مشاوره و روان درمانی- مشاوره تلفنی
در این وبلاگ به طور محدود تجارب بالینی و راهکارهای تجربه شده در مشاوره و روان درمانی را با همکاران و مراجعین عزیز در میان می گذاریم
کلمات کلیدی مطالب
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩٢/٩/۱۱
پژوهشگران به تازگی دریافته اند که فرستادن اس ام اس می تواند علاوه بر ایجاد خواب آلودگی باعث افت نمرات درسی در دانشجویان شود.

اکثر دانشجویان و دانش آموزان از تلفن همراه  خود برای فرستادن پیام کوتاه استفاده می کنند و به دلیل ایجاد نوعی مقاله ی نوشتاری گاهی اوقات ساعت های زیادی را صرف فرستادن پیام کوتاه می کنند.

گفتنی است: به ویژه فرستادن پیام کوتاه در شب ها و هنگام خواب باعث بی خوابی در افراد می شود  و در نتیجه مانع از ایجاد تمرکز و دقت در فردای آن روز به هنگام تحصیل و درس خواندن می شود.

 بررسی ها نشان می دهد: خود اس ام اس ها نیز  بنابه موضوع و یا سختی و گرامر متن نوشته شده می توانند باعث ایجاد حالاتی مانند استرس، کم شدن اعتماد به نفس، فرسودگی درسی و تحصیلی و حتی قدمیان دوستان می شوند.پزشکان به افرادی که به ویژه به فرستادن پیام کوتاه اعتیاد دارند توصیه می کنند تا تعداد محدودی پیام کوتاه در روز برای خود در نظر بگیرند و حتما شب ها تلفن همراه خود را خاموش کنند و یا لااقل آن را در فاصله ی طولانی از تخت خود قرار دهند تا خوابی عمیق داشته باشند و به این ترتیب فرد با انرژی و توان بیشتری به فعالیت های روز مره خود بپردازند.

نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩٢/۳/۳٠

این واقعیت که تلفن همراه امروزه به ضرورتی تفکیک‌ناپذیر از زندگی بشر تبدیل شده قابل انکار نیست اما وابستگی بیش از حد به این وسیله ارتباطی بدون شک سلامت انسان را به خطر می‌اندازد.

 گروهی از پزشکان در بررسی‌های جدید در رابطه با اثرات زیانبار تلفن همراه بر سلامت بدن به کاهش تعداد اسپرم‌ها (سلول‌های جنسی مردانه) و در نتیجه کاهش توان بارورسازی در مردان اشاره کرده و متذکر شدند: اکثر مردان تلفن همراه خود را در جیب شلوارشان می‌گذارند و یا آن را در قسمت کمربند نگهداری می‌کنند که این امر باعث کاهش تعداد اسپرم‌ها می‌شود. همچنین به اعتقاد این پزشکان، امواج ساطع شده از تلفن همراه حتی بر کیفیت عملکرد اسپرم‌ها نیز تاثیر سوء می‌گذارد و به آن‌ها آسیب می‌رساند.

در یک مطالعه که توسط محققان آمریکایی صورت گرفت چندین نمونه‌برداری از اسپرم‌ها و آزمایش روی آنها انجام گرفت و این سلول‌های جنسی در معرض امواج تلفن همراه قرار داده شدند.در این آزمایش مشخص شد حجم مولکول‌های زیان‌بار رادیکال آزاد در اسپرم‌هایی که در معرض امواج این وسیله قرار گرفته‌اند به مراتب بیشتر است.از دیگر خطرات تماس زیاد با تلفن همراه می‌توان به تاثیر آن بر افرادی اشاره کرد که از دستگاه تنظیم ضربان قلب استفاده می‌کند.

 به گفته متخصصان، تلفن همراه میدان‌های الکتریکی و مغناطیسی قابل توجهی ایجاد می‌کند اما معمولا شدت این امواج نمی‌تواند بر ضربان قلب یا عملکرد این عضو حیاتی تاثیر بگذارد مگر در افرادی که از دستگاه تنظیم ضربان قلب استفاده می‌کنند چون این امواج می‌توانند روی تنظیم مجدد این دستگاه تاثیر نامطلوب بگذارند و امکان برنامه‌ریزی دوباره آن را با مشکل مواجه سازند.

