نسبت به اسباب بازی هایش واکنش نشان نمیدهد یا روز و شب را تشخیص نمیدهد. در این مورد، نگران نباشید. ]چون هر نوزادی، روند مخصوص رشد خودش را دارد و پیشرفت و رشد دو کودک در یک سن، کاملا متفاوت است.


ادامه مطلب ...
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩٢/٩/٢٧

می گویند فرزند هر چقدر هم که بزرگ شود باز هم برای پدر و مادر کودک است . شاید به همین دلیل باشد که پدیده نوجوانی ، والدین را در برابر موقعیتی قرار می دهد که یا آن را نمی پذیرند و یا گمان می کنند که این واقعه مربوط به زمان حال نیست و بلوغ پدیده ای است که در آینده برای فرزند آنها اتفاق خواهد افتاد ...

به منظور پیشگیری از جدایی افکار ، احساسات و اندیشه های والدین و نوجوانان ، لازم است همزمان با تغییرات جسمی و روانی نوجوانان ، تغییراتی نیز در والدین رخ دهد تا بتوانند بپذیرند که فرزند نوجوانشان همان کودک خردسال دیروز نیست. چرا که انتقال از دوره کودکی به نوجوانی نیازمند حمایت اطرافیان ، خصوصاً والدین است . والدین فهیم و آگاه با برخوردهای متناسب و منطقی می توانند نقش مؤثری را در ایجاد هویت صحیح و سازگاری نوجوانشان با محیط داشته باشند .


ادامه مطلب ...
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩٢/٩/٢٦

تبعیض و تفاوت دو واژه نزدیک، ولی متفاوت است. تبعیض بدین معناست که درمیان افراد هم پایه و همسان، بی دلیل فرد یا افرادی را برتر به شمار آوریم، ولی تفاوت عبارت است از برتری شایستگان. در سیره تربیتی امام کاظم(ع) تبعیض ممنوع و تفاوت مجاز شمرده شده است. تبعیض میان فرزندان بذر کینه و اختلاف و بدبینی به والدین را در دل کودکان می پراکند. امام کاظم(ع) از پدرانش چنین نقل می کند: مردی یکی از دو فرزندش را بوسید و دیگری را رها کرد. رسول خدا(ص) با ناراحتی فرمود: چرا بین آنها به مساوات رفتار نمی کنی؟


ادامه مطلب ...
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩٢/٩/٢٦

بچه‌ها به نقاشی علاقه زیادی دارند و آنچه می‌کشند بازتاب دنیای درونی آنهاست. بیشتر بچه‌ها به کارهای هنری‌شان فکر نمی‌کنند یا حتی آن را سانسور نمی‌کنند. در طول 40 سال گذشته نقاشی کودکان به عنوان بخش مهمی از تشخیص‌های متخصصان اطفال به کار می‌رود.


ادامه مطلب ...
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩٢/٩/٢٦

والدین زیادی درباره شیوه تنبیه مسالمت‌آمیز و بی‌خطر فرزندانشان سوال می‌کنند. لازم است اشاره کنیم که مقصود ما از تنبیه در این مقاله ارائه شیوه تربیتی مطلوب، ایجاد حد و مرز رفتاری، چگونگی نشان دادن مناسب و نامناسب بودن رفتار به کودک و نهی نمودن کودک از رفتار های نامناسب است.خوب است در این زمینه به این نکات توجه کنیم.


ادامه مطلب ...
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩٢/٩/۱٦

گاهی هم گفت‌وگوهای جدی‌مان به کشمکش تبدیل شده و اوضاع را خراب‌تر از آنچه هست می‌کند. ناگهان به خود می‌آییم و می‌بینیم دسترنج آموزش‌های رفتاری و انضباطی ما روی او نتیجه‌ای عکس داشته است، خسته و درمانده می‌شویم و فکر می‌کنیم حالا چه باید کرد؟

لازم است بعضی وقت‌ها والدین و بزرگ‌ترها مهارت‌های تربیتی خود را بالا ببرند و اشتباهات مهم خود را بشناسند. این نوشتار برخی اشتباهات رفتاری و واکنشی را که از والدین سر می‌زند، متذکر می‌شود.


ادامه مطلب ...
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩٢/۸/٢٢

امام علی (ع) می فرماید: « المَوت بابُ الاخِرَة/ مرگ دروازه آخرت است/ غررالحکم: ۳۱۹»

دروازه ای که روزی به روی همه باز خواهد شد تا محلی باشد برای عبور از دنیای فانی به دنیای جاوید. از لحاظ روان شناختی، بی شک «مرگ» معانی متفاوتی برای افراد مختلف دارد؛ مفهومی که از مرگ در سنین مختلف وجود دارد نیز متفاوت و مختلف است، برای مثال درک یک کودک 5 ساله از مرگ، با یک نوجوان 15 ساله بسیار متفاوت است.


ادامه مطلب ...
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩٢/۸/۱۸

 

فهمیدن ارتباط مشکلات روحی روانی امروز ما با مسائل گذشته در کودکی، کمک موثری به حل مشکلات ناشی از این معضلات روحی روانی می کند.


ادامه مطلب ...
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩٢/٧/٢٩

یکی از مشکلاتی که والدینی که چند فرزند دارند با آن مواجه هستند، چگونگی کنترل و مراقبت ازکودک بیمار و جلوگیری از سرایت بیماری او به سایر کودکان و اعضای خانواده است.
گفتنی است: اغلب کودکان به دلیل بازی با همدیگر بسیار مستعد ابتلا به بیمای های واگیردار هستند. بررسی ها نشان می دهند: برای جلوگیری از انتقال بیماری هایی مانند: سرماخوردگی یا آنفلوانزا و مواردی از این دست، شستشوی دست کودک بیمار با آب وصابون به صورت مرتب، جداکردن اتاق خواب او حتی به صورت موقت تا زمان بهبود از سایر کودکان، توجه و دقت دقیق بر روی علائم بیماری در سایر کودکان و درست کردن غذاهای پرهیزانه برای همه کودکان و استفاده از مواد غذایی حاوی ویتامینC می تواند تا حد زیادی مانع از سرایت بیماری شود.

همچنین در صورت ابتلای سایر کودکان به دلیل امکان تفاوت در بیماری و نیاز به انجام درمانی متفاوت والدین بایستی از درمان های خودسرانه خودداری نموده، کودک را به نزد پزشک ببرند.

نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩٢/٧/٢٩

آکادمی بیماری های کودکان آمریکا در مورد اثرات منفی رسانه ها اظهار نگرانی نموده بود و از سال 1997 کمپینی به نام مسائل رسانه ای شروع کرد تا به متخصصین کودک، والدین و کودکان کمک کند تا از اثرات رسانه ها بر سلامتی کودک و نوجوان آگاهی یابند. نگرانی های محققین در حوزه موارد زیر بود:
 زمان


ادامه مطلب ...
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩٢/٧/٢٥

کودکان همواره با نگاه پاک و معصوم خود به دنیا نگاه می‌کنند اما دنیای امروز گاه آنقدر بی‌رحم است که والدین ترجیح می‌دهند خیلی زود آنها را از حوادث و خطراتی که ممکن است برای‌شان پیش بیاید، آگاه کنند.


ادامه مطلب ...
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩٢/٦/۱٠

 
این که کودکان دار و ندار خود را به راحتی با دیگران تقسیم کنند، به محیط فرهنگی آنها بستگی دارد.

به گزارش دویچه وله، پژوهشی جدید جدید نشان می‌دهد که گشاده‌ دست بودن کودکان، تحت تاثیر تربیتی والدین آنها نیز هست.


ادامه مطلب ...
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩٢/٦/٩

کودک

هم چنانکه کودکان از خود درکی پیدا می کنند و هویت خود را می یابند تلویحا برای خصوصیات خود ارزش مثبت یا منفی قایل می شوند. مجموعا این ارزیابی هایی که کودک از خود میکند عزت نفس او را تشکیل می دهد.


ادامه مطلب ...
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩٢/٥/۱۱


1ـ تقویت و هماهنگی چشم و دست

کودک برای شکل دادن به گل از عضلات دست استفاده میکند و به دنبال آن چشم را به همکاری با دست وا میدارد و از قوه ی تخیل و تصور خویش برای خلق و ابداع آن کمک گرفته و چیزی را میآفریند.


ادامه مطلب ...
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩٢/٥/۱٠


بازی جزئی تفکیک ناپدیر از زندگی کودکان است. کودکان بیش از هر امر دیگر وقت خود را به بازی اختصاص می دهند. البته بازی مختص کودکان نیست بلکه بازی در تمام طول زندگی انسان مشاهده می شود منتها نوع بازی و مدت زمانی که افراد در سنین مختلف به آن اختصاص می دهند متفاوت است.


ادامه مطلب ...
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩٢/٥/۸

برخورد با نوجوانان باید من گونه ای باشد که من تشدید عصبانیت، عصیانگری و عناد منجر نگردد. زیرا چنین روحیاتی من اندازه کافی در سنین بلوغ وجود دارد.

مهمترین امری که والدین باید من خاطر داشته باشند این است که آنها نه دیگر با یک کودک بلکه با یک فرد بالغ روبرو هستند. بسیاری از شیوه هایی که در برخورد با کودکان کارآیی قابل ملاحظه ای دارند در صورت تجویز برای برخورد با نوجوان مساله ساز می شود.


ادامه مطلب ...
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩٢/٥/٢

برای برخی از اولیا وجود یک فرزند تیز هوش وسیله ای برای ارضای غرور و جاه طلبی آنان است.این قبیل افراد بدون آنکه متوجه باشند با مطرح کردن تیز هوشی و توانایی های فرزند خود باعث به وجود آوردن اضطراب و ناامنی و تقویت این احساس در کودک می شوند که آنچه مورد علاقه اولیا است , خود او نیست بلکه تیز هوشی است.اولیایی که بتوانند به فرزند خود بقبولانند که ارزش و اهمیت هریک از آنان نه به خاطر تیز هوشی , نمرات درسی و موفقیت تحصیلی ,بلکه به خاطر خصوصیات شخصی آنها است مانع بسیاری از در گیریها در محیط خانه می شوند. تحقیقات بلوم در سال 1985 اثبات کرده است که رشد کامل استعداد کودکان نیازمند صرف وقت و منابع مادی می باشد . والدینی که دارای امکانات بیشتر ، در آمد بیشتر و تحصیلات بالا و موفقیت و تماس اجتماعی بهتر هستند حمایت کننده مناسبی برای رشد و تکامل استعداد کودک خود دارند . روابط عاطفی بین اعضای خانواده ها و همچنین حمایت آنها از کودکان با استعداد خود تاثیر زیادی در پرورش استعداد کودکان دارد مخصوصا این خانواده ها بسیار انعطاف پذیر و به علم پیوسته هستند .
نوجوانان تیز هوش بیشتر به استفاده از وقت خود نسبت به نوجوانان متوسط اهمیت می دهند و دوست دارند وقتهای آزاد خود را به مطالعه یا فعالیتهای هنری و علمی بزنند و دوستدار شرکت در فعالیتهایی هستند که تجربه مثبت برای آنها به همراه داشته باشد کودک تیزهوشی یا با استعداد نیاز به رشد و تکامل استعداد خود دارد و این رشد و تکامل از طریق خود فرد و اطرافیان او صورت می گیرد .هیچ تیز هوشی نمی تواند بدون پاداشهای بیرونی و درونی که دیگران و خود به خودش امتیاز می دهد به رشد و تکامل برسد این پادشهای بیرونی از طریق معلمان . والدین ، و همسالان صورت می گیرد یعنی بدون بر انگیختن این کودکان نمی توان آنها را در استعدادشان رشد داد. کودکان با استعداد برای رشد و تکامل استعدادهای خود نیز به مدارسی ویژه دارند که توسط برنامه ها و امکانات ویژه به پرورش آنها پرداخته شود . محیط خانه و خانواده مهمترین عامل در رشد و تکامل استعدادهای فرد دارند(به طور مثال 58 نفر از 400 مرد و زن مشهوری که وجود دارند خانه هایی گرم و راحت ، ارضاء کننده و آرام دارند ) .

از عوامل دیگر در رشد و تکامل استعداد کودکان تیز هوش میزان تعهدی است آنان نسبت به استعداد خود دارند . و در این تعهد و افزایش آن معلمان و خانواده موثرمی باشند

نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩٢/٥/۱

 کودکان‌ موجودات‌ در حال‌ رشدی‌ هستند و براساس‌ این‌ که‌ در سال‌های‌ اولیه‌ زندگی‌ چگونه‌ تربیت‌ شوند و آموزش‌ ببینند، سبک‌ خاص‌ رفتاری‌ پیدا می‌ کنند. این‌ سبک‌ رفتاری‌ الگویی‌ تقریباً ثابت‌ و دائمی‌ برای‌ آنها به‌ وجود می‌آورد، و تعیین‌ کنندهِ نحوه‌ ارتباطات‌ و برخوردهای‌ آنان‌ نیز می ‌باشد. هر خانواده‌ در ارتباط‌ با فرزندان‌ شیوه‌ خاص‌ خود را دارد؛ و این‌ نحوه‌ برخورد، در تلاقی‌ با ساختار ژنتیکی‌ هر فرد، باعث‌ می‌ شود که‌ شخصیت‌هایی‌ بسیار متفاوت‌ و متمایز شکل‌ بگیرند.


ادامه مطلب ...
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩٢/٤/٢۸

  تنها یی پسر

مشکلات در تمام دوره های زندگی انسانها وجود دارد، در دوران نوجوانی و جوانی به علت برخی از مسایل مانند بحران هویت و بلوغ، کثرت این مشکلات افزایش یافته و بر اهمیت آن افزوده می شود.

مشکلات دوران نوجوانی از دیدگاههای مختلف دارای تعاریف گوناگون است و با ایجاد هر یک از این مشکلات، امکان به خطر افتادن عملکردهای اجتماعی، زیستی، روانی، شناختی و... در فرد بوجود می آید که توجه متخصصان را به پیشگیری یا درمان آن جلب میکند. مشکلات دوران نوجوانی و جوانی عبارتند از:  بحران هویت، بزهکاری، دروغگویی، دزدی، رابطه با جنس مخالف، افسردگی، پرخاشگری و...


