مشاوره و روان درمانی- مشاوره تلفنی
در این وبلاگ به طور محدود تجارب بالینی و راهکارهای تجربه شده در مشاوره و روان درمانی را با همکاران و مراجعین عزیز در میان می گذاریم
کلمات کلیدی مطالب
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳۸٩/٦/۱

 پرسه هاى سکوت بود و من. من بودم و سایه هاى رفت و آمدم. مریم هم بود و اتاقى و تختى با ملحفه هایى به رنگ بیمارستان. با یک تخته کوچک سفید و دستورات درشت آبى پزشک معالج. دخترک چشم به پنجره گوشه اتاق بیمارستان دوخت.


<!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:"Cambria Math"; panose-1:2 4 5 3 5 4 6 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:roman; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611985 1107304683 0 0 159 0;} @font-face {font-family:Tahoma; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627400839 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-unhide:no; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; text-align:right; mso-pagination:widow-orphan; direction:rtl; unicode-bidi:embed; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman","serif"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-language:FA;} .MsoChpDefault {mso-style-type:export-only; mso-default-props:yes; font-size:10.0pt; mso-ansi-font-size:10.0pt; mso-bidi-font-size:10.0pt;} @page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:72.0pt 72.0pt 72.0pt 72.0pt; mso-header-margin:36.0pt; mso-footer-margin:36.0pt; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} -->

آداب عیادت بیمار

 

 

 

پرسه هاى سکوت بود و من. من بودم و سایه هاى رفت و آمدم. مریم هم بود و اتاقى و تختى با ملحفه هایى به رنگ بیمارستان. با یک تخته کوچک سفید و دستورات درشت آبى پزشک معالج. دخترک چشم به پنجره گوشه اتاق بیمارستان دوخت. وقت ملاقات خیلى وقت پیش تمام شده بود. کسى اما آمد، تا پشت در اتاق. از در نگهبانى تا آنجا التماس در نگاهش موج مى زد. خواهر بعد از کلى التماس، مریم را دید، اما روى تخت، با چشمانى نیمه باز. دلش آشوب شد. خاطرات کودکى و جوانى یکى یکى مرور شدند. مریم مى توانست زنده بماند. پزشکان این را مى دانستند. خواهر اما نمى خواست باور کند... ایمان ناگهان از دلش پر کشید. خواهر گریست... مریم نگاه کرد، شیون هاى خواهر مى توانست براى مردم تنها یک مفهوم داشته باشد... تو دیگر زنده نمى مانى.

... و مریم مرگ را باور کرد... احیاى قلبى - عروقى، تنفس مصنوعى، مشاوره قلب، اکسیژن و هزار و یک تلاش دیگر، اما فایده اى نداشت... ضربان قلب مریم تا قبل از سوگوارى ناگهانى خواهر خوب مى زد!

مریم چشم هایت را باز کن!

نه!

دیگر خواهرتان چشم باز نمى کند...

این را پزشکان گفتند و مریم به همین سادگى مرد.

حالا از آن روز به بعد گویى صدایى در میان پرسه هاى سکوت فریاد مى زند که اى کاش گریه ها و دل سوزى هاى بى مورد آن روز غم انگیز روح مریم را نمى گرفت... مریم مى توانست زنده بماند، همه پزشکان این موضوع را تأیید کردند، اما دخترک با شوک ناگهانى حاصل از اتفاقى عصبى جان سپرد. مشاور اعصاب این را بر روى پرونده فوت دخترک ثبت کرد.

 

 

اخلاق عیادت

رعایت نکات مهم اخلاقى و رفتارى هنگام عیادت از بیماران مهره فراموش شده اى است که هر روزه در اتاق هاى بیمارستانى و مراکز درمانى نقاط مختلف کشور به چشم مى آید. ماجراى مریم، ماجرایى واقعى از زبان یکى از پرستاران بیمارستان امام خمینى (ره) است.

فاطمه پروایى، کارشناس پرستارى در طول شیفت هاى کارى شبانه روزى با تعداد زیادى بیمار و عیادت کننده روبه رو است. او و پرستاران دیگر درباره عیادت کنندگان توصیه هاى زیادى دارند.

پروایى مى گوید: هر روز ساعت ۱۴ تا ۱۶ به عنوان زمان ملاقات در نظر گرفته مى شود. قبل و بعد از این ساعت ها پرستاران امور مربوط به شرایط بالینى بیماران را مورد بررسى قرار مى دهند، اما با حضور ملاقات کنندگان در فرصت هاى ملاقات ممنوع این فعالیت پرستاران دچار اختلال مى شود.

