مشاوره و روان درمانی- مشاوره تلفنی
در این وبلاگ به طور محدود تجارب بالینی و راهکارهای تجربه شده در مشاوره و روان درمانی را با همکاران و مراجعین عزیز در میان می گذاریم
کلمات کلیدی مطالب
نویسنده: دکتر بیوک تاجری - ۱۳۸٩/٥/٢٥

۳. مهربان و درعین حال جدى باشید. یکى دیگر از موقعیتهاى خشنى که والدین تمایل به تنبیه کودک پیدا مى کنند وقتى است که بچه به درخواستهاى پى در پى یا مکرر آنان گوش نمى کند و سرانجام او را تنبیه مى کنند تا رفتار مناسب را به او یادآور شوند.


 

 

هفت روش براى مقابله با خشونت علیه کودکان

 

 


پ
ژوهشها، تنبیه کودکان هنگام مطابق میل نبودن و یا نادرستى اعمالشان براى والدین را تأیید مى کند. اما این والدین گاه نمى دانند بجاى تنبیه چه باید بکنند. آخرین تحقیقات به عمل آمده توسط دکتر «مورى استراوس» در «آزمایشگاه پژوهشهاى خانواده» تأیید مى کند که تنبیه به کودکان یاد مى دهد براى حل مشکلات خود به زور و خشونت متوسل شوند. این کار فقط خشونت را به کودکان مى آموزد، یعنى همان چیزى که جامعة ما و همه جوامع نسبت به آن اینقدر حساس و نگران هستند. این پژوهش نشان مى دهد کودکانى که معمولا «تنبیه مى شوند، عزت نفس کمتر و افسردگى بیشترى احساس مى کنند و در بزرگسالى، مشاغلى با درآمد کمتر را مى پذیرند. بنابراین، به جاى تنبیه چه باید کرد؟
۱.
اول اینکه، هرگاه دچار احساس خشم شدید و خواستید کودکتان را تنبیه کنید، درصورت امکان، محل را ترک کنید. سعى کنید آرام باشید و خونسردى خودرا بازیابید. در این لحظه آرام اغلب مى توانید جایگزین یا راه حل بهترى براى برخورد با مسأله پیدا کنید. اکثر والدین به دلیل فشار زیادى که در لحظه اول در خود احساس مى کنند قادر به یافتن راه حل مناسب نیستند. معمولاً کارهاى دیگرى همزمان اتفاق مى افتد مثلاً هنگامى غذا روى اجاق مى سوزد، بچه ها باهم دعوا مى کنند، تلفن زنگ مى زند و در همان لحظه، یکى از بچه ها قوطى کنسرو را به زمین مى اندازد و همه جا را کثیف مى کند...
اگر نمى توانید موقعیت را ترک کنید، به صورت ذهنى یک گام به عقب برگردید و تا
۱۰
بشمارید.
۲.
به خودتان وقت بیشترى براى استراحت و تجدید قوا بدهید. پدر و مادرها وقتى به تنبیه و خشونت متوسل مى شوند که عجله دارند یا به شدت خسته هستند. پس بهتر است زمانى را براى استراحت، ورزش، کتاب خواندن، قدم زدن یا عبادت اختصاص دهید.
۳.
مهربان و درعین حال جدى باشید. یکى دیگر از موقعیتهاى خشنى که والدین تمایل به تنبیه کودک پیدا مى کنند وقتى است که بچه به درخواستهاى پى در پى یا مکرر آنان گوش نمى کند و سرانجام او را تنبیه مى کنند تا رفتار مناسب را به او یادآور شوند. یکى از راه حلهاى عملى در این مواقع آن است که هم سطح کودک قرار بگیرید، چشم در چشم او بدوزید، آرام او را لمس کنید، و با جملاتى کوتاه، مهربانانه اما جدى از او بخواهید کارى را که گفته اید انجام دهد. مثلا» به او بگویید «ازت مى خوام آرام و بى صدا بازى کنى.»
۴.
چند انتخاب پیش پاى او بگذارید. اگر کودک فقط یک راه براى انتخاب داشته باشد، معمولا ً ماجرا به تنبیه و عصبانیت ختم مى شود. مثلاً، وقتى بچه به جاى اینکه غذایش را بخورد، با آن بازى مى کند، به او بگویید «یا دست از بازى کردن با غذایت بردار یا اینکه برو به اتاقت.» درصورتى که بچه به بازى کردن با غذا ادامه دهد، با مهربانى و درعین حال جدیت به او کمک کنید از پشت میز غذا بلند شود. بعد به او بگویید «هر وقت براى غذا خوردن آماده شدى برگرد و پشت میز غذا بنشین.»
۵.
