مشاوره و روان درمانی- مشاوره تلفنی
در این وبلاگ به طور محدود تجارب بالینی و راهکارهای تجربه شده در مشاوره و روان درمانی را با همکاران و مراجعین عزیز در میان می گذاریم
کلمات کلیدی مطالب
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩٢/٩/٢٩

شما با دیدن واکنش ها و رفتارهای کودکتان ذوق زده میشوید، او را تشویق میکنید تا بیشتر پیشرفت کند، هیجان زده میشوید؛ اما بعضی وقتها، از تأخیر او در ارتباط برقرار کردن، احساس نگرانی میکنید. نگران رشد او هستید، چون فکر میکنید او هنوز نسبت به اسباب بازی هایش واکنش نشان نمیدهد یا روز و شب را تشخیص نمیدهد. در این مورد، نگران نباشید. ]چون هر نوزادی، روند مخصوص رشد خودش را دارد و پیشرفت و رشد دو کودک در یک سن، کاملا متفاوت است.


ادامه مطلب ...
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩٢/٥/۱۱


1ـ تقویت و هماهنگی چشم و دست

کودک برای شکل دادن به گل از عضلات دست استفاده میکند و به دنبال آن چشم را به همکاری با دست وا میدارد و از قوه ی تخیل و تصور خویش برای خلق و ابداع آن کمک گرفته و چیزی را میآفریند.


ادامه مطلب ...
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩٢/٥/۱٠


بازی جزئی تفکیک ناپدیر از زندگی کودکان است. کودکان بیش از هر امر دیگر وقت خود را به بازی اختصاص می دهند. البته بازی مختص کودکان نیست بلکه بازی در تمام طول زندگی انسان مشاهده می شود منتها نوع بازی و مدت زمانی که افراد در سنین مختلف به آن اختصاص می دهند متفاوت است.


ادامه مطلب ...
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩٢/۳/۱٧


کودک

با کودکان به زبانهای گوناگون می توان حرف زد: زبان قصه، زبان شعر، زبان متل و ..... اما بهترین و گویاترین زبانی که همه کودکان در سنین گوناگون و با بهره های هوشی متفاوت می توانند آن را درک کنند، زبان بازی است. بازی ، جوهر زندگی و پنجره ای به دنیای کودک است. در بازی، کودکان استقلال دارند، نظر می دهند و مشکلات خویش را حل می کنند. بازی، موثرترین و پرمعناترین راه یاد گیری کودکان است. هنگام بازی، کودک فکر می کند، برنامه ریزی می کند، راه های تازه ای می یابد، تجربه می کند، پرورش فکری، عاطفی، جسمی و اجتماعی می یابد و ...


ادامه مطلب ...
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩٢/۳/٤

محققان با انجام نوعی بازی ویدیویی می‌توانند در افزایش مهارت شناختی سالمندان تاثیر بگذارند.

دانشمندان دانشگاه آیووا درحال حاضر ادعا می‌کنند که با یک بازی ویدئویی خاص، افراد 50 ساله و بالاتر را مورد آزمایش قرار می‌دهند و قادر به متوقف کردن و معکوس کردن روند بیماری آنها هستند.  این تیم با رهبری پروفسور فردریک والینسکی با شرکت 681 شرکت‌کننده آغاز شد و آنها به چهار گروه تقسیم شدند.  یکی از این گروه‌ها به انجام جدول کلمات متقاطع پازل کامپیوتری برای 10 ساعت پرداخت و به عنوان گروه کنترل بود.  سه گروه دیگر بازی ویدیویی موجود را گروهی به مدت 10 ساعت در آزمایشگاه و گروهی برای 14 ساعت در آزمایشگاه و گروه دیگر به مدت 10 ساعت در خانه انجام دادند.

یکسال بعد از این آزمایش گروهی که 10 ساعت در حال انجام بازی بودند به طور متوسط سه سال بهبود شناختی داشتند و افرادی که 14 ساعت بازی کردند این افزایش را چهار سال تجربه کردند.  حداکثر بهبود اندازه‌گیری شده در هر فرد مربوط به یکی از شرکت‌کنندگان یعنی هفت سال بود.  این مطالعه در مجله PLOS One منتشر شده است.

نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩٢/٢/٢٦

بازی

کودکان هدیه های الهی هستند که با سرشتی پاک ، پا به جهان هستی می گذارند. از آنجا که کودکان فطرتی به دور از آلودگیها دارند ، برعهده والدین و مربیان است تا با تربیتی صحیح ، آنها را از انحراف مصون دارند . مهربانی و انس با کودک ، نقش مهمی در تربیت و شکوفایی استعدادهای نهفته او دارد . کودکان در سنین مختلف ، نیازمند توجه و احترام هستند . از این رو والدین باید با دقت خواسته آنها را پاسخ گویند . روح ظریف و حساس کودکان با رفتارهای نسنجیده ، ناراحت و پژمرده می شود . بنابراین باید از هرگونه تحقیر و تمسخر آنها و به زبان آوردن عیبها و خطاهایشان بویژه در میان جمع ، پرهیز کرد .