جذابیت لحظه بدحالى بیماران

پروایى بدحال شدن بیماران براى ملاقات کنندگان عادى را عجیب و در بسیارى از موارد جالب مى داند. این افراد در زندگى عادى خود کمتر با چنین مواردى روبه رو بوده اند، بنابراین با حال به هم خوردگى یک بیمار دور او جمع مى شوند و پرستاران در میان جمعیت نمى توانند کار خود را به درستى انجام دهند.

بنابراین لازم است اگر عیادت کنندگان در اتاق بیمارستانى با این گونه موارد روبه رو شدند، به پزشکان و پرستاران مهلت دهند تا به مریض رسیدگى کنند.

ملاقات ممنوع، یعنى ممنوع

ملاقات ممنوع یکى از متداول ترین واژه هاى مکتوب بیمارستانى است که از طرف هیچ یک از عیادت کنندگان جدى گرفته نمى شود.

این درحالى است که به طور معمول در هر بخش بیمارستانى (دولتى) ۲۲ تا ۳۰ بیمار و ۲ نفر پرستار وجود دارند. حال آن که شلوغى بخش ها موجب مى شود بسیارى از اقدام هاى پرستارى به ساعت هاى پایان روز کشیده شود و این درست زمانى است که عیادت کنندگان اصرار زیادى به دیدن بیمار خود دارند و شرایط بیماران دیگر یک اتاق مشترک را درک نمى کنند.

دستورات پزشکى باید در مورد بیماران مو به مو اجرا شود. ممنوعیت استفاده از جرعه اى آب یا لقمه اى غذا براى بسیارى از بیماران بسیار حائز اهمیت است.

سرم درمانى نیز یکى از راه هاى متداول درمان و تغذیه بیماران است، اما به گفته پروایى، خانواده بیماران با این تصور که مریضشان تنها با خوردن و آشامیدن تقویت مى شود، تمام این موارد را نادیده مى گیرند و در بعضى از موارد با خوراندن آب یا غذا به بیمار، جان آنان را به خطر مى اندازند.

پارکینگ گل هاى بیمارستانى

نبردن گل در بیمارستان، دلایل بى شمارى دارد که همواره از سوى مراجعه کنندگان مورد بى توجهى قرار مى گیرد.

طاهره خلخالى پرستارى که ۳۰ سال سابقه فعالیت دارد، مى گوید: آوردن گل براى بیماران بسیار کم توصیه مى شود. بیمارى هاى تنفسى و حساسیت هاى فردى نسبت به بوى انواع گل در بسیارى از موارد مانع آوردن آن به بخش ها مى شود. پس در بیمارستان ها (در بخش نگهبانى) پارکینگى از گل شکل مى گیرد.

با این حال، آوردن گل رز از سوى برخى از پزشکان و براى زنانى که به تازگى فارغ شده اند، توصیه مى شود، اما همین گل ها براى بیماران بخش هاى مراقبت هاى ویژه خطرناک است و نوزادان را هم به شدت آزار مى دهد.

جاى خالى آئین نامه عیادت از بیماران

پرستار باتجربه در ادامه از جاى خالى تدوین آئین نامه هایى درباره چگونگى عیادت از بیماران خبر مى دهد. او در عین حال تأکید دارد: نابسامانى مربوط به عیادت از بیماران عمدتاً ریشه در مشکلات اقتصادى برخى از نگهبانان و مراقبان دارد، چرا که تعدادى از نگهبانان در ازاى دریافت مبلغ ناچیزى در زمان ملاقات ممنوع شرایط ورود افراد به بیمارستان را فراهم مى کنند که متأسفانه این رویه نه تنها شأن بیمارستان را پائین مى آورد، بلکه کار آنها را نیز با اشکالات جدى روبه رو مى کند.

پرستار «خلخالى» در عین حال از همراهان بیمار مى خواهد غم و غصه هاى خود را پشت در بیمارستان جا بگذارند. سکوت را براى بهبود حال بیماران و پیشرفت مساعد فعالیت هاى پرستارى رعایت کنند و از کنکاش در کار پرستاران بپرهیزند.

ملاقات ممنوع ادعاست

با مقایسه روند کنونى عیادت در بیمارستان هاى ایرانى و سایر کشورهاى دنیا، مى توان به این نتیجه رسید که تابلوهاى ملاقات ممنوع در زمان خاص تقریباً در هیچ جاى دنیا چندان جدى تلقى نمى شود.

