مشاوره و روان درمانی- مشاوره تلفنی
در این وبلاگ به طور محدود تجارب بالینی و راهکارهای تجربه شده در مشاوره و روان درمانی را با همکاران و مراجعین عزیز در میان می گذاریم
کلمات کلیدی مطالب
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳۸٩/٧/٢٤

هر پدر و مادری قطعا میل دارند که فرزندان باادبی داشته باشند. بچه های خوب و باادب سربلندی پدر و مادر هستند و به وجودشان افتخار می کنند. بچه هایی که در موقع ملاقات به دیگران سلام و به هنگام جدا شدن خداحافظی کنند، دست بدهند و احوالپرسی کنند، به بزرگ ترها احترام بگذارند و جلوی آنها برخیزند، آداب غذا خوردن را رعایت کنند، بسم الله بگویند، نظیف و پاکیزه باشند، حقوق دیگران را مراعات کنند و ...
    این قبیل بچه ها باادب هستند، نه تنها پدر و مادر بلکه همه مردم بچه های باادب را دوست دارند و از بچه های گستاخ و بی ادب بدشان می آید....


 

راهکارهای تقویت آداب اجتماعی در کودکان

 

هر پدر و مادری قطعا میل دارند که فرزندان باادبی داشته باشند. بچه های خوب و باادب سربلندی پدر و مادر هستند و به وجودشان افتخار می کنند. بچه هایی که در موقع ملاقات به دیگران سلام و به هنگام جدا شدن خداحافظی کنند، دست بدهند و احوالپرسی کنند، به بزرگ ترها احترام بگذارند و جلوی آنها برخیزند، آداب غذا خوردن را رعایت کنند، بسم الله بگویند، نظیف و پاکیزه باشند، حقوق دیگران را مراعات کنند و ...
    این قبیل بچه ها باادب هستند، نه تنها پدر و مادر بلکه همه مردم بچه های باادب را دوست دارند و از بچه های گستاخ و بی ادب بدشان می آید. ما در این مطلب به برخی از روش های آموزش مستقیم و غیرمستقیم آداب اجتماعی به کودکان اشاره نموده ایم که به شرح ذیل می باشد.
    
    پدر و مادرها به عنوان الگو
    نهایت آرزوی هر پدر و مادری همین است که فرزندان باادبی داشته باشند، اما برای رسیدن به این آرزو با پند و اندرز و امر و نهی نمی توان فرزندان مودب و دلخواهی تربیت کرد.بهترین راه برای رسیدن به این هدف، تهیه الگو و سرمشق خوب برای کودکان است. پدر و مادر خود باید مودب به آداب شوند و به فرزندانشان درس عملی بدهند.
    حضرت علی(ع) فرمود: بهترین ادب این است که از خودت شروع کنی. پدر و مادرانی که به مودب بودن فرزندان خویش علاقه دارند باید ابتدا رفتار خودشان را اصلاح نمایند. پدر و مادر باید خود مودب باشند، با خودشان و کودکانشان و سایر مردم باادب رفتار کنند و به سنن و آداب زندگی مقید باشند تا کودکان از آنان درس زندگی یاد بگیرند. پدر و مادر اگر نسبت به یکدیگر باادب باشند، در محیط منزل آداب و رسوم زندگی را رعایت کنند، با بچه ها نیز باادب رفتار کنند، با مردم باادب رفت و آمد و معاشرت نمایند، کودکان چنین خانواده ای طبعا مودب بار می آیند؛ اما پدر و مادری که خود مودب به آداب نیک نباشند نباید از کودکانشان انتظار ادب داشته باشند،گرچه صدها مرتبه بگویند و پند و اندرز دهند.
    
    عملابه دیگران کمک کنید
     در جستجوی فرصت هایی باشید که به صورت خانوادگی، داوطلب انجام کار می شوید. وقتی مسوولان مدرسه فرزندتان می خواهند برای مستمندان موادغذایی تهیه کنند، می توانید در جمع آوری مواد غذایی و کارهای دیگر به فرزندتان کمک کنید.
    