ادامه مطلب ...
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩٢/۱/٢۸

بازی

کودکان هدیه های الهی هستند که با سرشتی پاک ، پا به جهان هستی می گذارند. از آنجا که کودکان فطرتی به دور از آلودگیها دارند ، برعهده والدین و مربیان است تا با تربیتی صحیح ، آنها را از انحراف مصون دارند . مهربانی و انس با کودک ، نقش مهمی در تربیت و شکوفایی استعدادهای نهفته او دارد . کودکان در سنین مختلف ، نیازمند توجه و احترام هستند . از این رو والدین باید با دقت خواسته آنها را پاسخ گویند . روح ظریف و حساس کودکان با رفتارهای نسنجیده ، ناراحت و پژمرده می شود .


ادامه مطلب ...
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩۱/۱۱/۱۳


این تکنیک براساس انعکاس رفتار کودک است. باید احساسات کودک را طوری شناسایی کرد و آن را به کودک منتقل کرد که کودک نسبت به اعمال و رفتار خود آگاه شود.
کاربرد:


محیط بازی درمانی:

محیط بازی باید ثابت باشد و در واقع شامل یک محدودة بسته که عمدتاً یک اتاق مخصوص است که از لحاظ روشنایی و دما در جای مناسبی از ساختمان قرار داشته باشد. بچه ها باید در محدودة اتاق بازی کنند و هیچیک از اسباب بازیها را نباید از اتاق خارج کنند.

برای هر جلسه درمان یکسری اسباب بازی از قبل تهیه می شود و در نظر گرفته می شود که عمدتاً شامل نوزاد عروسکی، بطری شیر نوزاد، مداد رنگی، سربازان عروسکی، تفنگ عروسکی، تعدادی عروسکهای کاغذی که بیانگر اعضای خانواده باشد، خانه عروسکی، خمیرهای بازی و توپ است که در اختیار بچه ها قرار داده می شود و می گوییم: ((هر بازی که دوست داری انجام بده)).
اصول بازی درمانی:

ترغیب نمی کنیم: برای مثال نمی گوییم (( اطمینان دارم که تو اینکار را انجام می دهی)).

حمایت نمی کنیم: برای مثال نمی گوییم ((من به تو کمک خواهم کرد تا تو این کار را انجام دهی)).

فشار وارد نمی کنیم: برای مثال نمی گوییم ((سعی کن مثل دیگران اینکار را انجام دهی)).

در اتاق بازی بچه آزاد است تا هر کاری که خواست انجام بدهد و هر بازی که انتخاب کرد بکند. اولین مکالمه از سوی بچه شروع می شود و درمانگر، گفتار بچه را عیناً فقط با تغییر ضمائر و افعال به خودش برمی گرداند.

اگر مکالماتی بین مربی و کودک در اتاق بازی انجام می شود نباید جلوتر از احساس کودک باشد چون این دخالت در تبیین احساس درونی کودک است مثلاً کودک می گوید من در اینجا از انجام هیچ کاری نمی ترسم و هر کاری که می خواهم انجام می دهم. مربی برمی گردد و به کودک می گوید تو اینجا از انجام هیچ کاری نمی ترسی و هر کاری که دوست داری انجام می دهی (ولی در بیرون، مقررات به تو اجازه چنین کاری نمی دهند). این جمله واپسین در واقع دخالت در تبیین احساسات کودک است و نباید در اتاق بازی درمانی گفته شود.

در مواقعی هم درمانگر نباید سکوت کند؛ برای مثال زمانی که کودک در شخصیت خود شک ایجاد کرد و سؤالی برایش ایجاد شد برای مثال پسری در حالیکه با اسباب بازیهای دخترانه بازی می کند می گوید: من دوست داشتم که دختر باشم. در چنین لحظه ای مربی باید شخصیت و هویت بچه را برایش قطعی کند و بگوید تو دوست داشتی دختر باشی در حالیکه یک پسری.

