مشاوره و روان درمانی- مشاوره تلفنی
در این وبلاگ به طور محدود تجارب بالینی و راهکارهای تجربه شده در مشاوره و روان درمانی را با همکاران و مراجعین عزیز در میان می گذاریم
کلمات کلیدی مطالب
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳۸٩/٥/٧

برای اضطراب امتحان، بهتر است از امتحانات روزانه در خانه و بعد مدرسه شروع کرد. این امتحانات نمره ندارند و صرفا جهت ارزیابی دانش آموز از میزان یادگیری او به عمل می آیند. در ابتدای تمرین، می توان از کودک خواست خودش برگه امتحانی اش را تصحیح کند و بعد از چند بار که این امر عادی شد، می توان از او خواست خودش سوال طرح کند و به این ترتیب، بر اثر کثرت امتحان، این امر برایش عادی خواهد شد. می توان در این زمینه از معلم نیز کمک خواست تا با گرفتن امتحانات بدون نمره روزانه یا هفتگی، هم بچه ها را با نحوه طراحی سوال آشنا کند و هم نگرانی بچه ها بابت امتحانات آخر ترم از بین برود.

 


 

اضطراب امتحان

  

  مقدمه

  در این فصل امتحانات دانش آموزان، قصد داریم با یکی از موضوعات مهمی که فرزندان ما در مدرسه با آن مواجه می شوند، آشنا شویم. مدرسه رفتن، خود یکی از تکالیف رشدی مهمی است که کودک در بدو 7 سالگی با آن روبروست. ماهیت این تکلیف، به خاطر جدایی از والدین و محیط امن منزل از یک طرف و تنها قرار گرفتن در محیطی ناآشنا با افرادی ناآشنا از سوی دیگر، خود موجد اضطراب کودک می گردد که در جای خود، طبیعی و بخشی از شخصیت کودک است. این نگرانی، بمرور زمان و ایجاد انس و دوستی با همکلاسان و معلم، کمرنگ تر شده و رنگ می بازد. اما در حدود 10 - 11 سالگی به موازات افزایش سن و قدرت درک و ارزیابی شرایط در کودک، نوع جدیدی از اضطراب شکل می گیرد که آن را اضطراب امتحان می نامند. میزان کم این اضطراب، برای تشویق کودک به درس خواندن و تلاش بیشتر، لازم و حتی ضروری است، اما گاه میزان آن به قدری زیاد می شود که قدرت هر گونه ابتکار عمل از کودک سلب می شود. در این گفتار، سعی داریم با علل، نشانه ها و دلایل آن آشنا شده و راههای درمان و کنترل آن را بررسی نماییم.

  مفهوم کلی اضطراب

  بطور کلی ترس و اضطراب ازاجزای لاینفک زندگی دوران کودکی محسوب می شوند و نشان دهنده رشد طبیعی هستند. به عبارت دیگر، اضطراب به عنوان بخشی از زندگی، به عنوان پاسخ مناسب و سازگار تلقی می شود و فقدان آن یا اضطراب افراطی فرد را با مشکل مواجه می سازد. گاه این اضطراب ناگهانی و گاه تدریجی ظاهر می شود، گاهی فراگیر است و گاهی در چند ساعت پایان می یابد. بنابراین اضطراب به عنوان بخشی از زندگی کودکان بخشی از ساختار شخصیت آنهاست و به همین دلیل پاره ای از اضطرابها را می توان طبیعی تلقی کرد. تفاوت ترس و اضطراب را باید در منبع آن جستجو کرد. ترس، واکنش طبیعی موجود زنده به یک محرک واقعی و مشخص است. به عنوان مثال همه از مار کبری می ترسند. اما اضطراب، نوعی نگرانی مبهم بخاطر ناآگاهی یا ابهام موقعیت است. مثل اضطراب کودک از مکان تاریک و ساکت که از ماهیت آن بی اطلاع است.