به گزارش تورنتو نیوز، از سوی دیگر افرادی که عادت دارند از تلفن همراه زیاد برای ارسال پیامک استفاده کنند نیز با خطر التهاب مفاصل انگشتان دست مواجه می‌شوند. ارسال زیاد پیامک با این وسیله باعث دردناک شدن مفاصل انگشت‌های دست شده و این وضعیت می‌تواند علامت اولیه التهاب مفاصل باشد.همچنین نگه داشتن زیاد تلفن همراه در هنگام صحبت کردن به عضلات گردن فشار می‌آورد و به بروز درد در این ناحیه می‌انجامد.

نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩٢/۳/٢

بررسی‌های جدید نشان می‌دهد بین مغز و گوش انسان که به طور مداوم برای گوش دادن به تماس‌های برقرار شده از طریق تلفن‌همراه استفاده می‌شود، ارتباط مستقیم وجود دارد.

اگر شما جزء آن دسته از افرادی هستید که برای تفکر از سمت چپ مغز خود استفاده می‌کنید، شانس آن را دارید که دست راست خود را برای استفاده از تلفن‌همراه به‌کار می‌برید و بنابراین گوش راست شما برای انجام مکالمات تلفنی به طور مستمر مورد استفاده قرار می‌گیرد.

به گزارش فارس به نقل از سلولار نیوز، بررسی‌های جدید مرکز Henry Ford Hospital نشان داد که بین مغز و گوش انسان که به طور مداوم برای گوش دادن به تماس‌های برقرار شده از طریق تلفن‌همراه استفاده می‌شود، ارتباط مستقیم وجود دارد.

این طور که کارشناسان اعلام کردند، بیش از 70 درصد کسانی که در این بررسی حضور داشتند تلفن‌همراه را روی همان گوشی قرار می‌‌دادند که معمولا از دست خود در همان سمت برای در اختیار گرفتن قابلیت‌های تلفن‌همراه استفاده می‌کنند.

آن دسته از افرادی که به طور معمول از سمت چپ مغز خود استفاده می کنند و در اصل 95 درصد کل مردم را تشکیل می‌دهند و برای صحبت کردن و قابلیت‌های زبانی نیز همین طرف مغز خود را به‌کار می‌گیرند،‌ بیش از گروه دیگر برای استفاده از تلفن‌همراه، نوشتن و دیگر کارهای روزانه دست راست خود را مورد استفاده قرار می‌دهند.

در کنار این مسئله کارشناسان دریافتند که بیشتر این افراد از گوش سمت راست خود برای صحبت با تلفن همراه و گوش دادن به صحبت‌های فرد مقابل استفاده می‌کنند. این در حالی است که آن‌ها برای شنیدن صدا از طریق تلفن‌همراه هیچ تفاوتی را بین گوش راست و چپ خود احساس نخواهند کرد.

همچنین گفته شده است، افرادی که سمت راست مغز خود را برای تفکر به کار می‌برند، احتمال بیشتری دارد که از دست چپ و گوش چپ خود برای تلفن‌همراه استفاده کنند.

نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳٩٢/۱/٧

نتایج حاصل از یک مطالعه جدید نشان داد از هر ۱۰ کاربر یک نفر نسبت به گوشی هوشمند خود اعتیاد دارد. محققان آمریکایی به تازگی مطالعه‌ای را روی ۲ هزار دانشجو انجام دادند و در پایان متوجه شدند ۱۰ درصد این افراد بر این باورند که به‌نوعی اعتیاد به دستگاه الکترونیکی خود مبتلا شده‌اند.

"پیتر اسمیت"(Peter Smith) صاحب کلینیک ترک اعتیاد در بریتانیا اعلام کرد که طی یک سال گذشته رشد ۱۰ درصدی اعتیاد به دستگاه‌های الکترونیکی در این کشور مشاهده شده است.  این مطالعه همچنین نشان داد که ۸۵ درصد مردم به صورت مستمر و مداوم بدون آنکه گوشی هوشمند آنها اطلاع دهد سراغ این دستگاه می‌روند و آن را چک می‌کنند. آمارهای به‌دست آمده همچنین نشان می‌دهد سه چهارم افرادی که حتی هنوز به گوشی هوشمند خود اعتیاد پیدا نکرده‌اند شب را کنار گوشی خود می‌خوابند. 

نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳۸٩/۳/۱٠

به ترس «از دست دادن تلفن همراه» نوموفوبیا می­گویند. این گوشی­ها که موجب ارتباط مستمر بین اشخاص  و فعالیت­های کاریشان می­شود، موجب از بین رفتن گفتگو میان افراد، افزایش اضطراب کاری، اعتیاد به کار، و ناتوانی از دست کشیدن از کار و نیز مانع استراحت می­شود. از آنجا که همه کارها از طریق این گوشی­های هوشمند امکان­پذیر است، برخی­ها از دیدار با همکارانشان برای گفتگو و مبادله اطلاعات کاری دوری می­کنند. نگرانی شدیدی در خصوص اعتیاد کارکنان به این گوشی­ها در شرکت­ها، ایجاد شده است.

نوجوانانی که ساعات طولانی از تلفن­های همراه استفاده می­کنند، پس از مدتی با اختلالات روانی مواجه و به استفاده بی­رویه و نادرست از این وسیله معتاد می­شوند. عمده­ترین تفاوت موجود میان این اعتیاد و اعتیاد به الکل و یا مواد مخدر این است که استفاده از تلفن همراه غیر قانونی نیست. استفاده بیش­از اندازه تلفن همراه در ذهن و اعصاب کاربران نوعی اعتیاد پدید می‌آورد که درست مانند اعتیاد به مواد مخدر، الکل، پرخوری، رابطه غیراخلاقی، بازی‌های‌ رایانه‌ای، اینترنت و … مخرب است.

اعتیاد به استفاده از تلفن همراه در حقیقت تمایل شدید به رفتاری است که انجام می‌گیرد و احساسی که پس و پیش از آن به فرد دست می‌دهد. معتادان به استفاده از تلفن همراه از دوستان و خانواده فاصله می‌گیرند، انزواطلب می‌شوند، اولویت‌های سنی و اجتماعی نظیر تحصیل و اشتغال را پس می‌زنند، هنگامی که تلفن همراه در دسترس‌ نیست به آن فکر می‌کنند و از دوری‌اش رنج می‌برند. خاموش بودن تلفن همراه در افراد معتاد تحمل‌ناپذیر است و موجب می‌شود حتی هنگام خواب یا در مواقع خاصی که گوشی تلفن همراه را خاموش می‌کنند یا در حالت سکوت قرار می‌دهند به استرس و دلشوره دچار شوند.

 

فرد معتاد نمی‌تواند از گوشی تلفن همراه خود دور بماند و از هر ترفندی برای استفاده دائمی آن بهره می‌جوید. این نوع اعتیاد از علاقه و وابستگی فراتر می‌رود و به نوعی «جنون دسترسی» بودن تبدیل می‌شود.

امروزه وضعیت استفاده از تلفن­های همراه در مدارس از وجود چنین اعتیادی در میان قشر نوجوان و دانش­آموز حکایت می‌کند. ورود گوشی به مدارس ممنوع است، اما بسیاری از دانش‌آموزان سر کلاس درس گوشی­های خود را همراه دارند و حتی برای یکدیگر یا دوستان و آشنایان پیامک می‌فرستند. در حقیقت بعید است کسی با تلفن همراه دوست یا آشنای محصلش تماس بگیرد و متوجه شود، گوشی‌اش را در خانه گذاشته و به مدرسه رفته است! پریشانی ذهنی ناشی از اعتیاد به تلفن همراه به گونه‌ای است که برای فرد استرس دائمی به ارمغان می‌آورد و استرس هم مادر دردها و بیماری‌هاست. استفاده دائمی از تلفن همراه و تبدیل این وسیله به ابزاری برای امور روزمره، الگوهای جدیدی در رفتارهای اجتماعی پدید می‌آورد که بخشی از آنها بسیار نامطلوب است و در بلندمدت به آسیب‌های آشکار رفتاری منجر می‌شود. وابستگی برخی افراد به­ویژه جوان‌ترها به تلفن همراه و هویت کاذب آن شرایطی را پدید می‌آورد که برای مثال در یک مهمانی خانوادگی یا فامیلی مشاهده می‌کنیم، عده‌ای به جای ارتباط کلامی از طریق بلوتوث یا پیامک به صحبت با یکدیگر می‌پردازند.