حالا ممکن است کودک در محیط بازی کاری انجام بدهد که عملی تخریبی و غلط باشد. اصولاً بچه ها در چنین شرایطی به صورت مربی یا درمانگر نگاه می کنند. جمله ای که درمانگر باید بگوید این است که تو فکر می کردی که من برای اینکار تو را سرزنش کنم، مگر نه؟ مددجو می فهمد که شما در اینجا این کار را انجام نمی دهید و اصولاً یک پوزخندی تحویل شما می دهد و به کارش در آن زمان ادامه می دهد و شما نباید در آن مقطع مانع او شوید.
بازی درمانی انفرادی:

به علت داخل نشدن عناصر انتقاد و تشویق در محیط درمان، درمان فردی به مراتب آسانتر و کاراتر از درمان گروهی است.
بازی درمانی گروهی:

در بازی درمانی گروهی ترجیحاً دختر و پسر را از هم جدا می کنند. در ضمن اصل بازتاب احساسات و نقطه نظرهای کودک با دقت بیشتری باید حفظ شود تا کودک احساس نکند با سایر بچه های گروه مقایسه می شود؛ چه لفظ تحسین و چه لفظ انتقاد چنین احساسی را ایجاد می کند. برای مثال اگر کودکی کار مثبتی انجام داد نباید از کلمات ((آن می داند چه کاری انجام بدهد)) استفاده کرد و اگر کودکی بی هدف به گذراندن وقت خود مشغول بود نباید گفت ((تو مثل اینکه نمی دانی چه کار بکنی؟)). درمانگر باید احتیاط کافی بکار ببرد تا مبادا تمرکز واکنشهایی بر روی یک کودک به بهای بی توجهی به کودکان دیگر تمام شود. درمانگر باید کوشش کند تا عقب ترین کودک عضو گروه وارد جرگة ارتباط شود؛ حتی اگر آن فقط یک لبخند دوستانه باشد.

بازی درمانی گروهی از لحاظ اینکه حضور کودکان دیگر در اتاق، تنشهای درونی کودک را کاهش می دهد و نسبت به درمانگر واکنش طبیعی تر خواهد داشت و بطورکلی دامنة گسترش ارتباط بین درمانگر و کودک را افزایش می دهد مفید است.
چگونه کودک را وارد اتاق بازی کنیم؟

برخوردهای کودکان در اتاق بازی از دامنة ترس همراه با اشک ریختن و حالاتی شبیه هیستریک شروع می شود تا فعالیتهای گستاخانه اکتشافی در اولین جلسه که حاکی از صمیمیت است.

ارتباط با کودک را از طریق سلام و احوالپرسی شروع می کنیم. ما به کودک می گوییم ((آن عروسکی که روی میزه دوست داری؟)) در اینجا اکثر بچه ها با خنده جواب مثبت می دهند و وارد اتاق بازی می شوند ولی تعدادی از بچه ها ممکن است برخورد دیگری داشته باشند برای مثال می گریزند یا می گویند نه!

احتمال چنین امری هست. احتمال فراوان وجود دارد که کودک در پاسخ به سلام یک درمانگر پشت خود را به او بکند؛ در چنین شرایطی اصلاً نباید از زور استفاده کرد. حتی نباید جملاتی مثل این که ((ای وای چه اسباب بازیهای قشنگی، آنجا پر از عروسک و ماشینه. تو که آنها را دوست داری، مگر نه؟)) را گفت؛ زیرا با این سؤال آخر در واقع شما مسؤلیت تصمیم گیری داشتید نه کودک.

در چنین شرایطی درمانگر باید از خطاب سوم شخص استفاده کند و بگوید: ((بچه های زیادی اینجا می آیند و از اتاق ما خوششان می آید)). اگر کودک باز قیافه ای منفی گرفت و علاقه ای به اتاق بازی نداشت، درمانگر باید بگوید ((تو از این عصبانی هستی که تو را اینجا آورده اند))، ((تو دوست نداری کسی با تو اینجوری رفتار کند)) یا بگوید ((مثل اینکه تو دوست نداری با من صحبت کنی چون تو من را نمی شناسی؟)). بین این سؤالات پرسشی کمی هم توقف می کنیم تا کودک احساسات خود را نمایان کند. ((تو می خواهی برگردی خانه (کلاس)، بهرحال اتاق بازی آنجاست))، ((می خواهی قبل از اینکه به خانه برگردی (یا به کلاس برگردی) یکسری به آنجا بزنی؟)). اگر باز هم مثمر ثمر نشد می گوییم قبل از اینکه به خانه برگردی باید در دفتر منتظر باشی، حالا خودت انتخاب کن! می خواهی در دفتر باشی یا در اتاق بازی؟ اگر باز هم نتیجه نداد هرگز از زور استفاده نمی کنیم و روی به گروه درمانی می آوریم تا از تنشهای بچه کاسته شود. بعد از وارد شدن در اتاق بازی کودک را کاملاً در انتخاب بازی آزاد می گذاریم و هرگز کارهای انجام شده توسط کودک را تحسین نمی کنیم چون این عمل از سوی کودک به عنوان مراقبت تلقی می شود و بعدها جملاتی شبیه اینکه معلم مواظبمان هست را بیان می کنند.
گزارش یک نمونة عملی:

جیمز کودکی است پنج ساله که توسط درمانگرش اینگونه توصیف می شود:

او کودکی است سرگردان، جیغ جیغو، فردی که به اصطلاح قدرت تشخیص و شناسایی اش صفر است و گفتار هم ندارد.

