مشاوره و روان درمانی- مشاوره تلفنی
در این وبلاگ به طور محدود تجارب بالینی و راهکارهای تجربه شده در مشاوره و روان درمانی را با همکاران و مراجعین عزیز در میان می گذاریم
کلمات کلیدی مطالب
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳۸٩/٦/٩

- گوشى تلفن را که برداشتم حس کردم صدایش خیلى نزدیک است، اصلاً بوى غربت نمى داد.
پرسیدم: کجایى؟!
گفت: ایران.
باور نکردم، از من انکار و از او اصرار.
سرانجام تسلیم شدم. جدى مى گفت بعد از گذشت
۳-۲ ماه ناباورانه بازگشته بود!!
پرسیدم چرا؟


 

 

یک بیمارى به اسم home sickness

 

 

 

- گوشى تلفن را که برداشتم حس کردم صدایش خیلى نزدیک است، اصلاً بوى غربت نمى داد.
پرسیدم: کجایى؟!
گفت: ایران.
باور نکردم، از من انکار و از او اصرار.
سرانجام تسلیم شدم. جدى مى گفت بعد از گذشت
۳-۲ ماه ناباورانه بازگشته بود!!
پرسیدم چرا؟
گفت: حضورى توضیح مى دهم فقط بدان داشتم از دلتنگى مى مردم.
در اولین فرصت او را دیدم و کلى حرف زدیم. به یاد دوران دانشجویى خودم افتادم. کلى تلاش کرده بودم تا در دانشگاه پذیرفته شوم و باید مکانى جدید، زندگى مستقل و مسؤولیت هایى جدى را مى پذیرفتم!! رؤیاهاى دیروز واقعى شده بودند و از واقعیت هاى آن روزها فقط تصویرى مانده بود که دلگیرترم مى کرد! اوایل احساس دورى خفه کننده بود!...
... ملاقاتى که با دوستم داشتم، نشستن پاى صحبت هاى عاطفى اش و دیدن اشک هایى که حتى در خانه و کشور خودش هم به عشق اینجا مى ریخت، تکرار خاطرات دوران دانشجویى، دیدن افراد نالان از دوران سربازى و ... باعث شد به فکر مشکلى روحى به نام «
home sickness» بیفتم.
home sickness چیست؟ حسى است که با دورى از خانه بوجود مى آید. وضعیتى روانى و عاطفى که با احساس عدم خوشبختى و آرزو براى تکرار آنچه پیش از آن داشته ایم همراه است در این حالت فکرى آزاردهنده به شما مى گوید که در ترک زندگى قبلى دچار اشتباه شده اید. در شرایط جدید براى از دست دادن خانواده، دوستان، خانه، حتى همسایگان احساس ناراحتى مى کنید. (حتى شلوغ ترین و مزاحم ترین آنها!) این حس معمولاً موقتى و گذراست و در بیشتر مواقع فراموش کردن آن در اثر گذشت زمان ساده است اما در شرایطى خاص فراموش کردن این جدایى سخت تر است، مثلاً اگر:
والدینتان از هم جدا شده باشند یا اخیراً عزیزى را از دست داده باشید، تعلق و اتصالتان به مسائل پیرامون شدیدتر و ترک آنها آزاردهنده تر است.
به همین خاطر در برخى افراد این حس وابستگى آنقدر شدید است که باعث ایجاد افسردگى، نگرانى، نوعى عقده یا حتى ناراحتى جسمى مختصرى مى شود. در بعضى شرایط هم حس «دورى از خانه» ، «افسردگى» به نظر مى رسد و ما را دچار اشتباه مى کند. اما در غالب مردم و موارد این مورد از افسردگى قابل تشخیص است.
> نشانه هاى بیمارى دورى از خانه چیست؟
۱- احساس بدبختى بدون داشتن دلیل
۲- انزواطلبى (با این تصور که سایر افراد راحت دوست پیدا مى کنند اما من نمى توانم.)
۳- از دست دادن و گم کردن نظم عادى زندگى
۴- احساس حمایت در مورد فکر کردن به امور (در حل مسائل به باهوشى سایرین نیستیم)
۵- حس تنهایى شدید (من تنها فردى هستم که این مشکل را دارم)
۶- احساس بى پناهى و علاقه به بازگشت به خانه
۷- احساس عدم هماهنگى با موضوعات و مسائل اطراف، تفاوت رنگ ها، مزه ها و بوها و ... (حتى کلاغ هاى شهر خودتان را رنگ دیگرى مى بینید!)
شروع زندگى در مکانى جدید با خود هیجانات و نگرانى هایى را به همراه دارد که کاملاً طبیعى است. مسائلى مربوط به جابجایى، کار جدید، برخورد با افراد جدید، پذیرش تضادها در شیوه زندگى و ... همه و همه باعث مى شود با خود فکر کنیم:
- در سازش پذیرى با مردم و مکان هاى جدید مشکل داریم.
- خانواده و دوستان را از دست داده ایم.
- امکان حضور در وقایع مهم زندگى چون تولدها، عروسى  ها و ... را نداریم.
و گاه تجربه حسى که ناشى از سخن معروف:
«زنم مرد، مالم را بردند و سگم هم گم شد» است. (احساسى که هرچه جلوتر مى رود کم اهمیت تر مى شود!!)
> آیا تحول و گذر از مراحل زندگى تا این حد مشکل است؟