ادامه مطلب ...
نویسنده: آیدین مشتاق - ۱۳٩٢/٤/٢٥

 

1- گام های نخست

اولین گام مهم  برای پیشگیری و کمک به فرزندان این است که والدین ، خود به مواد مخدر معتاد نشوند .  این  مربوط به زمانی است که پدر و مادر هنوز صاحب فرزندی نشده اند . موادی همچون  نیکوتین و الکل  بر روی جنین  به ویژه  در سه هفته نخست بارداری اثرات مخربی بر جای می گذارد . پژوهش ها حکایت از آن دارند نوزادانی که از مادران معتاد به دنیا می آیند ممکن است در مراحل زندگی ، بیشتر در معرض خطر اعتیاد قرار گیرند.


ادامه مطلب ...
نویسنده: آیدین مشتاق - ۱۳٩٢/٤/٢٥

طبیعت انسانها به گونه ای است که وقتی در انجام امور مورد تشویق قرار می گیرند ، معمولاً در صدد بر می آیند تا آن امور را بهتر انجام دهند . بدون تردید تشویق و ترغیب از مهمترین ارکان روان شناسی تربیتی و عاملی مؤثر در تحریک انگیزش های پیشرفت و عملکرد فرد در فرایند یادگیری و تقویت رفتارهای مطلوب است . همه انسانها حتی بزرگسالان ، تا آخر عمر نیاز به تشویق دارند . تشویق موجب رغبت و دلگرمی و نشاط و تحرک می شود و انسان را به جدیت وادار می کند .


ادامه مطلب ...
نویسنده: بابک ایرانی - ۱۳٩٢/٤/٢٥

در اواخر سالهای ۱۹۶۰، وقتی متیو لیپمن در دانشگاه کلمبیا واقع در نیویورک در رشتهٔ فلسفه مشغول تدریس بود، متوجه شد که دانشجویانش فاقد قدرت استدلال و قضاوت هستند. او به این نتیجه رسید که برای تقویت قدرت تفکر این دانشجویان دیگر بسیار دیر شده‌است و قدرت استدلال باید از همان کودکی تقویت شود. لیپمن را بنیان‌گذار فلسفه برای کودکان می‌دانند.
از اینرو لیپمن کتاب کشف هری استوتلمیر را نوشت. در سال 1970 این کتاب به آزمایش گذاشته شد و بنظر می رسید بخوبی کارگر افتاده است. در پی آن برای معلمان یک کتاب راهنما که شامل صدها تمرین فلسفی بود، نوشته شد. آن کتاب هم بخوبی نتیجه بخش بود.


ادامه مطلب ...
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩٢/٤/٢٢

صداقت یعنی، حقیقت‌گوئی؛ یعنی، گفتن آن‌چه که رخ داده است؛ یعنی،درستی با خود؛ یعنی، مقابله با اشتباه‌های خود؛ یعنی، صحبت کردن درباره آن‌چه که فکر می‌کنیم و عمل‌کردن به آن‌چه که می‌گوئیم؛ تا حدی که هیچ تناقض و دوگانگی‌ای بین افکار، رفتار و کلمات ما وجود نداشته باشد.
صداقت، اهمیتی است که فرد به رفتار و روابط اجتماعی خود با دیگران می‌دهد.


ادامه مطلب ...
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩٢/٤/۱٢

 اگر نمی دانید که از کجا آغاز کنید، در اینجا چندین ایده در مورد چیزهایی که باید با کودکانتان بحث کنید تا به آنها در مورد استفاده ایمن تر از اینترنت بیاموزید، آورده شده است:
۱- کودکانتان را تشویق کنید که تجارب اینترنتی خود را با شما سهیم شوند. همراه با کودکانتان از اینترنت لذت ببرید.
۲- به فرزندانتان بیاموزید که به غرایز خود اعتماد کنند. اگر در مورد چیزی احساس ناخوشایندی دارند، باید به شما درباره آن بگویند.
۳- اگر فرزندانتان به اتاق های گفتگو سر می زنند، از برنامه های پیام رسان فوری و بازی های ویدویی آنلاین استفاده می کنند، یا فعالیت های دیگری که به نامی برای مشخص کردن خودشان نیاز است، انجام می دهند، به آنها در انتخاب این نام کمک کنید و مطمئن شوید که این نام باعث افشاء هیچ اطلاعات شخصی درموردشان نمی شود.
۴- به فرزندانتان تأکید کنید که هرگز آدرستان، شماره تلفن یا سایر اطلاعات شخصی شامل جایی که به مدرسه می روند یا جایی که دوست دارند بازی کنند را ارسال نکنند.
۵- به کودکان بیاموزید که تفاوت بین درست و غلط در اینترنت همانی است که در دنیای واقعی وجود دارد.
۶- به کودکان بیاموزید که چگونه به دیگر استفاده کنندگان از اینترنت، احترام بگذارند. مطمئن شوید که آنها می دانند قواعد رفتار خوب فقط به دلیل اینکه پشت کامپیوتر هستند، تغییر نمی کند.
۷- به فرزندان تأکید کنید که به دارایی های دیگر کاربران احترام بگذارند. برایشان توضیح دهید که کپی های غیرقانونی از کارهای دیگران – مانند موسیقی، بازیهای تصویری و سایر برنامه ها- مانند دزدیدن آنان از یک فروشگاه است.
۸- به کودکان بگویید که هرگز نباید دوستان اینترنتی خود را شخصاً ملاقات کنند. توضیح دهید که دوستان اینترنتی ممکن است همانی که خود می گویند، نباشند.
۹- به کودکانتان بیاموزید که هرچه که می خوانند و می بینند، صحیح نیست. آنها را تشویق کنید که در مورد صحت مطالب اینترنت از شما سؤال کنند.
۱۰- فعالیت های اینترنتی کودکان خود را با نرم افزارهای پیشرفته کنترل کنید. کنترل های اینچنینی می توانند به شما در تصفیه کردن محتویات مضر، آگاهی از سایت هایی که کودکانتان سر می زنند و فهمیدن آنچه انجام می دهند، کمک کنند.

نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩٢/٤/۱٠


 ممکن است کم‌کم پرت کردن اشیا به صورت یک عادت و برای بیان خشم مورد استفاده قرار بگیرد و کودک شما هنگامی که عصبانی می‌شود هر آنچه دم دستش باشد را پرت کند. اگر در پاسخ به پرتاب کردن، عکس‌العمل تندی نشان ندهید معمولا این رفتار‌ها هم می‌گذرند و پرتاب کردن در مرحله یادگیری باقی مانده و کودک شما از آن به عنوان وسیله‌ای برای ابراز خشم استفاده نخواهد کرد.


ادامه مطلب ...
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩٢/٤/۱٠


 ممکن است کم‌کم پرت کردن اشیا به صورت یک عادت و برای بیان خشم مورد استفاده قرار بگیرد و کودک شما هنگامی که عصبانی می‌شود هر آنچه دم دستش باشد را پرت کند. اگر در پاسخ به پرتاب کردن، عکس‌العمل تندی نشان ندهید معمولا این رفتار‌ها هم می‌گذرند و پرتاب کردن در مرحله یادگیری باقی مانده و کودک شما از آن به عنوان وسیله‌ای برای ابراز خشم استفاده نخواهد کرد.


ادامه مطلب ...
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩٢/٤/۸

زندگی با یک کودک پیش دبستانی مانند اسکیت‌سواری است. فرزند شما از بازی با وسیله محبوبش خوشحال است، بعد از اینکه برادر بزرگش آن را از زیر پایش می‌قاپد عصبانی می‌شود و بعد از اینکه این اسباب‌بازی محبوب شکسته می‌شود غمگین و ناراحت می‌شود.

زندگی با یک کودک پیش دبستانی مانند اسکیت‌سواری است. فرزند شما از بازی با وسیله محبوبش خوشحال است، بعد از اینکه برادر بزرگش آن را از زیر پایش می‌قاپد عصبانی می‌شود و بعد از اینکه این اسباب‌بازی محبوب شکسته می‌شود غمگین و ناراحت می‌شود.


ادامه مطلب ...
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩٢/٤/٢

کودکان آینه‏ وار رفتارهای والدین و بزرگترها را تقلید می‏ کنند

چشمان کوچکی هستند که شب و روز شمارا نگاه می کنند.گوشهای کوچکی هستند که هرچه می گویید،زود می شنوند.دستان کوچکی هستند که مشتاقند هر آنچه اجام می دهید،انجام دهند.
و کودک در رویای روزی است که مثل شما شود.

شما الگوی دوست کوچک ما هستید و از همه ی دانایان،دانا ترید.در ذهن کوچکش، اصلا به شما مظنون نیست، هر آنچه را بگویید و انجام دهید،باور می کند،او مثل شما حرف می زند و کار می کند و وقتی بزرگ شد،درست مثل شما خواهد بود.
دوست کوچک ساده لوحی ست که فکر می کند همیشه حق با شماست.
با چشمانی همیشه باز،شبانه روز نظاره گر شماست. و شما هرروز با کارهای خود برای او سرمشقی به جا می گذارید،برای پسر کوچکی که منتظر است در آینده همانند شما شود.

نتیجه:

 مواظب رفتارشان باشید

استعداد تقلید در کودکان خیلی زیاد است . آن ها همانند مهارت های شناختی استعداد تقلید کردنشان نیز پیشرفت می کند . کودکان در این سن درست مانند رایانه هر چیزی را که یاد بگیرند بر زبان می آورند و یا انجام می دهند.

حافظه بیشتر کودکان خالص و پاک است. آن ها در سن 14 ماهگی قادر هستند که کلمات و اعمالی را که هفته ها و یا ماه ها بیش دیده و شنیده اند را انجام دهند . هنگامی که فرزندتان در سن تقلید کردن و کپی برداری از رفتار شما است.

سعی کنید بهترین الگوی رفتاری برای او باشید. یک روز در ماشین متوجه شدم که فراموش کردم چیزی را بیاورم و زیر لب غرغر کردم . درست یک لحظه بعد صدایی از عقب ماشین شنیدم که دقیقاً کلمات مرا بر زبان آورد... با همان لحنو صوتی که من گفته بودم . وقتی کودکان شروع به حرف زدن می کنند . در حقیقت آن صداها،‌ کلمات و واژه هایی را که قبلاً چندین بار شنیده اند ،‌ می گویند .

اگر می خواهید فرزندتان مودب باشد و همیشه بگوید لطفاً ‌و "متشکرم." باید مواظب رفتارتان باشید و از این کلمات به طور مستمر در مکالمات روزمره خود استفاده کنید.

مطمئن باشید فرزندتان شاهد کلیه اعمال شما در موقع مهربانی ،‌ عصبانیت و ناراحتی می باشدو وقتی که او رفتار خوبی از خود نشان داد . حتماً از او تعریف کنید و او را به تکرار آن تشویق کنید.
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩٢/۳/۳٠

نوجوانان معمولا برای رسیدن به استقلال و اثبات توانایی‌های خود خواسته‌هایی دارند که گاه مورد پسند خانواده نیست و پدر و مادرها نمی‌توانند آنها را بپذیرند یا نمی‌دانند با وجود خطرهای موجود، چطور آنها را حل کنند.

اگر دختر یا پسر 15-14 ساله ای در خانه دارید، حتما می‌دانید در مورد چه می‌خواهم صحبت کنم. عید که از راه می‌رسد برعکس همه خانواده‌ها که خوشحالند، پدر و مادر نوجوان‌ها عزا می‌گیرند و مدام در خانه جروبحث وجود دارد که همراه شما خانه فلانی نمی‌آیم یا نمی‌خواهم با شما مسافرت کنم.


ادامه مطلب ...
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩٢/۳/٢٤

به شما شاد باش می گوییم که خانه تان سرشار از شور زندگی است. دو فرزند پسر داشتن به این معناست که شما باید انسان قوی و با حوصله ای باشید.


بعضی اوقات زمانی که روی کاناپه منزل خود در حال استراحت هستید آرزو می کنید این کاش دختر داشتید و زندگی تان آرام و بدون دغدغه بود ولی غصه نخورید چون دختر داشتن هم به این سادگی ها که فکر می کنید نیست.

والدین همیشه سعی می کنند برای اولین کودک خود بهترین کارها را بکنند و به خاطر کوچکترین کارهای مثبت فرزند اول خود، بهترین تشویق ها را در نظر می گیرند و شیرین کاری های کودکانه او را تا سال های سال و شاید هم تا آخر عمر خود، در ذهن دارند. به همین جهت پسر اول شما پیشرفت بهتری نسبت به بقیه فرزندان دارد. معمولا او سریع تر و بهتر راه می افتد یا شروع به حرف زدن می کند، این نکات همان جنبه های مثبت کودکان اول خانواده است. اما جنبه های منفی!

برای پسر اول، تنها یک الگو وجود دارد و آن الگو، پدر و مادرش هستند. از این رو او تمایل دارد همانند والدینش اهداف بزرگی در سر داشته باشد و چون رسیدن به این اهداف در توان سن و سال او نیست معمولا با شکست روبرو می شود. کوین له من، محقق کودکان اعتقاد دارد فرزند اول ایده آلیست و کمال طلب است و همه چیز را در حد کامل و بی نقص می خواهد و خواسته هایش را مطابق خواسته های والدین خود در نظر می گیرد و چون این خواسته ها و آرزوها برای وی دست نیافتنی است، دچار سرشکستگی و پوچی می شود.میگناirپسر اول خانواده دوست دارد همیشه نقش پدر و مسوول را برای برادر کوچکش بازی کند و شما معمولا مجبورید در مقابل این رفتار مسوولانه و البته سختگیرانه او واکنش نشان دهید؛ زیرا او به واسطه درست و غلط هایی که از شما آموخته با برادرش بسیار سختگیرانه رفتار می کند. پسر اول در قیاس با بقیه فرزندان برای آینده اش بیشتر نگران است.