در درجه اول این کودک در ورود به اتاق بازی واکنشهای منفی نشان می دهد و به هر طریق ارتباطی ممکن وارد اتاق بازی می شود.

در مرحله اول این کودک اسباب بازیها را برداشته و به کف اتاق پرت می کند و یک نیم نگاهی به درمانگر می کند. خانوادة عروسکی را بهم می ریزد، ماشینها را با سر و صدای تمام به هم می کوبد، فریاد می زند و خلاصه هر آنچه به دست می گیرد به وسط اتاق پرت می کند.

در جلسه دوم دوباره اسباب بازیها را برمی دارد و به وسط اتاق پرتاب می کند، ماشینها را روی زمین هل می دهد و واگنها را جابجا می کند، گهگاهی صدای خنده و گاهی هم صدای ناله از خودش تولید می کند در چنین شرایطی به محض خنده کودک درمانگر می گوید ((جیمی اینکار را دوست داره)) یا ((جیمی فکر می کنه این کار جالبه)) و در هنگام ناله کودک درمانگر می گوید ((جیمی این کار را دوست نداره، جیمی ناراحت شده)).

در جلسه سوم جیمی فعالیتهایش را معطوف این کار می کند. این بار درمانگر به محضی که کودک اسباب بازی از زمین برمی دارد، اسم آنرا می گوید. در مراحل بعدی کودک از این کار خوشش می آید به دفعات این کار را انجام می دهد و منتظر می ماند که درمانگر نام آن وسیله را بگوید. درمانگر در ضمن باید حالات کودک را بیان کند. برای مثال جیمی داره واگن را هل می ده. جیمی داره تیراندازی می کنه.

در جلسات بعدی، درمانگر به همان ترتیب عمل می کند؛ منتها این بار جیمی منتظر شنیدن نام وسیله ها می ماند و در صورت توانایی خودش هم با درمانگر تکرار می کند. بعد از گذشتن چند جلسه جیمی دارای گفتار دو کلمه ای است. او وقتی وارد اتاق بازی می شود سلام می کند و به آرامی به سمت اسباب بازیها می رود و شروع به بازی می کند و هر وقت اسباب بازی از زمین بر می دارد به صورت مربی نگاه می کند و نام آنرا می گوید رفتار پرخاشی او بسیار کم شده است و می توان گفت در بسیاری از موارد قطع شده است و هر روز به ذخیرة واژگانی او افزوده می شود و در واقع کار درمانی ما مناسب پایه ریزی و انجام شده است.

نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩۱/٢/٢٠



پاسخ این سوال به مرحله ای از رشد که کودک در آن قرار دارد بستگی دارد. از آنجا که بازی ابزاری است که کودک برای شناخت و یادگیری پیرامون دنیای اطرافش از آن بهره می برد، مهارتهایی که او تا کنون به دست آورده و هم اکنون مشغول تمرین کردن بر روی آنها است، بهترین راهنما برای انتخاب مناسبت ترین فعالیتها و بازیها هستند.

 

بهترین اسباب بازی ها برای کودک کدامند؟

**سعی کنید از سن کودک راهنمایی بگیرید. به عنوان مثال، یک کودک دو ماهه از بازی با اشیا متحرکی که با باد یا حرکت هوا حرکت کنند، لذت خواهد برد؛ اما یک کودک 15 ماهه به هیجان بیشتری نیاز دارد (مثلا یک سرویس آشپزخانه اسباب بازی را می توانید برای او انتخاب کنید).

وقتی که کودک شما به اندازه کافی بازی کرد، بازی را متوقف کنید: آستانه تحریک برای هر کودک، متفاوت است. هنگامی که به نظرتان می رسد کودک شما خسته و بی حوصله شده است، بازی را تمام کنید
چگونه می توان کاری کرد که کودک در زمان بازی کردن، بیشترین بهره را ببرد؟

بازی کردن مهمتر از اسباب بازی است؛ دقت کنید اهمیت زمانی که کودک صرف بازی می کند و میزان لذتی که از بازی کردن می برد، صرفا وابسته به نوع و تعداد اسباب بازیهایش نیست. بازی کردن یک فعالیت مفرح و شاد است که شامل افراد، اشیا و حرکات است. هر کاری، از پرتاب کردن حبابهای کف صابون به طرف همدیگر تا آب پاشی در حمام یا استخر و یا حتی تعقیب کردن همدیگر و دویدن دنبال هم در اتاق، می تواند یک بازی خوب محسوب شود. بنابراین سعی کنید که:

شما هم با او بازی کنید: روی زمین بنشینید و با کودک بازی کنید؛ شما بهترین اسباب بازی کودک خود هستید! و اگر کودک بتواند با شما بازی کند، لذت و شادی بیشتری برای او به همراه خواهد داشت. هنگام بازی کردن با کودک خود صحبت کنید تا توانایی تکلم او را نیز افزایش دهید.

