مشاوره و روان درمانی- مشاوره تلفنی
در این وبلاگ به طور محدود تجارب بالینی و راهکارهای تجربه شده در مشاوره و روان درمانی را با همکاران و مراجعین عزیز در میان می گذاریم
کلمات کلیدی مطالب
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳۸٩/٤/۸

راه‌های جلوگیری از اهمال­کاری

· به خود پاداش بدهید؛ اگر کاری که می‌کنید هرگز به قدر کافی خوب نباشد زندگی، فعالیتی کسل‌کننده و بی‌نشاط می‌شود. اشخاص موفق و مقید اغلب به دلیل کاری که می‌کنند به خود امتیاز می‌دهند و احساس هیجان دارند.

· قاطعیت نشان دهید؛ ...


راه‌های جلوگیری از اهمال­کاری

· به خود پاداش بدهید؛ اگر کاری که می‌کنید هرگز به قدر کافی خوب نباشد زندگی، فعالیتی کسل‌کننده و بی‌نشاط می‌شود. اشخاص موفق و مقید اغلب به دلیل کاری که می‌کنند به خود امتیاز می‌دهند و احساس هیجان دارند.

· قاطعیت نشان دهید؛ خیلی‌ها به علت نداشتن قاطعیت و موافقت کردن با انجام کارهایی که علاقه‌ای به انجام آن ندارند، مسامحه می‌کنند. ممکن است بیش از حد خود را متعهد کنید و به جای آن که برخوردی صادقانه داشته باشید، تن به مسامحه دهید.

· از کلمه باید استفاده نکنید؛ تنبل‌ها بیشتر به خود می‌گویند: باید آن نامه‌ها را بنویسم، باید شروع کنم. عبارت‌های بایددار معمولا موثر نیستند، زیرا احساس گناه تولید می‌کند و در نتیجه شرایطی فراهم می‌کنند که شما از انجام آن خودداری می‌کنید.

· مثبت فکر کنید؛  وقتی به کاری که از انجامش طفره رفته‌اید فکر می‌کنید، احتمالا ناراحت می‌شوید و ترجیح می‌دهید کار دیگری بکنید. علتش این است که به خود پیام‌های منفی می‌دهید و در اثر آن خود را گناهکار و شکست خورده می‌بینید.

· وقت مشخصی را تعیین کنید.

· در به عهده گرفتن کاری که از آن پرهیز دارید شجاع باشید.

· کلمات امید، آرزو و شاید را از فرهنگ لغات خود حذف کنید.

· نگاه دقیقی به زندگی خود بیندازید.

· حال را با دقت بررسی کنید.

· شکوه و شکایت نکنید.



شرایط اهمال­­ساز و راهکارهای مقابله

 1-کاری به عهده فرد گذاشته می­شود ولی محدوده زمانی، منابع مورد نیاز، محل انجام کار و یا سایر نیازمندی­های لازم برای انجام صحیح کار، تعیین نمی­شود (راهکا ر: تعیین محدوده زمانی، محل فعالیت و نحوه انجام فعالیت).

2-چندین کار به فرد واگذار می­شود و فرد از تعیین اولویت برای انجام آنها عاجز است لذا همه یا بخشی از کارها مشمول اهمال­کاری می­شوند و این مواقع کارهای کم­ارزش به انجام می­رسد و مهمترین بخش کار دچار اهمال می­شود. (راهکار: اولویت­بندی کارهای اصلی و اساسی و بعد اولویت­بندی کارهایی که سبب رفع خستگی و ایجاد آرامش می­شود و در اولویت آخر کارهای متفرقه قرار می­گیرد).

3-گاه از فرد توقع انجام کار بی­عیب و نقص می­رود ولی از حد توان او خارج است و او از ترس مواخذه شدن و یا از دست دادن پایگاه عاطفی خود، از انجام کار اصلی طفره می­رود. (راهکار: بهتر است اهداف زندگی را با خواست شخصی و شناختی خود تنظیم کنیم نه با توجه به خواست و نظر دیگران).

4-برخی­ها بدون در نظر گرفتن توانائی­شان، از خود توقع دارند، تلاش می­کنند و نتیجه نمی­گیرند آنوقت اصل کار را تعطیل می­کنند. (راهکار: تعریف و تنظیم اهداف واقعی خود).

5-گاه فرد کاری را به صورت اجباری و برخلاف میل باطنی انجام می­دهد. تا زمانی­که اجبار هست فرد خوب کار می­کند و هرگاه عامل اجبار برطرف شد، فرد اهمال می­کند. ( راهکار: صحبت با زیردستان در مورد پیامد خوب و بد کار آنان و در ضمن خودمان نیز در آن زمینه فعال و الگو باشیم.)