از نتایج منطقى استفاده کنید. نتایج و پى آمدهایى که ارتباطى منطقى با رفتار کودک دارند، مسؤولیت پذیرى را به او مى آموزند. مثلاً، کودک شما شیشه پنجره همسایه را مى شکند و شما او را تنبیه بدنى مى کنید. او از این ماجرا چه درسى مى گیرد؟ او یاد مى گیرد دیگر هرگز این کار را تکرار نکند. اما همچنین یاد مى گیرد اشتباهات خود را نیز پنهان کند یا آن را به گردن دیگرى بیاندازد، دروغ بگوید، یا اینکه کارى کند که مچش گرفته نشود. ممکن است به این نتیجه برسد که بچه بدى است یا نسبت به والدین خود احساس عصبانیت یا انتقام جویى پیدا کند. هنگامى که کودکى را تنبیه مى کنید، ممکن است مطابق میل شما رفتار کند چون مى ترسد بازهم تنبیه شود. اما آیا دوست دارید کودکتان فقط به خاطر اینکه از شما مى ترسد آن کار را تکرار نکند، یا به خاطر احترامى که برایتان قائل است؟
حالا، وضعیت قبلى را با موقعیت کودکى مقایسه کنید که شیشة پنجره همسایه را شکسته و پدر و مادرش با لحنى مهربان اما جدى به او مى گویند «مى بینم که شیشه پنجره همسایه را شکسته اى، براى جبران این کار چه مى کنى؟» کودک تصمیم مى گیرد براى جبران خطاى خود براى همسایه کارى انجام دهد مثلاً چندبار ماشین او را بشوید تا هزینه آن به اندازه شیشه ا ى برسد که شکسته، یا کارى از این قبیل. در این موقعیت کودک چه چیزى را یاد مى گیرد؟ او مى آموزد که اشتباه، بخشِ غیرقابل انکار زندگى است، و خود اشتباه چندان مهم نیست بلکه پذیرفتن مسؤولیت و جبران آن مهم است. تمرکز اصلى از اشتباهِ صورت گرفته برداشته مى شود و متوجه مسؤولیت پذیرى و جبران آن مى گردد. کودک نسبت به والدین خود احساس عصبانیت و انتقام جویى پیدا نمى کند و مهم تر از همه اینکه عزت نفس کودک آسیبى نمى بیند.
۶.
سکوت کنید. بچه هایى که زبان درازى مى کنند یا به تندى جواب والدین خود را مى دهند، پدر و مادر خود را تحریک به استفاده از خشونت مى کنند. در این صورت، خونسردى خود را حفظ کنید و فقط به او بگویید «من به اتاق خودم مى روم. هر وقت احساس کردى که مى توانى مؤدبانه و با احترام صحبت کنى، پیش من بیا.»
۷.
وقتى کودک به لوازم یا اشیایى دست مى زند که اجازه دست زدن به آنها را ندارد و به تذکرهاى شما هم اعتنا نمى کند، عصبانى نشوید. به جاى آن که با پرخاش یا عصبانیت دست او را بکشید، آرام او را از زمین بلند کنید و به اتاق دیگرى ببرید. یک اسباب بازى یا چیز دیگر به او بدهید تا توجه او را از اشیاى قبلى منحرف کند و به او بگویید «بعداً مى توانى آن را امتحان کنى. » ممکن است مجبور شوید چند بار این کار را تکرار کنید.
عصبانیت و تنبیه یکى از راههاى آشکارِ آموزش خشونت در جامعه است. این کار به عزت نفس کودک آسیب مى زند و سبب مى شود کودک سر به طغیان بگذارد و دیگر با شما همکارى نکند. موقعیت خانواده اى را تجسم کنید که مى دانند چگونه با هم همکارى کنند و مسائل خود را با استفاده از قوه خلاقیت خود حل مى کنند، بدون اینکه زور و خشونت را به کار گیرند. جایگزینهاى تنبیه، بى شمارند، و نتیجه آن این است که شما آرام تر رفتار خواهید کرد و احساس امنیت و پشتیبانى بیشترى خواهید داشت.

 

دکتر بیوک تاجری
دکترای تخصصی روان شناسی سلامت روان درمانگر- مشاور نوجوانان- اعتیاد- سکس تراپیست * *******عضو هیئت علمی دانشگاه ******** نایب رئیس جمعیت بهروزان * ******مشاور سازمان های دولتی ********اهم تالیفات - خشونت خانوادگی و اعتیاد - اعتیاد سبب شناسی و درمان - رابطه آسیب زا: آشتی یا جدایی - آسیب شناسی اجتماعی - راهنمای جامع داروهای روان پزشکی ** مرکز مشاوره پاسارگاد 09360565701 میعاد 66947381-3 ساعت تماس 14-20
کدهای اضافی کاربر :






Powered by WebGozar