* زمانی او را به بازی دعوت کنید که شاد و سرحال باشد:

کودک بیمار، خسته یا گرسنه ممکن است حوصله بازی کردن نداشته باشد.

* وقتی که کودک شما به اندازه کافی بازی کرد، بازی را متوقف کنید:

آستانه تحریک برای هر کودک، متفاوت است. هنگامی که به نظرتان می رسد کودک شما خسته و بی حوصله شده است، بازی را تمام کنید.

*برای کودک امکان بازی به تنهایی و همچنین با دیگران را فراهم کنید:

هر دو نوع بازی (تنها یا با دیگران) برای کودک مفید است.

* اجازه دهید که کودک، خودش نوع بازی یا فعالیت را انتخاب کرده و آن را هدایت کند: شما می توانید بازیها، چیزها یا گزینه های جدید را در اختیار او قرار دهید، اما کودک شما باید خودش و مطابق میلش انتخاب کند. بعلاوه، بازی برای تفریح است و اگر کودک شما تنها در یک کار مهارت داشته باشد، همان تفریح کردن و خوش گذراندن است!

نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩۱/۱۱/٢٠


بازی در دوران خردسالی به این دلیل مهم است که کودک را برای مدرسه رفتن آماده می‌کند. درگیر شدن در فعالیت‌های گوناگون بازی کردن، به کودک در پرورش مهارت‌های اجتماعی و زبانی کمک می‌کند. هنگامی که کودک در خانه درگیر بازی‌های عملی و فعالیت‌های دستی می‌شود، مهارت‌های گوش دادن و استدلال کردن در او بهبود می‌یابد. فعالیت‌های بازی چندحسی بسیاری وجود دارند که به کودک یاد می‌دهند تا مهارت‌های گوناگون را از طریق لمس کردن، دیدن و شنیدن یاد بگیرد.

 بازی نه تنها برای حرکت اندامهای گوناگون بدن، پرورش عضلات و صرف انرژی اضافی ضروری است بلکه یاری دهنده کودک در شناخت محیط و تسلط بر آن است

بازی کردن در دوران خردسالی مهم است، زیرا به رشد فیزیکی کودک کمک می‌کند. امروزه، چاقی به مشکلی شایع در میان کودکان تبدیل شده است. بازی کردن در فضای باز از چاق شدن کودکان در دوران خردسالی پیشگیری می‌کند. بازی در فضای باز به تغذیه مناسب در کودک کمک کرده و مهارت‌های حسی- حرکتی او را هماهنگ می‌سازد. جدا از حرف زدن با کودک، آواز خواندن، شعر خواندن و قصه گفتن نیز در رشد مهارت‌های زبانی مفید واقع می‌شود.

آواز خواندن با کودک یا همراه شدن با او در بازی‌هایی که دربردارنده بازی با کلمات ریتمیک است به رشد مهارت‌های زبانی

کودک کمک شایانی می‌کند. متخصصان عقیده دارند که پرورش مهارت‌های زبان شفاهی در دوران خردسالی ضروری بوده و حتی از آموزش شناخت کلمات و صدای حروف اهمیت بیشتری دارد. به‌عنوان پدر یا مادر، باید بدانید که صحبت کردن با کودک به او کمک می‌کند تا زبان را سریع‌تر یاد بگیرد. بازی کردن، مهارت‌های ریاضی کودکان را توسعه داده و بهبود می‌بخشد. کودکان در مراحل اولیه رشد، مفاهیم ریاضی را درک می‌کنند. به‌عنوان والد کودک، شما مسئول رشد این مهارت در آنها هستید؛ باید آنها را درگیر فعالیت‌هایی چون شمارش تعداد اشیای درون یک کیسه، آموزش ارتباط‌هایی چون کوچک و بزرگ، کوتاه و بلند، کم و زیاد و... کنید.

کودکان از طریق بازی، نه تنها مهارت‌های جدید بسیاری را یاد می‌گیرند، بلکه اعتماد به‌نفس آنها نیز بهبود می‌یابد. اما باید به این موضوع اشاره کرد که والدین باید یاد بگیرند که به علایق کودکانشان احترام گذاشته و اجازه دهند که در طول بازی آنها هدایت بازی را برعهده داشته باشند. بازی به رشد روابط سالم و بلندمدت کودک و والدین کمک می‌کند. علاوه بر این، به والدین کمک می‌کند تا از فرایند تفکر کودک خود آگاهی یابند.

نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳۸٩/۱۱/٢٠


اهمیت بازی در زندگی کودک آن چنان آشکار است که نیاز چندانی به استدلال در این زمینه نمی باشد. بازی نه تنها برای حرکت اندامهای گوناگون بدن، پرورش عضلات و صرف انرژی اضافی ضروری است بلکه یاری دهنده کودک در شناخت محیط و تسلط بر آن است. علاوه بر آن بازی موقعیتهای مناسب را برای سنجش و توانایی های خود در اختیار کودک می گذارد و به وی می آموزد که چگونه میان واقعیت و تخیل تفاوت بگذارد.

کودک بدون بازی به خصوص بازی های همگانی خودخواه و خودمحور و خود رای می گردد در حالیکه بازی های گروهی به کودک شیوه ایجاد روابط اجتماعی با بیگانگان و حل مساله و مشکلات ناشی از آن را فرا می گیرد. به طور کلی نقش های گوناگونی که کودک در بازی های گوناگون بر عهده می گیرد وی را یاری می دهد تا به تدریج مناسب ترین نقش را برای ایجاد مطلوبترین رابطه با دیگران بیابد. همچنین باید گفت که بازی از بهترین عوامل پرورش اخلاق در کودک است. هر چند کودکان ارزشهای اخلاقی را در خانه و مدرسه می آموزند اما این ارزشها در بازی است که حقیقت یافته و برای کودک مفهوم می گردد و تنها در این صورت است که وی خود را ملزم به رعایت آن می داند.

بازی کردن در فضای باز از چاق شدن کودکان در دوران خردسالی پیشگیری می‌کند. بازی در فضای باز به تغذیه مناسب در کودک کمک کرده و مهارت‌های حسی- حرکتی او را هماهنگ می‌سازد

کودک در بازی یاد میگیرد که چنانچه خطایی از او سر زند همبازی ها،  بسیار سختگیر تر و بی گذشت تر از بزرگسالانند و از این رو می توان گفت کودک در بازی بهتر از هر موقعیت دیگر رعایت مقررات، موازین و سلوک گروهی را فرا گرفته و صداقت و راستی از خود نشان می دهد.بازی کردن یکی از مهم‌ترین فعالیت‌های دوران خردسالی را تشکیل می‌دهد. شما شاید از کنار کودکی که مشغول بازی کردن است رد شوید و اطمینان یابید که او اوقات خوش و لذت‌بخشی را می‌گذراند. با این وجود، اهمیت این مسئله فراتر از اینهاست. دلیل این اهمیت در آن است که بازی عنصر سازنده مهارت‌های عقلانی کودک را تشکیل می‌دهد. والدین باید بدانند که کودک آنها از طریق بازی به توسعه مهارت‌های اجتماعی، مهارت‌های حل مشکلات و همچنین مهارت‌های فردی می‌پردازد.

والدین باید اطمینان یابند که کودکشان با کودکان دیگر بازی می‌کند. این مسئله مهم است؛ زیرا بازی با کودکان دیگر به رشد مهارت‌های اجتماعی و عاطفی کودک کمک کرده و همچنین در یادگیری مهارت‌هایی چون مذاکره مثمرثمر واقع می‌شود. کودک از طریق بازی با کودکان همسن خود، شریکی استفاده کردن از وسایل و گفت‌وگو کردن را یاد می‌گیرد. به درستی می‌توان گفت که بازی بخش جدایی‌ناپذیر یادگیری است. کودک با استعدادی ذاتی و اصرار برای یادگیری چیزهای جدید از طریق کاوش، به‌دنیا می‌آید. به‌عنوان مثال، هنگامی که کودک نوپا راه رفتن را آغاز می‌کند، دیگر دوست ندارد او را بغل کنند. او می‌خواهد راه برود. همانطور که کودک رشد می‌کند، والدین هم باید آرام‌آرام مهارت‌های جدیدی را به کودک بیاموزند و همچنین از طریق بازی، چیزهای جدیدی را به او آموزش دهند. این زمانی است که بازی به فعالیت مهمی در دوران خردسالی تبدیل می‌شود.

کودکان از طریق بازی، نه تنها مهارت‌های جدید بسیاری را یاد می‌گیرند، بلکه اعتماد به‌نفس آنها نیز بهبود می‌یابد.

نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩۱/۱٠/۱٥


گرچه‌ مفهوم‌ «بازی» مدت‌هاست‌ که‌ استفاده‌ می‌ شود، اما هنوز تعریفی‌ از آن‌ ارائه‌ نشده‌ که‌ مورد قبول‌ همه‌ باشد. کودکان‌ در بازی‌ نقش‌آفرینی‌ می‌ کنند؛ مثلاً پلیس‌ می‌ شوند و یا مهمان‌ بازی‌ می ‌کنند. به‌ علاوه، آنها از شیوه‌های‌ عمومی‌ بازی‌ پیروی‌ می ‌کنند. به‌ این‌ معنا که‌ کودک‌ بازی‌ را از دست ‌زدن‌ به‌ وسایل‌ اطراف‌ خود شروع‌ می ‌کند و با رشد سنی، به‌ بازی‌های‌ پیچیده‌تری‌ می ‌پردازد.