شما همیشه صداقت داشتن و راستگویی را به پسر دوم خود یادآوری می کنید، درحالی که پسر اول شما بدون تذکر به این ارزش ها پایبند است. مطمئن باشید حداقل یکی از پسرانتان صاحب ثروت فراوانی خواهد شد که احتمالا او فرزند اول شماست، به شرطی که خودتان یک انسان مقتصد و حسابگر باشید، پس او نیز از شما الگو می گیرد طوری که حاضر نیست در شرایط سخت هم از کسی پول قرض بگیرد. او در مقایسه با برادر کوچک خود روابط محدود و منظم تری با جامعه دارد و بسیار پرتلاش تر از فرزند دوم شما خواهد بود.

پسر دوم از طرفی متکی به خانواده و مطیع دستورات والدین است و از طرفی در حال مبارزه و به رخ کشیدن توانایی هایش به برادر بزرگ است. او بدون حمایت دیگران می تواند به آرزوهایش جامه عمل بپوشاند و در این راه کمتر به ناراحتی و سرگشتگی دچار می شود. پسر کوچکترتان به دنبال توجه بیشتر پدر و مادر و به اصطلاح کمی لوس است. در قیاس با برادرش به دیگران بیشتر اعتماد می کند و این احتمال وجود دارد که در این رابطه با مشکلاتی هم روبرو شود.

فرزند دوم شما دارای ایده های بکر و البته گاهی خطرناک است ولی پافشاری خاصی نیز نشان نمی دهد. هیچ چیز وی را دستپاچه و مضطرب نمی کند. البته این قضیه نسبی است و در جوانی هم این روحیه را حفظ کرده و شادتر زندگی می کند. برای او زندگی کردن در حال مهم است و شعار او همیشه این است؛ امروز را خوش است.

توصیه های مهم به والدینی که دو فرزند پسر دارند

1- پسر اول با تولد برادر کوچکتر خود، احساس می کند والدینش به او کم توجه و کم علاقه شده اند پس باید او را توجیه کنید که این احساس غلط است و در این رابطه با جملاتی مثل: «من تو را بیشتر دوست دارم» یا «تو برای من مهمتری، چون پسر ارشد من هستی» از او دلجویی کنید.

2- پسرانتان را به رقابت و مسابقه تحریک نکنید. فقط آنها را در جهت نشان دادن توانایی های متمایزشان تشویق و حمایت کنید. ببینید هر کدام در چه زمینه ای استعداد دارند و آنها را در همان زمینه تشویق کنید.

3- در حد امکان به هر دو پسر خود فضای آزاد و محیطی مستقل، برای بازی کردن یا انجام امور شخصی بدهید زیرا استقلال فرزندان شما در آینده باعث نزدیکی بیشتر آنها به یکدیگر خواهد شد. حواستان باشد که فرزندانتان با چه کسانی دوستی و مراوده دارند.

4- پسر بزرگتر شما به واسطه سن بیشترش اجازه دارد شب ها کمی دیرتر به رختخواب برود و می تواند نسبت به برادرش زمان بیشتری را به تماشای تلویزیون بنشیند، پس سعی کنید انصاف را رعایت کرده و نسبت به سنشان از آنها انتظار داشته باشید.

5- پسربچه ها دوست دارند گاهی با هم زورآزمایی کنند، به برادر بزرگتر بیاموزید که به خاطر قدرتمندتر بودنش، کمی ملایم تر رفتار کند.

نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩٢/۳/۱٧


پدر

انسان موجودی اجتماعی است. به این معنا که در اجتماع زندگی می کند و در آنجا به مرحله رشد و کمال می رسد. اجتماع و فرهنگ در او مؤثر است و او می تواند تا حدود زیادی در اجتماع تأثیر گذار باشد. در آن تحول ایجاد کند. در سنین کودکی هیچ چیز بهتر از آموزش عملی نیست. پدر وظیفه دارد از راه عمل کردن به کودک یاد دهد که چگونه باشد و به چه صورتی عمل کند.


ادامه مطلب ...
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩٢/۳/۱٧


 جوراب
از جورابهای گشاد استفاده کنید . در تمام مدت برنامه ، کودک را  برای هر گونه پیشرفتی تحسین کنید . همچنین در هر گام  مقدار کمی از تقویت کننده مورد علاقه کودک به وی پاداش دهید. شما به یک نگاره نیز نیاز دارید تا پیشرفت کودک را در آن ثبت کنید . خط عمودی باید تعداد گامها و خط افقی تعداد جلسات را نشان دهد .


ادامه مطلب ...
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩٢/۳/۱٧


کودک

با کودکان به زبانهای گوناگون می توان حرف زد: زبان قصه، زبان شعر، زبان متل و ..... اما بهترین و گویاترین زبانی که همه کودکان در سنین گوناگون و با بهره های هوشی متفاوت می توانند آن را درک کنند، زبان بازی است. بازی ، جوهر زندگی و پنجره ای به دنیای کودک است. در بازی، کودکان استقلال دارند، نظر می دهند و مشکلات خویش را حل می کنند. بازی، موثرترین و پرمعناترین راه یاد گیری کودکان است. هنگام بازی، کودک فکر می کند، برنامه ریزی می کند، راه های تازه ای می یابد، تجربه می کند، پرورش فکری، عاطفی، جسمی و اجتماعی می یابد و ...


ادامه مطلب ...
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩٢/۳/۱۳

 

گفتن جمله «دوستت دارم» به کودکان بسیار خوب است و به او آرامش می دهد. اما فقط همین یک جمله برایشان کافی نیست. کودک شما جملاتی همچون «دوستت دارم، تو زیبا هستی، تو هر کاری را اراده کنی می توانی انجام دهی » را بسیار شنیده اند. این جملات بسیار مفید و خوب هستند و شما برای بیان آنها به هیچ نوع یادآوری کننده ای نیاز ندارید. اما جملات دیگری نیز وجود دارند که می توانند به افزایش اعتماد به نفس کودکان و تقویت مهارت های آنها کمک کند.

ادامه این مطلب 10 مطلبی را نام برده ایم که کودکان به شنیدن آنها نیاز دارند.


ادامه مطلب ...
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩٢/۳/٤

پدر بودن بدین معناست که دوست داشته باشید فردی بخشنده باشید و مطمئن شوید که فرزندانتان از هر نظر تامین هستند.

اما به عنوان یک پدر دلسوز همواره این نکته را در نظر داشته باشید بهترین کاری که می‌توانید برای فرزندانتان بکنید، تنها مسایل مالی و انتخاب بهترین مدرسه برای آنها نیست بلکه از اینها مهمتر فراهم آوردن چارچوبی است که کودکان بتوانند در آن به خوبی رشد کرده و تا حد امکان بهترین باشند.


ادامه مطلب ...
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩٢/۳/٢

 

بسیاری از والدین زمانی که متوجه می شوند فرزندشان در حال جویدن ناخن هایش است، ناراحت و آزرده خاطر می شوند و او را از این کار منع می کنند. والدین از این که ناخن جویدن مانند مکیدن انگشت، تاباندن موی سر و چرخیدن در اتاق به شکل یک رفتار درآید، نگران اند. معمولا عادت با تکرار یک رفتار ایجاد می شود و بهتر است والدین قبل از این که جویدن ناخن به عادت کودکشان تبدیل شود، برای رفع آن اقدام کنند.


ادامه مطلب ...
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩٢/۳/٢

نوجوانی دوره ای بحرانی در زندگی فرزندان ماست. نه نوجوان بودن آسان است و نه والدین یک نوجوان بودن. یک اظهار نظر به ظاهر ساده از طرف شما می تواند باعث ایجاد سوءتفاهم شود و فرزند نوجوانتان برنجد یا خشمگین شود. همین مسأله والدین را برای برقراری ارتباط دوستانه و مناسب با نوجوان گیج و سردرگم و حتی دلسرد می کند. والدین باید با یک رویکرد منطقی،، هم به رشد شخصیتی فرزندانشان کمک کنند و به استقلال طلبی آن ها احترام بگذارند و هم با ملایمت به آنها نشان دهند که خانواده بزرگترین حامی و پشتیبان آنها است.


ادامه مطلب ...
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩٢/٢/٢۸

 

 
 هوش کودکان تا پایان 5 سالگی رشد چشمگیری دارد و هر کودک این توان بالقوه را دارد که در مغز خود ، آموخته ها را ذخیره و پردازش و از آن ها در موقعیت های مناسب استفاده کند ، این فرصت تا پایان 15 سالگی برای کودکان وجود دارد و بزرگسالان با توجه به شناختی که از نقاط ضعف و قوت کودک شان دارند ، باید نسبت به تقویت توانایی ها و کاهش کاستی هایش ، اقدامات لازم را انجام دهند .در گزارش روزنامه خراسان بیشتر به این مسئله اشاره شده است.

ابزارهای اولیه ساختار هوش کودک


ادامه مطلب ...
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩٢/٢/٢٧


همه‌ دلشان می‌خواهد موفق باشند؛ پدر و مادرها بیشتر. ولی بیشتر پدرومادرها حتی موفقیت‌شان را هم نه برای خودشان، که برای تربیت موفق فرزندان‌شان می‌خواهند. آنهایی که بچه‌دار شده‌اند، می‌دانند که این ماجرا چه‌قدر فراز و نشیب و پیچیدگی دارد. هیچ روزی مثل روز قبل نیست و اتفاقا هر چه بچه‌ها بزرگ‌تر می‌شوند ماجراها پیچیده‌تر می‌شود. ضمن اینکه خصوصیات فردی و خانوادگی و حتی اجتماعی هر پدر و مادری را نیز باید درنظر گرفت...


ادامه مطلب ...
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩٢/٢/٢٧

اجتناب کردن کود کان و نوجوانان از رفتن به مدرسه اینگونه که نشان میدهد حادثه ای است با نشانه و علامتهای متفاوت برای مثا ل بی میلی موقت و گریختن از مدرسه بخاطر یک سا عت درسی که در این مرحله گریختن از مدرسه نوجوانان آغاز و گسترش می یابد . اینطور که بیان شده است بیشتر علت گریختن از مدرسه بخاطر مشکلات اجتماعی و روانشناسی می باشد ، و دانش آموزان بتنهایی نمی توانند موفق برغلبه شدن آنها شوند .


ادامه مطلب ...
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩٢/٢/٢٧

 گروهی از متخصصان اطفال تاکید دارند رشد بهتر مهارت‌های گفتاری در کودکان خردسال به کاهش عصبانیت در این کودکان در سال‌های آتی زندگی و در سنین بالاتر کمک می‌کند.

این متخصصان معتقدند خردسالانی که مهارت‌های گفتاری در آنها رشد مطلوب‌تری پیدا کرده در سنین بالاتر بهتر قادر هستند رنجش و ناراحتی خود را مدیریت کنند و عصبانیت کمتری از خود بروز می‌دهند.

به گزارش یونایتدپرس، متخصصان مهارتهای گفتاری 120 کودک را از 18 تا 48 ماهگی آزمایش  و نیز توانایی‌ آنها را در مواجهه با وظایف و اموری که ممکن بود موجب نارضایتی  آنها شود،‌ارزیابی کردند.

نتایج این بررسی‌ها تایید کرد خردسالانی که مهارت‌های گفتاری بهتری دارند و این مهارت‌ها در آنها سریعتر رشد می‌کند، پس از رسیدن به حدود سه چهار سالگی کمتر از خود احساسات نارضایتی را بروز می‌دهند.

این یافته در مجله «رشد کودک» به چاپ رسیده است

نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩٢/٢/٢٠

بچه ها به دلایلی با هم بحث و دعوا می کنند و همدیگر را اذیت می کنند. گاهی آنها خسته، عصبی و گرسنه هستند، گاهی نیز به دنبال جلب توجه هستند، گاهی می خواهند قدرت خود را اثبات کنند و گاهی نیز دنبال یک همبازی و همراه می گردند.

اگر بدانید بچه ها چرا با هم دعوا می کنند شاید این موضوع بتواند به شما کمک کند تا بدانید چه کاری را باید انجام دهید تا این تنش ها کاهش یابد و روابط دوستانه تری بین بچه ها حاکم شود. در زیر به عللی اشاره میشود که شاید در مورد فرزندان شما هم صدق کند:

1. توجه نکردن به نیازهای اساسی آنان

وقتی بچه ها خسته، گرسنه و عصبی هستند، احساس لذت، شادی و همکاری با یکدیگر را ندارند، اگر به آنها کمک کنید چند دقیقه استراحت کنند، اگر خسته و خواب آلود هستند به آنها کمک کنید تا کمی بخوابند، یک خوراکی یا نوشیدنی خنک به آنها بدهید و یا یک کار جالب را برای آنها تدارک ببینید ممکن است به طور شگفت انگیزی جوّ صلح و آرامش به خانه حکمفرما شود.

فنون آتش بس میان کودکان

2. تلاش برای بدست آوردن توجه

بعضی اوقات برای اینکه بچه ها توجه والدین را جلب کنند وارد یک عادت بد و چرخه معیوب می شوند. تا زمانی که آنها ساکت، آرام و منطقی هستند و با هم همکاری و بازی می کنند، شما سرگرم کارهای خودتان هستید و هیچ توجهی به آنها ندارید. اما بلافاصله که جنگ و دعوا را با هم شروع می کنند شما سر صحنه حاضر می شوید، با آنها حرف می زنید، حتی آنها را دعوا می کنید، نصیحت میکنید و برای آنها وقت می گذارید. اگر در خانه شما این حالت وجود دارد، وقت آن است که با یک برنامه ریزی صحیح و تجدید نظر در برنامه های گذشته تصمیم بگیرید:

• زمانی که فرزندان شما رفتار خوب و مناسب دارند، به آنها توجه کنید و آنها را تشویق و تحسین کنید.

• سعی کنید نسبت به دعواها و جر و بحث های کوچک بی توجه باشید، گویی نه چیزی می بینید و نه چیزی می شنوید، سرگرم کار خودتان شوید، خونسرد و آرام بمانید و از نگاه کردن به انها اجتناب کنید. بعضی مواقع لازم است کارهای بچه ها را نادیده بگیرید. البته مشروط به این که هیچکدام از آنها در معرض آسیب و خطر نباشند.

• به بچه ها بیاموزید که توجه را به روش مثبتی بطلبند و با رفتارهای منفی متوسل به جلب توجه نشوند. مثلا به فرزند خود بگویید: موقعی که دلت می خواد من بغلت کنم و نوازشت کنم به من بگو. من همیشه نمی توانم برای یک مدت طولانی با تو بازی کنم اما می توانم زمانی را برای خواندن کتاب برای تو بگذارم، جیغ و فریادهای تو گوش مرا اذیت می کند، سعی کن شانه هایم را تکان دهی و آرام خواسته ات را بگویی.