6-برخی از افراد دقیقه 90ی هستند و انجام کار را تا آخرین مرحله ممکن به تعویق می­اندازند. این افراد از هیجان بوجود آمده در آخرین لحظات لذت می­برند و یا اساسا اینگونه فکر می­کنند که هنوز وقت هست.(راهکار: باید به آنها فهماند که همیشه دقیقه 90 موفقیت­آمیز نیست (چکی که بر می­گردد.)

7-برخی از افراد تعهد می­کنند و قولی می­دهند ولی در زمان اجرای تعهد شرایط کار فراهم نیست یا بعد از قول دادن فکر می­کنند و پشیمان می­شوند. (راهکار: جسارت برای گفتن نه، تلاش برای انجام قول­ها و گاه عذرخواهی کردن)

8-گاه افراد تصمیمات را به بهانه کسب اطلاعات بیشتر در مورد کار، به تعویق می­اندازند و بهانه، انجام کاری بی­عیب و نقص است(راهکار: شروع قدم اول و فعال بودن بهتر از تسلط کامل بر کار است)

9-برخی افراد تصمیماتی می­گیرند در حالی­که میل باطنی آنها انجام آن تصمیم نیست. لذا در انجام آن تعلل می­کنند. ( راهکار: ایجاد باورهای منطقی و درست و دوری از تمایلات در انجام تصمیم­ها)

10-برخی افراد معتقدند، انجام تصمیم یا عدم اجرای آن چندان اهمیتی ندارد و به خود و دیگران مشکلاتی را به ارمغان نخواهند آورد. (راهکار: ارزش کارها را قبل از تصمیم­گیری بسنجید)

11-برخی معتقدند انجام کار آنتقدر راحت است که هرگاه بخواهند قادر به انجام آن هستند ولی الان در شرایط روحی و جسمی نیستند. (راهکار: شاید وقت بگذرد و فردا شرایط امروز را نداشته باشد.)

12-برخی افراد اگر بخواهند تصمیماتشان را به مرحله عمل در آورند باید از شرایط سهل و آسان و زندگی راحتی که دارند فاصله بگیرند و برای اینکه این اتفاق نیفتد. از اجرای تصمیماتشان سرباز می­زنند. ( راهکار: برخی موفقیت­ها دیگر قابل برگشت نیست و ممکن است خاطره خوش امروز را از بین ببرد.)

 13-برخی کار خود را این گونه توجیه می­کنند، چون کاری را زیاد انجام داده­اند،خسته­اند و دیگر برای انجام آن انگیزه ندارند. (راهکار: این باورها برای خود و دیگران خطرناک است باید به آنان دلگرمی و امید داد، البته تغییر و تحول و استراحت­های مقطعی هم خوب است.)

14-برخی معتقدند چون برای دیگران مهم نیست این کار را بکنند یا نکنند، پس در انجام آن کار اهمال می­کنم.( راهکار: عملکرد ما نباید خواست و نظر مردم باشد، باید معیار صحیح را دنبال کنیم)

باید یاد آور شویم در برخی موارد تعلل­ورزی در کارها ایراد ندارد از جمله زمانی­که کار کم­ارزشتر را به خاطر کار باارزش­تر به تعویق می­اندازیم، زمانی­که از لحاظ عاطفی بر­انگیخته هستیم مانند عصبانیت، ترس، افسردگی، خستگی روحی،خشم، بی­حالی.

* دیگر به خود نگویید که عملکردتان باید خوب باشد. به خاطر داشته باشید که نفس عمل کردن بسیار مهمتر است. اهمال­کاران اغلب به خود می­گویند:«باید فلان کار را انجام دهم، باید شروع کنم... »عبارت های باید دار معمولاً موثر نیستند، زیرا احساس گناه ایجاد می­کنند. در نتیجه شرایطی فراهم می­سازد که شما از انجام آن خودداری می­کنید. در همان لحظه­ای که به خود می­گویید:«باید اینکار را انجام دهم.» احتمالاً این اندیشه را در سر دارید.« اما حالا به انجام آن مجبور نیستم تا فرصتی دیگر صبر می کنم .» گاهی اوقات هر چه بیشتر به خود بگویید کاری صورت دهید، انجامش به همان اندازه دشوار می شود. کلمه باید را از ذهن خود دور کنید. به جای اینکه بگویید «باید این کار یا آن کار را بکنم.» بگویید« بهتر است اینکار را انجام دهم.»