  اضطراب امتحان

  عموما اضطراب و ترس در سالهای اولیه زندگی رایج است اما اضطراب از مدرسه و خصوصا امتحان، بین سنین 10 تا 11 سالگی شروع می شود و در 25% از دانش آموزان اضطراب امتحان آسیب زا بوده و با افزایش سن میزان آن افزایش می یابد و عملکرد تحصیلی دانش آموز را تحت تاثیر قرار میدهد.

  اصطلاح کلی اضطراب امتحان، به نوعی از اضطراب با هراس اجتماعی خاص اشاره دارد که فرد را درباره توانایی هایش دچار تردید می کند و نتیجه آن ناتوانی مقابله با موقعیتهای دشوار مانند امتحان است. موقعیتهایی که فرد را در معرض ارزشیابی قرار داده و نیازمند حل مشکل هستند. بنابراین می توان گفت، فرد مضطرب، در امتحان، مواد درسی را می داند اما شدت اضطراب مانع از آن می شود که او معلومات خود را نشان دهد. به این ترتیب، اضطراب امتحان نوعی اشتغال ذهنی به خود است که به نگرانی یا تحقیر خود و ارزیابی شناختی منفی از خود (یادم نمی آید، باید بیشتر می خوندم، همیشه گیجم، چرا یادم نمیاد؟...)، عدم تمرکز حواس و واکنشهای فیزیولوژیک نامطلوب مثل تپش قلب؛ پریدگی رنگ، خشکی دهان، عرق کردن کف دست، لرزش دست و صدا و .... منجر می شود.

  به اعتقاد ما روانشناسان، ‌اضطراب حالتی است که در تعامل والدین با کودک گسترش یافته و ثبات می یابد. به عبارت دیگر، والدین کودکان دارای اضطراب امتحان ، علاوه بر این که نیاز به محبت و امنیت آنها را نادیده می گیرند، ‌درکمک کردن به آنها نیز کارایی ندارند. این اولیا، فرزندان خود را بدون توجه به علایق و استعدادهای آنها برای کسب موفقیت مورد نظر خود تحت فشار قرار می دهند. در برخی موارد والدین آرزوهای تحقق نیافته ی خود را به فرزندانشان القا می کنند و به این ترتیب، احساس گناهی در فرزند آنها شکل می گیرد، که اگر نتوانم از پس امتحاناتم برآیم، آرزوهای والدینم و زحماتشان به باد رفته و این امر، خود اضطراب آفرین است.

  انواع اضطراب امتحان

  الف) اضطراب تسهیل کننده یا تسریع کننده: (طبیعی)

  به اضطراب کم و یا در حد معقول که موجب تلاش بیشتر برای کسب موفقیت می‌شود و نتیجه ی بهتری را عاید فرد می‌کند، اضطراب تسهیل یا تسریع کننده اطلاق می‌شود.

  نشانه‌ها یا علایم اضطراب تسهیل یا تسریع کننده:

  1- فرد به خاطر مرور کردن درس‌هایش دچار هیجان می‌شود.

  2- خودش را در اتاقش حبس می‌کند و مشغول درس خواندن می‌شود و به کوچکترین مزاحمت اعتراض می‌کند.

  3- به شیوه‌ی خاصی درس‌هایش را مرور می‌کند، مثلاً با صدای بلند درس می‌خواند در اتاق راه می‌رود و یا دراز می‌کشد.

  4- به درخواست‌های اطرافیان توجه نمی‌کند یا در مقابل خواسته‌ها با اعتراض می‌گوید که درس دارد.

  5- کم غذا یا نسبت به غذایی بی‌میل می‌شود.

  

  ب) اضطراب ناتوان کننده (غیر طبیعی)

  اضطراب ناتوان کننده دلهره و تشویق شدیدی است که یا خود فرد دارد و یا اطرافیان آن را در فرد تشدید می‌کنند. اضطراب شدید اثر منفی روی عملکرد فرد می‌گذارد، زیرا با متأثر و درگیر کردن ذهن، زمینه‌ی فراموشی‌های زودگذر و خطاهای ادراکی را فراهم می‌کند.