ادامه مطلب ...
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩۱/۱٠/٩



پروفسور رونالد. ام. جزیرسکی، نویسنده کتاب « اهمیت ورزش مدارس »، معتقد است نوجوانانی که در فعالیت های ورزشی شرکت می کنند، نمرات بهتری را در دروس خود کسب می کنند،همچنین رفتارهای پسندیده ای را در داخل و خارج از مدرسه از خود بروز می دهند.

او در پایان بررسی یک نظرسنجی از کارگران، مأموران اجرای قانون و مربیان مدارس سراسر کشور درباره تأثیرات ورزش مدارس ابراز داشت: «همه افراد در نظریات خود اعلام کرده اند: کودکانی که در فعالیت های منسجم ورزش مدارس خود شرکت می کنند، نمرات بهتری کسب کرده اند، علاوه بر آن از خود رفتارهای معتدل و مطلوبی در کلاس نشان می دهند.

همچنین خارج از کلاس، مشکلات رفتاری کمتری دارند و به طور چشمگیری از تنبلی و سستی گریزان هستند، مضاف بر آن به حضور به موقع در کلاس درس اهمیت می دهند و غیبت های غیرموجه کمتری نسبت به دیگران دارند.

نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩۱/۱٠/٦

بازی در کودکان از اهمیت ویژه ای برخوردار است . بسیاری از والدین می پندارند که بازی تنها با هدف گذراندن وقت برای کودک و ایجاد سر گرمی برای او طرح ریزی می شود. در صورتی که می توان گفت سهم عظیمی از هویت و تجارب کودک در بازی کسب می شود.

کودک در بازی نقش های مختلف را تجربه می کند و خود را در شخصیت های متفاوت با وظایف خاص آن تجسم می کند . حتی در تخیل خود با دوستان خیالی خود ارتباط برقرار می کند و هر گونه وقایع محیطی را در ارتباطات خیالی خود تجربه می کند.


ادامه مطلب ...
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩۱/۱٠/٤


روانشناسان دوره کودکی را دوره بازی کردن نامیده‌اند. بازی کودک ابتدا با اشیاء است و سپس شامل انسان‌ها می شود. از سنین 3و 4 سالگی کودک بتدریج به بازی‌های گروهی و اجتماعی روی می‌آورد؛ در این گونه بازی‌ها کودک رفتار با دیگران را تمرین می‌کند و با اصول زندگی جمعی و چگونگی رفتار با دیگران بتدریج آشنا می‌شود و این، به رشد اجتماعی و اخلاقی او کمک می‌کند.
بازی حس کنجکاوی، ابتکار و خلاقیت کودک را برمی‌انگیزد و به رشد ذهنی او کمک می‌کند.


ادامه مطلب ...
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩۱/۸/٢۸

 

از تولد تا 4 ماهگی

برای کودک کتاب قصه بخوانید. برای او شکلک در بیاورید. بدنش را قلقلک بدهید. به آرامی اشیایی مانند یک جغجغه با رنگ درخشان را در برابر چشم‌های نوزاد حرکت بدهید. ترانه‌های ساده و لالایی‌ها با عبارت‌های تکرارشونده برای او بخوانید. هر کاری که خودتان و نوزادتان انجام می‌دهد را برای او تعریف کنید. به عنوان نمونه «خب حالا می‌ریم سوار ماشین بشیم؛ تو رو میذارم توی صندلیت؛ مامان داره میاد توی ماشین.»

 


ادامه مطلب ...
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩۱/٧/٢٥

بازى یکى از نیازهاى اساسى کودکان و مهم ترین و اساسى ترین فعالیت کودک به شمار مى رود که در عین سرگرم کردن کودک کارکردهاى مهم دیگرى دارد. هر یک از این کارکردها به جنبه اى از زندگى کودک مربوط مى شود که او را براى ورود به زندگى بزرگسالى آماده مى سازد. از این لحاظ شرایط بازى، آزادى کودک در بازى، اسباب بازى هاى مورد استفاده کودک و مدت زمانى که به بازى با کودک اختصاص داده مى شود اهمیت زیادى دارد.


ادامه مطلب ...
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩۱/٧/۱٦

خانه جایی است که کودک را برای زندگی اجتماعی آماده می‌سازد. کودک به تدریج با یادگیری آداب و رسومی که در بین اعضای خانواده می‌آموزد، از قبیل غذاخوردن، لباس‌پوشیدن، رفتارهای پسندیده، احترام گذاشتن به دیگران و... نسبت به ارزش‌های اجتماع و جامعه‌ای که بدان پای خواهد گذاشت، آشنا می‌شود. برخی از کودکان بنا به هر دلیلی کمتر از سایر هم سن و سالان‌شان مهارت اجتماعی را فرا می‌گیرند و هیچ چیز برای والدین آنها دردناک‌تر از طرد شدن فرزندشان...