اگر بدانید بچه ها چرا با هم دعوا می کنند شاید این موضوع بتواند به شما کمک کند تا بدانید چه کاری را باید انجام دهید تا این تنش ها کاهش یابد و روابط دوستانه تری بین بچه ها حاکم شود.

 

• زمانی را به هر کدام از بچه ها اختصاص دهید. مطالعات نشان داده که توجه یک به یک با زمان 20- 15 دقیقه برای هر بچه در طول روز بطور قابل توجهی از رفتارهای پرخاشگرانه و نق زدن او می کاهد. مثل:

بازی کردن با او، خواندن کتاب برای او، یا بطور خیلی ساده درگیر کردن او در فعالیت های معمول روزانه (مثل، شستن ماشین، گردگیری، آشپزی و …) راه های خوبی برای توجه مثبت به کودک هست.

3. مقایسه کردن کودکان با یکدیگر

گاه شما متوجه نیستید ولی ممکن است به دلایل مختلف بچه ها را با یکدیگر مقایسه کنید. شاید فکر می کنید چنین مقایسه ای کودک را شرمنده کرده و انگیزه ای می شود تا او بهتر عمل کند، اما برعکس، مقایسه کردن باعث ایجاد حسادت و رشک در بچه ها می شود و روابط آنها را با هم خراب میکند.

4. توانایی متفاوت کودکان در همکاری و بازی کردن با هم فنون آتش بس میان کودکان

به نظر می رسد بعضی از بچه ها یک توانایی خاصی برای جذب خواهر یا برادرشان به بازی دارند ولی عده ای از بچه ها در این زمینه مشکل دارند و زود به این نتیجه می رسند که باید با بحث و دعوا برادر یا خواهرشان را درگیر بازی کنند.

یعنی هدف اصلی آنها این است که با خواهر یا برادرشان بازی کنند اما نمی دانند چگونه باید شروع کنند و این کار را انجام دهند.

شما به کرات این جملات را از زبان فرزندانتان شنیده اید (باید با من بازی کنی، مامان ببین نمی خواد با من بازی کنه، من حوصله ام سر رفته.اصلا حالا دیگه نوبت منه که پلی استیشن بازی کنم و..)

• شما می توانید به فرزندانتان بیاموزید که چگونه با یکدیگر ارتباط بهتری برقرار کنند.به بچه ها کلماتی را یاد دهید که باعث بازی بهتر و همکاری بهتر آنها شود.

•  فعالیت هایی را تدارک ببینید که برای سنین مختلف جالب باشد و بچه های با گروه سنی متفاوت بتوانند و علاقمند باشند که آنها را انجام دهند. بچه های بزرگتر خیلی زود از بازی با بچه های کوچکتر خسته می شوند، چرا که بچه های کوچکتر می خواهند بازی کنند اما مهارت های محدودی دارند.به بچه های بزرگتر یاد دهید که چگونه برای وادار کردن بچه های کوچکتر به بازی به آنها تکالیف ساده بدهند.

• وقتی را برای هر کدام از فرزندان خود اختصاص دهید و با آنها فعالیت هایی را انجام دهید که متناسب با سن، علایق و نیازهای آنهاست.

شرایطی را ایجاد کنید که هر کودکی احساس کند بی نظیر و خاص است. لازم نیست و یا حتی ممکن نیست که با بچه ها بطور مساوی رفتار کنید.

نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩٢/٢/٢٦


بچه‌ها هم مثل بزرگ‌ترها بیشتر به کارها و رفتارهای ما توجه نشان می‌دهند تا آنچه بر زبان‌مان جاری می‌شود. هر چند بیان جمله «دوستت دارم» همیشه خوب و دلگرم‌کننده و البته قابل تاکید است اما راه‌های دیگر و عملی‌تری هم برای اثبات این «عشق» به بچه‌ها وجود دارد؛ راه‌هایی که دل‌ آنها را از محبت شما پر می‌‌کند، گرم‌شان می‌کند و حتی جای خالی شما را که احیانا مدت زیادی دور از آنها هستید، پر می‌کند...

 راه‌هایی را که در ادامه می‌آید، بخوانید:

روزانه ساعت‌های کوتاهی را برای بازی به بچه‌های‌تان و کاملا به شیوه خودشان اختصاص دهید.

فرزندتان را در آغوش بگیرید و به تماشای برنامه‌ای که او دوست دارد بنشینید.

او را به شیوه اسکیموها ببوسید: بینی‌تان را به بینی فرزندتان بزنید.

روزانه ساعات کوتاهی را با او به صحبت بنشینید. مثلا ساعتی قبل از خواب و در مورد زندگی فرزندتان، البته بدون قضاوت صحبت کنید.

در ظاهر فرزندتان چیزی برای تعریف کردن پیدا کنید.

از شعرهایی که کودک‌تان می‌خواند تعریف کنید.

یکی از کارهای کوچکی که فرزندتان باید انجام دهد برای او انجام دهید.

موهایش را نوازش کنید.

یک نوشته دلگرم‌کننده کنار غذای فرزندتان بگذارید، مخصوصا اگر موقع غذا خوردن در کنارش نیستید.

غذایی را که دوست دارد با هم درست کنید.

در راه رساندن فرزندتان به مدرسه به جای گوش کردن به رادیوی ماشین و اخبار و... با هم صحبت کنید.

با هم قدم بزنید اما با آهنگ قدم‌های فرزندتان و دست او را نکشید!

با هم مطلب خنده‌دار بخوانید. و با احساساتش همراه شوید  و مثل او بخندید.

ابراز محبت

با هم پازل درست کنید.

برای فرزندتان پیام‌هایی با ابراز دوستی و محبت  روی در یخچال‌تان بگذارید.

پیامی دلگرم‌کننده و کوتاه روی آینه اتاق فرزندتان بچسبانید، مخصوصا وقتی که او خواب است.

بازی‌های کامپیوتری که هم شما و هم فرزندتان دوست دارید را پیدا کنید و با هم مسابقه بدهید.

اصطلاحات یا ژست‌هایی با فرزندتان ابداع کنید که فقط شما و او معنی‌اش را می‌دانید.

با فرزندتان گاهی برای تفریح بیرون بروید. توجه کنید: فقط شما و او.

کتاب‌هایی درباره عشق‌های بین اعضای خانواده برای او بخوانید. مطالبی که می تواند به فرزندان داشتن روابط گرم و صمیمی را با پدر و ماذر و خواهر و برادر آموزش دهد.

با هم بازی جمله‌سازی محبت‌آمیز انجام دهید. چگونه؟ شما یک جمله خوب درباره او، بنویسید و از او بخواهید یک جمله درباره شما بنویسد.

 نوار ضبطی از صدای‌تان که عشق‌تان به فرزندتان را نشان می‌دهد آماده کنید و آن را بالای تخت او بگذارید. باز هم این مورد در مورد پدر و مادرهایی که زمان زیادی در خانه نیستند، جواب می‌دهد.

اصطلاحات یا ژست‌هایی با فرزندتان ابداع کنید که فقط شما و او معنی‌اش را می‌دانید.

روزانه ساعات کوتاهی را با او به صحبت بنشینید. مثلا ساعتی قبل از خواب و در مورد زندگی فرزندتان، البته بدون قضاوت صحبت کنید. اگر فرزندتان دوست نداشت در این مورد بحث کند به او بگویید «سه اتفاقی که امروز برایت افتاد را به من بگو» و اگر جواب داد شما هم سه اتفاقی که در روز برایتان افتاده است را برای او تعریف کنید، حتی شما می‌توانید شروع کننده باشید.

در مورد بچه‌هایی که بغل کردن را دوست ندارند،  شاید بدشان نیاید از اینکه روی پای‌تان بنشینند و آنها را از پشت در بغل‌تان بگیرید، مخصوصا زمان‌هایی که مشغول تماشای تلویزیون هستند،

نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩٢/٢/٢٦

 از این کلاس به آن کلاس رفتن بدون هیچ‌گونه فراغتی سبب انباشت انبوه انرژی عاطفی می‌شود که باید خارج شود. همین ممکن است باعث طغیان احساسات کودکان شود، بدخلقی کنند یا عصبانی شوند.


امید، پسر همسایه، تمام روز را سختکوشانه در مدرسه تلاش می‌کند بعد به کلاس نقاشی می‌رود، کلاس‌های ویولن را هم برای آخر هفته‌ها ثبت‌نام کرده و دو روز در هفته هم صبح‌های زود کلاس کاراته می‌رود.


ادامه مطلب ...
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩٢/٢/٢٥

این قبیل کودکان معمولا به دلیل شرایطی که دارند در ارتباطات خود دچار مشکل بوده و از مواجهه با موقعیت‌های جدید می‌هراسند.

آیا تاکنون با کودکانی مواجه شده‌اید که از پاسخ به هر سؤالی طفره رفته و پشت سر والدین خود پنهان می‌شوند؟ معمولا از جمع گریزانند و تنهایی را ترجیح می‌دهند و همیشه سر به زیرند؟ گاهی این رفتار نشانه ادب و متانت آنها تلقی می‌شود ولی مراقب باشید که می‌تواند از علائم کمرویی و خجالت باشد.

این قبیل کودکان معمولا به دلیل شرایطی که دارند در ارتباطات خود دچار مشکل بوده و از مواجهه با موقعیت‌های جدید می‌هراسند.


ادامه مطلب ...
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩٢/٢/۱۸


به نظر می رسد دوستیابی به آسانی بازی با بچه باشد، اما اگر شما به کودک و جوان خود توجه کنید خواهید دید که اینکار چقدر مشکل است. یک کودک 2 ساله به نوبت دقایقی روی تختخواب می خوابد و دقایقی دیگر را صرف گرفتن اسباب بازی مورد علاقه اش می کند. یک کودک 4 ساله ممکن است یک ساعت با دوست خود بازی کند ولی دست آخر کار به داد و فریاد برسد: «من تو را دوست ندارم، تو دوست من نیستی.»


ادامه مطلب ...
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩٢/٢/۱٠

هر پدر و مادری شیوه خاصی برای تربیت فرزندان دارد. جالب این جاست که بسیاری از والدین به شیوه های تربیتی دیگر والدین انتقادهایی دارند، اما به راستی بهترین شیوه تربیت فرزند دارای چه ویژگی هایی است؟!


ادامه مطلب ...
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩٢/٢/۱٠
با تصدیق همه این موارد، باید گفت که تحقیقات انجام شده، بر اهمیت وجود گروه همسالان و دوستی های نزدیک در نوجوانی و تاثیر آنها بر شکل گیری "خود" بسیار تاکید می کنند و بیان می کنند که برای بسیاری از نوجوانان ارتباط با دوستان به مثابه پل های مهمی است که مسیر آنها را به سوی رشد اجتماعی و روانی هموار می سازد. دوستان تفاهم،صراحت،اعتماد،پذیرش را بین خود جستجو می کنند.

ادامه مطلب ...
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩٢/٢/۱٠

بر اساس آموزه‌های دینی فرزندان در یک خانواده از جایگاه خاصی برخوردارند و بیشتر بودن تعداد آن‌ها با در نظر گرفتن شرایط اجتماعی، اقتصادی، رفاهی و... خانواده‌ها امری پسندیده است.

در حال حاضر در جامعه ما به علت مسائل و مشکلات معیشتی، رفاهی و... زیاد بودن تعداد فرزندان مورد توجه نیست و اکثر خانواده‌ها به سمت اتخاذ سیاست تک فرزندی پیش می‌روند. در حال حاضر با توجه به اینکه در صورت افزایش تعداد فرزندان، خانواده نمی‌تواند شرایط مناسب زندگی را برای آن‌ها فراهم کند، لذا بیشتر خانواده‌ها ترجیح می‌دهند به سمتی حرکت کنند که تعداد فرزندان را کمتر کنند.

  به ازای افزایش تعداد فرزندان خانواده، فرصت برخورداری از امکانات آموزشی، رفاهی، تربیتی برای تک تک آنها کمتر می‌شود، البته باید توجه داشت که تک فرزندی نیز می‌تواند مشکلات و پیامدهای خاص خودش را داشته باشد.

  اگرچه تک فرزندی مزایای قابل توجهی دارد و فرصت برخورداری از امکانات بیشتری را برای فرزندان فراهم می‌کند، اما خانواده‌ها باید همه احتمالات را در نظر گرفته و احتمال مرگ و میر، مشکلات سلامتی، مثمر ثمر بودن در جامعه و... را نیز در این انتخاب خود مد نظر قرار دهند.  در صورتی که سیاست تک فرزندی در خانواده‌ای لحاظ شود و به هر دلیلی آن فرزند نتواند به خواسته‌ها و آمال والدین خود جامه عمل بپوشاند، آن خانواده با مشکلات متعددی مواجه می‌شوند که گاه می‌تواند بنیاد خانواده را سست کند. گاهی جبران این چنین تصمیماتی شدنی نیست و لذا خانواده‌ها باید با آگاهی و تصمیم درست نسبت به این گونه تصمیم‌گیری‌ها اقدام کنند، تا شاید از این طریق با آینده کم دغدغه‌تری مواجه شوند

نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩٢/٢/۱٠

در این مقاله به ذکروتوضیح اجمالی چند مورد از مشکلات دوران نوجوانی می پردازیم.

 کشمکش بین استقلال و وابستگی:

با توجه به اینکه این دوره، حد فاصل دوران کودکی و بزرگسالی است، از دست دادن حمایت‌های بی‌قید و شرط والدین برای کسب احساس استقلال از یک طرف و لذت مورد حمایت و پشتیبانی آنها بودن و همانطور کودک ماندن و بدون زحمت و دردسر، همیشه مورد محبت قرار گرفتن از طرف دیگر، در نوجوان کشمکش درونی ایجاد می‌کند و جنگ روانی عمیقی در ذهن او به وجود می‌آورد.


ادامه مطلب ...
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩٢/٢/۳

پنهان کردن واقعیت‌ها از کودکان نه تنها به سلامت روحی و روانی آنها کمک نمی‌کند بلکه در آینده آنها را دچار مشکلات روحی جدی می‌کند.

