مشاوره و روان درمانی- مشاوره تلفنی
در این وبلاگ به طور محدود تجارب بالینی و راهکارهای تجربه شده در مشاوره و روان درمانی را با همکاران و مراجعین عزیز در میان می گذاریم
کلمات کلیدی مطالب
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳۸٩/٩/٧

گستره ی نوجوانی
اختلاف در مورد گستره نوجوانی یعنی زمان شروع و پایان آن باعث شده است که در جوامع مختلف سنین نوجوانی متفاوت باشد. با توجه به تغییرات مختلف جسمانی، روانی، اجتماعی و... انسان در طول زندگی، دوران زندگی به مراحلی تقسیم بندی شده است که هر دوره از ابعاد مختلف با دوره قبل و دوره بعد خود تفاوت هایی دارد. عمومی ترین تقسیم  با توجه به سن انجام گرفته است و برطبق این تقسیم بندی دوره زندگی به مراحلی همچون قبل از تولد، نوزادی، کودکی، نوجوانی، جوانی، میانسالی و پیری تقسیم شده است.   


روانشناسی نوجوانی(2)

 

گستره ی نوجوانی
اختلاف در مورد گستره نوجوانی یعنی زمان شروع و پایان آن باعث شده است که در جوامع مختلف سنین نوجوانی متفاوت باشد. با توجه به تغییرات مختلف جسمانی، روانی، اجتماعی و... انسان در طول زندگی، دوران زندگی به مراحلی تقسیم بندی شده است که هر دوره از ابعاد مختلف با دوره قبل و دوره بعد خود تفاوت هایی دارد. عمومی ترین تقسیم  با توجه به سن انجام گرفته است و برطبق این تقسیم بندی دوره زندگی به مراحلی همچون قبل از تولد، نوزادی، کودکی، نوجوانی، جوانی، میانسالی و پیری تقسیم شده است.   

 نوجوانی در زندگی هر فرد دوره ای است که با پایان کودکی شروع می شود و در ابتدای بزرگسالی پایان می یابد. شروع و پایان نوجوانی چندان مشخص نیست و بسته به افراد و جوامع گوناگون متغیر است. البته تعیین سن شروع نوجوان نسبت به پایان آن ساده تر است. پایان کودکی و شروع نوجوانی عموما به وسیله ظاهر شدن نشانه هایی مشخص می شود. پایان نوجوانی با توجه به فرهنگ هر جامعه و سنی که فرد می تواند وظایف و مسئولیت های یک بزرگسال را برعهده بگیرد متفاوت است و در حدود بیست سالگی است. با توجه به مطالب بالا می توان دوره نوجوانی را از دوازده سالگی تا تقریبا بیست و سه سالگی در نظر گرفت.  
ویژگی های نوجوانی
به عنوان یک واقعیت ، دوره نوجوانی را باید یک مرحله بسیار مهم از زندگی تلقی کرد.دوره ای که با ویژگیهایش از سایر دوران زندگی متمایز می شود
 نوجوانی ،یک دوره مهم به شمار می رود.
گر چه همه دوران عمر مهم است ولی برخی از آنها مهمتر از سایرین می باشد.زیرا این دوره دارای تاثیرات ناگهانی بر رفتار و دیدگاه فرد می باشد.با در نظر گرفتن این که سایر دوره های زندگی به دلیل تاثیرات دراز مدت آن پرمعنی و قابل توجه هستند، لیکن دوره نوجوانی یکی از دوره هایی است که از هر دو جنبه تاثیرات ناگهانی و دراز مدت برخوردار و قابل توجه است. برخی از ادوار زندگی به دلیل تاثیرات فیزیکی و بدنی بااهمیت و برخی دیگر از لحاظ تاثیرات روانی قابل اعتنا هستند، لیکن نوجوانی از هر دو جهت مهم می باشد. توام بودن این تحولات فیزیکی مهم و سریع بخصوص در طول اولین مرحله نوجوانی با تحولات پر شتاب ذهنی از خصایص این دوره میباشد. این تحولات نیاز به ساز گاری روانی را افزایش می دهد و برای ایجاد دیدگاهها، ارزشها و علایق نوین، ضروری به نظر می رسد.
 نوجوانی،یک دوره انتقال (برزخی) است.  
انتقال به معنی یک وقفه یا تغییر از آنچه که قبلا انجام شده نمی باشد، بلکه بیشتر عبور از مرحله ای از رشد به مرحله دیگر می باشد. آنچه قبلا واقع شده ،اثر خود را روی آنچه که در زمان حال و آینده اتفاق می افتد، باقی می گذارد. کودکان در زمانی که از خردسالی به بزرگسالی می رسند، باید جنبه های کودکانه را کنار بگذارند و آنها باید همچنین الگو های جدید رفتاری و نگرشی رابیامورند تا جانشین آن چیز ها یی شود که ترک کرده اند. بسیاری از خصوصیاتی که معمولا به عنوان معرف ظهور نوجوانی در نظر گرفته میشدند، قبلا در طول اواخر کودکی حضور داشته اند. تغییرات بدنی که در سالهای اولیه نوجوانی اتفاق می افتد ،بر رفتار موزون شخص اثر می گذارد و به ارزیابی مجدد ارزشها و سازگاری اجتماعی آنها منتهی می شود. در طی هر مرحله انتقالی وضع وجایگاه فرد مبهم است و نوعی گم گشتگی در باره نقشهایی وجود داردکه فرد انتظار دارد آنها را ایفا کند. از طرف دیگر ،آزمودن شیوه های مختلف زندگی به آنها یاد می دهدتا آنها تصمیم بگیرند که چه الگوهای رفتاری ،ارزشی و نگرشی بهتر میتوانند نیازهای آنان را تامین نمایند.
 نوجوانی ،یک دوره تغییر است.  
میزان تغییر در نگرشها و رفتار در طی دوره نوجوانی با میزان تغییر در وضعیت بدنی برابر است. درطی سالهای اولیه نوجوانی، زمانی که تغییرات بدنی با سرعت انجام
می شود، تغییرات در نگرشها و رفتار نیز با شتاب به وجود می آید. همچنان که تغییرات بدنی آرام به پیش می رود، به همان نسبت نگرشها و رفتار نیز تغییر می یابند.   
 نوجوانی یک سن مسئله آفرین است.
گر چه هر سنی مسایل خاص خودش را دارد،با این حال، مسایل نوجوانان اغلب برای پسران و دختران به گونه ای است که آنها به سختی از عهده حلشان بر می آیند.دو دلیل برای این مسئله وجود دارد:  
1.   در سرتاسر دوره کودکی، مسایل آنها بالاخره توسط والدین و معلمان حل می شود، در حالی که بسیاری از نوجوانان به دلیل بی تجربگی، به تنهایی از عهده حل مسایلشان بر نمی آیند. 
2.   نوجوانان دوست دارند احساس کنند که افرادی مستقل و آزاد هستند. آنها درخواست ارائه راهی را دارند که خودشان بتوانند از عهده حل مسایل برآیند و کوششهایی را که از جانب والدین و معلمان برای کمک به آنها ارائه میشود نمی پذیرند. به دلیل ناتوانی نوجوانان در غلبه بر مسایلشان به تنهایی، به همان اندازه که آنها اعتقاد دارند از توانایی برخوردارند، بسیاری از آنها حل مسایل و مشکلات را مافوق انتظارات خود می یابند.
 نوجوانی،  زمان جستجوی هویت است.
در سراسر سن گروه گرایی اواخر کودکی، انطباق با معیارهای گروه به مراتب بسیار مهمتر از فردگرایی است. در سالهای اولیه نوجوانی تطابق با گروه هنوز برای دختران و پسران حائز اهمیت است. به تدریج آنها درصدد جست و جوی هویت برمی آیند و تمایل چندانی به اینکه شبیه همسالان خود در گروه باشند، ندارند.