ادامه مطلب ...
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩۱/٧/۱۳

 

بازی با آب یکی از بهترین، اساسی ترین و لذتبخش‌ترین کارهایی است که کودکان می‌توانند انجام دهند. آب جذبه‌ای سحرآمیز برای بچه‌ها دارد. بچه‌های خردسال ساعت‌ها از وقتشان را صرف آب بازی می‌‌کنند و از بازی کردن خسته نمی شوند. به آسانی می‌‌توانند با آب بازی کنند، عروسک‌ها و ظرف‌های خود را در آن بشویند و یا آب را به هم بزنند، بپاشند، و موج درست کنند، آب را در دست خود نگه دارند، با آب و صابون حباب درست کنند و ظروف مختلف را با آب پر و خالی کنند. ‌


ادامه مطلب ...
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩۱/۱/۱٢


آذر هاشمی آزاد کارشناس ارشد روانشناسی تربیتی


بازی یکی از بهترین و لذت بخش ترین فعالیت کودکان به شمار می رود. برای بازی تعریفی اینچنین می توان ارائه کرد.

بازی عبارت است از هرگونه فعالیت جسمی یا ذهنی هدفدار که به صورت فردی یا گروهی انجام شود و موجب کسب لذت و برآورده شدن نیازهای کودک گردد.


ادامه مطلب ...
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩٠/۱٢/۱٦

کودک می تواند در بازی عروسکی، انگیزه اش را متعادل نماید و انرژی های اضافی روانی خود را تخلیه کند. البته عبارت صحیح درباره این مطلب این است که کودک در بازی عروسکی ، انرژی روانی و جسمی خود را بارور می کند و شکل مناسبی به آن می دهد.


ادامه مطلب ...
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩٠/۱۱/٩

پروین شیخی

کودک در گذشته هیچ وسیله و اسباب بازی آماده ای در اختیار نداشت بنابراین فکر خود را بکار می انداخت و از قوه ابتکار و خلاقیت خود برای ساختن وسایل استفاده می کرد و حتی بازیها حالت کلیشه ای نداشت و در بازی هم تنوع وجود داشت. کودکان در گذشته مستقل، مبتکر، خلاق و ماهر بار می آمدند کودک دیروز از لحاظ عقلی، اخلاقی، عاطفی، اجتماعی و اقتصادی خیلی سریعتر از کودک امروزی به بلوغ می رسید.


ادامه مطلب ...
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩٠/٢/۱٠

 

ونوس هدایتی
 بازی در مرحله ای ((آشنایی با محیط)) است .
آنجا که کودک با دست مادر ، موی مادر ،  لباس مادر ، سر و صورت برادر و کلاه پدر ، پرده ، پری که از بالش بیرن آمده ، بند قنداق ، برگ افتاده بر زمین ، جوجه مرغ ، گربه کوچک بازی میکند .

بازی در مرحله ای ((تجربه ی زندگی)) است .


ادامه مطلب ...
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳۸٩/٧/۳٠

    روزی روزگاری بازی های کودکان به هفت سنگ و الک دولک محدود بود. در بهترین شرایط توپ پلاستیکی وجود داشت و فوتبال گل کوچک، اما امروز سیمای بازی های کودکان نیز تغییر کرده است. امروزه دیگر به جای گل کوچک فیفا 2008 بر قلوب بچه ها حکمفرمایی می کند و جای هفت سنگ را مرد عنکبوتی گرفته است. دیگر به جای کودکانی که در کوچه ها دنبال یکدیگر می دویدند، کودکانی را می بینیم که پای رایانه با یک مشت سیم و کلید و نور مشغول نابود کردن و کشتن دشمنان هستند. رایانه وسیله ای است که جای خود را در همه قسمت های زندگی انسان باز کرده است و همچون دیگر ساخته های دست بشر، دو روی مثبت و منفی دارد. یکی از جذابیت های دنیای رایانه که بیشتر از بقیه جنبه ها کودکان و نوجوانان را مجذوب و...


ادامه مطلب ...
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳۸٩/٥/٢۱

جهانى که در آن زندگى مى کنیم به سرعت در حال تغییر است و این تغییرات مشکلات جدیدى را با خود به همراه دارد. افرادى که خلاقیت بیشترى دارند قالب هاى فکرى را در هم شکسته و به پدیده ها از زاویه دیگرى نگاه مى کنند. کودکان خلاق و داراى مهارت تفکر و انتقاد بهتر مى توانند به درک تازه اى از پدیده ها دست یابند و مشکلات شان را استادانه حل کنند.


ادامه مطلب ...
کدهای اضافی کاربر :






Powered by WebGozar