سال جدید بهتری برای فرزندانمان بسازیم.

 عادات سالم در افراد از سنین ابتدایی زندگی شکل می‌گیرند، در سال جدید به فرزندانتان کمک کنید زندگی بهتری داشته باشند.


ادامه مطلب ...
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩٢/٢/۳


این اموزش توسط درمانگر در کلاسهای ویژه ارائه می شود و به والدین کمک می کند ابزار و تکنیکهای لازم را برای اصلاح رفتار فرزندانشان فرا  گیرند. یکی از این تکنیکها محروم کردن بچه ها در زمانی است که بسیار شلوغ و ناارام می شوند. در زمانهای محروم سازی بچه را از موقعیت اشفتگی منتقل کرده و برای مدت کوتاهی به تنهایی می نشیند. به والدین باید اموزش داد تا به بچه ها فرصت شایسته بودن را در هر روز بدهند و انها در یک فعالیت مطلوب یا ارام بخش شرکت کنند. در این زمان والدین فرصت می یابند تا ا نچه را که بچه به خوبی انجام می دهد بیرون کشیده و برای تقویت توانایی هایش به  او اجازه بدهند. یک راه موثر تغییر رفتار, استفاده از سیستم پاداش و جریمه می باشد.


ادامه مطلب ...
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩٢/٢/۳

یکی از وظایف مهم در تربیت جنسی نوجوانان، آموزش واقعیت روحی و رفتاری افراد از جنس مخالف است. پدر و مادر و همچنین اولیای مدرسه می‌باید در فرصت‌های مناسب در مورد اینکه دختران و پسران دارای چه خصوصیاتی هستند و چگونه می‌باید در مقابل این خصوصیات عکس‌العمل نشان داد، مطالب مختلفی به فرزندان و دانش‌آموزان خود، گوشزد کنند.


ادامه مطلب ...
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩٢/۱/٢۸


نوجوان

امروزه بسیارى از والدین از ناتوانى و مسئولیت نپذیرفتن فرزندشان شکایت مى کنند و مرتب فرزندشان را سرزنش مى کنند و او را مورد انتقاد و تنبیه قرار مى دهند. داشتن کودکى مسئولیت پذیر آرزوى هر پدر و مادرى است و والدین به علت داشتن فرزندى بردبار به خود مى بالند. اگر فرزند شما توجه کافى به مسئولیت هایى که به او واگذار مى شود، ندارد سعى کنید به جاى انتقاد و تنبیه ، روحیه مسئولیت پذیرى را در او پرورش دهید. 

 براى این کار ابتدا سعى کنید رفتارى داشته باشید که از فرزندتان انتظار دارید. درباره روحیه مسئولیت پذیرى و تلاش براى انجام درست وظایف با او صحبت کنید. این نکته را به یاد داشته باشید که تعلیم بردبارى و مسئولیت پذیرى به مرور زمان صورت مى گیرد و شما نمى توانید در یک لحظه از کودکتان فردى مسئول و سختکوش بسازید . وقتى ناتوانى یا حتى کوتاهى کودک را در مقابل انجام وظایفى که به او سپرده شده مى بینید، به جاى سرزنش در مورد نوع رفتارش با او صحبت کنید. از او بخواهید دامنه توجه اش را گسترش دهد. به او بیاموزید براى انجام مسئولیتى که به او سپرده اید تمرکز نموده و از توانایى هایش استفاده کند.

این نکته را به یاد داشته باشید که تعلیم بردبارى و مسئولیت پذیرى به مرور زمان صورت مى گیرد و شما نمى توانید در یک لحظه از کودکتان فردى مسئول و سختکوش بسازید .

به او بگویید که از نظر شما فرد توانایى است و مطمئن هستید که مى تواند کارى که به او سپرده شده را انجام دهد. از او حمایت کنید و به او احترام بگذارید. فرزند خود را تشویق کنید در اجتماع حضور بیشترى داشته باشد و به دیگران کمک کند.به او بیاموزید در کارهاى گروهى شرکت کند. به او کمک کنید تا درک درستى از فعالیت هاى گروهى با همسالان خود بیابد.

 در هنگام مشارکت و همکاری با شما از انتقاد و سرکوب نمودن کیفیت کار او بپرهیزید . چرا که زمانی افراد به رفتار خود تکرار می بخشند که پیامد های مثبتی برای آنان داشته باشد. لذا اگر در همکاری با شما احساس لذت نموده و لحظات خوبی را بگذراند سعی در انجام مجدد آن و فراهم سازی زمینه های تکرار می نماید.

 جلسات دوستانه و خانوادگی نیز روشی است تا با همدلی و تبادل احساسات افراد روحیه مشارکت را در خود تقویت کنند و از با هم بودن خشنود شوند. نیاز هایشان را ابراز کنند و نیاز های دیگر اعضای خانواده را بشنوند.

  اگر او به این درک درست برسد مى آموزد که باید به دیگران احترام بگذارد و مسئولیت هاى خود را به درستى انجام دهد. هیچ گاه به او نگویید ما همه مانند یکدیگر هستیم چون ما واقعاً با هم تفاوت داریم. به او بگویید ممکن است بتواند کارى را بهتر از همسالان دیگرش انجام دهد همان گونه که گاهى آنها بهتر از فرزند شما کارى را انجام مى دهند. زمانى که فرزندتان توانست از عهده مسئولیت خود برآید، مى توانید جایزه اى براى او در نظر بگیرید. اما باید زمان و مکان درستى را براى جایزه دادن انتخاب کنید. به طورى که او متوجه نتیجه خوب کارى که انجام داده بشود (فوریت تشویق).

نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩٢/۱/٢۸

بازی

کودکان هدیه های الهی هستند که با سرشتی پاک ، پا به جهان هستی می گذارند. از آنجا که کودکان فطرتی به دور از آلودگیها دارند ، برعهده والدین و مربیان است تا با تربیتی صحیح ، آنها را از انحراف مصون دارند . مهربانی و انس با کودک ، نقش مهمی در تربیت و شکوفایی استعدادهای نهفته او دارد . کودکان در سنین مختلف ، نیازمند توجه و احترام هستند . از این رو والدین باید با دقت خواسته آنها را پاسخ گویند . روح ظریف و حساس کودکان با رفتارهای نسنجیده ، ناراحت و پژمرده می شود .


ادامه مطلب ...
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩٢/۱/٢۸

بچه ها به دلایلی با هم بحث و دعوا می کنند و همدیگر را اذیت می کنند. گاهی آنها خسته، عصبی و گرسنه هستند، گاهی نیز به دنبال جلب توجه هستند، گاهی می خواهند قدرت خود را اثبات کنند و گاهی نیز دنبال یک همبازی و همراه می گردند.

اگر بدانید بچه ها چرا با هم دعوا می کنند شاید این موضوع بتواند به شما کمک کند تا بدانید چه کاری را باید انجام دهید تا این تنش ها کاهش یابد و روابط دوستانه تری بین بچه ها حاکم شود. در زیر به عللی اشاره میشود که شاید در مورد فرزندان شما هم صدق کند:


ادامه مطلب ...
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩۱/۱/٢۸


کودک

بخش زیادی از تصور افراد از شغل و کار آینده، ناشی از رشد و تکامل صحیح (یا غلط) در دوران کودکی و نوجوانی است. از همان دوران کودکی که بچه‌ها در خانواده تلاش می‌کنند که در سوال و جواب از پدر و مادر یا در بازی‌های کودکانه، نقش آدم‌های مختلف را به خودشان بگیرند، عملا تاثیر شغل‌های مختلف در ذهن آنها نقش می‌بندد...

 

خیلی وقت‌ها می‌آید که هجومی از سوالات کودکان ما را احاطه می‌کنند که درباره یک شغل خاصی از ما می پرسند، یا اینکه وقتی از آنها سوال می‌کنیم که «دوست داری چه کاره شوی؟»، اسم شغلی را به زبان می‌آورند که یک دفعه تعجب می‌کنیم و از خودمان می‌پرسیم «این فسقلی چه‌طور به نتیجه رسیده که می‌خواهد این کاره بشود؟»، یا وقتی جلوتر می‌رویم و می‌پرسیم که «چرا دوست داری مثلا این شغل را انتخاب کنی؟»؛ آن وقت دلایل جالب، بامزه و حتی بعضا قابل تأملی از آنها می‌‌شنویم.

 

به تدریج که کودک بزرگ می‌شود و تجربه‌های اجتماعی جدی‌تر و عمیق‌تری پیدا می‌کند، نگرشش نسبت به شغل‌ها و شغل احتمالی آینده‌اش هم تفاوت پیدا می‌کند.

 

دوران نوجوانی و جوانی هم دوره‌ای است که تقریبا هویت انسانی فرد به تدریج شکل می‌گیرد و بر مبنای نقش احتمالی که برای خودش در خانواده و جامعه قایل است، دست به انتخاب می‌زند یا فقط تمایل به انتخاب را نشان می‌دهد.

 

اینکه توصیه می‌شود هیچ‌گاه تصورات و انتخاب شغلی را که از زبان کودکان و نوجوانان خود می‌شنوید، سرکوب نکنید و حتی به آنها کمک کنید که بیشتر راجع به آنچه فکر می‌کنند توضیح دهند، برای آن است که تفکر «رشد و تکامل» در نگرش آنها به شغل، جایگاه شغلی آینده و تاثیر جنسیت بر شغل آنها، در همین صحبت‌ها و برخوردها شکل اصلی خود را می‌گیرد.

توصیه می‌شود هیچ‌گاه تصورات و بیان انتخاب شغلی را که از زبان کودکان و نوجوانان خود می‌شنوید، سرکوب نکنید و حتی به آنها کمک کنید که بیشتر راجع به آنچه فکر می‌کنند توضیح دهند.

 لذا همواره از زبان روان شناسان و متخصصین امر می شنویم که لازم است با تخیلات کودک همراه شویم و حتی با آنها هم احساسی کنیم. آنان را ترغیب کنیم تا در بازی های نمادین خود نقش های مختلف را تجربه کند و سعی کنیم تا در اطلاع رسانی روز مره به کودکان حرفه ها و مهارت های مختلف را به آنان بشناسانیم.

 

 تمرین های کودک را در ایفای نقش های گوناگون به سخره نگیریم بلکه تلاش کنیم تا به وسیله همراهی، او را با چالش های اختصاصی حرفه مورد علاقه اش آشنا گردانیم. و او را برای مطالعه در مورد رشته ها  ومشاغل مورد علاقه اش تشویق کنید.

نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳۸٩/۱/٢٦
 
آنها فرهنگ ویژه جنسیتی را از همسالانشان فرا می گیرند. کودکان تمایل به توسعه الگوهای قالبی و الگوهای رفتاری بزرگتر‌ها را دارند.  
 
     
 
 
 
   
 
 
 
 
 
 
   
   
 
هر انسانی قوانین مربوط به تعامل اجتماعی را در مقاطع مختلف از روند زندگی و در شرایط گونگاون فرا می‌گیرد. انسان با آگاهی از این قوانین و با به کارگیری آنها قادر به کنترل تعاملات اجتماعی خود با دیگران است، دیگرانی که نسبت به او موقعیت‌های گوناگونی دارند. ممکن است آنها پیرتر و یا جوان‌تر و یا از نظر اجتماعی مقام و منزلت کمتر و یا بیشتری داشته باشند و غیره (گومپرز ۱۹۸۲). این قوانین را اولین بار ما به عنوان کودک در تعاملات خود با اولیاء و مربیان فرا می‌گیریم و بعد در دوران نوجوانی آن را در تعامل خود با دوستان و همسالان، توسعه می‌دهیم. قوانین مربوط به تعامل با دوستان همان قوانینی است که ما به عنوان جوان از همسالان خود فرا می‌گیریم. این قوانین چیزی نیست که والدین در خانه به فرزندانشان بیاموزند به عبارتی دیگر، سن فراگیری تعاملات اجتماعی از ۵ تا ۱۵ سالگی است، همان سنینی که عملاً هر کدام از جنس‌ها، عمده‌‌ی وقت خود را همجنس خود می‌گذراند (دختران با دختران و پسران با پسران) و از سوی روان‌شناسان این دوره تحت عنوان انسجام نقش‌های جنسی و از نظر انسان‌شناسان به دوره فراگیری فرهنگ ویژه جنسیتی(۱) معروف است. در این دوره اعضای هر گروه آگاهانه رفتار خاص جنسی خود را تا افراطی‌ترین حد آن فرا می‌گیرد. هر دو جنس می‌دانند که رفتار دخترانه چگونه است و رفتار پسرانه چه مشخصاتی باید داشته باشد.
آنها فرهنگ ویژه جنسیتی را از همسالانشان فرا می گیرند. کودکان تمایل به توسعه الگوهای قالبی(۲) و الگوهای رفتاری بزرگتر‌ها را دارند. به کارگیری گونه‌های زبانی زنانه و مردانه نیز جزء الگوهای رفتاری محسوب می‌شود. هر کس که تجربه کار کردن با کودکان دبستانی را داشته است می‌داند که رفتار، نحوه صحبت و بازی‌های دختران و پسران از یکدیگر متفاوت است.

تفاوت‌های رفتاری در بازی کودکان
یکی از راه‌هایی که می‌تواند تفاوت‌های رفتاری بین زن و مرد را توجیه کند، مشاهده این تفاوت‌ها در سازمان اجتماعی بازی‌هاست که الگوهای تعامل اجتماعی خاص را از طرف هر دو جنس می‌طلبد.
در مورد تفاوت‌ بازی‌ها در بین کودکان دبستانی، تحقیقی توسط لاور در سال ۱۹۷۲ صورت گرفت. او شش ویژگی در بازی کودکان را به شرح زیر مشاهده کرد.
۱) دخترها بیشتر از پسرها در محیط‌های سربسته و محیط خانه بازی می‌کنند.
۲) پسرها تمایل به بازی در گروه‌های بزرگ را دارند.
۳) گروه‌های بازی پسران را افرادی با سنین مختلف تشکیل می‌دهند. به عبارت دیگر دامنه سنی همبازی‌های پسران گسترده و وسیع است.
۴) دختران در بازی‌های پسرانه شرکت می‌کنند ولی عکس قضیه کمتر اتفاق می‌افتد.
۵) در بازی پسرها رقابت وجود دارد.
۶) بازی پسرها از نظر زمانی طولانی‌تر از بازی‌های دختران است.