 

اعتیاد به تلویزیون

امروزه با شمارکثیری از افراد روبرو هستیم که روزی هشت ساعت تلویزیون تماشا می­کنند.اما آیا می­توان گفت تماشای تلویزیون از نشانه­های یک رفتار اعتیادی برخوردار است؟ نشانه­ها و دلایل مختلفی در دست داریم که آن­را تایید می­کنند، از جمله می­بینیم وقتی معتاد به تلویزیون را از تماشای آن محروم می­کنیم نشانه­­های محرومیت در فرد دیده می­شود. مانند مورد ترک هروئین، وقتی اشخاص معتاد به تلویزیون، از تماشای آن محروم شدند، آثار محرومیت پنج تا هفت روز بعد به شدت نمایان شد. ازجمله نشانه­های این محرومیت می­توان به احساس پرخاشگری، اضطراب، افسردگی و ناتوانی در کنارآمدن با اوقات بیکاری اشاره کرد. یکی دیگر از نشانه­های رفتار اعتیادی احساس­گناه ملازم آن است. اما این احساس گناه نه تنها از شدت اعتیاد آنان نمی­کاهد بلکه بر آن اضافه می­کند در جریان بررسی درباره فعالیت­های مربوط به اوقات فراغت معلوم شد تنها تلویزیون و تماشای آن تولید احساس­گناه می­کند، سایر وسایل پر کردن اوقات فراغت احساس گناه ایجاد نمی­کردند و شادی و خشنودی ناشی از آنها بیشتر و ادامه­دارتر بود. اما تماشای تلویزیون به جای احساس رضایت، احساس گناه ایجاد می­کرد.

تشابهات دیگری نیز میان عادات به تماشای تلویزیون و سایر عادات­ها وجود دارد. یکی این­که مانند اعتیاد به سیگار بیشتر در میان فقرا رواج دارد، مانند اعتیاد به هروئین دنیایی ازخیال و توهم ایجاد می­کند و جای واقعیت­ها را می­گیرد. مانند همه انواع دیگر اعتیادها تماشای آن ناشی از عدم رضایت وخشنودی واقعی درزندگی است.

چرا اشخاص ساعت­ها روبه­روی تلویزیون می­نشینند؟ با توجه به بررسی­های به عمل آمده، اشخاص به چهار علت به تماشای تلویزیون می­نشینند: میل به فرار از احساس ملامت از شرایط زندگی روزانه، میل به داشتن موضوعی برای این­که با دیگران در آن باره صحبت کنند. میل دیدن اشخاص و مناظری در تلویزیون که بتوانند شرایط خود را با آن مقایسه کنند و بالاخره در تماس بودن با اخبار و حوادث دنیا. با مستثنی کردن احتمالی مورد چهارم، سایر نیازهای تماشای تلویزیون ناشی از احساس تنهایی فردی و محرومیت در زندگی حقیقی اشخاص است که به تماشای مداوم تلویزیون اقدام می­کنند. اگر در زندگی اشخاص زیبایی و ماجرا به قدرکافی وجودداشته باشد، نیاز به تماشای تلویزیون نقصان می­گیرد. اما اگر قرار باشد که زندگی تنها در ملالت و کسالت سپری شود، تماشای برنامه تلویزیون می­تواند جایگزینی برای آن باشد.

یکی از نکات جالب در ارتباط با تلویزیون این است که همه­چیز را کوچک­تر به نمایش می­گذارد. تمام اشیا و اشخاصی که در تلویزیون تماشا می­کنیم از اندازه واقعی­شان کوچک­تر هستند. به مفهومی این موضوع درباره همه اعتیادها صدق می­کند. اعتیادها تجربه ما را از زندگی کاهش می­­دهند. اعتیادها مستلزم زمان، پول، انرژی و حتی مهر و عشقی هستندکه باید به شکل دیگری ابرازگردند.

                                                                   

کدهای اضافی کاربر :






Powered by WebGozar