دکتر محمدمهدى قیامت، رئیس انجمن بیهوشى و مراقبت هاى ویژه کشور با تأکید این موضوع مى گوید: ملاقات ممنوع در تمام بیمارستان هاى دنیا ادعایى مجازى است.

وى خاطرنشان مى کند: در نظر گرفتن جنسیت بیماران، خواست ها و نیازهاى متفاوت آنان، آداب خاص ملاقات کنندگان را مى طلبد.

افراد نباید انتظار داشته باشند در محیط هایى با انتشار عفونت رفت و آمدى عادى داشته باشند.

پرستاران در شرایط خاص زمان زیادى براى آموزش ملاقات کنندگان ندارند. اما مردم باید قبل از ورود به بیمارستان ها بدانند که دیدار و روبوسى با بعضى از بیماران امکانپذیر نیست و براى هر دو طرف عوارض دارد.

تعدادى از بیماران مغزى مى توانند صداها و موسیقى هاى اطراف را به خوبى بشنوند. همین موضوع موجب مى شود رد و بدل شدن حرف هاى خاص بر بالین بیمار شرایط عمومى و جسمانى اش را بدتر کند.

عیادت از بیماران مهم

برخى افراد با مشاغل و شخصیت هاى خاص همانند هنرمندان، ورزشکاران و سایر چهره هاى سرشناس به دنبال بسترى شدن در بیمارستان همواره با مشکل ملاقات کنندگان متعدد روبه رو هستند .

دکتر «قیامت» در این باره به تدوین آئین نامه اى براى چگونگى سرویس دهى به این بازدید کنندگان خبر مى دهد.

استاد دانشگاه علوم پزشکى شهید بهشتى، توجه مدیریت بیمارستان ها به چگونگى عیادت بیماران را بسیار مهم دانسته و مى افزاید: «کنجکاوى عیادت کنندگان در کسب اطلاعات بیماران به روحیه مریض آسیب مى زند.» در هر حال شاید بیماران دلشان نخواهد اقوام آنان از اسرار درونى بدن و یا حتى طبیعى یا مصنوعى بودن دندان هایشان سر دربیاورند و این امر باید از سوى عیادت کنندگان مورد توجه جدى قرار گیرد.

پرستاران و پزشکان نیز معتقدند: مشخص کردن فردى به عنوان رابطه میان بیمار و پزشک معالج مى تواند دغدغه هاى این چنینى را از افکار بیماران بسترى شده دور کند.

کودکان را از ملاقات منع نکنید

معمولاً در بیمارستان ها از ورود کودکان جلوگیرى مى شود. این درحالى است که یک روانپزشک عضو هیأت علمى دانشگاه شهید بهشتى با انتقاد از این موضوع بیان مى کند: «حضور فرزندان در کنار بیماران مى تواند روند بهبود آنان را سرعت بخشد.»

دکتر مهدى صمیمى داستانى مى افزاید: «آلودگى بخش هاى بیمارستانى باید به نحوى کنترل شود تا پدران و مادرانى که مجبور به ماندگارى طولانى مدت روى تخت هستند، از دیدن فرزندان کوچک خود محروم نشوند.»

وى با ارائه نظرى متفاوت از سایر کارشناسان، در نظر گرفتن زمان هاى خاص ملاقات را نیز صحیح نمى داند.

دکتر «صمیمى» در ادامه با تأکید بر این که باید واژه بیمار روانى را از روى بعضى از بیماران بسترى در این دسته از بیمارستان ها برداشت، اظهار مى کند: «آنان بیش از هر گروه دیگرى به دیدار اقوام و دوستان خود نیازمندند و در آداب ملاقات نباید از بیماران این چنینى ترسید یا از آنان دورى کرد

دکتر بیوک تاجری
دکترای تخصصی روان شناسی سلامت روان درمانگر- مشاور نوجوانان- اعتیاد- سکس تراپیست * *******عضو هیئت علمی دانشگاه ******** نایب رئیس جمعیت بهروزان * ******مشاور سازمان های دولتی ********اهم تالیفات - خشونت خانوادگی و اعتیاد - اعتیاد سبب شناسی و درمان - رابطه آسیب زا: آشتی یا جدایی - آسیب شناسی اجتماعی - راهنمای جامع داروهای روان پزشکی ** مرکز مشاوره پاسارگاد 09360565701 میعاد 66947381-3 ساعت تماس 14-20
کدهای اضافی کاربر :






Powered by WebGozar