دنیای دخترها
دختران در گروه‌های کوچک بازی می‌کنند و اکثر مواقع بازی‌های دو نفره را ترجیح می‌دهند. اعضای گروه بازی هم سن هستند. بازی‌های آنها در مکان‌های سربسته و خصوصی مثل خانه صورت می‌گیرد. در مکانی که هم‌بازی‌ها باید دعوت به بازی شوند، بازی‌ها جنبه همکاری و تعاون دارد. فعالیت‌های مربوط به بازی به هیچ وجه جنبه رقابتی ندارد و کسی به خاطر داشتن قدرت از دیگران متمایز نمی‌شود . تفاوت‌ها بر اثر نزدیکی و میزان دوستی است. در دوستی‌های آنها صمیمیت، برابری، تعهد دوجانبه و وفاداری به یکدیگر بسیار مهم است. دوست خوب جایگاه ویژه‌ای برای دختران دارد. رابطه دوستی با اعضاء یک گروه جنبه انحصاری دارد. یک عده از دختران فقط با یکدیگر دوست می‌باشند و صمیمیت دارند. هرم قدرت در دوستی دختران وجود ندارد و با یکدیگر بر اساس صمیمیت متحد می‌شوند و در مقام مخالفت با گروه دیگر درمی‌آیند.
ساخت روابط اجتماعی دختران تضادمند نیست، به این معنی که دوستان با یکدیگر برابر هستند و همه باید نسبت به یکدیگر سازگاری داشته باشند، ولی اگر این سازش و تساهل صورت نگرفت باید منتظر تضاد و کشمکش بود. دختران نمی‌توانند از قدرت اجتماعی خود برای حل مشکل و رفع تضاد استفاده کنند چون اصولاً چنین قدرتی وجود ندارد. تحقیقات نشان می‌دهد که دختران در این مواقع سعی نمی‌کنند تا مسأله را حل کنند و اکثر اوقات این دوستی‌ها به هم می‌خورد و جدایی پیش می‌آید. دختران یاد می‌گیرند که چگونه در شرایطی که همه با یکدیگر برابرند با به کارگیری زبان و گفتار از عهده حل مشکلات برآیند. اساساً دختران یاد می‌گیرند که با به کارگیری زبان این دو عمل را انجام دهند.
۱) خلق رابطه صمیمانه و برابر با یکدیگر
دوستی در بین دختران بیشتر بر اساس کلام صورت می‌گیرد. دختران یاد می‌گیرند که حامی دوست خود باشند. در ضمن قوانین مربوط به صحبت کردن و حقوق مربوط به آن را فرا می‌گیرند. این حقوق عبارت است از رعایت نوبت صحبت، اجازه صحبت دادن به دیگران، و قبول محتوای گفتاری دیگران که بر اساس آن روابط دوستی، صمیمیت و برابری شکل می‌گیرد. آنها همچنین یاد می‌گیرند که باید با یکدیگر تعاون و همکاری داشته باشند. به کارگیری کلماتی که در آن ضمایر و افعال همکاری نهفته است مانند «بچه‌ها بیابند» «ما باید»، «دخترها» نشانگر توان آنها در سازمان دادن کار گروهی است . همچنین دیده شده است که در گروه دختران اگر کسی پیشنهادی بدهند دختران دیگر آن را قبول می‌کنند. آنها می‌دانند که با تبادل اطلاعات و اسراسر می‌توانند روابط نزدیک خود را با دیگران حفظ کنند. تبادل افکار شخصی نه تنها بیانگر وجود رابطه صمیمانه بین دختران است بلکه جنبه ایجاد تعهد هم دارد. گزارشاتی مبنی بر رفتار دختران وجود دارد که می‌گوید:
«اکثر اوقات دختران وقت خود را به حرف زدن اختصاص می‌دهند و صحبت‌ها، انعکاس‌گر افکار درونی آنهاست. وفاداری یکی از ویژگی‌های عمده دوستی بین دختران ۱۲ تا ۱۴ ساله است، چون یک دوست محرم دورنی‌ترین اسرار یک دختر است. به این ترتیب یک دوست حامل خطرناک‌ترین اطلاعات شخصی راجع به دوست خود است و فاش شدن راز به منزله پایان دوستی است» (جنیش و دایسون ۱۹۸۴).
۲) انتقاد و تفسیر رفتارها و گفتارها
دختران گفتار و رفتار دختران دیگر را به نقد می‌کشند و مورد بحث قرار می‌دهند ولی انتقاد آنها اکثر اوقات همراه با گفتار و رفتار تعارض‌آمیز نیست. روابط آنها با یکدیگر بر اساس روابط رییس و مرئوس نیست چون پذیرفتن نقش ریاست باعث می‌شود تا رابطه برابری بین آنها مختل شود. دختران برخورد انتقادی با کسانی دارند که می‌خواهند در نقش رییس ظاهر شوند و نقش ریاست از نظر آنها فقط در هنگام مواجهه با خواهر و برادر کوچک‌تر است که کاربرد دارد. دختران یاد می‌گیرند که چگونه بدون آنکه نقش ریاست داشته باشند از عهده اداره کارها برآیند. به هنگام منازعات عادی، خواست‌ها و اعتراضات خود را از طرف جمع مطرح می‌کنند و به آنها جنبه شخصی و فردی نمی‌دهند (جیون ۱۹۸۳). بدجنسی هنگامی رخ می‌دهد که دختری بر علیه دختری بسیج شود و یا اینکه قصد پایان دادن رابطه را داشته باشد. کنار گذاشتن دیگری از جمع، یک رفتار عادی در بین دختران است و یاد می‌گیرند که چگونه دختران دیگر را از جمع کنار بگذارند و در ضمن طوری رفتار کنند که انگار این عمل بر اساس اراده و تصمیم جمع بوده و نه بر اساس هوی و هوس شخصی. معمولاً کنار گذاشتن کسی به بهانه عدم هماهنگی او با هنجارهای گروه قلمداد می‌شود. روابط اجتماعی دختران بر اساس تضاد و انتقاد ممکن است متزلزل شود. دختران منبع و منشاء انتقاد را پنهان می‌کنند و معمولاً انتقادها را از جانب فرد دیگر و یا شخص سومی مطرح می‌کنند.
دخترها بر اساس آنکه چه اطلاعاتی به آنها داده شده و اینکه چه اطلاعاتی از آنها دریغ شده درجه صمیمیت دیگران با خود را می‌سنجند. از آنجایی که معیار سنجش صمیمیت دختران منوط به درمیان گذاشتن اسراسر پنهانی است، دختران با تفسیر این قضیه که محرم چه نوع اسراری هستند تشخیص می‌دهند درجه‌ی صمیمیت یک دوست با او در چه حدی است و آیا این صمیمیت واقعی است یا خیر. آنها باید بدانند که چه کسی را محرم راز خود کنند چه چیزی را به عنوان اسرار مطرح کنند و تا چه حدی با کسی پیش بروند. برای موفقیت اجتماعی، دانستن صحیح این روابط و قواعد بسیار ضروری است اگر نگوییم که راز بقا در اجتماع وابسته به این اصول است.

دنیای پسرها
بازی پسرها در گروه‌های بزرگ‌تر و بر اساس هرم سلسله مراتبی انجام می‌گیرد. منزلت نسبی دراین هرم سلسله مراتبی همیشه متغیر، مهم‌ترین دستاورد پسرها در تعاملاتشان با یکدیگر است. پسرهایی که منزلت غالب در گروه را ندارند به ندرت ممکن است به بازی گرفته نشوند ولی، منزلت سخیف آنها در گروه به نحوی دیگر به آنها گوشزد می‌شود. از آنجایی که هرم سلسله مراتب بنابر شرایط و زمان همیشه در حال تغییر است، هر پسری این فرصت را دارد تا شانس خود را آزمایش کند و از این هرم صعود کند و یا در بعضی مواقع سقوط کرده و شکست را بپذیرد. در دنیای پسران گفتار دارای سه نقش اساسی است (ساکس و جفرسون ۱۹۷۴).
۱) استفاده از گفتار برای بیان موضع غالب در گروه
در اردوگاه پسران دیده شده که آنها با به کارگیری نحوه خاصی از گفتار قادر به نشان دادن تسلط خود در گروه هستند. این نوع گفتار را می‌توان در پنج دسته زیر معرفی کرد.
الف) دستور دادن به دیگران مثل «پاشو»، «اینو به من بده»، «تو برو اونجا» و غیره .
ب) دادن القاب مضحک به دیگران و مخاطب قراردادن دیگران با این القاب از قبیل «کله پوک»، «خنگه»، «خیکی» و غیره.
ج) تهدیدهای شفاهی و یا استفاده از جملاتی که نشانگر قدرت است مانند:
«اگه خفه نشی خودم خفه‌ات می‌کنم» و غیره .
د) تشبث و یا مقاومت در قبول دستور.
ه) نشان دادن اهمیت و سابقه در امری. مثلاً «دهنت بوی شیر می‌ده».
قابل توجه است که بدانیم قدرت پسرها در جمع در نحوه‌ی به کارگیری صحیح، و به جای مراتب مذکور است. هر چقدر مهارت در به کارگیری این اصول صحیح‌تر و مناسب‌تر باشد احتمال ریاست گروه و قلدری و گردن کشی که نهایت درجه ریاست است بیشتر می‌شود. به عبارت دیگر موفقیت اجتماعی پسران نه تنها بستگی به دانستن صرف این جملات و واژگان است بلکه وابسته به نحوه‌ی استفاده صحیح از آنهاست. پسران باید بدانند که در چه مواقعی از چه جمله‌ای استفاده کنند و در چه مواقعی ساکت باشند. یک رئیس موفق با به کارگیری گفتار مناسب رقبا را سرکوب می‌کند و با ضرب شصت نشان دادن به گروه حفظ موقعیت می‌کند و گاه گداری با تذکر موقعیت پست آنها، یادآوری می‌کند که رییس کیست. او از عتاب و خطاب بیهوده دوری می‌جوید و به این ترتیب احترام پسرانی را هم که قدرت او را ندارند جلب می‌کند.
۲) جلب و حفظ گروه با استفاده از واژگان صحیح در گفتار
دومین جنبه‌ی جامعه‌شناسی زبان در تعامل دوستانه در بین پسران، استفاده از واژگان برای حفظ و نگهداری و جلب هم‌گروهان است. قصه سرایی، لطیفه گویی و دیگر عملیات‌گفتاری جنبه‌هایی عادی در تعامل اجتماعی پسران است. قصه‌سرایی و یا تعریف یک داستان برای راوی داستان کاری است بسیار پرزحمت چون او باید در تمام مراحل قصه‌گویی، تحمل و کنترل اتفاقاتی را که در دوروبرش می‌افتد داشته باشد. این اتفاقات شامل مسخره بازی‌های بچه‌های دیگر، ادا و اصول درآوردن آنها، سؤالات جور وا جور که همراه با به مضحکه کشاندن وضعیت است می‌باشد. در این شرایط باید قبول کرد که به نتیجه رسانیدن داستان کاری است بسیار دشوار چون روای داستان بایدل بداند چگونه از پس این همه مزاحمت‌ها در بیاید و در ضمن شنوندگان خود را نیز از دست بدهند و حرف خود را نیز به انجام برساند. تعریف لطیفه نیز بسیار مشکل است چون ممکن است کسی نخندد و یا لطیفه را آن‌طور که باید و شاید تحول نگیرد ولی گوینده لطیفه باید یاد بگیرد که در خلال صحبت خود حال و هوای شنوندگان را نیز ارزیابی کند تا بر اساس آن لطیفه را به انجام رساند(ساکس ۱۹۷۴).
۳) تأکید بر موجودیت خود هنگامی که دیگران میدان دار گروه هستند
پسرها در تعاملات خود با دیگر پسران یاد می‌گیرند که چگونه به عنوان شنوندگان داستان و یا لطیفه عمل کنند. پسرها چه به عنوان شنوندگان و چه به عنوان راوی داستان باید یاد بگیرند تا بر عقاید خود پافشاری کنند و مهر تأکید بر گفته‌های خود بگذارند. به نظر می‌رسد که عکس‌العمل پسرها به داستان‌های دیگران توأم با چالش و اظهارات گوناگون است. این عکس‌العمل برای قطع سخن طرف گفت و گو و یا عرض کردن موضوع گفت و گو نیست، بلکه برای تأکید خود در جمع حضار و بر جسته کردن موقعیت خویش در جمع است .

نویسنده: امیلیا - نرسیسیانس
منبع: سایت - باشگاه اندیشه - به نقل از کتاب مردم شناسی جنسیت نوشته امیلیا نرسیسیانس، انتشارات افکار

پاورقی‌ها:
۱-Learning of gender specific culture
۲-Stereotype

نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩٢/۱/٢٥

 

برخی از والدین حتی با وجود تجربه‌های بسیار در زمینه مراقبت از فرزندان، باز هم دچار اشتباهاتی می‌شوند. این مساله طبیعی است، چرا که حتی هشیارترین و دقیق‌ترین پدر و مادرها نیز ممکن است برخی چیزها را فراموش کنند.


ادامه مطلب ...
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩٢/۱/٢٥

هر پدر و مادری خواهان داشتن فرزندی بااستعدادهای درخشان ، مستقل و درعین حال انعطاف پذیر است و ازاینکه نحوة تربیت آنان نتواند درشکل دهی مؤثّر و مفید به شخصیّت این فرزندان اثرگذار باشد ، ابراز نگرانی می کند . برخی از روانپزشکان معتقدند که اگر چه ویژگیهای زیستی افراد نقش بسزایی درشکل دهی شخصیّت آنان ایفا می کند ،


ادامه مطلب ...
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩٢/۱/٢٢


روان شناسانی که اعتقادات نظری متفاوتی دارند در مورد چگونگی تعریف پرخاشگری اساساً با هم توافق ندارند.