 

مراحل مقابله با اهمال­کاری

مرحله اول: مشخص کنید کدام کار است که از انجام آن طفره می­روید؟ آن­را یادداشت نمایید و سود و زیان آن­را تحلیل نمایید. مزایا و زیان­های انجام ندادن کار مورد نظر را با هم مقایسه کنید و به آن امتیاز بدهید.

مرحله دوم: برنامه­ریزی کنید. زمان شروع کار خود را دقیقاً مشخص نمایید. سپس فهرست مواردی را که ممکن است شما را از شروع کار بازدارد تهیه کنید و راه­حل­هایی را که طرز برخورد با این مشکلات را نشان می­دهد، بنویسید.

مرحله سوم: کار را ساده کنید. اگر به جای هدف­های بسیار بزرگ و کمال­طلبانه، هدف­های واقعی و به نسبت ساده را انتخاب کنید، کار دشوار ساده می­شود. به دو شکل می­توانید یک کار بزرگ را به اجزاء کوچکتری تقسیم کنید. یک راه برای این کار انجام قدم به قدم کار است. راه دوم ساده کردن کار تقسیم بندی زمان است. زمان­های کوتاه و محدودی را انتخاب کنید. این­کار چند فایده دارد:

۱- کارهای بزرگ را به کارهای کوچک تقسیم می­کنید که در مدت کوتاه انجام­پذیر باشد. با این رفتار دشواری کار کمتر به نظر می رسد.

۲- می­توانید بلافاصله پس از شروع به کار پانزده دقیقه را تمام کنید. احساس انجام دادن کار اغلب از شدت تنش شما می­کاهد و انگیزه بیشتری نیز تولید می­کند.

۳- به طفره رفتن از انجام کار وسوسه نمی­شوید، زیرا هرگز مجبور نیستید که در هر زمان بیش از پانزده دقیقه کار کنید. انجام کار حتی اگر ناخوشایند باشد در مدت کوتاه پانزده دقیقه قابل تحمل است.

۴- می­توانید با کار کردن در فواصل زمانی کوتاه خلاقیت بیشتری به خرج دهید. نوشتن یا مطالعه گزارش در پاره وقت­های کوتاه راحت­تر است. به عبارت دیگر با تلاش کمتر بیشتر می­آموزید و درک می­کنید.

مرحله چهارم: مثبت فکر کنید. اندیشه­های منفی مرتبط با کاری را که انجام آن­را به تعویق می اندازید، یادداشت کنید. با نوشتن افکار منفی متوجه می­شوید که با طفره رفتن از کارهایی که قرار است بکنید در واقع خود را فریب می­دهید. جای افکار غیرمنطقی و غیرواقع بینانه یا شناخت­های مخل، انجام کار را با افکار منطقی یا شناخت­های کارکردگرا عوض کنید. برای مثال با خود می گویید باید تمام این ظرف ها را بشویم. این تفکر همه یا هیچ است. می توانید به جای این جمله منفی به خود بگویید، مجبور نیستم همه را امشب بشویم. اما گر دست کم تعدادی از آنها را بشویم احساس بهتری خواهم داشت.

مرحله پنجم: به خود امتیاز بدهید. وقتی کاری را که از انجامش طفره رفته­اید شروع می­کنید، بهتر است به جای بی­ارزش جلوه دادن کار، از خود به خاطر کاری که کرده­اید تشکر کنید. اگر به خواسته خود نرسیدید، می­توانید از تجربه­ای که کرده­اید درس بگیرید و به جای آنکه خود را شکست خورده و ناکام بدانید، زمینه را برای موفقیت­های بعدی هموار سازید. 

 

 

 

 

دکتر بیوک تاجری
دکترای تخصصی روان شناسی سلامت روان درمانگر- مشاور نوجوانان- اعتیاد- سکس تراپیست * *******عضو هیئت علمی دانشگاه ******** نایب رئیس جمعیت بهروزان * ******مشاور سازمان های دولتی ********اهم تالیفات - خشونت خانوادگی و اعتیاد - اعتیاد سبب شناسی و درمان - رابطه آسیب زا: آشتی یا جدایی - آسیب شناسی اجتماعی - راهنمای جامع داروهای روان پزشکی ** مرکز مشاوره پاسارگاد 09360565701 میعاد 66947381-3 ساعت تماس 14-20
کدهای اضافی کاربر :






Powered by WebGozar