    آموزش معذرت خواهی
    بچه ها از هنگام تولد نمی دانند چگونه معذرت خواهی کنند. این مهارت اکتسابی است. بیشتر بچه ها در مورد کارهایشان احساس گناه و ندامت می کنند، اما بعضی از آنها خجالت می کشند که بگویند از انجام این کار متاسف هستند. این کار برای عده ای دیگر دشوار است.یاد دادن نحوه معذرت خواهی به بچه ها کاری مفید است. مثلااگر فرزندتان توپی را پرتاب می کند که به کودک دیگری می خورد، به آرامی بگویید: «می دانم اتفاقی بود، اما این کار خیلی مودبانه است که بگویی: ببخشید که توپ به تو خورد. حالت خوب است؟»به فرزندتان یاد بدهید که رفتارها نیز مشابه کلمات، معنی خاصی دارند. اگر فرزندتان شانه بالاانداخت و به صورت تصنعی گفت: «متاسفم، به آرامی این رفتار را اصلاح کنید و بگویید برادرت گریه می کند، خوب است او را بغل کنی و بگویی: ببخشید که ناراحتت کردم.»
    
    احترام به بزرگ تر
    از فرزندانتان انتظار رفتار مودبانه داشته باشید و بخواهید با مردم هم مودبانه رفتار کنند. بهتر است به آنها بگویید چه انتظاری از آنها دارید. اگر فراموش کردند به آنها خرده نگیرید، اما به آرامی به آنها یادآوری کنید. احترام به کودک یکی از عوامل مهم پرورش شخصیت کودک به شمار می رود.
     کودکی که مورد تجلیل و احترام قرار می گیرد بزرگوار و شریف و با شخصیت بار می آید. او سعی می کند با حفظ شخصیت خویش از کارهای زشت اجتناب کند. کودکی که مورد احترام پدر و مادر قرار گیرد از رفتار آنان تقلید می کند و به دیگران و پدر و مادر احترام می گذارد. احترام به کودک نه تنها پدر و مادر را در نظر فرزند کوچک نمی گرداند بلکه روح شرافت و بزرگواری را در آنان پرورش می دهد.
    
    گذشت و فداکاری
    به کودکان باید عفو و بخشش و گذشت را بیاموزید و معذرت خواهی دیگران را گرچه به دروغ هم باشد بپذیرند که امام علی(ع) می فرماید: اگر کسی در گوش راست به شما فحش دهد و از گوش چپ، اگر چه به دروغ، معذرت خواهی کند و نپذیرید از ما نیستید.
    خداوند حکیم در قرآن ضمن آیات فراوانی امر به گذشت فرموده است، از جمله بر شما باد که گذشت کنید، زیرا گذشت سبب بزرگواری و عزیزی است لذا گذشت کنید تا پروردگار شما را بزرگ و عزیز فرماید.
    
    اگر موقع مهمانی مشکل داشتید
    اگر فرزند کوچکی دارید، چند بار در خانه در مورد مهمانی نقش بازی کنید. با برگزاری مهمانی نمایشی می توانید آدابی را که از فرزندانتان توقع دارید با او تمرین کنید. در آداب خود اغراق کنید تا کودک آنها را کاملاواضح درک کند.
    از سرزنش یا توبیخ فرزندانتان در برابر دیگر مهمانان خودداری کنید. فرزندانتان را به محلی خلوت مانند دستشویی ببرید و با او صحبت کنید. جملاتی مختصر و مشخصا در مورد مساله مورد نظرتان مطرح کنید. فقط به این اشاره نکنید که او چه اشتباهی کرده است بلکه دستورالعمل های مشخص در مورد رفتارهایی که می خواهید انجام دهد به او بدهید.
    همچنین پیشنهادهایی که در زیر آمده به کودک شما کمک می کند تا هنگامی که مهمان به خانه می آید، رفتار مناسبی داشته باشد.
    - به کودک بگویید چه کسی و به چه دلیل به خانه شما می آید.
    - اجازه دهید کودک سلام کردن به مهمانان را تمرین کند.
    اگر کودک جواب سلام مهمانی را که از راه رسیده است داد، رفتار درست او را تحسین کنید. در غیر این صورت او را تشویق کنید تا این کار را انجام دهد، ولی هرگز او را تحت فشار قرار ندهید.
    - اگر ضمن صحبت کردن،کودک صحبت شما را قطع می کند یا مداوم غر می زند تا جلب توجه کند وادارش کنید بگوید «معذرت می خواهم» و صبر کند تا بزرگسالان صحبت شان تمام شود. اگر کودک مودبانه گفتگوی شما را قطع کرده است، از او انتظار نداشته باشید برای مدت طولانی صبر کند.
    - هنگام مهمانی اگر کودک رفتار مناسبی از خود نشان داد با شوق زیاد او را تحسین کنید و پس از رفتن مهمانان ساعاتی را با او بگذرانید.

 

کدهای اضافی کاربر :






Powered by WebGozar