● تعاریف پرخاشگری

روان شناسانی که اعتقادات نظری متفاوتی دارند در مورد چگونگی تعریف پرخاشگری اساساً با هم توافق ندارند. موضوع اصلی این است که آیا باید پرخاشگری را براساس پیامدهای قابل دیدن آن تعریف کنیم یا براساس مقاصد شخصی که آن را نشان می دهد.


ادامه مطلب ...
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩٠/۸/۱۳


در زندگی پر از مشغله امروز، بسیاری از والدین، به خصوص والدین جوان، فرصت کافی برای گذراندن وقت با کودک خود ندارند. بسیاری از خانم ها شاغل یا دانشجو هستند یا در کلاس هایی شرکت می کنند که نمی توانند فرزندشان را همراه خود ببرند. آقایان هم که تکلیفشان مشخص است: کار و کار. گاهی حتی قبل از این که کودک بیدار شود از خانه بیرون می روند و زمان خواب کودک از کار برمی گردند. در طول روز، شاید حتی فرزند خود را نبینند. می ماند فقط روزهای تعطیل که هزار و یک کار دیگر هم برای انجام دادن دارند. حتی پدرانی که فرصت بیشتری دارند هم باز به طور معمول نمی توانند بیش از نیمی از روز را با فرزند خود باشند. اما کودکان همچنان به توجه و مراقبت نیاز دارند. نیازهای آنها چندان با رشد و تغییر اجتماع تغییر نکرده است. کودک همچنان نیاز دارد کسی باشد که به او غذا بدهد، مراقب سلامتی او باشد، در برابر خطرات احتمالی از او محافظت کند، با او وقت بگذراند، برایش کتاب بخواند، با او بازی کند و جواب پرسش های بی پایانش را بدهد. اما در زندگی امروز، از یک طرف والدین بسیار درگیر و مشغولند و از طرف دیگر، سبک زندگی جدید مانند گذشته نیست که اقوام و خویشاوندان در نزدیکی هم و حتی در یک خانه بودند و همیشه اطراف کودک پر از افرادی بود که می توانستند از او مراقبت کنند. پس چه باید کرد؟

کدام راه حل موثرتر و عملی تر است؟

والدین گزینه های متفاوتی برای حل کردن این تعارض، یعنی نیاز کودک به این که برایش وقت بگذارند از یک طرف و وقت نداشتن والدین از طرف دیگر، پیش روی خود می بینند.
۱. هماهنگی زمان کار والدین

برخی کار خود را به نحوی تنظیم می کنند که در هر ساعت دست کم یکی از والدین در کنار کودک حضور داشته باشد.

۲. کار های پاره وقت و مهد کودک

برخی با انتخاب کارهای نیمه وقت، ساعت هایی از روز کودک را به مهد کودک ها یا خانه های بازی می سپارند و بقیه ی روز خودشان از او مراقبت می کنند.

۳. پرستار

برخی دیگر پرستار انتخاب می کنند. پرستار می تواند زمان بیشتری با کودک بگذراند، حتی در خانه هم از او مراقبت کند و در همه ی ساعات شبانه روز در اختیار والدین باشد. به علاوه، ممکن است تحصیلات مرتبط خوبی داشته باشد یا تجربه اش در نگهداری از کودک از والدین بیشتر باشد. اما انتخاب یک پرستار خوب اصلاً کار ساده ای نیست. وارد کردن یک غریبه به زندگی، آن هم غریبه ای که او را نمی شناسی و سپردن فرزند عزیزت به او، انتخاب سختی است. به علاوه، پرستار گرفتن پرهزینه هم هست.

۴. مادربزرگ ها و پدربزرگ ها

در این بین، بسیاری به والدین خود مراجعه می کنند و فرزندان خود را به دست مادربزرگ ها و پدربزرگ ها می سپارند. چه کسی نزدیک تر و شناخته شده تر از پدر و مادر خود آدم؟ آنها که دلسوز هم هستند و نوه شان را خیلی دوست دارند. در نگاه اول، مادربزرگ و پدربزرگ بهترین گزینه برای نگهداری از کودکان هستند. البته قطعاً این کار فوایدی چند جانبه دارد.

مادربزرگ و پدربزرگ؛ آغوشی گرم، مهربان و دلسوز و البته بدون هزینه

وقتی مادربزرگ و پدربزرگ از نوه ها نگهداری می کنند، خیال والدین بابت بسیاری از موارد راحت است. می دانند که آنها بهترین ها را برای نوه ی خود می خواهند، به اندازه ی والدین برای نوه ها نگران هستند و از آنها به خوبی مراقبت می کنند. تازه هزینه های گرفتن پرستار را که ندارند هیچ، ممکن است در مواردی با کمک ها و خریدهای خود، هزینه های خانواده را پایین تر هم بیاورند. اما در این میان، نکاتی وجود دارد که نباید نادیده گرفته شود.


ردپای گذر سن

مادربزرگ ها و پدربزرگ ها معمولاً سن بالایی دارند. اگر می خواهید فرزند خود را به آنها بسپارید، سن آنها را به خاطر داشته باشید و میزان توانمندی های آنها را بسنجید. فرزندان در بسیاری از موارد، تصویری از والدین خود دارند که خیلی واقع بینانه نیست. برای آنها پدر و مادرشان همان پدر و مادر قوی که از دوران کودکی و نوجوانی خود در ذهن دارند، باقی مانده اند که روزگاری به خوبی از عهده ی مراقبت و تربیت آنها برآمده اند و برای همین، فکر می کنند لابد الان هم می توانند به همان خوبی از نوه ی خود نگهداری کنند.

اما واقعیت این است که وقتی سن بالا می رود، آستانه ی تحمل در بعضی موارد پایین می آید. سر و صدا می تواند خیلی بیشتر از قبل کلافه کند. مدت زمانی که می توانند کار کنند کم تر می شود و نیاز به زمان های استراحت بیشتری دارند. آسیب پذیرتر هم می شوند. نمی توانند مثل قدیم روی پله ها دنبال کودک بدوند و اگر ناگهان زمین بخورند، آسیبی که می بینند بیشتر از قبل خواهد بود و دوره ی نقاهت و بهبودی هم خیلی طولانی تر خواهد بود. آنها نیاز دارند از زندگی خود لذت ببرند. البته حضور نوه ها بسیار دوست داشتنی است، اما اگر مسئولیت زیادی به گردن داشته باشند، فرصت کمی برای خودشان باقی می ماند.


مراقب مادربزرگ ها و پدربزرگ ها هم باشید

پس اگر همه ی موارد را سنجیدید و به این نتیجه رسیدید که بهترین گزینه برای نگهداری از فرزندتان، مادربزرگ و پدربزرگ هستند، واقع بینانه توانمندی ها و ضعف های آنها را ببینید. شاید به شما نه نگویند، اما زمان استراحت، برنامه معمول زندگی و زمان هایی را که لازم دارند برای خودشان وقت بگذارند هم در نظر بگیرید. به آنها فرصت بدهید نگهداری از نوه های خود را کاری لذت بخش ببینند، نه وظیفه ای طاقت فرسا که در برابر آن، چاره ی دیگری برایشان باقی نمانده است.

گذاشتن فرزندان نزد پدربزرگ و مادربزرگ چه تاثیری روی کودک خواهد داشت؟


فاصله ی نسل ها

والدین، فرزندان و پدربزرگ و مادربزرگ به سه نسل متفاوت تعلق دارند. یادتان هست چقدر با والدین خود اختلاف نظر و عقیده داشتید؟ حالا این فاصله به اندازه ی یک نسل با نوه ها بیشتر می شود. والدین امروزی به خصوص دوست دارند فرزند خود را مطابق روش هایی بزرگ کنند که فکر می کنند درست تر از روش والدینشان است. آنها از کتاب های آموزشی، کلاس های گروهی، جلسات پرسش و پاسخ و جلسات مشاوره تخصصی استفاده می کنند تا روش های بهتری برای فرزندپروری بیاموزند. اما تغییر روشی که سالیان سال، مادربزرگ و پدربزرگ فرزندان خود را با آن بزرگ کرده اند کار ساده ای نیست. می توان برای آنها توضیح داد البته، اما اگر هم بپذیرند، باز در عصبانیت یا حتی وقتی احساساتی می شوند، مثل هر انسان دیگری به روشی برمی گردند که بیشتر در وجود و ذهنشان نهادینه شده است.


دنیای مدرن و فناوری ها

کودکان امروز از رایانه و اینترنت سر در می آورند و انواع و اقسام بازی های رایانه ای را می بینند و بازی می کنند. کارتون هایی می بینند که با کارتون های زمان والدینشان متفاوت است. به واسطه ی قرار گرفتن در دنیایی رو به پیشرفت و غنی از اطلاعات، سریع تر از بچه های نسل قبل رشد می کنند و می توانند باهوش تر و خلاق تر باشند. همه این تفاوت ها، سبک فرزندپروری متفاوتی می طلبد. از سوی دیگر، برخی از این تغییرات می تواند برای پدربزرگ و مادربزرگ ها پذیرفتنی نباشند. البته هستند مادربزرگ ها و پدربزرگ هایی که به خوبی کار کردن با رایانه را یاد گرفته اند و بازی های رایانه ای را می شناسند، اما باز نگاه آنها و سبک زندگی شان با کودکی که از وقتی چشم باز کرده دنیا را این طور دیده است، متفاوت خواهد بود. از یک طرف، هماهنگ شدن مادربزرگ ها و پدربزرگ ها با این دنیای به سرعت در حال تغییر می تواند سخت باشد و از طرف دیگر، کودک برای مواجه شدن با این دنیای بی انتهای اطلاعات گوناگون، نیاز به راهنمایی های موثر و به موقع و نظارت کافی دارد که از عهده ی کسانی برمی آید که شناخت خوبی از انواع و اقسام رسانه ها، وب سایت ها، امکانات اینترنت و تبلت داشته باشند.


اختلاف روش ها و سردرگمی بچه ها

یکی از مسائلی که در خانواده هایی که نوه ها نزد پدربزرگ و مادربزرگ ها می مانند بسیار متداول است تفاوت روش های والدین و پدربزرگ و مادربزرگ است. در این شرایط، گاه بچه ها گیج می شوند و نمی دانند بالاخره چه کار کنند. کودکان به خصوص در سنین قبل از دبستان، با سرعت و شدت در حال جمع آوری اطلاعات در مورد زندگی هستند. قوانین زندگی را کشف می کنند و برای خود نقشه ای از زندگی و آدم ها در ذهن می سازند. این که چه رفتاری صحیح است و چه رفتاری غلط، چه محدودیت هایی در زندگی انسان وجود دارد، چه چیزهایی ارزش است و چه چیزهایی پسندیده نیست، حتی این که خودشان چقدر ارزشمندند، عزت نفس و اعتماد به نفسشان، این که بهترین راه برای رسیدن به خواسته ها کدام است، احساسات چه معنایی دارند، چطور باید با دیگران رفتار کرد، سر میز با چه آدابی باید غذا خورد و خلاصه، پایه های همه ی آنچه زندگی را می سازد در این سن می آموزند. وقتی بین والدین و مادربزرگ و پدربزرگ در هریک از این موارد اختلاف نظر وجود داشته باشد، ممکن است باعث شود که کودک دچار گیجی و سردرگمی شود. نمی داند بالاخره اجازه دارد سر خوراکی های یخچال برود یا نه، درست است که به غریبه ها سلام کند یا نه.

این شرایط می تواند روی شکل گیری عزت نفس و اعتماد به نفس کودک، درونی شدن ارزش ها و رفتارهای صحیح تاثیر بگذارد. بنابراین، یک بحث بسیار مهم در این زمینه هماهنگ شدن والدین با پدربزرگ و مادربزرگ، دست کم در مورد موضوعات مهم است. اگر قرار است قوانینی وضع شود، بهتر است در خانه ی خودتان و والدینتان یکی باشند. بهترین کار این است که چندین بار با صبر و حوصله و البته جدی، با پدربزرگ و مادربزرگی که قرار است از فرزندتان نگهداری کنند جلساتی داشته باشید و با هم صحبت کنید. در مورد مسائل و قوانین مهم به توافق برسید. نظر آنها را بشنوید. البته قرار نیست در همه ی موارد شما آنها را تغییر بدهید. اگر می خواهید وظیفه ای به این سنگینی را به آنها محول کنید، باید در مواردی هم پذیرا باشید و شما با آنها هماهنگ شوید.


دلبستگی و مادربزرگ ها و پدربزرگ ها

کودکان به یک یا گاهی دو نفر از بزرگسالان اطراف خود دلبسته می شوند. معمولاً این فرد مادر است. دلبستگی و نوع رفتار فردی که کودک به او دلبسته می شود تا آخر عمر روی زندگی کودک موثر خواهد بود. کودک که به فردی دلبسته می شود که همیشه هست، هر وقت اعلام نیاز می کنند به نیازش پاسخ می دهد، از او مراقبت می کند و به او احساس امنیت می دهد، پذیرا و گرم است و به او می فهماند که در هر شرایطی، بدون هیچ قید و شرطی او را دوست دارد، حتی اگر رفتار او را نپذیرد، یاد می گیرد که دوست داشته شدن می تواند بدون شرط باشد. احساس امنیت می کند و در رابطه های مهم دوران بزرگسالی خود نیز این احساس امنیت را خواهد داشت و طبیعتاً زندگی شادتری تجربه خواهد کرد.

اما کودکانی که مراقب ثابتی ندارند، با روش های مختلفی با رفتار آنها برخورد می شود و یا احساس پذیرفته بودن در هر شرایطی را تجربه نمی کنند چنین احساس امنیتی ندارند. آنها فکر می کنند تنها در شرایط خاصی مقبول و دوست داشتنی خواهند بود،. به همین دلیل هم شروع به رفتارهایی برای حفاظت از خود در برابر این دنیای ناامن می کنند. این کودکان در بزرگسالی و به خصوص در روابط نزدیک خود، مشکلات زیادی خواهند داشت.