  نشانه‌های اضطراب ناتوان‌کننده:

  1- فرد به خاطر مرور درس‌هایش دچار هیجان بیش از حد می‌شود.

  2- دارای دلشوره و دل‌بهم خوردگی (احساس پروانه در شکم) است.

  3- هنگام مرور درس‌هایش دستپاچه و عجول است.

  4- از اینکه هر چه می‌خواند، چیزی نمی‌فهمد نالان است.

  5- از گرفتن نمره‌ی کم‌ترس و وحشت دارد.

  6- هنگام درس خواندن، ناخن‌هایش را می‌جود، پوست لب را می‌کند یا با موی سرش بازی می‌کند.

  7- بی‌اشتهاست و نمی‌تواند غذا بخورد.

  8- حالت تهوع دارد.

  9- گریان است و بهانه‌گیری‌های بی‌دلیل دارد.

  عوامل بوجود آورنده ی اضطراب امتحان

  1. عوامل فردی

  2. عوامل خانوادگی

  3. عوامل مربوط به مدرسه

  عوامل فردی:

  · انتظاربیش از حد از خود و ضعف اعتماد به نفس : گاهی انتظارات فرد از خود، بیش از توانایی‌های اوست. به عنوان مثال، یک دانش آموز متوسط، دائما در پی کسب معدل 20 برای رقابت با دانش آموز ممتاز مدرسه است و چون به این هدف نمی رسد، دچار ضعف اعتماد به نفس و اضطراب می گردد.

  · عدم باور مثبت نسبت به موفقیت : گاهی دانش آموزان علیرغم تلاش برای خواندن و یاد گرفتن، مرتب با خود و دیگران مطرح می کنند که چه فایده، انقدر سخته که می دونم موفق نمی شم!

  · رقابت بیش از حد : زمانی است که دانش‌آموزان در مدرسه و یا فرزندان در خانه برای برتری یافتن بر یکدیگر و نه پیشرفت و موفقیت، به رقابت بپردازند.

  · عدم آمادگی و برنامه ریزی لازم : هنگامی که فرد به علت نداشتن برنامه‌ریزی درسی و مطالعه ی صحیح آمادگی لازم را برای امتحان کسب نکرده‌ باشد.

  · عدم تمرکزبر امتحان و درس خواندن: عدم دقت و تمرکز در انجام تکالیف یا درس خواندن در طول سال باعث می‌شود تا یادگیری سطحی باشد و در موقع امتحان یادآوری مطالب دشوار بوده و موجب اضطراب شود.

  · شخصیت مضطرب و کمال گرا : بخشی از این عامل ژنتیکی و بخشی از آن حاصل یادگیری در محیط خانواده و زندگی است، والدین مضطرب و کمال گرا، بطور غیر مستقیم، اضطراب و کمال گرایی را به فرزندان خود الگو می دهند.

  · کم بودن انگیزه و هوش متوسط : نداشتن انگیزه پیشرفت بالا بدلایل متعدد چون محیط خانوادگی، ضعف اعتماد به نفس و همچنین پاداش بیش از حد برای قبول شدن یا گرفتن نمره ی بالا (معمولاً بیست) از سوی والدین و اطرافیان..

  عوامل خانوادگی :‌

  · سخت گیری بیش از اندازه: زمانی که والدین با نزدیک شدن زمان امتحان، فشار مضاعفی برای آماده شدن و گرفتن نمره (معمولاً بیست) در مورد فرزند خود به کار می‌برند و یا پی در پی درباره‌ی امتحان به او هشدار می‌دهند.

  · عدم حمایت و تشویق کودک: مواردی که والدین و خانواده، اهمیتی برای زمان امتحانات کودک و کنترل آرامش در خانه و پرهیز از سر و صدا و رفت و آمد قایل نمی شوند، دانش آموز احساس تنهایی و بی پشتوانگی نموده و مضطرب می گردد. در ضمن نباید به بهانه امتحان، کودک یا نوجوان درخانه تنها گذاشته شود.