- سطح و میزان سازش پذیرى و صبر و شکیبایى افراد با هم متفاوت است. زندگى در مکانى آشنا حس مورد تأیید بودن و امنیت را به همراه دارد که خود کمک مى کند تا مشکلات را بهتر حل کنیم. اما دورى از خانه و خانواده و آشنایان و حمایت هاى معمول ایشان دراثر عدم اعتماد به نفس، تصورات نادرست، فشارها، ناامیدى ها، بدگمانى ها و بسیارى عوامل دیگر مى توانند دیدگاه کلى ما را در مقابل زندگى تغییر دهند و درنهایت در مقابل مشکلات بسیار کوچکتر، احساس درماندگى مى کنیم.
> پیشگیرى بهتر از درمان:
اگر تاکنون جدایى از خانه و خانواده را در درازمدت تجربه نکرده اید و مى خواهید بدانید آیا در آینده جزو این گروه هستید یا خیر؟! به سؤالات زیر دقت کنید:
۱- آیا براى انجام کارهایتان در خانه به نظارت زیاد، نیاز دارید؟
۲- آیا در پذیرش مسؤولیت هاى فردى و گروهى مشکلى دارید؟
۳- آیا اعتماد به نفس کمى در امور زندگى  نشان مى دهید؟
۴- آیا فشارهاى معمول زندگى را مشکلاتى بزرگ مى بینید؟
۵- آیا براى دوست یابى و حفظ دوستى ها با مشکل مواجه هستید؟
اگر پاسخ شما به سؤالات مطرح شده مثبت است سریعاً عمل کنید و پیش از دورى از خانه نقاط ضعفتان را قوت بخشید تا تحمل شرایط جدید برایتان آسان تر شود.
مسائل و مشکلات احتمالى آتى در اثر عدم تقویت نقاط ضعف ذکر شده؟
۱- احساس نگرانى: به دلیل عدم احساس امنیت و ضعف در سازش پذیرى با مشکلات بروز مى کند.
۲- فرورفتن در آرزوها: پس از ترک خانه همه چیز متفاوت است. حتى مزه آب و غذا! صداها، بوها، رنگ ها و .. و از آن جایى که در اثر عدم سازش پذیرى و بزرگ جلوه دادن مشکلات شرایط جدید پذیرفته نمى شود دائماً آرزو به بازگشت به شرایط قبلى شدیدتر مى شود.
۳- کشمکش ها: حضور در فضایى با فرهنگ رسم و رسوم و اعتقادات جدید از یک طرف و ضعف شما دریافتن و حفظ دوستى ها باعث خواهد شد تا براى پذیرفته شدن و ایجاد چرخه اى از دوست ها دست به هر تلاش و کشمکشى و رفتارى بزنید.
۴- درد: ناشى از برخورد ناگهانى و مشکل آفرین شدن تمام ضعف هاست.
۵- تغییرات: در مکان جدید ناخواسته در شخصیت فرد تغییراتى ایجاد مى شود که هرچه پخته تر و سنجیده تر عمل کند تغییرات مثبت تر خواهند شد.
> براى رفع این ناراحتى  و حل مشکل روحى ناشى از آن چه کنیم؟
۱- در درجه اول به واقعیتى که وجود دارد اعتراف کنید و پس از تصدیق آن به نقاط مثبت ناشى از شرایط جدى بیشتر فکر کنید.
۲- گریه کردن یکى از بالاترین مواهب خداوندى است که به انسان آرامش و صبر مى دهد (موردى کاملاً علمى) پس به اشک هایتان اجازه جارى شدن بدهید.
۳- ثبت و روزنامه نگارى مسائل: نوشتن و مرور مواردى که اتفاق مى افتد آرامبخش فعلى و مرجعى مطمئن براى آینده است.
۴- حضور در فعالیتى گروهى: سعى کنید در شروع شیوه جدید زندگى کارى گروهى را جست وجو کنید که با علایق شما هماهنگ باشد (مثلاً شرکت در یک فعالیت ورزشى) این کار به سرعت خلاء ایجاد شده را پر مى کند.
۵- درخواست براى کمک: آنقدر مغرور نباشید که خود را از کمک و همراهى سایرین محروم کنید. تجربیات اشخاص که پیش از این احساسى مشابه با شما داشته اند، کمک خوبى است.
۶- یافتن و درک افکار و احساسات اطرافیان جدید، نیازمند زمان است، تا آن موقع با خود مهربان تر باشید! شرایطى را ایجاد کنید که بیشتر آرامش و لذت ببرید. (حتى اگر لازم شد براى خودتان نوشابه بخرید و کارت تبریک بفرستید!!)
۷- براى روزهایتان براساس اهداف کوتاه مدت و درازمدتى که دارید برنامه ریزى کنید و با پر کردن اوقات بیکارى به خود مجال حسرت خوردن و اندیشیدن به گذشته را ندهید.
و ساده بگویم:
امروز، دیروزى براى فرداست و مى تواند یادآور لحظات خوبى باشد که شاید هرگز فراموش نشود پس به عوض نگرانى - غصه و بد و بیراه گفتن به زمین و زمان قدر لحظات را بدان و خوش باش!!

 

دکتر بیوک تاجری
دکترای تخصصی روان شناسی سلامت روان درمانگر- مشاور نوجوانان- اعتیاد- سکس تراپیست * *******عضو هیئت علمی دانشگاه ******** نایب رئیس جمعیت بهروزان * ******مشاور سازمان های دولتی ********اهم تالیفات - خشونت خانوادگی و اعتیاد - اعتیاد سبب شناسی و درمان - رابطه آسیب زا: آشتی یا جدایی - آسیب شناسی اجتماعی - راهنمای جامع داروهای روان پزشکی ** مرکز مشاوره پاسارگاد 09360565701 میعاد 66947381-3 ساعت تماس 14-20
کدهای اضافی کاربر :






Powered by WebGozar