مشاوره و روان درمانی- مشاوره تلفنی
در این وبلاگ به طور محدود تجارب بالینی و راهکارهای تجربه شده در مشاوره و روان درمانی را با همکاران و مراجعین عزیز در میان می گذاریم
کلمات کلیدی مطالب
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳۸٩/٧/٢٤

شیشه اثراتی قوی­تر از آمفتامین دارد. اما در شرایط کنترل نشده، اثرات آن تقریباً  قابل تشخیص­تر از اثرات آمفتامین نیست. ایزومر- اسِ آن فعالیت بیشتری از ایزومر- آر دارد. دوز درمانی ایزومر- اس حداکثر 25 میلی گرم به صورت خوراکی است. ماده پس از مصرف خوراکی به سرعت جذب شده و حداکثر سطوح پلاسمایی آن در دامنه 001/0 تا 005/0 میلی گرم در لیتر می رسد. نیمه عمر پلاسمایی این ماده در حدود 9 ساعت است. متابولیت های اصلی شامل 4-هیدروکسی مت­آمفتامین و آمفتامین هستند.


 شیشه و مت ­آمفتامین (9)

ساختار مولکولی

فرمول مولکولی: C10H15N وزن مولکولی: 92/14

 

فارماکولوژی شیشه

 

شیشه یک محرک سیستم عصبی مرکزی است که سبب افزایش فشار خون، افزایش ضربان قلب همراه با احساس افزایش انرژی، چابکی و سرخوشی می شود. همچنین سبب کاهش اشتها و خستگی شده و منجر به بی­خوابی می­گردد. به دنبال مصرف خوراکی، معمولاً اثرات مصرف آن طی 30 دقیقه آغاز شده و ساعت­ها به طول می­انجامد. سپس فرد احساس تندخویی و پرخاشگری، بی­خوابی، اضطراب، افسردگی و بی حالی می­کند. این ماده میزان فعالیت سیستم­های غیرآدرنرژیک و ناقلین عصبی دوپامین را افزایش می­دهد.

 

شیشه اثراتی قوی­تر از آمفتامین دارد. اما در شرایط کنترل نشده، اثرات آن تقریباً  قابل تشخیص­تر از اثرات آمفتامین نیست. ایزومر- اسِ آن فعالیت بیشتری از ایزومر- آر دارد. دوز درمانی ایزومر- اس حداکثر 25 میلی گرم به صورت خوراکی است. ماده پس از مصرف خوراکی به سرعت جذب شده و حداکثر سطوح پلاسمایی آن در دامنه 001/0 تا 005/0 میلی گرم در لیتر می رسد. نیمه عمر پلاسمایی این ماده در حدود 9 ساعت است. متابولیت های اصلی شامل 4-هیدروکسی مت­آمفتامین و آمفتامین هستند.

 

وجود مرگ ومیر مستقیم در اثر مصرف مت­آمفتامین به­ندرت گزارش شده است. در اکثر مسمومیت­های کشنده غلظت خونی این ماده بیش از 5/0 میلی گرم در لیتر است. آنالیز شیشه در ادرار پیچیده و دشوار­تر است زیرا این ماده متابولیت فرآورده­های دارویی خاصی (به عنوان مثال سلجیلین) است. مسمومیت حاد منجر  به  اختلالات شدید قلبی­ عروقی و ناهنجاری­های رفتاری شامل اضطراب، گیجی، ناآرامی و پرخاشگری می­شود. مصرف درازمدت مت­آمفتامین سبب تغییرات عصبی- شیمیایی و عصبی - آناتومیکی می­گردد. اعتیاد به این ماده سبب از بین رفتن حافظه، قدرت تصمیم­گیری و صحبت کردن می­شود.

 

برخی علایم نیز همانند علایم اسکیزوفرنیای روانی می­باشد. این اثرات و عوارض می­توانند تا مدتها پس از ترک این ماده نیز باقی بمانند. اگر چه اغلب علایم بالاخره برطرف می­گردند. تزریق شیشه همان خطراتی (به­عنوان مثال وجود ایدز و هپاتیت) که تزریق سایر مواد مخدر تزریقی مثل هرویین دارند را دارا می­باشد. در صورت مصرف دود شیشه، این ماده بسیار سریع­تر به مغز می­رسد. موادی که به­صورت تدخینی مصرف می­شوند (مانند شیشه، کراک و کوکایین) بسیار اعتیاد آورتر و خطرناک­تر از هنگامی است که به صورت خوراکی مصرف شوند.

 

علائم عمده ترک شیشه

i   خستگی و پرخوابی

 

i   بی­قراری و اضطراب

 

i   افزایش تحریک­پذیری

 

i   افسردگی مزمن، اندوه شدید

 

i   کابوس یا خواب همراه  با وحشت

 

i   حملات پانیک یا وحشت­زدگی

 

 

* قرص ریتالین (متیل فنیدیت)

ریتالین، نخست برای درمان یکی از انواع اختلالات روانی دوران کودکی  به نام بیش فعالی همراه با نقص توجه استفاده می­شد، در مواقعی نیز توسط پزشکان برای درمان بیماران  مبتلا به حمـله خواب تجویز می­شود ولی در سال­های اخیر مصرف خودسرانه دارو در کشور ما رو به افزایش گذاشته است که عدم آگاهی از آثار و ویژگی­های این قرص می­تواند نگران­کننده باشد. هم­اکنون گزارش­های متعددی وجود دارد، برخی از افراد برای بیدار ماندن در شب­ امتحان به­جای مصرف قهوه و چای از قرص­های ریتالین استفاده می­کنند تا بتوانند چند ساعت متوالی بیدار بمانند و به شکل غیر معمولی تمرکز خود را در مدت طولانی حفظ کنند.

 

از آنجا که ریتالین دارویی است که توسط پزشکان تجویز می شود، مصرف­کنندگان تصور می­کنند این قرص­ها بی­خطربوده و بدنامی مواد مخدر را ندارند. در حالی­که عوارض مصرف خودسرانه قرص­ها می­تواند در حد مواد دیگر نظیر کوکائین و آمفتامین باشد. شایع­ترین عوارض مصرف خودسرانه قرص­ ریتالین عبارتست از:

 

i  عصبی شدن و بی­خوابی

i  حالت تهوع و استفراغ

i  احساس سرگیجه و سر درد

i  تغییرات ضربان قلب و فشار خون(که معمولاَبه صورت افزایش است ولی در مواردی نیز به شکل کاهش نیز دیده می شود).

i  خارش و جوش­های پوست

i  دردهای شکمی،کاهش وزن و مشکلات معده

i  مصرف دائمی و اعتیاد (وابستگی)

i  روان­پریشی (جنون) و علایم وابستگی به ریتالین

i  افسردگی پس از قطع مصرف

 

 

همچنین مصرف مقادیر زیاد ریتالین عوارض متعددی دارند از جمله؛

i  از دست دادن اشتها و سوء تغذیه

i  لرزش و پرش عضلات

i  تب، تشنج و سردرد

i  نامنظم شدن ضربان قلب و تنفس که در مواردی می­تواند به شکل خطرناکی ادامه پیدا کند.

i  تکرار حرکات و اعمال بی­هدف

i  حالت­های پارانوئید (سوءظن)، توهم و هذیان

i  احساس حرکت و جنبش حشرات در زیر پوست

i  مرگ (تاکنون در چند مورد سوءمصرف ریتالین منجر به مرگ شده است).

 

کدهای اضافی کاربر :






Powered by WebGozar