  · والدین مضطرب وتوجه بیش از حد به مسایل تحصیلی فرزند: وجود اضطراب در والدین موجب انتقال آن به فرزند و تشدید اضطراب او می‌شود (مخصوصاً در ایام امتحان). برخی از والدین، هنگام امتحانات، بیش از فرزندانشان درگیر درس می شوند و حتی به مزاح می گویند که امتحان دارند!!! این امر به اضطراب بیشتر دانش آموز دامن می زند.

  · اختلافات خانوادگی : جو متشنج در خانواده، اختلافات والدین، تولد فرزند تازه در خانواده و ....

  · رقابت غیر منطقی: وقتی ناتوانی‌ها ی دانش آموز با توانایی‌های دیگری سنجیده شود و این امر با سرزنش همراه باشد، اعتماد به نفس او کم و بر اضطراب او افزوده می‌شود. مثلا: پسر دوستم المپیاد ریاضی مدال آورده، اونوقت پسر من هنوز تقسیم سه رقمی رو بلد نیست!

  · تهدیدهای بی مورد : وقتی اطرافیان و مخصوصاً والدین، شرایط ویژه و سخت در ایام امتحان برقرار می‌کنند و فرزند خود را از گرفتن نمره ی کم یا عدم قبول شدن می‌ترسانند و تهدید می‌کنند.

  · الگوهای خشک فرزندپروری: برخی والدین، ارتباط مناسب و دوستانه ای با فرزند خود برقرار نمی کنند واز سیاست چوب تر! استفاده می کنند که این امر، فاصله آنها را از نظر عاطفی با فرزندشان بیشتر کرده و او را دچار مشکل می کند.

  · سرزنش و تنبیه: وقتی اطرافیان فردی را با القابی مانند بی‌استعداد، بی‌عرضه و ... مورد خطاب قرار می‌دهند، تصویر ذهنی ناتوانی یا تفکر منفی را در فرد بوجود می‌آورند. این امر اضطراب امتحان را در فرد تشدید می‌کند.

  · وضعیت اقتصادی پایین و عدم تشویق: در برخی خانواده ها، بدلیل شرایط اقتصادی پایین، والدین آنقدر درگیر مسائل اقتصادی و رتق و فتق امور می شوند که حتی نمی دانند فرزند آنها کلاس چندم است! تا تشویقی در کار باشد.

  عوامل مربوط به مدرسه:

  · انتظارات غیر واقعی آموزگاران: علیرغم تلاش معلمان زحمتکش، برخی انتظارات غیر واقعی از دانش آموزان، آنها را در وضعیت بدی قرار می دهد. در حالی که توجه به تفاوتهای فردی آنها از این انتظارات می کاهد.

  · محیط نامناسب امتحان و مقررات خشک: گاهی قوانین خشک ، رسمی و انعطاف ناپذیری که بر مبنای عدم اعتماد به دانش‌آموز از سوی مدرسه و عوامل اجرایی امتحانات وضع گردیده، می‌تواند بر شدت اضطراب بیفزاید.

  · نوع پرسش های امتحان: گاه بر اساس توافق قبلی امتحان از بخشی از کتاب است و سر امتحان مشخص می شود که از جاهای دیگر هم سوال آمده است، این امر نیز اضطراب زیادی در دانش آموز ایجاد می کند.

  · ایجاد رقابت های ناسالم: بهتر است هر دانش آموز تنها با خودش مقایسه شود و مسیر پیشرفت او مشخص گردد.

  · عوامل مزاحم مثل سر و صداو نورو تهویه ی نامناسب : نورکم یا خیلی زیاد، سروصدای بیرون از مدرسه و ...

  · بیش از حد مهم جلوه دادن برخی درسها : وقتی معلم یا والدین بعضی از درس‌ها را به هر دلیلی خیلی مهم تلقی می‌کنند، در فرد ترس یا نگرش منفی نسبت به آن درس‌ها به وجود می‌آید.