بهترین حالت این است که کودک به خصوص در دو سال اول با مادرش باشد که بتواند به او دلبسته شود. البته رفتار مادر در ایجاد دلبستگی خوب و سالم و امن بسیار موثر خواهد بود. تنها حضور مادر به این معنا نیست که دیگر مشکلی وجود ندارد. اما قطعاً دائم تغییر دادن شیوه ی زندگی کودک، به خصوص در سال های اول، باعث آزار او خواهد شد. پس اگر هم ناچارید او را نزد کسی بگذارید، سعی کنید همیشه یک فرد ثابت باشد. همچنین، اگر می خواهید مادربزرگش از او در مواقعی که نیستید نگهداری کند، از همان ابتدا تقسیم بندی زمانی مشخصی داشته باشید تا برای کودک قابل پیش بینی باشد.


خطر از دست دادن فردی که کودک به او دلبسته است

از دست دادن فردی عزیز بسیار سخت و پر از استرس است. برای کودکان هم همین طور است، حتی اگر واکنشی که نشان می دهند شبیه به بزرگسالان نباشد. اگر کودک تنها به مادربزرگ یا پدربزرگش دلبسته باشد و آنها سن بالا یا بیماری خاصی داشته باشند، خطری که کودک را تهدید می کند از دست دادن آنها در سن کم است. از دست دادن فردی که به او دلبسته است برای کودک ضربه ی بزرگی به حساب می آید. بنابراین، هرچند فکر کردن به این موضوع بسیار ناراحت کننده و دردآور است، سعی کنید واقع بین باشید و در صورت وجود شرایطی که این خطر را بالا می برند، دست کم به کودک این فرصت را بدهید که به فرد دیگری، به خصوص پدر یا مادر خودش هم دلبسته شود، تا بتواند از عهده ی استرس از دست دادن فرد مورد دلبستگی اش، تاب بیاورد.

معصومه جوادی نسب

آلا پاک‌نیا

کارشناس ارشد روان‌شناسی بالینی کودک و نوجوان

ماهنامه سپیده دانایی شماره ۵۷

نویسنده: بابک ایرانی - ۱۳٩٢/۱/٥


فرزند اول نیازمند دنیایی از توجه و علاقه است تا اطمینان پیدا کند که بچه دوم و جدید، جایگزین او نخواهد شد. آیا میدانید وقتی فرزند دومتان به دنیا میآید، چگونه باید فرزند اولتان را آماده ورود او کنید؟

با ده شیوه مفید و سودمند میتوانید براحتی فرزند اولتان را برای ورود بچه دوم آماده سازید:



۱ برنامه ای ترتیب دهید که فرزند اولتان اوقات زیادی را با پدرش تنها باشد.

باید بدانید که اختلاف سنی خیلی کم بین بچه ها، همیشه میتواند باعث به وجود آمدن برخوردها و اختلافاتی بین آنها شود، چرا که هر دو نیاز شدید و فراوانی به توجه والدین دارند. پس، در صورتی که اختلاف سن بین فرزند اولتان با فرزند دوم کمتر از سه سال است، مطمئن شوید وقت کافی در اختیار بچه اول قرار میدهید تا او احساس کمبود پیدا نکند. بخصوص، او نیاز خواهد داشت که اوقات زیادی را با پدرش بتنهایی به سر ببرد.


۲ کتابهایی درباره اطفال شیرخوار و کوچک برای فرزندتان بخوانید.

حتی زمانی که باردارید و در انتظار ورود فرزند دوم، توجه، عشق و علاقه کامل و صددرصد خود را معطوف به فرزند اولتان کنید. همین کار به او کمک میکند خودش را با موقعیت جدید منطبق و سازگار سازد. کتابهایی را برایش بخوانید که با به دنیا آمدن بچه های کوچک و اضافه شدن آنها به جمع خانواده مرتبط هستند و در مورد طفل داخل شکمتان با او صحبت کنید. گرچه، ممکن است فرزند اولتان، به طور کامل صحبتهای شما را درک نکند ولی به این شکل، اطلاعات لازم را کسب میکند و در رابطه با ورود بچه جدید به خانواده توجیه و آماده میشود.


۳ زمان تغییر را به طور متناوب تنظیم کنید.

اگر لازم میدانید که تخت یا اتاق جدیدی را برای ورود فرزند دومتان تهیه کنید، این تغییرات را دست کم چهار تا شش هفته قبل از به دنیا آمدنش صورت دهید. به این ترتیب، احتمالش خیلی کم خواهد بود که فرزند اولتان در رابطه با این تغییر و تحولات احساس ناراحتی پیدا کند و حس حسادتش تحریک شود. به هر صورت، هر گونه تغییر و تحولی را که لازم میدانید صورت دهید اما دقت کنید که به هیچ وجه این تحولات نباید همزمان با به دنیا آمدن بچه جدید انجام شود.


۴ فرزند اولتان را تشویق کنید که رابطه ملایم و خوبی با بچه جدید برقرار کند.

به او مفهوم ملایمت در نوازش طفل شیرخواره را یاد بدهید و قبل از به دنیا آمدن بچه دوم، این اعمال ملایم را با او تمرین کنید. به این ترتیب، قبل از آن که خواهر یا برادر بزرگ یک بچه شود، مفهوم برقراری یک ارتباط ملایم را میفهمد.


۵ بگذارید فرزند اولتان بچه بماند و دوران خوش و خاطره انگیز خردسالی اش حفظ شود.

اگرچه فرزند اولتان تبدیل به خواهر یا برادر بزرگتر میشود، او را از فعالیتهای مختص دوران خردسالی اش محروم نکنید و نشاط و سرخوشی مختص آن زمان را از او نگیرید. تصور نکنید که با به دنیا آمدن بچه جدید، فرزند اولتان مجبور است به جای خوابیدن در گهواره اش، روی یک تخت دیگر بخوابد، بخصوص اگر احساس میکنید که از خوابیدن در گهواره اش، هنوز لذت میبرد و در آن راحت است. اگر هنوز از پوشک استفاده میکند، بگذارید اوضاع به همان روال پیش برود و اگر به او شیر میدهید آنرا قطع نکنید. چرا که او هنوز خودش بچه است و نیازهای خاص خودش را دارد. انتظار این را داشته باشید که او دوست داشته باشد مثل سابق در آغوش گرفته شود و از گرمای تن شما و زمزمه ها و راز و نیازهایی که زیر گوشش نجوا میکردید، برخوردار شود.


۶ برای مواجهه با بداخلاقیها، تندخوییها، بیحوصلگی و ترشرویی او آماده شوید.

اگرفرزند اولتان نق نقوتر، بداخلاقتر و وابسته تر از همیشه به نظر رسید، غافلگیر و شوکه نشوید. او نیاز دارد که ابراز وجود کند و اطمینان یابد که جایش در خانواده هنوز امن است. با گذشت زمان و ملاحظات خاص شما، فرزند اولتان به جای حسادت نشان دادن از خودش، در رابطه با نقش جدیدش در خانواده، حس تسلط و کنترل پیدا میکند و خودش را با وضعیت جدید سازگار و منطبق میسازد.


۷ به او یادآوری کنید که زمانی خودش هم طفلی شیرخواره و کوچک بوده.

به او عکسهای دوران نوزادی اش را نشان دهید. علاقه و توجهتان را به او به یادش بیاورید و از نیازهای اطفال کوچک با او صحبت کنید.


۸ چند اسباب بازی ویژه و مخصوص برایش بخرید.

خریدن اسباب بازیهای جدید برای فرزند اولتان هم مفید و سودمند خواهد شد. چرا که وقتی فرزند دومتان به دنیا میآید و دنیای توجه و هدایا معطوف به او می شود، فرزند اولتان چیزهایی برای خودش خواهد داشت که سرش با آنها گرم باشد و به خواهر یا برادر کوچکش حسادت نکند.


۹ پیشاپیش، فرزند اولتان را تشویق کنید که بعد از به دنیا آمدن بچه دوم، کمکتان کند.

این عمل به او حس توانایی، کاردانی، شایستگی، لیاقت و توانمندی میبخشد. وقتی بچه جدید به دنیا میآید، فرزند اولتان میتواند با آوردن پوشک برای مادرش یا تکان دادن یک اسباب بازی مقابل بچه، کمک سودمندی ارائه دهد.


۱۰ به او مزایای خواهر یا برادر بزرگتر بودن را نشان دهید.

فرزند اولتان را درگیر فعالیتهایی کنید که قادر به انجامشان است و میتواند او را از بچه تازه متولد شده مجزا کند. به این ترتیب، این پیام را به او برسانید که میتواند کارهای خاصی را خودش انجام دهد. او را در آغوش بگیرید، درحالی که برایش کتاب میخوانید عکسهایش را به او نشان دهید، یک جدول یا معمای ساده را با هم حل کنید و دیگر فعالیتهایی را با او انجام دهید که لازمه و متناسب با سن و رشدش هستند. از این راه، شور و شوق او به سبب بزرگ شدنش، و انجام کارهایی ادامه پیدا می کند که وقتی نوزاد بود قادر به انجامشان نبود، ولی حالا از توانایی انجام آن برخوردار است.

نویسنده: بابک ایرانی - ۱۳٩٢/۱/۱٢

در کودکان دو تا شش سال، تصورات با سرعت بسیار زیادی رشد می کنند. با آن‌ که این تصورات بیشتر اوقات درباره اتفاقات خوب رخ می‌دهند، ممکن است همین تصورات، کودکان را از بسیاری رخدادها عصبی کنند یا سبب بروز ترس در آنها شوند زیرا روند فکری و ذهنی کودکان در این سنین، بسیار پیچیده و اثرپذیر است.

آنها درخلوت با خود می‌اندیشند: « اگه هیولایی در اتاق دختری بود که دیشب مامان داستانش را تعریف می‌کرد، پس ممکن است در اتاق من هم هیولا باشه! »
یا اگر یکی از خواهران یا برادرانش از تاریکی بترسد احتمالا دلیل خوبی است که او هم تصمیم بگیرد بترسد!


ادامه مطلب ...
نویسنده: بابک ایرانی - ۱۳٩٢/۱/۱٢

 
تقریباً تمام متخصصان و روان شناسان کودک معتقدند که یک کودک شاد، دارای ویژگی های خاصی است که او را از سایر کودکان متمایز می کند. برخی از این ویژگی ها عبارتند از : اعتماد به نفس، آرامش، درک بهتر محیط، اجتماعی بودن، خوش بینی و... و صد البته، این شما والدین هستید که نقش اساسی را در شاد بودن یا غمگین و پراسترس بودن او بازی می کنید. برای اینکه نقشی ماندگار و جاوید در زندگی فرزندتان به جا بگذارید، راهکارهای زیر را بخوانید و به آن ها عمل کنید:


ادامه مطلب ...
نویسنده: آیدین مشتاق - ۱۳٩٢/۱/۱٢


 همه ما شاهد آن هستیم که گاهی تلاش های تربیتی مان نتیجه نمی دهد و خسته می شویم. ولی گاهی باید ثابت کنید که شما پدر یا مادر هستید. پس سعی کنید در تله های زیر نیفتید:

۱. دروغ بزرگی بگویید


ادامه مطلب ...
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩٢/۱/٩


بلوغ دوره ای حد فاصل میان کودکی می باشد که حد و مرز و همچنین طول مدت آن مشخص نیست و بسته به افراد جوامع گوناگون متغیر است شروع آن را که با بلوغ جنسی همراه است با قاطعیت بیشتری می توان تعیین کرد اما از آنجا که نظام های فرهنگی کشورها گوناگون هستند مقیاس های عمومی و مشترک برای تعیین حد پایان آن وجود ندارد بنابراین طول مدت نوجوانی در جوامع گوناگون یکسان نیست و به طور کلی با در نظر گرفتن دوران پیش از بلوغ که طی آن رشد سرعت نسبی بیشتری می یابد و دوره بیش از کمال عقلی که رسیدن به آستانه بزرگسالی است میتوان حدود ۱۲تا ۱۸ سالگی را دوره نوجوانی نامید .


ادامه مطلب ...
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩٢/۱/۸

در رابطه با موضوع تشویق نکته مهمی وجود دارد و آن این است که در این زمینه به رفتار کودک، توجه و دقت داشته باشیم و رفتارهای خوب او را مورد تشویق قرار دهیم. نه اینکه قربان صدقه کودک مان و صورت و قد و بالای

 


ادامه مطلب ...
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩٢/۱/٧

این وظیفه والدین است که به فرزندانشان آداب معاشرت بیاموزند. زندگی وقتی در خانواده و حتی جامعه شیرین میشود که فرزندان، از کودکی، یاد بگیرند چه نکاتی را در ارتباط با دیگران باید رعایت کنند؛ آنها باید بدانند زمان گفت‌وگو با دیگران چه جملاتی به کار ببرند، چطور از مسخره کردن اشتباهات دیگران اجتناب کنند و...
* به کودکان خود مجموعه‌ای از کلمات مودبانه همچون لطفا، اگر ممکن است، بفرمایید و... را یاد دهید.
* به آنها یاد دهید وقتی به کسی معرفی می‌شوند، رفتارهای مودبانه‌ای همچون از جا برخاستن، سلام کردن، لبخند زدن، دست دادن و... را رعایت کنند.
* کاری کنید که بدانند وقتی کسی به آنها لطف می‌کند باید در قبال آن سپاسگزاری کنند.
* مسئولیت‌های کوچک به فرزندانتان بدهید تا در آینده مسئولیت‌پذیر شوند (آب دادن به گل‌ها، پختن غذاهای ساده، اتو کردن لباس و...).
* فرزندان خود را راحت‌طلب بار نیاورید (هر کاری را برایشان انجام ندهید)
* باید بدانند اگر اشتباهی کردند یا باعث ایجاد زحمت برای کسی شدند، معذرتخواهی کنند.
* شایسته است کودکانتان عفت کلام داشته باشند و از بیان بعضی کلمات خجالت بکشند. در معاشرت با دیگران والدین می‌توانند کودکانشان را عادت دهید تا با احترام به اشخاص پاسخ دهند. در عوض گفتن « هوم »، « هان » بهتر است « بله »، « خیر » و « حتما » بگویند.
* کودکان باید بدانند مکث کردن (نه مکث طولانی)‌ در حین صحبت خوب است، چرا که باعث فکر کردن قبل از شروع صحبت می‌شود.
* فرزند‌تان را تشویق کنید واضح صحبت کند، چرا که زیر لب سخن گفتن گیرایی کافی ندارد و هوش و ذکاوت وی را زیر سوال می‌برد.

کدهای اضافی کاربر :






Powered by WebGozar