نوجوانی، مرحله آرمان گرایی است
نوجوانان تمایل دارند که به زندگی از ورای عینک سایه وروشن نگاه کنند. آنها به خود و سایرین آن چنان می نگرند که دوست دارند بهتر از آنچه که هستند خود را باور کنند. این مطلب به ویژه در مورد آرزوهای نوجوانان صادق است، این آرزوهای غیر واقعی نه فقط درباره خودشان بلکه همچنین برای وابستگان و دوستان آنها نیز وجود دارد. این آرزوها در اوایل نوجوانی با توسعه عواطف همراه هستند. بیشتر حالات غیرواقعی آنان شامل رنجش زیاد، آزار و ناکامی است و نوجوانان زمانی که احساس کنند دیگران آنها را دست کم بگیرند و یا به اهدافشان دست نمی یابند این حالات را از خودشان نشان میدهند. با توسعه تجارب اجتماعی و شخصی و با افزایش قدرت تفکرعقلانی، نوجوانان به خود، خانواده، دوستان و زندگی واقع بینانه تر می نگرند. درنتیجه آنها کمتر از ناامیدی و توهم نامعقول رنج می برند و نسبت به سالهای قبل واقع گراتر می شوند. نوجوانان به تدریج خودرا از آرمان گرایی رها نموده و به موقعیت بزرگسالان نایل  می شوند.
 نوجوانی ،آستانه بزرگسالی است 
همچنان که نوجوانان به بلوغ قانونی می رسند، می خواهند این باور را پیدا کنند که نزدیک بزرگسالان هستند، مثل آنها لباس می پوشند و مانند آنهاعمل می کنند ولی با این حال تصور می کنند که اینها کافی نیست. بنابراین، آنها روی رفتارهایشان متمرکز می شوند تا بتوانند با بزرگسالان معاشرت نمایند.    نوجوانان معتقدند که این رفتارها تصویری دلخواه از آنان را به وجود می آورد.  

دکتر بیوک تاجری
دکترای تخصصی روان شناسی سلامت روان درمانگر- مشاور نوجوانان- اعتیاد- سکس تراپیست * *******عضو هیئت علمی دانشگاه ******** نایب رئیس جمعیت بهروزان * ******مشاور سازمان های دولتی ********اهم تالیفات - خشونت خانوادگی و اعتیاد - اعتیاد سبب شناسی و درمان - رابطه آسیب زا: آشتی یا جدایی - آسیب شناسی اجتماعی - راهنمای جامع داروهای روان پزشکی ** مرکز مشاوره پاسارگاد 09360565701 میعاد 66947381-3 ساعت تماس 14-20
کدهای اضافی کاربر :






Powered by WebGozar