  نشانه ها و علایم اضطراب امتحان

  · ن اراحتی های گوارشی ،‌آشفتگی معده ،‌سرگیجه، بی اشتهایی، حالت تهوع

  · تپش قلب ، بی خوابی، تنگی و کوتاهی نفس

  · لرزش در صدا ، ضعف ، عرق کردن کف دست

  · لکنت زبان ،‌خشکی دهان

  · عدم تمرکز ، آشفتگی ذهن ، ارزیابی غلط از توانایی های خود، افت تحصیلی ، بیزاری از مدرسه ، خطاهای ادراکی، حواس پرتی، هیجانات افراطی، کاهش سیستم ایمنی بدن

  نقش خانواده در کاهش اضطراب امتحان

  · ایجاد جو عاطفی دور از تنش و مشاجره در خانه

  · محدود نمودن میهمانی و رفت و آمدهای مکرر

  · توجه به خواب ، استراحت و تفریح دانش آموز

  · کاهش یا حذف وظایف محوله ی خانگی به دانش آموز در زمان امتحانات

  · حمایت عاطفی و اطمینان بخشی دردوران امتحانات به دانش آموز

  · کاهش زمان تماشای تلویزیون تا حد امکان

  · خودداری از ایجاد ترس ودلهره در دانش آموز

  · خودداری از فشار و توقع بیش از حد برای مطالعه از دانش آموز

  · خودداری از سرزنش دانش آموز به واسطه ی امتحان ناموفق

  · خودداری از حبس نمودن دانش آموز جهت مطالعه

  · پیش بینی تغذیه ی مناسب و قوی ویژه ی دانش آموز در ایام امتحانات و عدم مصرف مواد کافئین دار مانند : نوشابه ، قهوه و غذاهای ادویه دار در برنامه ی غذایی

  · عدم مقایسه فرزندان با یکدیگر و با دیگران

  · عدم تأکید مکرربه درس خواندن

  · ایجاد انگیزه ، تقویت روحیه با ارایه ی پاداش و تقویت های مطلوب

  · مروربرگه های امتحانی فرزندان به منظور شناسایی ورفع نقاط ضعف درسی آنان

  توجه داشته باشیم که: فرد مضطرب از آینده می‌هراسد و این ترس بر فعالیت او تاثیر دارد و اغلب باعث‌های حمله‌های عصبی می‌شود. شخص مضطرب همیشه در شک و تردید به سر می‌برد و نمی‌تواند در هیچ موردی بسرعت تصمیم بگیرد؛ زیرا از اشتباه کردن می‌ترسد و عدم تصمیم را به تصمیم غلط ترجیح می‌دهد.

  اجازه دهیم دانش‌آموزان بدانند که امتحان، ارزیابی از میزان پیشرفت تحصیلی آنان است. به وسیله امتحان مشخص می‌شود دانش‌آموز چه مطالبی را آموخته است و از ترکیب آموخته‌های خود چه مسائلی را می‌تواند حل کند یا به کشف چه مطالب تازه‌ای می‌تواند برسد.

  پس از همان کلاس اول ابتدایی کودکان را تشویق به امتحان دادن بکنیم. آنان را ترغیب کنیم خود را بیازمایند تا بفهمند چقدر از مطالب جدید را آموخته‌اند. حتی می توانیم آنها را تشویق کنیم خودشان از خودشان امتحان بگیرند تا امتحان دادن برایشان عادی و به یک سرگرمی تبدیل شود.

  آنچه می‌بایست بیشتر مورد توجه والدین قرار گیرد، میزان تلاش کودکان و نوجوانان است، نه صرف نتایج حاصل از انجام آزمون‌های مختلف. همواره شایسته است با درک صحیح از ماهیت تفاوت‌های فردی و شناخت درست از ویژگی‌های ذهنی، روانی و جسمی دانش‌آموزان، از مقایسه بی‌مورد کودکان با یکدیگر اجتناب ورزیم و رقابت‌های فردی و گروهی را صرفا در شرایط عادلانه و با در نظر گرفتن تفاوت‌های فردی و فراهم ساختن محیطی صمیمی و دوست‌داشتنی ایجاد کرد.

  برای کاهش اضطراب ناشی از امتحان، علاوه بر داشتن انتظارات معقول از کودکان و نوجوانان، تشویق نقاط مثبت و توانمندی‌های آنها، تقویت اعتماد به نفس ایشان و سرانجام فراهم کردن آرامش خاطر آنان، شایسته است بر تلاش هرچه بیشتر کودکان و نوجوانان در حد توانشان تاکید کنیم تا تسلط بیشتری بر موضوع مورد نظر داشته باشند. بدیهی است هرچه با تسلط بر موضوع درس، آمادگی ذهنی و روانی بیشتری برای آزمون داشته باشند، اضطرابشان کمتر خواهد بود. همچنین بد نیست پیش از امتحانات اصلی، از امتحانات فرضی و آزمایشی به منظور آشناسازی دانش‌آموزان با سوالات و نحوه امتحان استفاده شود.

  انواع درمان های روانشناختی اضطراب امتحان

  · تن آرامی یا آرامش عمیق عضلانی

  · حساسیت زدایی منظم

  · ایمن سازی در مقابل استرس

  · مقابله با باورهای غیر عقلانی و غیر منطقی

  

  تن آرامی یا آرامش عمیق عضلانی :

  در این تکنیک، ابتدا تنفس دیافراگمی به دانش آموز آموزش داده می شود. که برآمده شدن شکم در هنگام عمل دم و خالی شدن آن هنگام عمل بازدم است. در حین این نوع تنفس، توجه دانش آموز را به ورود و خروج هوا در ریه ها جلب می کنیم و آموزش می دهیم همه حواس خود را معطوف تنفس نموده و برای جلوگیری از پرت شدن حواس او، از او می خواهیم که عمل دم را با شمارش از 1 تا 5 انجام داده و عمل بازدم را با شمارش معکوس 5 تا 1 به اتمام برساند. این تکنیک را چند بار تمرین می کنید تا زمانی که مطمئن شوید کودک آن را کاملا یاد گرفته است. سپس در مرحله بعد از او بخواهید هنگامی که تنفس دیافراگمی را انجام می دهد، همزمان ماهیچه های خود را از حالت تنش و گرفتگی رها نموده و برای اینکه کاملا منظور شما را متوجه شود می توانید مثال ماکارونی را بزنید! که هنگام خامی، سفت و سخت و کشیده است اما هنگامی که می پزد، نرم و شل و لغزنده می شود. سپس از او بخواهید این تمرین را روزی 10 تا 15 دقیقه انجام داده و هنگام امتحان نیز به راحتی بتواند عضلات، تنفس و پاسخهای بدنی خود را آرام و تحت کنترل خود در آورد.

  حساسیت زدایی منظم

  در این تکنیک، سعی می کنیم در شرایط آرامش عمیق عضلانی، کودک را به تدریج و گام به گام با آنچه باعث اضطراب و نگرانی او می شود روبرو کنیم. این تکنیک بیشتر در درمان ترسهای مرضی (فوبیک) مثل ترس از ارتفاع، مکانهای دربسته مثل آسانسور، خون و .... بیشتر کاربرد دارد. اما برای اضطراب امتحان، بهتر است از امتحانات روزانه در خانه و بعد مدرسه شروع کرد. این امتحانات نمره ندارند و صرفا جهت ارزیابی دانش آموز از میزان یادگیری او به عمل می آیند. در ابتدای تمرین، می توان از کودک خواست خودش برگه امتحانی اش را تصحیح کند و بعد از چند بار که این امر عادی شد، می توان از او خواست خودش سوال طرح کند و به این ترتیب، بر اثر کثرت امتحان، این امر برایش عادی خواهد شد. می توان در این زمینه از معلم نیز کمک خواست تا با گرفتن امتحانات بدون نمره روزانه یا هفتگی، هم بچه ها را با نحوه طراحی سوال آشنا کند و هم نگرانی بچه ها بابت امتحانات آخر ترم از بین برود.

  ایمن سازی در مقابل استرس امتحان

  علائم استرس به صورت ذهنی، فیزیکی و ظاهری بروز می­کنند؛ که شامل خستگی، کاهش یا افزایش اشتها، سردرد، گریه، خواب­آلودگی و خوابیدن بیش از حد است. احساس ناامیدی، هراس یا بی­علاقگی نیز می­تواند با استرس ایجاد شود. اما این تکنیک، که مهارت استفاده از روشهای شناختی - رفتاری در مواجهه با استرس جهت کنترل آن و کاهش علایم مرتبط با آن است، در سه مرحله انجام می شود:

  • مرحله اول مرحله مفهوم سازی استرس بین دانش آموز و درمانگر (والد) است، به این صورت که به کمک هم سعی می کنند استرس امتحان و تاثیر آن را بر سلامت دانش آموز بشناسند. در این مرحله، شرایط ایجاد استرس در دانش آموز به کمک درمانگر شناسایی شده و روشهای مقابله با آن به وی معرفی می شود. (در مورد شرایط امتحان، زمان و مواردی که باعث ایجاد حالت اضطراب و استرس در دانش آموز می شود با دانش آموز صحبت کنید و آنها را لیست کنید، سپس در مورد راههای احتمالی برخورد با آنها با دانش آموز صحبت کنیده و به کمک او، راههای مختلفی را پیشنهاد نمایید).
  • در مرحله دوم به دانش آموز آموخته می شود که روشهای مرحله قبل را در موقع امتحان تمرین کند و در استفاده از آنها مسلط شود. (به عنوان مثال، تنفس دیافراگمی و تن آرامی، یا گفتگوی مثبت درونی با خود را در زمان امتحانات کلاسی تمرین کند تا به مهارت دست یابد).
  • مرحله سوم بیمار، مهارتهای آموخته شده را در موقعیتهای استرسزای واقعی به کار می برد و حتی به دیگران آموزش می دهد. (در زمان امتحانات میان ترم و پایان ترم، دانش آموز از مهارتهای آموخته شده خود جهت مقابله با استرس و اضطراب استفاده می کند).

  مقابله با باورهای غیر عقلانی و غیر منطقی

  چنانچه قبلا گفته شد، برخی از دانش آموزان به دلیل ارزیابی های شناختی منفی از خود ( مثل : یادم نمی آید، باید بیشتر می خوندم، همیشه گیجم، چرا یادم نمیاد؟ هیچوقت موفق نمیشم و ...) دچار اضطراب شده و با وجود اینکه درس خود را خوب خوانده اند؛ نمی توانند در زمان امتحان، عملکرد مناسبی داشته باشند. در این شرایط بایستی به کمک مشاور روانشناس یا درمانگر، باورهای غیر منطقی آنها را زیر سوال برد و به کمک خود آنها، راهی برای مقابله با این افکار خودآیند تحقیر خود و دیگر افکار منفی جستجو کرد. درمان شناختی - رفتاری در این مورد، به کار می رود.

  نرگس علیرضایی

  کارشناس ارشد روانشناسی تربیتی

 

دکتر بیوک تاجری
دکترای تخصصی روان شناسی سلامت روان درمانگر- مشاور نوجوانان- اعتیاد- سکس تراپیست * *******عضو هیئت علمی دانشگاه ******** نایب رئیس جمعیت بهروزان * ******مشاور سازمان های دولتی ********اهم تالیفات - خشونت خانوادگی و اعتیاد - اعتیاد سبب شناسی و درمان - رابطه آسیب زا: آشتی یا جدایی - آسیب شناسی اجتماعی - راهنمای جامع داروهای روان پزشکی ** مرکز مشاوره پاسارگاد 09360565701 میعاد 66947381-3 ساعت تماس 14-20
کدهای اضافی کاربر :






Powered by WebGozar